Sexual&Reprod Health G3

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q014: Co to jest hipogonadyzm męski?

To zespół kliniczny obejmujący objawy z lub bez cech fizykalnych oraz biochemiczne cechy niedoboru testosteronu.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q015: Z czym wiąże się hipogonadyzm męski na poziomie funkcjonalnym?

Ze zmniejszoną funkcją jąder i produkcją androgenów oraz/lub upośledzeniem spermatogenezy.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q016: Jakie są dwa główne patomechanizmy hipogonadyzmu?

Pierwotny hipogonadyzm z uszkodzeniem jąder oraz wtórny hipogonadyzm z niewystarczającą stymulacją jąder przez oś podwzgórze–przysadka.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q017: Jak inaczej nazywa się hipogonadyzm pierwotny?

Hypergonadotropic hypogonadism.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q018: Jak inaczej nazywa się hipogonadyzm wtórny?

Hypogonadotropic hypogonadism.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q019: Czy możliwy jest hipogonadyzm wynikający nie z niskiego testosteronu, lecz z upośledzonej odpowiedzi tkankowej?

Tak, rzadko problemem może być zmniejszona zdolność testosteronu do pobudzenia receptora androgenowego na poziomie komórkowym.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q023: Jakie są główne przyczyny wzrostu częstości LOH u starszych mężczyzn?

Otyłość, inne choroby współistniejące, np. cukrzyca, oraz ogólnie gorszy stan zdrowia.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q025: Czy samo starzenie jest głównym powodem hipogonadyzmu?

Nie; u zdrowo starzejących się mężczyzn spadek testosteronu jest niewielki i stopniowy, nawet do 80. r.ż.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q027: W jakich populacjach LOH występuje szczególnie często?

U pacjentów z otyłością, T2DM, zespołem metabolicznym, chorobami sercowo-naczyniowymi, COPD, chorobami nerek i nowotworami.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q028: W jakiej grupie szczególnie często stwierdza się niskie stężenia testosteronu?

U mężczyzn z T2DM i u chorych z zaburzeniami metabolicznymi.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q029: Jaka jest najczęstsza genetyczna przyczyna pierwotnego hipogonadyzmu?

Zespół Klinefeltera.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q032: Jak klasyfikuje się hipogonadyzm według etiologii?

Na pierwotny i wtórny.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q033: Co to jest hipogonadyzm kompensowany/subkliniczny?

Stan z prawidłowym testosteronem i podwyższonym LH; jego znaczenie kliniczne pozostaje niejasne. O to ten chlopak z poradni na kijowskiej!

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q034: Jakie są dwie szerokie kategorie hipogonadyzmu poza klasycznym podziałem pierwotny/wtórny?

Classical/organic oraz functional.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q035: Co obejmuje klasyczny/organiczny hipogonadyzm?

Wrodzone lub nabyte choroby powodujące strukturalne i/lub nieodwracalne uszkodzenie przysadki i/lub jąder.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q036: Co to jest hipogonadyzm funkcjonalny?

Hipogonadyzm bez rozpoznawalnych zmian organicznych osi HPG, najczęściej związany z chorobami współistniejącymi i wymagający przede wszystkim leczenia przyczyny.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q037: Czy LOH jest synonimem hipogonadyzmu funkcjonalnego?

Nie; LOH jest pojęciem szerszym i może mieć pochodzenie organiczne albo funkcjonalne, pierwotne albo wtórne.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q038: Co musi być spełnione, aby rozpoznać LOH?

Utrzymywanie się swoistych objawów oraz biochemiczne potwierdzenie niedoboru testosteronu.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q039: Dlaczego klasyfikacja pierwotny/wtórny jest praktycznie ważna?

Bo pozwala dobrać leczenie; w wtórnym hipogonadyzmie można teoretycznie przywrócić płodność i testosteron, a w pierwotnym zwykle można jedynie zastosować testosteron, który dodatkowo hamuje płodność.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q040: Czy objawy hipogonadyzmu zależą bardziej od miejsca uszkodzenia czy od wieku zachorowania?

