polski wesele

*Cóz tam, panie, w polityce? Chińcyki trzymają się mocno!?*

Czepiec

*Ja myślę, że na waszej parafii świat dla was aż dosyć szeroki.*

Dziennikarz

*Ale tu wieś spokojna. – Niech na całym świecie wojna, byle polska wieś zaciszna, byle polska wieś spokojna.*

Dziennikarz

*Pon się boją we wsi ruchu. Pon nos obśmiwajom w duchu. – A jak my, to my się rwiemy ino do jakiej bijacki. Z takich, jak my, był Głowacki.*

Czepiec

*A, jak myślę, ze panowie duza by juz mogli mieć, ino oni nie chcom chcieć!*

Czepiec

*Wyście sobie, a my sobie. Każden sobie rzepkę skrobie.*

Radczyni

*Sami swoi, polska szopa, i ja z chłopa, i wy z chłopa.*

Ksiądz

*Trza być w butach na weselu.*

Panna Młoda

*Przyszedł Mosiek na wesele...*

Pan Młody

*No, tylko że my jesteśmy tacy przyjaciele, co się nie lubią.*

Żyd

*No, pan się narodowo bałamuci, panu wolno – a to ładny krój – to już było.*

Żyd

*Jak się żenić, to się żenić!*

Pan Młody

*Taki mi się snuje dramat groźny, szumny, posuwisty jak polonez; gdzieś z kazamat jęk i zgrzyt, i wichrów świsty. – Marzę przy tym wichrów graniu o jakimś wielkim kochaniu.*

Poeta

*A bo chłop i ma coś z Piasta, coś z tych królów Piastów – wiele! – Już lat dziesięć pośród siedzę, sąsiadujemy o miedzę. Kiedy sieje, orze, miele, taka godność, takie wzięcie; co czyni, to czyni święcie; godność, rozwaga, pojęcie*

Gospodarz

*Taka szopka, bo to nie kosztuje nic potańcować sobie raz: jeden Sas, a drugi w las.*

Żyd

*Zdobyłem se pawich piór, nastroiłem pawich piór: pawie pióra ładne, pawie pióra kradnę: postawie se pański dwór!*

Jasiek

*Co się w duszy komu gra, co kto w swoich widzi snach: czy to grzech, czy to śmiech, czy to kapcan, czy to pan, na Wesele przyjdzie w tan*

Chochoł

*Wina ojca idzie w syna; niegodnych synowie niegodni; ten przeklina, ów przeklina – ród pamięta, brat pamięta, kto te pozakładał pęta i że ręka, co przeklęta, była swoja.*

Dziennikarz

*Oto naści twoje wiosło: błądzący w odmętów powodzi, masz tu kaduceus polski, mąć nim wodę, mąć*

Stańczyk

*Nie – przewiduję inszą zabawę; poczułem na szyi arkan –* ***Polska to jest wielka rzecz****: podłość odrzucić precz, wypisać świętą sprawę na tarczy, jako ideę, godło, i orle skrzydła przyprawić, husarskie skrzydlate szelki założyć, a już wstanie któryś wielki, już wstanie jakiś polski święty.*

Poeta

*Hetmaniłeś ty, hetmanie, chocia byłeś łotr, i sam król był tobie kmotr; przewodziłeś, przewodziłeś, a my dzisiaj w psiej niewoli*

Pan Młody

*Gadu, gadu, stary dziadu, trza się do roboty brać; kubeł wody, gębę myć, nie bede próżno stać, na Wesele, na Wesele, podź tańcować, bośma brać.*

Upiór

*Słowo-Rozkaz, Rozkaz-Słowo; dla serca serce gotowo. Słuchaj, panie Włodzimierzu: oto chwila osobliwa, pomówimy o Przymierzu.*

Wernyhora

*Piję, piję, bo ja muszę, bo jak piję, to mnie kłuje; wtedy w piersi serce czuję,*

Nos

*A to Polska właśnie.*

Poeta

*Panowie, jakeście som, jeźli nie pójdziecie z nami, to my na was – i z kosami!*

Czepiec

*Miałeś, chamie, złoty róg, miałeś, chamie, czapkę z piór: czapkę wicher niesie, róg huka po lesie, ostał ci sie ino sznur, ostał ci sie ino sznur.*

Chochoł

*Powyjmuj im kosy z rąk, poodpasuj szable z pęt, zaraz ich odejdzie Smęt. Na czołach im kółka zrób, skrzypki mi do ręki daj; ja muzykę zacznę sam, tęgo gram, tęgo gram.ręki daj; ja muzykę zacznę sam, tęgo gram, tęgo gram.*

Chochoł