1/7
AW1
Name | Mastery | Learn | Test | Matching | Spaced | Call with Kai |
|---|
No analytics yet
Send a link to your students to track their progress
Wat is het medisch model? + kenmerken
model dat vertrekt vanuit de benadering waarbij moeilijkheden of afwijkingen voornamelijk worden verklaard vanuit stoornissen, beperkingen of disfuncties in het lichamelijk of psychisch functioneren van het individu
centraal: diagnostiek en behandeling
vastgestelde diagnose vormt het uitgangspunt voor gerichte interventies (zoals ondersteuning, therapievormen of gespecialiseerde behandelingen)
effectiviteit van deze behandelingen wordt vaak beoordeeld op basis van vermindering van klachten of symptomen + het verbeteren van individueel functioneren
Professional neemt de rol van expert op zich (beschikt over kennis en beslissingsmacht)
geen cliënt, maar patiënt die gezien wordt als zorgontvanger
relatie is hiërarchisch
zorg wordt geleverd vanuit aanbod
patiënten hebben slechts beperkt invloed op de zorg die ze ontvangen
segregatie: afzonderlijke instellingen, los van de samenleving
groepsbenadering: patiënten worden in groepen behandeld volgens algemene richtlijnen
persoonlijke behoeften en wensen van de patiënt spelen een ondergeschikte rol
rol van de patiënt= passief
focus ligt op het voldoen aan de norm van de maatschappij
Wat is het burgerschapsparadigma?
model dat naar de cliënt kijkt als een volwaardig individu met eigen wensen, mogelijkheden en rechten
Ondersteunen van de cliënt in het verbeteren en behouden van de kwaliteit van bestaan
Centraal: eigen regie
de cliënt bepaalt welke zorg en ondersteuning die nodig heeft, met de zorgverlener als ondersteunende partner
Vraaggerichte benadering: de zorg wordt afgestemd op de persoonlijke wensen van de cliënt
Inclusie: er wordt gestreefd naar een situatie waarin de cliënt volledig deelneemt aan de samenleving
zorg en ondersteuning wordt geïntegreerd in het dagelijks leven van de cliënt, met als doel het bevorderen van zelfstandigheid en maatschappelijke participatie
Nadruk op individuele zorg
ruimte voor maatwerk
flexibel traject dat voortdurend kan worden bijgesteld
Cliënt wordt gezien als een co-expert (heeft kennis over de eigen behoeften, voorkeuren en leven)
doel: kwaliteit van bestaan verbeteren of behouden
Wat wordt in de praktijk gebruikt? Medisch model of burgerschapsparadigma?
Een combinatie van de 2 benaderingen. Het is belangrijk om te erkennen dat de keuze tussen de modellen kan variëren afhankelijk van de aard van de beperkingen, krachten en de persoonlijke voorkeuren van de betrokkenen.
Wat is kwaliteit van bestaan?
Verwijst naar de mate waarin een persoon zijn leven als waardevol en betekenisvol ervaart. Het gaat niet alleen om zorg krijgen, maar om hoe iemand leeft, zich voelt en kan deelnemen aan de samenleving.
Uitgangspunten/kenmerken van ‘kwaliteit van bestaan’
holistische mensvisie: mensen worden niet gezien als hun probleem, maar als personen met gevoelens, relaties, mogelijkheden en wensen
wisselwerking tussen het individu en zijn context (wonen, gezondheid, inkomen, onderwijs, sociale relaties, etc. spelen hierbij een rol)
subjectief: wat voor de ene persoon belangrijk is, is niet meteen voor de andere ook even belangrijk
zelfbepaling: mensen hebben inspraak in hun eigen leven en keuzes, ook wanneer ze ondersteuning nodig hebben
Domeinen van Shalock en Verdugo voor kwaliteit van bestaan (vormen samen levenskwaliteit)
emotioneel welbevinden: hoe voelt iemand zich? (veiligheid, rust…)
interpersoonlijke relaties: contacten met vrienden, familie en andere belangrijke personen
materieel welbevinden: wonen, inkomen en basisvoorzieningen
lichamelijk welbevinden: gezondheid, zorg en comfort
persoonlijke ontwikkeling: leren, groeien en het ontwikkelen van vaardigheden
zelfbepaling: keuzes kunnen maken en gehoord worden in beslissingen over het eigen leven
sociale inclusie: erbij horen en kunnen deelnemen aan de samenleving
rechten: respect, privacy, bescherming tegen uitsluiting of misbruik
Wat is de behoeftepiramide van Maslow?

Wat is empowerment?
Een proces van versterking waarbij individuen, organisaties en gemeenschappen greep krijgen op de eigen situatie en hun omgeving. Dit gebeurt via het verwerven van controle, het aanscherpen van kritisch bewustzijn en het stimuleren van participatie.