4 etapy integracji od UP

Unia gospodarcza Obszary koordynacji

polityka makroekonomiczna (w tym: cenowa, walutowa, stopy procentowej, budżetowa i fiskalna) • polityka rozwoju gospodarczego (w tym: zatrudnienia, płac, edukacyjna, technologiczna) • polityka mikroekonomiczna (w tym: przemysłowa, rolna, energetyczna, transportowa, ochrony środowiska naturalnego i regionalna)

unia gosp a pełna integracja gosp

Unia gospodarcza

• skoordynowana w skali ugrupowania polityka krajowa jedna polityka ponadkrajowa

• nie wymaga unii politycznej

pełna integracja gospodarcza

• jedna polityka ponadkrajowa

• jedna wewnętrzna i zagraniczna polityka sensu stricto

Efekty unii gospodarczej

alokacyjne
akumulacyjne
lokalizacyjne

alokacyjne efekty UG

skuteczniejsze usuwanie przeszkód dla „niewidzialnej ręki" (eliminacja nieuczciwej konkurencji)

akumulacyjne efekty UG

silniejsze - dzięki wspólnej polityce celnej, monetarnej, gospodarczej itp.

lokalizacyjne efekty ug

silniejsze - dzięki wspólnej polityce celnej, monetarnej, gospodarczej itp.

Istota unii politycznej

dopasowywanie polityki wewnętrznej (organizacja życia publicznego oraz formy udziału osób fizycznych i prawnych w tym życiu)

dopasowywanie poloityki zagranicznej (stosunki między narodami i państwami wyrażające się we wzajemnym poparciu, sojuszach i tolerancji)

dopasowywanie integrujących się krajów

dopasowywanie UP

ponadnarodowa - ujęcie federalne
międzynarodowa - ujęcie funkcjonalne

ponadnarodowe ujęcie UP

ujęcie federalne (integracja polityczna – charakter ponadkrajowy organ ponadkrajowy – o szerokim zakresie kompetencji przejętych z ośrodków krajowych)

międzynarodowaujęcie UP

ujęcie funkcjonalne (decyzje polityczne – krajowe organy integracyjne organ międzynarodowy – koordynacja wspólnych przedsięwzięć politycznych)

Istota pełnej integracji gospodarczej

całkowite ujednolicenie w skali międzynarodowej podstawowych reguł i zasad funkcjonowania gospodarki oraz polityki wewnętrznej i zagranicznej • scalony gospodarczo i politycznie organizm • podmiot międzynarodowego życia gospodarczego i politycznego

Metody realizacji pełnej integracji gospodarczej

pełna integracja gospodarcza w sferze rzeczowej

pełna integracja gospodarcza w sferze instytucjonalnej

uwarunkowana infrastrukturalnie

efekt ujednolicania czynników pozaekonomicznych (politycznych)

pełna integracja gospodarcza w sferze rzeczowej - inne nazwy

integracja faktyczna integracja naturalna

pełna integracja gospodarcza w sferze instytucjonalnej - inne nazwy

integracja strategiczna integracja polityczna

uwarunkowana infrastrukturalnie pełnej integracji gosp

(położenie geograficzne, infrastruktura ekonomiczna i społeczna) i gospodarczo (poziom rozwoju gospodarczego, komplementarność)

Główne koncepcje realizacji pełnej integracji gospodarczej

Federalizm Konfederalizm
Neofunkcjonalizm Funkcjonalizm

Federalizm

federacja ponadkrajowy system organów integracja polityczna - priorytet

Konfederalizm

suwerenność państw instytucje ponadkrajowe - ograniczone kompetencje

Neofunkcjonalizm

rozwój powiązań rzeczowych częściowy automatyzm integracji

Funkcjonalizm

rintegracja gospodarcza - prymat automatyzm integracji pod wpływem rynku

FEDERALIZM przedstawiciele

Jean Monnet Robert Schuman Konrad Adenauer Walter Hallstein

Konfederalizm przedstawiciele

Charles de Gaulle Franz Josef Strauss

Neofunkcjonalizm przedstawiciele

Ernst Haas Leon Lindberg

Funkcjonalizm przedstawiciele

David Mitrany Herbert Giersch

Jean Monnet -

francuski polityk i ekonomista, jeden z głównych architektów integracji europejskiej; nie pełnił wysokich urzędów, ale miał duży wpływ na politykę państw zachodnich.

Robert Schuman -

francuski polityk, współtwórca zjednoczonej Europy; przeciwnik nazizmu (aresztowany); współinicjator EWWiS; przewodniczący Parlamentu Europejskiego (1958-1960).

Konrad Adenauer -

kanclerz RFN (1949-1963), lider CDU; przeciwnik nazizmu; jego polityka wobec granicy z Polską była negatywnie oceniana w Polsce.

Walter Hallstein -

niemiecki prawnik i polityk, pierwszy przewodniczący Komisji Europejskiej (1958-1967); wcześniej związany z obroną nazistów w Norymberdze.

Charles de Gaulle -

francuski polityk i wojskowy; przywódca Wolnej Francji podczas II wojny światowej; prezydent (1959-1969); twórca systemu półprezydenckiego.

Franz Josef Strauss -

niemiecki polityk, lider CSU; minister w rządzie RFN (m.in. obrony); wieloletni premier Bawarii.

David Mitrany -

brytyjski teoretyk stosunków międzynarodowych; przeciwnik federalizmu; twórca koncepcji współpracy międzynarodowej przez wyspecjalizowane instytucje.

Herbert Giersch -

niemiecki ekonomista; początkowo zwolennik keynesizmu, później ekonomii podaży.

Ernst Haas

• politolog, twórca neofunkcjonalizmu; emigrant do USA; profesor Uniwersytetu Berkeley.

Leon Lindberg -

ekonomista i profesor; zajmował się integracją regionalną i rozwojem neofunkcjonalizmu.