1/23
Looks like no tags are added yet.
Name | Mastery | Learn | Test | Matching | Spaced | Call with Kai |
|---|
No study sessions yet.
Czynnik ryzyka w rozwoju w diagnozie nieufnego przywiązania u dzieci
nadmierna presja na osiągnięcia
Czego uczy szkoła poza nauczaniem przedmiotowym?
współpracy z rówieśnikami, których nie znają z domu
postaw obywatelskich
Co wspiera efektywność nauczania w szkole?
małe grupy
zajęcia pozalekcyjne [szczególnie ważne dla dzieci z grupy ryzyka np. niski SES, rodzina niepełna)
jasno określone zasady i wymagania dostosowane do rozwoju dziecka
dobra redystrybucja środków, które trafiają ostatecznie na cele związane z dziećmi
strefa najbliższego rozwoju dziecka: dopasowanie programu do wieku, doświadczeń dziecka i jego potrzeb (zasadania powinny być ciekawe i takie, aby dzieci czuły, że coś wynoszą z lekcji)
nacisk na zaangażowanie, a nie osiągnięcia (czyli na wytrwałość)
feedback
wiedza w praktyce
Safetyism, czyli priorytetyzacja bezpieczeństwa (co się na to składa):
tworzenie stref komfortu
rozwój cancel culture np. prośba amerykańskich studentów, aby odwoływać wykłady prowadzone przez osoby o skrajnych poglądach, nieporuszanie poróżniających tematów
antykruchość
trauma industry - nazywanie trudnych doświadczeń od razu “traumatycznymi”, czasem pół żartem pół serio, ale jednak; język, którego używamy tworzy naszą rzeczywistość; przemysł oparty na lęku społecznym (ma to znaczenie ekonomiczne/ biznesowe, firmy korzystają z tego)
REZYLIENCJA
wystawienie człowieka na trudne doświadczenia pozwala mu się później z nimi zmierzyć
Motywacja -składowe:
wysiłek - jak wiele energii wkładamy w zadanie
kierunek - określa, dokąd zmierzamy (cel)
wytrwałość - jak długo utrzymujemy działanie mimo przeszkód
Motywacja
Złożony proces psychologiczny i fizjologiczny, który inicjuje, kieruje, podtrzymuje i nadaje sens naszym celowym działaniom, będąc wewnętrzną siłą napędową (stanem gotowości) do osiągania zamierzonych celów, zaspokajania potrzeb i pragnień, obejmująca zarówno czynniki wewnętrzne (np. chęć, pasja), jak i zewnętrzne (np. nagrody, presja społeczna)
→ jest kluczowa dla energii, wytrwałości i kierunku naszych zachowań, od najprostszych czynności po skomplikowane marzenia, decydując o tym, dlaczego coś robimy.
Gdy motywacja wewnętrzna jest większa od zewnętrznej to ma to wpływ na:
lepsze wykonywanie zadań
wytrwałość
kreatywność
witalność
samoocenę
motywacja wewnętrzna a teoria samostanowienia
samo poczucie kompetencji nie zwiększy motywacji wewnętrznej, jeśli nie będzie miała autonomii
Czy nagradzanie zawsze jest dobre?
nagroda może zniszczyć poziom motywacji wewnętrznej
Motywacja zewnętrzna: rodzaje regulacji
regulacja zewnętrzna
regulacja introjekcyjna
regulacja identyfikacyjna
regulacja integracyjna
regulacja zewnętrzna
ugodowość, nagrody i kary zewnętrzne
Przykład: Pracownik wypełnia tabelki w Excelu tylko dlatego, że szef patrzy mu na ręce i grozi zwolnieniem. Gdy szef wychodzi, praca ustaje
regulacja introjekcyjna
źródło jest wewnątrz nas, nie jest związana z Ja, za to związana z lękiem przed poczuciem winy, nagrody i kary wewnętrzne
→ Ktoś idzie na siłownię nie dlatego, że chce być zdrowy, ale dlatego, że wstydzi się swojego wyglądu i czułby się winny, siedząc na kanapie.
