interna kolos 2 sem 2

Czynniki ryzyka ZUM

Nieprawidłowa higiena osobista
Zła metoda podcierania
Zastosowanie nieprzewiewnej bielizny
Nieprawidłowa budowa nerek
Mechaniczne przeszkody w odpływie moczu
Kamica nerkowa
Ciąża
Nadużywanie leków przeciwbólowych
Cukrzyca
Cewnikowanie
Brak lub obniżenie odporności
Źle dobrany i założony środek antykoncepcyjny
Duża aktywność seksualna
Kobiety bardziej są narażone na zakażenie ze względu na krótszą cewkę moczową względem mężczyzn
Długotrwale nasilenie na wiatr i oziębienie okolicy lędźwiowej

Objawy ZUM

Utrudnione oddawanie moczu
Częste parcie na mocz i oddawanie niewielkich ilości moczu
Częstomocz w ciągu dnia jak i w nocy
Ból
Pieczenie -szczególnie w końcowej fazie
Podwyższona temperatura ciała
Gorączka
Bóle w okolicy nerek
Bóle brzucha
Nudności, wymioty
Utrata łaknienia
Osłabienie

Definicja Zespołu Cushinga

Choroba Cushinga jest stanem, który charakteryzuje się nadmierną produkcją kortyzolu przez nadnercza. Może być spowodowana przez różne czynniki, które można podzielić na endogenne (wewnętrzne) i egzogenne (zewnętrzne).

Przyczyny Zespołu Cushinga

Endogenne przyczyny choroby Cushinga

Adenoma przysadki mózgowej: guz przysadki mózgowej, produkujący nadmierną ilość ACTH, który stymuluje nadnercza do produkcji kortyzolu
Ektopowa produkcja ACTH: Kiedy ACTH jest produkowane przez nowotwory poza przysadką mózgową, np. przez nowotwór płuc
Guzy nadnerczy: Adenoma lub rak nadnerczy może bezpośrednio produkować nadmiar kortyzolu, omijając kontrolę ACTH.

Egzogenne przyczyny choroby Cushinga

Leczenie kortykosteroidami: Najczęstszą egzogenną przyczyną choroby Cushinga jest długotrwałe stosowanie leków zawierających kortykosteroidy (np. prednizon), które są stosowane w leczeniu wielu stanów zapalnych, autoimmunologicznych czy przewlekłych chorób.

Obraz kliniczny Zespołu Cushinga

Otyłość centralna z nagromadzeniem tkanki tłuszczowej na twarzy (zaokrąglenie twarzy, twarz jak „księżyc w pełni"), tułowiu - szczególnie w okolicy karku („kark bawoli"), brzucha oraz poduszeczki tłuszczowe nad obojczykami

Zaniki mięśni kończyn dolnych i górnych (szczupłość kończyn)
Ścieńczenie skóry, rumień (zaczerwienienie) twarzy, szerokie, żywo czerwone rozstępy na brzuchu, udach, pośladkach, piersiach i niekiedy ramionach, trądzik, nadmierne owłosienie typu męskiego u kobiet (hirsutyzm), łatwe tworzenie się siniaków, obrzęki
Nadmierny apetyt
Łatwe męczenie się
Podwyższone ciśnienie tętnicze z bólami głowy
Zaburzenia psychiczne: depresja, psychozy, zaburzenia snu, chwiejność emocjonalna, zaburzenia funkcji poznawczych
Bóle kostne w następstwie złamań w przebiegu zaawansowanej osteoporozy
Nawracające infekcje
Zaburzenia miesiączkowania u kobiet, osłabienie lub zanik popędu płciowego, impotencja u mężczyzn
Zaburzenia widzenia
Objawy choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy - zgaga, ból brzucha

Definicja przewlekłej choroby nerek

Zespół chorobowy, który rozwija się jako następstwo postępującego niszczenia wszystkich struktur nerek przez przewlekły proces chorobowy i charakteryzuje się stopniowym narastaniem upośledzenia funkcji narządu dłużej niż 3 miesiące.

Przyczyny przewlekłej choroby nerek

Przewlekłe zapalenie kłębuszków nerkowych
Nefropatią cukrzycowa
Śródmiąższowe zapalenie i przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek
Zwyrodnienie torbielowate nerek
Nefropatia nadciśnieniowa
Nefropatia analgetyczna
Inne choroby nerek

Zasady cewnikowania pęcherza moczowego

Każde cewnikowanie pęcherza powinno być klinicznie uzasadnione
Należy zapewnić pacjentowi warunki intymne
Pacjenta należy poinformować o charakterze procedury i uzyskać zgodę
Zabieg powinien być przeprowadzony z zasadami aseptyki

Pielęgnacja pacjenta z założonym cewnikiem Foley'a

Okolice założenia cewnika (okolice odbytu, cewki moczowej i uda) myj dwa razy dziennie, przy użyciu ciepłej wody z mydłem lub preparatem do higieny intymnej. Możesz dezynfekować preparatem przeznaczonym do stosowania na śluzówki. Edukacja pacjenta odnośnie cewnika moczowego Zachowanie intymnych warunków pacjentowi Zachowanie antyseptyki i aseptyki przy cewniku.

