B Level 2.4: Which is the Right Thai Pronoun?

ผม (*phǒm*)

ดิฉัน (*dì-chǎn*) / ฉัน (*chǎn*)

I

หนู (*nǔu*)

I; you

เรา (*rao*)

we; I

พวกเรา (*phûuak-rao*)

we

พี่ (*phîi*)

น้อง (*náawng*)

I; you

คุณ (*khun*)

you

ท่าน (*thân*)

you; he; she

เธอ (*thooe*)

she; you

เขา (*khǎo*)

he; she

พวกเขา (*phûuak khǎo*)

they

มัน (*man*)

it

กู (*guu*)

I (rude form)

มึง (*mueng*)

you (rude form)

ไม่ต้อง (*mâi dtâwng*)

not necessary

ไม่

not

ต้อง (*dtâwng*)

must; to be necessary

ไม่ต้องไป (*mâi dtâwng bpai*)

"It's not necessary to go"

"You don't need to go."

พอแล้ว (*phaaw láaeo*)

enough already

พอ (*phaaw*)

enough; sufficient

พา...ไป... (*phaa...bpai*...)

take… go…

พา (*phaa*)

to take someone

คุณพาแม่ไปร้านอาหาร (*khun phaa mâae bpai ráan-aa-hǎan*)

"You took mother to a restaurant."

หรอก (*ràawk*)

**really**; this is a particle we use at the end of a negative statement to make it softer or lessen the sense of negativity in the statement. 

เขาไม่อยากไปไหนหรอก (*kǎo mâi yàak bpai nǎi ràawk*)

He doesn’t want to go anywhere

อาจารย์ (*aa-jaan*) 

professor

แก้ว (*gâaeo*)

glass, crystal

ช้อน (*cháawn*)

spoon

เรียน (*riian*)

to study

มหาวิทยาลัย (*má-hǎa-wít-thá-yaa-lai*) 

university

สอน (*sǎawn*)

to teach