Fenotyp zależy głównie od wieku wystąpienia, choć objawy mogą być podobne niezależnie od miejsca uszkodzenia. Spr ocb

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q041: Jaki jest typowy fenotyp bardzo wczesnego, płodowego początku hipogonadyzmu?

Może sięgać od prawie całkowicie żeńskiego fenotypu do ciężkich zaburzeń maskulinizacji.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q042: Jaka jest najważniejsza klinicznie zależność między hipogonadyzmem a otyłością?

Niski testosteron jest częsty u otyłych mężczyzn i wiąże się z większą masą tłuszczową oraz mniejszą masą beztłuszczową.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q043: Z czym wiąże się niski testosteron w odniesieniu do tkanki tłuszczowej?

Silnie z nasilonym odkładaniem tłuszczu trzewnego.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q044: Czy niski testosteron sprzyja odkładaniu lipidów poza tkanką tłuszczową?

Tak, w wątrobie i mięśniach.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q045: Z czym często współistnieje hipogonadyzm w zespole metabolicznym/T2DM?

Z otyłością centralną, hiperglikemią, insulinoopornością, dyslipidemią i nadciśnieniem.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q046: Jaki wpływ może mieć TTh na insulinooporność i glikemię według części RCT?

Może poprawiać insulinooporność i hiperglikemię.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q047: Czy TTh jednoznacznie poprawia kontrolę glikemii w T2DM?

Nie, dowody nie są rozstrzygające.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q048: Czy jakies RCT wykazał redukcję odsetka T2DM?

Tak, badanie po 2 latach TTh z pacjentami z upośledzoną tolerancją glukozy lub świeżo rozpoznaną T2DM i TT < 14 nmol/L. Spr ocb czy prawda

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q049: Czy HDL po TTh zawsze rośnie?

Nie; może spadać, nie zmieniać się albo rosnąć.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q050: Czy TTh u mężczyzn z MetS i niskim testosteronem może redukować śmiertelność?

Tak sugerują niektóre dane, ale brak ostatecznych dowodów.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q054: Czy każdy mężczyzna z ED powinien być przesiewowo oceniony pod kątem MetS?

Tak, wytyczne podkreślają taką potrzebę. Wazne!

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q055: Czy u chorych z ED i cukrzycą warto rozważyć oznaczenie testosteronu?

Tak.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q056: Jaki wpływ TTh ma u chorych z T2DM na libido i satysfakcję seksualną?

Może je poprawiać.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q057: Czy TTh u chorych z T2DM poprawia erekcję?

Wyniki są słabsze niż dla libido i satysfakcji, choć część badań wykazała poprawę.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q058: Jaki wpływ TTh ma na skład ciała?

Zmniejsza odsetek tłuszczu i zwiększa beztłuszczową masę ciała.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q059: Jaki długoterminowy efekt na masę ciała i obwód pasa sugerują dane rejestrowe dla długodziałającego TU?

Stopniową, istotną redukcję masy ciała i obwodu pasa.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q065: Jaki typ hipogonadyzmu częściej obserwowano w ostrej fazie COVID-19?

Wtórny lub mieszany.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q066: Czy po COVID-19 testosteron zawsze wraca do normy?

Nie; część badań pokazuje normalizację, a część utrzymywanie się niskich wartości.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q070: Jakie są główne przyczyny funkcjonalnego hipogonadyzmu?

Otyłość, choroby współistniejące i starzenie, przy czym dwie pierwsze odgrywają największą rolę.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q071: Czy starzenie do 80. r.ż. ma duży samodzielny wpływ na niedobór testosteronu?

Nie, raczej niewielki.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q072: Na czym polega główna idea diagnostyczna funkcjonalnego hipogonadyzmu?

