Mga Konsiderasyon sa Mabisang Komunikasyon (SPEAKING)

Ang mga flashcards na ito ay naglalaman ng mahahalagang bokabularyo tungkol sa modelong SPEAKING ni Dell Hymes para sa mabisang pakikipagtalastasan.

Dell Hymes (1974)

Ang dalubhasang nagpakilala sa akronim na SPEAKING upang ilarawan ang mga kailangang isaalang-alang para sa mabisang komunikasyon noong taong $1974$.

SPEAKING

Isang akronim na ginagamit upang suriin ang mga pamantayan sa paggamit ng wika sa loob ng isang komunidad upang matiyak ang kaangkupan ng komunikasyon.

Settings (S)

Tumutukoy sa pook o lugar kung saan nagaganap ang pag-uusap o ugnayan, gaya ng loob ng Quiapo Church.

Participants (P)

Ang mga taong sangkot sa komunikasyon, tulad ng doktor at pasyente, kung saan ang katangian ng kausap ay nakakaapekto sa pagpili ng mga salita.

Ends (E)

Ang layunin, pakay, o inaasahang bunga ng pakikipag-usap, gaya ng pagbebenta ng ahente o pagdidisiplina ng isang nanay.

Act Sequence (A)

Ang daloy o pagkakasunod-sunod ng mga pangyayari sa usapan, tulad ng pagmamano at paglalambing bago humingi ng halagang $₱500$ sa magulang.

Keys (K)

Ang tono, mood, o pamamaraan ng pagpapahayag ng mensahe, na maaaring pormal sa isang job interview o sarkastiko sa pagitan ng magkakaibigan.

Instrumentalities (I)

Ang tsanel o midyum na ginagamit sa pakikipagtalastasan, maaaring pasulat (liham resignation) o pasalita at impormal (paggamit ng chat o Messenger).

Norms (N)

Ang mga pamantayan o panlipunang tuntunin na sinusunod sa isang usapan, gaya ng hindi pagsabat sa boss o mga kultural na panuntunan sa pagtingin sa mata.

Genre (G)

Ang uri o kategorya ng pahayag o diskurso, halimbawa ay ang pormal na debate o ang kaswal na tsismisan ng mga magkakapitbahay.