styl.docx

Literatura jako materiał pisarza-artysty

Język stanowi material, z którego twórca literacki czerpie do tworzenia dzieł.

Zależność historii poezji od historii języka

Historia poezji jest ściśle związana z ewolucją języka, który wpływa na tworzenie utworów poetyckich.

Stylistyka a podbudowa językoznawcza

Stylistyka wymaga wszechstronnej wiedzy językoznawczej, aby analizować przeciwieństwa między systemem językowym dzieła literackiego a ogólnym systemem językowym epoki.

Badanie języka literatury

Literatura jest analizowana z perspektywy historii języka, a badania językoznawcze pomagają zrozumieć znaczenie i strukturę dzieł literackich.

Rekonstrukcja historyczna w stylistyce

Konieczność rekonstrukcji historycznej języka w analizie literatury, aby zrozumieć znaczenie i intencje autora, nawet jeśli wymaga to odrzucenia współczesnych skojarzeń językowych.

Stylistyka

Dział językoznawstwa zajmujący się badaniem specyficznie ekspresywnych celów w języku.

Figury intensyfikujące

Elementy stylistyczne, takie jak powtórzenie, nagromadzenie, hiperbola i stopniowanie, kojarzone z stylem „górnym”.

Wartość ekspresywna

Określona cecha stylistyczna lub oddziaływanie językowe, nie zawsze jednoznacznie zdefiniowane.

Systemy złożone

Klasyfikacje stylów językowych uwzględniające wiele aspektów, takie jak pojęciowy i zmysłowy, zwięzły i rozciągły.

Stylistyka ,,porównawcza"

Dyscyplina badająca różnice stylistyczne między językami i kulturami.

Metoda kontrastów

Badanie cech indywidualnych systemu językowego w celu wykrycia odchyleń od normalnej praktyki językowej i ich sensu artystycznego.

Analiza stylistyczna

Proces polegający na identyfikowaniu odchyleń w tekście, takich jak powtarzanie dźwięków czy skomplikowana budowa zdań, które mają funkcję estetyczną.

Style panujące

Istnienie określonych stylów literackich, które wpływają na tradycję stylistyczną, jak oda pindaryczna czy satyra w XVIII wieku.

Completeness in analysis

Idea kompletnego i systematycznego opisywania stylu literackiego zgodnie z zasadami językoznawstwa, aby uniknąć przeceniania oryginalności autorów.

Zasada jednocząca

Ogólny cel estetyczny przenikający całe dzieło literackie, który może być ustalony poprzez analizę stylistyczną.

Problemy treści

Krytycy analizujący style literackie intuicyjnie i niesystematycznie, łącząc je z określonymi postawami filozoficznymi, co może prowadzić do problemów związanych z treścią dzieła.

Metoda Motiv und Wort

Systematyczna metoda opracowana przez niemieckich uczonych, oparta na odpowiedniości między cechami językowymi a elementami treści.

Leo Spitzer

Uczeń badający nawracanie motywów krwi i ran u Barbusse'a oraz związki między cechami stylistycznymi a filozofią autora.

Stylistyczna psychologia

Analiza cech stylu pisarza w celu wnioskowania o psychice autora na podstawie jego stylu.

Postawa Crocego

Koncepcja estetyczna, która nie uznaje różnicy między stanem umysłu i wyrazem językowym.

Stylforschung

Niemiecka stylistyka badająca związki między psychiką a słowem, wymagająca ostrożności w interpretacji.

Kategorie pojęciowe

Rozróżnienie między procesem twórczym a dziełem, formą a treścią, ekspresją a stylem w celu interpretacji i stosowania kategorii pojęciowych.

Analiza stylistyczna

Badanie wielorakich środków stylistycznych czy właściwości składni i słownika w ramach szkoły literackiej lub kierunku literackiego.

Style literackie

Uogólnienie stylu grupy dzieł, rodzaju literackiego, epoki czy kierunku literackiego w analizie stylistycznej.

Terminy stylowe

Ogólnie przyjęte terminy z historii sztuki, takie jak styl klasyczny, gotycki, renesansowy i barokowy, które mogą być przeniesione do literatury, wymagające rozważenia stosunków między dziedzinami sztuki.