Jest to rozpoznanie z wykluczenia po odrzuceniu klasycznej przyczyny organicznej.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q073: Jaki jest fundament i kryteria rozpoznania LOH?

Objawy/cechy zgodne z hipogonadyzmem oraz niskie poranne stężenia TT w wiarygodnym oznaczeniu, potwierdzone co najmniej 2 razy, na czczo.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q074: Które objawy są najbardziej swoiste dla LOH?

Objawy seksualne.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q075: Jakie bardziej swoiste objawy seksualne wymienia tabela 3.2?

Obniżone libido, zaburzenia erekcji oraz zmniejszenie liczby spontanicznych/porannych erekcji.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q076: Jakie mniej swoiste objawy seksualne wymienia tabela 3.2?

Mniejsza częstość współżycia, rzadsza masturbacja i opóźniony wytrysk.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q077: Jakie objawy fizyczne wymienia tabela 3.2?

Spadek energii, siły i sprawności fizycznej, mniejsza aktywność, trudność w chodzeniu > 1 km, trudność schylania się oraz uderzenia gorąca. Lol trudnosc schylania sie

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q078: Jakie objawy psychiczne wymienia tabela 3.2?

Obniżenie nastroju, spadek motywacji, zmęczenie, zaburzenia koncentracji/pamięci i zaburzenia snu.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q079: Czy kwestionariusze samoopisowe są dobre do systematycznego screeningu hipogonadyzmu?

Nie, mają słabą swoistość.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q080: Jakie elementy wywiadu są szczególnie ważne w ocenie LOH?

Objawy seksualne, objawy przysadkowe, choroby przewlekłe, leki wpływające na oś HPG, wady wrodzone jąder/prącia oraz płodność.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q081: Jakie objawy mogą sugerować patologię przysadki?

Bóle głowy i/lub zaburzenia widzenia.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q082: Jakie dane z wywiadu mogą sugerować wrodzone zaburzenia rozwoju płciowego?

Przebyta operacja z powodu wnętrostwa lub hypospadias.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q083: Czy należy oznaczać testosteron w trakcie ostrej choroby?

Nie należy tego robić rutynowo, bo ostra choroba może powodować przemijający funkcjonalny hipogonadyzm.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q084: Jakie elementy badania fizykalnego są szczególnie ważne u chorego z podejrzeniem hipogonadyzmu?

BMI, obwód pasa, wielkość jąder i prącia, wtórne cechy płciowe oraz DRE.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q087: Po co wykonuje się DRE przed TTh?

Aby wykluczyć patologię prostaty, a niekiedy także stwierdzić małą objętość gruczołu wspierającą podejrzenie hipogonadyzmu.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q088: Dlaczego testosteron należy oznaczać na czczo?

Bo po doustnym obciążeniu glukozą zarówno TT, jak i obliczany fT spadają nawet w ciągu 30 minut, a nieprzestrzeganie bycia na czczo może zaniżać TT o > 30%.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q091: Czy zasada 07:00–10:00 musi być modyfikowana u pracowników zmianowych?

Tak; pobranie powinno być wykonane po odpowiednim śnie i na czczo.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q092: Czy pojedynczy patologiczny wynik TT wystarcza do rozpoznania?

Nie; należy go potwierdzić w kolejnym badaniu przed rozpoczęciem terapii.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q093: Jaka metoda jest najdokładniejsza do oceny steroidów płciowych?

LC-MS/MS. Spr ocb

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q095: Czy bezpośredni immunologiczny pomiar fT jest zalecany?

Nie, nie jest zalecany.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q096: Jaka metoda jest najdokładniejsza dla fT?

Equilibrium dialysis.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q097: Jak praktycznie można ocenić fT, jeśli nie ma dialysis?

Wyliczyć go matematycznie na podstawie SHBG i albuminy. O ciekawe

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q098: Jakie są typowe przyczyny wzrostu SHBG?