regulacja identyfikacyjna
cel, który chcemy osiągnąć, jest związany z wartościami, które są dla nas ważne
Przykład: Uczeń uczy się nudnej matematyki nie dla ocen (regulacja zewnętrzna), ani nie ze wstydu przed rodzicami (introjekcja), ale dlatego, że chce zostać architektem i rozumie, że matematyka jest niezbędnym narzędziem do osiągnięcia tego celu. Uznaje wartość nauki
regulacja integracyjna
synteza z Ja i świadome wartościowanie; działanie jest zgodne z tym, kim jesteśmy
Przykład: Pielęgniarka zmieniająca opatrunki pacjentowi. Sama czynność może być nieprzyjemna, ale ona wykonuje ją z pełnym zaangażowaniem, ponieważ bycie pomocną i troskliwą jest fundamentalną częścią jej tożsamości. Nie ma tu konfliktu ani przymusu
Ukryte założenia edukacyjne
(są jak kultura, nie zauważamy ich na co dzień, ale jeśli się im przyjrzymy, to wyraźnie jest pewna rozbieżność między przekazem a jego prawdziwym sensem)
Pracowitość vs Talent
Kompetencje vs Zdolności
Środowisko vs Geny
kulturowo zależna rola pozytywnych nastawień (Caroll Dweck)
Rodzaje pozytywnych nastawień:
Fixed mindset (wyuczona bezradność)
Growth mindset (orientacja na mistrzostwo)
Motywacja kompetencji to:
a) chęć dążenia do osiągnięć
b) bodziec do eksploracji, zrozumienia i kontrolowania środowiska
c) dążenie do osiągnięć
a) chęć dążenia do osiągnięć
b) bodziec do eksploracji, zrozumienia i kontrolowania środowiska
c) dążenie do osiągnięć
Ukryte założenia edukacyjne dotyczące trwałości versus zmiany dotyczą:
a) nauczycieli i rodziców b) nauczycieli c) nauczycieli, rodziców oraz dzieci
a) nauczycieli i rodziców
b) nauczycieli
c) nauczycieli, rodziców oraz dzieci
Przekwalifikowanie atrybucji w koncepcji Dweck to:
a) przekonywanie jednostki do zmiany uzasadniania własnej porażki ze sztywnego myślenia na myślenie rozwojowe
b) zmiana myślenia dotyczącego motywacji zewnętrznej
c) oba wymienione procesy
a) przekonywanie jednostki do zmiany uzasadniania własnej porażki ze sztywnego myślenia na myślenie rozwojowe
b) zmiana myślenia dotyczącego motywacji zewnętrznej
c) oba wymienione procesy
U Dweck przekwalifikowanie atrybucji (attribution retraining) to:
interwencja psychologiczna lub edukacyjna, której celem jest zmiana sposobu, w jaki jednostka tłumaczy swoje porażki i sukcesy
Atrybucja "Bezradna" (Helpless Attribution)
Dweck zauważyła, że ludzie o „sztywnym nastawieniu” (Fixed Mindset) w momencie porażki dokonują specyficznej atrybucji:
Przyczyna: „Nie zdałem, bo jestem za głupi / nie mam talentu do matematyki”.
Cechy atrybucji: Wewnętrzna, stała, niekontrolowalna (wyuczona bezradność)
Skutek: Skoro przyczyna jest stała (brak talentu), to dalsze starania nie mają sensu. Pojawia się wyuczona bezradność, spadek motywacji i lęk przed wyzwaniami.
Atrybucja "Nastawiona na mistrzostwo" (Mastery-Oriented Attribution)
Celem przekwalifikowania jest nauczenie jednostki (często ucznia, ale też pracownika), by w tej samej sytuacji myślała inaczej:
Przyczyna: „Nie zdałem, bo za mało się uczyłem” albo „Uczyłem się w niewłaściwy sposób”.
Cechy atrybucji: Wewnętrzna, zmienna, kontrolowalna.
Skutek: Skoro przyczyną był brak wysiłku lub zła metoda, to mam wpływ na wynik w przyszłości. Motywacja zostaje utrzymana lub wzrasta („spróbuję mocniej/inaczej”).
Mechanizm przekwalifikowania (Trening)
Przekwalifikowanie atrybucji nie polega na „pozytywnym myśleniu” (co jest częstym błędem w interpretacji Dweck). Polega na analizie pętli przyczynowo-skutkowej.
Proces ten zazwyczaj obejmuje:
Zidentyfikowanie momentu frustracji (porażki).
Wyłapanie automatycznej myśli („nie nadaję się”).
Podmianę interpretacji na proceduralną („co poszło nie tak w procesie?”)