Le discours rapporté au passé

Le discours direct

گفتار مستقیم؛ نقل دقیق حرف شخص، معمولاً داخل « »

Le discours rapporté

گفتار نقل‌شده/غیرمستقیم؛ محتوای حرف شخص بدون نقل کلمه‌به‌کلمه

Le discours indirect

گفتار غیرمستقیم؛ همان discours rapporté

le verbe introducteur

فعل معرفی‌کننده‌ی گفتار مثل dire, demander, expliquer, répondre, promettre

dire

گفتن

demander

پرسیدن / درخواست کردن

expliquer

توضیح دادن

répondre

پاسخ دادن

ajouter

اضافه کردن

promettre

قول دادن

annoncer

اعلام کردن

préciser

توضیح/تأکید بیشتر دادن

affirmer

تأکید کردن / اظهار کردن

Le verbe introducteur au présent

اگر فعل معرفی‌کننده در زمان حال باشد، معمولاً زمان فعل جمله‌ی نقل‌شده تغییر نمی‌کند.

Le verbe introducteur au passé

اگر فعل معرفی‌کننده در گذشته باشد، باید معمولاً concordance des temps را رعایت کنیم.

La concordance des temps

هماهنگی زمان‌ها؛ تغییر زمان فعل جمله‌ی وابسته متناسب با فعل اصلیِ گذشته.

Présent → Imparfait

در گفتار غیرمستقیم با فعل معرفی‌کننده‌ی گذشته: Présent به Imparfait تبدیل می‌شود.

« Je suis fatigué. » → Il a dit qu’il était fatigué.

« خسته‌ام.» → «او گفت که خسته بود.»

Passé composé → Plus-que-parfait

در گفتار غیرمستقیم با فعل معرفی‌کننده‌ی گذشته: Passé composé به Plus-que-parfait تبدیل می‌شود.

« J’ai fini. » → Il a dit qu’il avait fini.

«تمام کردم.» → «او گفت که تمام کرده بود.»

Futur simple → Conditionnel présent

در گفتار غیرمستقیم با فعل معرفی‌کننده‌ی گذشته: Futur simple به Conditionnel présent تبدیل می‌شود.

« Je partirai. » → Il a dit qu’il partirait.

«خواهم رفت.» → «او گفت که خواهد رفت.»

Imparfait → Imparfait

Imparfait معمولاً بدون تغییر باقی می‌ماند.

Plus-que-parfait → Plus-que-parfait

Plus-que-parfait معمولاً بدون تغییر باقی می‌ماند.

Conditionnel présent → Conditionnel présent

Conditionnel présent معمولاً بدون تغییر باقی می‌ماند.

Impératif → de + infinitif

در گفتار غیرمستقیم، امر معمولاً به de + مصدر تبدیل می‌شود.

« Asseyez-vous ! » → Il m’a demandé de m’asseoir.

«بنشینید!» → «او از من خواست بنشینم.»

« Ferme la porte ! » → Il m’a dit de fermer la porte.

«در را ببند!» → «او به من گفت در را ببندم.»

Futur proche → allait + infinitif

وقتی فعل معرفی‌کننده در گذشته باشد، futur proche معمولاً به imparfait فعل aller + infinitif تبدیل می‌شود.

« Je vais partir. » → Il a dit qu’il allait partir.

«می‌خواهم بروم.» → «او گفت که می‌خواست برود.»

Passé récent → venait de + infinitif

وقتی فعل معرفی‌کننده در گذشته باشد، passé récent معمولاً به imparfait فعل venir + de + infinitif تبدیل می‌شود.

« Je viens de finir. » → Il a dit qu’il venait de finir.

«تازه تمام کردم.» → «او گفت که تازه تمام کرده بود.»

Futur antérieur → Conditionnel passé

در سطح پیشرفته‌تر، Futur antérieur در گفتار غیرمستقیم گذشته به Conditionnel passé تبدیل می‌شود.

« J’aurai fini. » → Il a dit qu’il aurait fini.

«تمام کرده خواهم بود.» → «او گفت که تمام کرده خواهد بود.»

que

برای وصل کردن یک جمله‌ی خبری به گفتار غیرمستقیم استفاده می‌شود.

« Je suis malade. » → Il dit qu’il est malade.

«من بیمارم.» → «او می‌گوید که بیمار است.»

si

برای تبدیل سؤال‌های بله/خیر در گفتار غیرمستقیم استفاده می‌شود.

« Est-ce que tu viens ? » → Il demande si tu viens.

«می‌آیی؟» → «او می‌پرسد آیا می‌آیی.»

« Tu viens ? » → Il demande si tu viens.

«می‌آیی؟» → «او می‌پرسد آیا می‌آیی.»

Est-ce que → si

در سؤال Yes/No، Est-ce que در گفتار غیرمستقیم به si تبدیل می‌شود.

Quand → quand

کلمه‌ی پرسشی Quand در گفتار غیرمستقیم باقی می‌ماند.

Comment → comment

کلمه‌ی پرسشی Comment در گفتار غیرمستقیم باقی می‌ماند.

Pourquoi → pourquoi

کلمه‌ی پرسشی Pourquoi در گفتار غیرمستقیم باقی می‌ماند.

Où → où

کلمه‌ی پرسشی Où در گفتار غیرمستقیم باقی می‌ماند.

Qui → qui

کلمه‌ی پرسشی Qui معمولاً در گفتار غیرمستقیم باقی می‌ماند.

Qu’est-ce que → ce que

Qu’est-ce que در گفتار غیرمستقیم به ce que تبدیل می‌شود.

« Qu’est-ce qu’il présentera ? » → Il a demandé ce qu’il présenterait.

