Week 3: Jones en Said

Wat is phallogocentrisme volgens Jones?

Dominantie van mannelijke rede, wet en taal in westerse cultuur; mannen als norm, vrouwen als gemarginaliseerde "Ander".

Wat streeft Frans feminisme na volgens Jones?

Transformatie van symbolische orde, niet opname in mannelijke systemen; heroverweging betekenis en subjectiviteit.

Definieer l'écriture féminine.

Schrijfstijl vanuit vrouwelijk lichaam; niet-lineair, fragmentarisch, cyclisch, zintuiglijk; breekt mannelijke hiërarchie.

Wat betekent "writing from the body"?

Vrouwelijke lichamelijke ervaringen als basis voor nieuwe kennis en expressie tegen abstracte mannelijke normen.

Kristeva's twee taallagen?

1. Symbolisch: grammatica, logica, vaderfiguur. 2. Semiotisch: ritme, driften, moederfiguur; verstoort symbolisch.

Kristeva's bevrijding?

Semiotisch verstoort symbolisch; taal en identiteit blijven open, niet star patriarchaal.

Irigaray's kritiek op mannelijke filosofen?

Vrouwen als "ontbrekend" gezien; pleit voor vrouwelijke lichamelijkheid ("twee lippen") en nieuw symbolisch systeem.

Cixous' visie op vrouwelijke seksualiteit?

Vloeiend, levengevend vs. mannelijk controlerend; écriture féminine als creatieve stroom van plezier.

Wittig's radicaal standpunt?

"Vrouw/man" politieke rollen van patriarchaat; afschaffen categorieën, geen essentialisme.

Wat is jouissance?

Intense extase (mentaal, fysiek, spiritueel); breekt patriarchale beperkingen via niet-lineaire expressie.

Waarschuwing bij jouissance?

Geen vaste "vrouwelijke natuur"; identiteiten sociaal gemaakt, bevrijd van culturele regels.

Gelijkenissen vier denkers?

Kritiek phallogocentrisme; focus lichaam, plezier, vloeiende taal; orde her maken, niet opnemen.

Verschil Kristeva vs. Irigaray?

Kristeva: jouissance voor iedereen via taalonrust. Irigaray: essentialistisch verschil man/vrouw.

Verschil Cixous vs. Wittig?

Cixous: vieren vrouwelijk plezier. Wittig: ontmantel geslacht als politieke constructie.

Drie grenzen vrouwelijke escritura?

1. Sociale praktijk (contexten). 2. Praktische obstakels (tijd, armoede). 3. Dilemma: afwijzing clichés vs. subversie.

Bevrijding voorbij essentialisme?

Kritiek macht, instituties; herdefinieer "vrouwen" cultureel, niet biologisch; systeemverandering nodig.

Kritiek op Frans feminisme?

Negeert sociaaleconomische ongelijkheid; pluraliteit ras/klasse erkennen, "Vrouw" als mythe afwijzen.

Bijdragen Frans feminisme?

1. Kritiek phallogocentrisme. 2. Nieuwe representaties. Combineer met machtsanalyse en actie.

Waarom geen gelijkheid in bestaand kader?

Onderdrukt vrouwelijke subjectiviteit; vereist transformatie symbolische orde westerse cultuur.

Wat is oriëntalisme volgens Said?

Westers discours dat Oosten construeert als mysterieus, irrationeel, inferieur; legitimeert dominantie via kennis/macht.

Foucaults invloed op Said?

Representatie niet transparant; discours koppelt kennis aan macht, bepaalt wat zichtbaar/normaal is (Las Meninas).

Hoe fungeert oriëntalisme als machtsinstrument?

Creëert stabiel fictief Oosten als 'Andere'; ondersteunt westers superioriteit via figuren en instellingen.

Kennis/macht in oriëntalisme?

Kennis construeert hiërarchie West/Oost; othering definieert identiteiten, naturaliseert hegemonie.

Drie definities oriëntalisme?

1. Academisch: Studie Oosten. 2. Ontologisch: Scheiding Oriënt/Occident. 3. Materieel: Koloniaal dominantie-instrument.

Saids humanistische kritiek?

Tegen simplistische tegenstellingen (islam vs. Westen); pleit voor historisch lezen, dialoog, meervoudige perspectieven.

Saids methode?

1. Discoursanalyse. 2. Postkoloniale analyse. 3. Humanistische lezing. 4. Standpuntentheorie-achtig.

Drie belangrijke punten oriëntalisme?

1. Interne logica los van echt Oosten. 2. Machtsrelatie overheersing. 3. Blijvend Europees machtsteken.

Gramsci's culturele hegemonie in Said?

Heersende klasse normaliseert superioriteit via civil society; onderdrukten instemmen zonder dwang.

Beperkingen Saids studie?

Beperkt tot Frans/Brits/Amerikaans oriëntalisme; focus Arabisch Ander, 19e-eeuwse koloniale banden.

Strategische locatie?

Achtergrond/context auteurs vormt perspectief; oriëntalisten spreken 'van buitenaf'.

Strategische formatie?

Relaties tussen teksten/genres bouwen collectieve macht; intertekstueel, niet geïsoleerd.

Zuivere vs. politieke kennis?

Alle kennis ideologisch; oriëntalisme geopolitiek geladen, kennis/macht onlosmakelijk.

Exterioriteit in oriëntalisme?

Orientalisten creëren afstand; bevestigt westerse dominantie via gestileerde representaties.

Wil om te begrijpen vs. domineren?

Begrijpen: Oprecht inzicht. Domineren: Kennis als instrument voor macht en onderwerping.

Saids waarschuwing analyse?

Niet overgeneraliseren (variaties) of te particulariseren (systeemfocus).

Epistemisch probleem representatie?

Westerse subject construeert onderdrukte Ander; historiseren, politiseren voor dialoog.

Voorbeeld hedendaags oriëntalisme?

Yoga en witte vrouwelijkheid: Oosterse spiritualiteit als consumptieproduct dominantie.

Doel Saids analyse?

Kennis historiseren/politiseren; empathie, wederkerigheid tegen polarisatie.