Chemia fizyczna - rónowagi jonowe w roztworach elektrolitów

Wpływ pH na stopień dysocjacji słabych kwasów i słabych zasad - wzory, wykres

Jeżeli pH = pKa to alfa=50%

Wpływ pH na rozpuszczalność słabych kwasów i słabych zasad - jak się zmienia, wzory

Proces rozpuszczania związków o charakterze słabych kwasów lub słabych zasad wiąże się z ich dysocjacją w danym rozpuszczalniku.

– Rozpuszczalność słabych kwasów wyraźnie zwiększa się ze wzrostem pH środowiska (bo zwiększa się stopień dysocjacji), natomiast maleje przy obniżaniu się pH.

– Rozpuszczalność słabych zasad zwiększa się przy obniżeniu pH, a maleje przy wzroście pH.

Roztwory buforowe: właściwości, pojemność buforowa - wzór

• utrzymują stałe pH podczas rozcieńczania tego roztworu, lecz zmniejsza się jego stężenie ogólne oraz pojemność buforowa
• utrzymują stałe pH pomimo dodawania do tego roztworu niewielkich ilości mocnego kwasu lub mocnej zasady

Każdy roztwór buforowy charakteryzuje POJEMNOŚĆ BUFOROWA jest to ilość moli mocnej zasady lub mocnego kwasu, która dodana do 1 litra (1 dm3 ) roztworu buforowego zmienia jego pH o 1 jednostkę

Maksymalna pojemność buforowa danego buforu występuje gdy pH jest równe pKa kwasu lub zasady

pH roztworów buforowych - wzory Równania Hendersona-Hasselbalcha

Metoda potencjometryczna wyznaczania stałej dysocjacji - wzór, wykres

Amfolity - czym są, przykłady

są związkami, które w zależności od pH środowiska mogą zachowywać się jak kwasy lub zasady, czyli mają zdolność:
• odszczepiania protonu i zachowują się jak kwasy lub
• przyłączają proton i zachowują się jak zasady.

Amfolit - związek o cząsteczkach zawierających zarówno grupy kwasowe, jak i zasadowe

Do amfolitów należą m. in.: •
Rozpuszczalniki ulegające autodysocjacji (autoprotolizie), np.: H2O, NH3 , HF, H2S,
Aminokwasy
Białka

Dysocjacja jonu obojnaczego

Punkt izojonowy - definicja, Wzór na pH punktu izojonowego

Punkt izojonowy (pH_i) dotyczy tylko roztworów aminokwasów. Jest to taka wartość pH, przy której stężenie anionu jest równe stężeniu kationu aminokwasu. W punkcie izojonowym względna liczba kationów i anionów jest najmniejsza, natomiast liczba jonów obojnaczych osiąga maksimum.

Punkt izoelektryczny i definicja

Punkt izoelektryczny (pI) dotyczy tylko roztworów białek. Jest to taka wartość pH, przy której liczba ładunków ujemnych jest równa liczbie ładunków dodatnich, czyli całkowity ładunek wynosi zero.

Cząsteczki białka mogą być elektrycznie obojętne pomimo różnego stężenia swoich kationów i anionów, ponieważ dochodzi do:
• zobojętnienia wzajemnego jonów w cząsteczkach i pomiędzy nimi,
• tworzenia soli z innymi jonami innych elektrolitów współobecnych w roztworze.

Właściwości roztworów białek w punkcie izoelektrycznym

• Najmniejsza rozpuszczalność
• Największa zdolność do koagulacji (koloidy liofilowe)
• Brak ruchliwości elektroforetycznej
• Najmniejsza lepkość
• Najniższe ciśnienie osmotyczne
• Najmniejsze przewodnictwo roztworu