l. Seneca heeft mateloos om zijn vriend Annaeus Serenus getreurd

1. Rouwen na het overlijden van een vriend H11

haec tibi scribo

dit schrijf ik aan jou

in qui Annaeum Serenum carissimum mihi tam inmodice flevi ut

ik die zo mateloos heb getreurt om Anneus Serenus, mij zo dierbaar

quod minime velim

dat wat ik allerminst zou willen

inter exempla sim eorum, quos dolor vicit

ik bevind mij tussen de voorbeelden van hen, die het leed heeft overwonnen

Hodie tamen factum meum damno

maar vandaag veroordeel ik mijn daad

et intellego maximam mihi causam sic lugendi fuisse

en begrijp ik dat voor mij de belankrijkste reden om zo te rouwen is geweest

quod numquam cogitaveram mori eum ante me posse

dat ik nooit had gedacht dat hij voor mij kon sterven

hoc unum mihi occurrebat

dit kwam bij mij als enige op

minorem esse et multo minorem

dat hij jonger was en veel jonger

tamquam ordinem fata servarent!

alsof het lot een volgorde in acht zou nemen!