Leki przeciwdrgawkowe, estrogeny, hormony tarczycy, nadczynność tarczycy, choroba wątroby, starzenie, palenie i HIV/AIDS.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q099: Jakie są typowe przyczyny spadku SHBG?

GH, glikokortykosteroidy, testosteron i AAS, niedoczynność tarczycy, otyłość, akromegalia, Cushing, insulinooporność/MetS/T2DM oraz NAFLD i zespół nerczycowy.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q100: Kiedy szczególnie należy oznaczyć SHBG i obliczyć fT?

W stanach zmieniających stężenie SHBG.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q104: Jakie hormony należy oznaczyć po stwierdzeniu niskiego TT, aby lepiej określić typ hipogonadyzmu?

LH oraz prolaktynę; pomocniczo także FSH.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q105: Kiedy PRL można oznaczyć już jako badanie pierwszego rzutu?

Gdy występuje obniżony popęd seksualny.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q106: Kiedy należy wykonać MRI przysadki?

W wtórnym hipogonadyzmie z hiperprolaktynemią, objawami masy przysadki lub innymi niedoborami hormonów przedniego płata.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q107: Kiedy dodatkowo można rozważyć MRI przysadki mimo braku tych objawów?

W ciężkim wtórnym hipogonadyzmie przy TT < 6 nmol/L.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q113: Kiedy w Figure 3.1 kieruje się chorego na MRI przysadki?

Przy TT < 6 nmol/L, hiperprolaktynemii albo bólach głowy/zaburzeniach widzenia.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q117: Jakie są bezwzględne przeciwwskazania do TTh z tabeli 3.4?

Miejscowo zaawansowany lub przerzutowy PCa, rak piersi u mężczyzny, aktywne pragnienie płodności, hematokryt ≥ 54% oraz niekontrolowana lub źle kontrolowana niewydolność serca.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q118: Jakie są względne przeciwwskazania do TTh z tabeli 3.4?

IPSS > 19, wyjściowy hematokryt 48–50% oraz rodzinny wywiad żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q120: Czy TTh działa u eugonadalnych mężczyzn z zaburzeniami seksualnymi?

Nie ma dowodów na korzyść; nie należy jej stosować. Spr

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q121: Na jakie aspekty seksualności TTh może działać korzystnie u hipogonadalnych mężczyzn?

Na łagodne ED, libido, częstość współżycia, orgazm i ogólną satysfakcję seksualną.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q122: U kogo TTh daje lepszą poprawę funkcji erekcji: przy cięższym czy łagodniejszym niedoborze?

Przy cięższym niedoborze testosteronu.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q123: Czy TTh w monoterapii zwykle wystarcza w ciężkim ED?

Nie, zwykle jedynie w łagodniejszych postaciach ED.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q126: Jaki wpływ TTh ma na łagodne objawy depresyjne?

Może je poprawiać.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q127: Czy TTh jest leczeniem ciężkich zaburzeń depresyjnych?

Nie; należy stosować standardowe leczenie psychiatryczne.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q130: Jaki wpływ TTh ma na kości?

Zwiększa mineralną gęstość kości, szczególnie w odcinku lędźwiowym. O

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q131: Czy wiemy, że TTh redukuje ryzyko złamań?

Nie, danych jest za mało.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q132: Czy TTh powinna zastępować leczenie antyresorpcyjne u mężczyzny z wysokim ryzykiem złamań?

Nie; leczenie antyresorpcyjne pozostaje leczeniem pierwszego wyboru.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q133: Jakie są główne zalecenia EAU dotyczące efektów TTh?

Nie stosować w eugonadyzmie, nie stosować u mężczyzn planujących ojcostwo, stosować jako first-line w łagodnym ED z hipogonadyzmem, rozważać połączenie z PDE5I w cięższym ED, nie stosować do poprawy cognition/witalności/sprawności ani redukcji masy ciała.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q134: Jaki jest pierwszy krok leczenia funkcjonalnego hipogonadyzmu związanego z otyłością?