«او چه چیزی ارائه خواهد کرد؟» → «او پرسید که چه چیزی ارائه خواهد کرد.»

« Comment allez-vous faire ça ? » → Il a demandé comment vous alliez faire ça.

«چطور این کار را انجام می‌دهید؟» → «او پرسید چطور این کار را انجام می‌دهید.»

« Pourquoi pars-tu ? » → Il a demandé pourquoi tu partais.

«چرا می‌روی؟» → «او پرسید چرا می‌رفتی.»

« Où habites-tu ? » → Il a demandé où tu habitais.

«کجا زندگی می‌کنی؟» → «او پرسید کجا زندگی می‌کردی.»

« Quel livre lis-tu ? » → Il a demandé quel livre tu lisais.

«چه کتابی می‌خوانی؟» → «او پرسید چه کتابی می‌خواندی.»

حذف علامت سؤال

در گفتار غیرمستقیم معمولاً علامت سؤال و ساختار مستقیم سؤال حذف می‌شود و جمله ساختار خبری پیدا می‌کند.

حذف inversion

در گفتار غیرمستقیم، وارونگی فعل و فاعل مثل «viens-tu ?» حذف می‌شود: «si tu venais».

« Est-ce que vous voulez venir ? » → Il a demandé si vous vouliez venir.

ساختار Est-ce que حذف و si اضافه می‌شود.

تغییر ضمیر je

Je باید بر اساس گوینده‌ی جدید به il/elle/nous/vous و غیره تغییر کند.

تغییر ضمیر tu

ضمیر tu باید بر اساس شخصی که مخاطب است تغییر کند.

تغییر ضمایر ملکی

mon/ma/mes، ton/ta/tes و… باید بر اساس گوینده و مخاطب جدید تغییر کنند.

« Je t’aime. » → Il a dit qu’il m’aimait.

«دوستت دارم.» → «او گفت که دوستم داشت.»

« Mon livre est ici. » → Il a dit que son livre était là.

«کتاب من اینجاست.» → «او گفت که کتابش آنجا بود.»

aujourd’hui → ce jour-là

در نقل گذشته، aujourd’hui معمولاً به ce jour-là تبدیل می‌شود.

hier → la veille

دیروز → روز قبل

avant-hier → l’avant-veille

پریروز → دو روز قبل

demain → le lendemain

فردا → روز بعد

après-demain → le surlendemain

پس‌فردا → دو روز بعد

la semaine prochaine → la semaine suivante

هفته‌ی آینده → هفته‌ی بعد

la semaine dernière → la semaine précédente

هفته‌ی گذشته → هفته‌ی قبل

le mois prochain → le mois suivant

ماه آینده → ماه بعد

le mois dernier → le mois précédent

ماه گذشته → ماه قبل

l’année prochaine → l’année suivante

سال آینده → سال بعد

l’année dernière → l’année précédente

سال گذشته → سال قبل

il y a trois jours → trois jours plus tôt

سه روز پیش → سه روز قبل‌تر

dans trois jours → trois jours plus tard

سه روز دیگر → سه روز بعدتر

ici → là

اینجا → آنجا

ce matin → ce matin-là

امروز صبح → آن صبح

ce soir → ce soir-là

امشب → آن شب

en ce moment → à ce moment-là

در این لحظه → در آن لحظه

La chronologie

برای انتخاب زمان مناسب باید رابطه‌ی زمانی بین دو اتفاق را بررسی کنیم.

Simultanéité

دو اتفاق هم‌زمان هستند؛ معمولاً Imparfait در روایت گذشته استفاده می‌شود.

Antériorité

اتفاق نقل‌شده قبل از فعل معرفی‌کننده رخ داده؛ معمولاً Plus-que-parfait.

Postériorité

اتفاق نقل‌شده بعد از فعل معرفی‌کننده رخ می‌دهد؛ معمولاً Conditionnel présent.

Présent dans le discours direct

اگر هم‌زمان با زمانِ نقل باشد و فعل معرفی‌کننده گذشته باشد → Imparfait.

Passé composé dans le discours direct

اگر اتفاق قبل از فعل معرفی‌کننده رخ داده باشد → Plus-que-parfait.

Futur dans le discours direct

اگر اتفاق بعد از فعل معرفی‌کننده رخ دهد → Conditionnel présent.

« Elle s’appelle Ambre. » → J’ai répondu qu’elle s’appelait Ambre.

Présent → Imparfait

« Je n’ai pas vu l’heure. » → Je lui ai dit que je n’avais pas vu l’heure.

Passé composé → Plus-que-parfait

« On continuera bientôt. » → Elle a promis qu’on continuerait bientôt.

Futur simple → Conditionnel présent

« Asseyez-vous ! » → Le médecin m’a demandé de m’asseoir.

Impératif → de + infinitif

« Elle souhaitait échanger avec ses lecteurs. » → Il a dit qu’elle souhaitait échanger avec ses lecteurs.

Imparfait بدون تغییر

« Elle ne devrait plus tarder. » → Il a dit qu’elle ne devrait plus tarder.

Conditionnel بدون تغییر

Il a dit que…

او گفت که…

Il a expliqué que…

او توضیح داد که…

Il a ajouté que…

او اضافه کرد که…

Il a promis que…

او قول داد که…

Il a demandé si…

او پرسید آیا…

Il a demandé ce que…

او پرسید چه چیزی…

Il a demandé comment…

او پرسید چگونه…

Il a demandé pourquoi…

او پرسید چرا…

Il a demandé où…

او پرسید کجا…

Il a demandé quand…

او پرسید چه زمانی…

demander + si

برای سؤال بله/خیر