Redukcja masy ciała i modyfikacja stylu życia.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q136: Jaki jest problem długoterminowy samej redukcji masy ciała?

Duża część utraconej masy wraca w kolejnych latach.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q137: Jakie preparaty testosteronu uważa się za najbardziej korzystne pod względem bezpieczeństwa?

Żele testosteronowe i długodziałający iniekcyjny TU.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q139: Jaka jest główna wada żeli testosteronowych?

Ryzyko przeniesienia preparatu przy kontakcie skóra-skóra oraz konieczność codziennego stosowania.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q140: Jak najlepiej monitorować poziom testosteronu przy leczeniu żelem?

Pobrać krew 2–4 godziny po aplikacji.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q141: Jaką zaletę ma długodziałający iniekcyjny TU (undekanian testosteronu) [Nebido]

Zapewnia stabilne stężenia bez dużych wahań i wymaga rzadszych podań.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q143: Jak często zwykle podaje się długodziałający TU po dawce nasycającej? (undekanian testosteronu) [Nebido]

Zwykle co 10–14 tygodni, po dawce po 6 tygodniach od pierwszego podania.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q144: Jaki jest główny problem starszych, krótkodziałających form iniekcyjnych testosteronu?

Duże wahania stężeń i większe ryzyko działań niepożądanych, np. policytemii.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q145: Jakie wady ma doustny TU? (undekanian testosteronu) [Nebido]

Zmienna biodostępność zależna od zawartości tłuszczu w posiłku; nowe formy mogą też lekko podnosić ciśnienie tętnicze.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q146: Do czego może być przydatny mesterolon lub DHT?

Do wybranych, krótkoterminowych zastosowań, np. bolesnej ginekomastii, ale nie zapewniają pełnego spektrum aktywności testosteronu. Mesterolon = pochodna DHT [Proviron]

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q147: Czy SERMs i inhibitory aromatazy są leczeniem standardowym hipogonadyzmu?

Nie, są to terapie off-label, głównie dla wybranych chorych z wtórnym funkcjonalnym hipogonadyzmem i zachowaną osią HPG.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q148: Jakie ryzyko wiąże się z długotrwałym stosowaniem SERM/AI?

Spadek gęstości kości, osteoporoza i możliwie zwiększone ryzyko złamań; SERM mogą też zwiększać ryzyko VTE.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q149: Jakie leczenie jest standardem u mężczyzny z wtórnym hipogonadyzmem, który chce ojcostwa?

Gonadotropiny.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q150: Czy połączenie hCG z FSH daje lepsze wyniki niż samo hCG?

Tak, według metaanalizy terapia skojarzona daje lepsze efekty.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q151: Jakie są najważniejsze zalecenia co do wyboru terapii w LOH?

Leczyć przyczynę organiczną, poprawiać styl życia i leczyć choroby współistniejące przed TTh, wspólnie wybierać preparat, a u mężczyzn wysokiego ryzyka przy rozpoczynaniu leczenia preferować żele nad depotami. Spr ocb z tym wysokim ryzykiem

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q152: Dlaczego TTh jest przeciwwskazana u mężczyzny starającego się o płodność?

Bo hamuje wydzielanie gonadotropin, upośledza spermatogenezę i dojrzewanie plemników.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q154: Czy rak piersi u mężczyzny jest przeciwwskazaniem do TTh?

Tak, zarówno aktywny, jak i przebyty jest traktowany bardzo ostrożnie; aktywny jest bezwzględnym przeciwwskazaniem.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q155: Jak TTh wpływa zwykle na LUTS/BPH?

Nie pogarsza istotnie LUTS; niektóre badania sugerują nawet poprawę części objawów, choć w ciężkich LUTS dane są ograniczone.

[ROZDZIAŁ 3. MALE HYPOGONADISM] Q156: Jaki poziom LUTS budzi największą ostrożność przy TTh?

Ciężkie LUTS, np. IPSS > 19.