Edukacja pacjenta z ZUM

Wiedzy na temat schorzenia, poinformowanie o objawach, czynnikach ryzyka, leczeniu, zapobieganiu
Trybu życia
Ubierać zgodnie z porą roku,
Nie stosować bielizny z tworzyw sztucznych, powodujących otarcia i nieprzepuszczających powietrza
Nie kąpać się w zanieczyszczonych zbiornikach wodnych
Oddawanie moczu powinno być systematyczne - nie przetrzymywać moczu w pęcherzu
Higieny osobistej:
Podmywanie krocza i narządów płciowych w kierunku od przodu do tyłu
Unikanie długotrwałych kąpieli, nadużywanie środków do higieny intymnej
U osób z nietrzymaniem moczu zastosowanie wkładek higienicznych
Diety:
Przyjmowanie co najmniej 2l płynów na dobę
Przyjmowanie płynów i środków zakwaszających mocz, np. Wit C, kompot, sok z żurawiny i czarnej porzeczki
samoopieki:
Przygotowanie pacjenta i rodziny do prawidłowego pielęgnowania cewnika założonego do pęcherza
Edukacja nt. właściwej higieny intymnej, prawidłowego pobierania moczu do badań diagnostycznych

Czynniki ryzyka kamicy dróg moczowych

Duże stężenie substancji litogennych w moczu
Zastój moczu (spowodowany budową nerek i moczowodów)
Nawracające ZUM
Warunki środowiskowe; wysoka temperatura otoczenia, Długotrwałe unieruchomienie, mała ilość przyjmowanych płynów, dieta bogatobiałkowa

Objawy kamicy dróg moczowych

Kolka nerkowa - napad silnego bólu w okolicy lędźwiowej, promieniującego w dół, powstaje przy przeciskaniu się złogu przez moczowód.
Nudności i wymioty
Bladość powłok i poty
Przy współistniejącym ZUM dreszcze i gorączka
Krwiomocz lub krwinkomocz
Bolesne parcie i oddawanie moczu (dysuria), częstomocz (pollakisuria) lub bezmocz (anuria)

Etapy ostrego uszkodzenia nerek i pielęgnacja chorego w poszczególnych etapach

FAZA WSTĘPNA
Zmniejszenie diurezy (nie u wszystkich)
Brak specyficznych objawów (zależy od choroby podstawowej)
FAZA UTRWALONEJ OSTREJ NIEWYDOLNOŚCI NEREK 10-14 dni
Skąpomocz lub bezmocz (jeśli występuje powyżej 2 tygodni -> podejrzenie nieodwracalnych zmian nerek)
Wzrost stężenia kreatyniny, mocznika, kwasu moczowego
zaburzenie gospodarki wodnej
Przy przewodnieniu -> obrzęk, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, przewodnienie płuc, obrzęk płuc
Zaburzenia elektrolitowe
zaburzenie gospodarki kwasowo-zasadowej ->kwasica metaboliczna (powoduje oddech Kussmaula - zapach amoniaku)
Duszność
Czkawka
zaburzenie łaknienia,
nudności,
FAZA POLIURII
FAZA POWROTU DO ZDROWIA 7-14 dni
Zwiększenie diurezy
Wielomocz
Zmniejszenie stężenia mocznika i kreatyniny

Pielęgnacja chorego w poszczególnych etapach ostrego uszkodzenia nerek

UTRZYMANIE RÓWNOWAGI WODNO - ELEKTROLITOWEJ:
Prowadzenie bilansu wodnego,
Prowadzenie codziennej kontroli masy ciała i pomiar obwodów,
Zapobieganie hiper lub hipokaliemii,
Pomiar ciśnienia tętniczego.
A. w okresie SKĄPOMOCZU lub BEZMOCZU:
- ograniczenie ilości wypijanych płynów 500ml (dzienna utrata płynów przez drogi
pozanerkowe) + ilość oddanego moczu,
- zapobieganie hiperkaliemii (K: 3,9-4,5 mol/l) przez:
a) stosowanie diety ubogo potasowej (wyjaśnienie choremu zagadnień dietetycznych),
b) podawanie w razie konieczności żywic jonowymiennych: Resonium A lub Resonium
Calcium, które wychwytują K w przewodzie pokarmowym, uwalniają Na lub Ca,
c) zapobieganie rozpadowi tkanek (odleżyny, urazy) - uwalnia się potas do krwioobiegu,
d) zapobieganie zaparciom,
e) na zlecenie lekarza i.v. glukoza z insuliną, NaHCO3, glukonian wapnia.
B. w okresie WIELOMOCZU:
- zabezpieczenie przed nadmiernym odwodnieniem, kontrola stanu nawodnienia
tkanek - w razie potrzeby na zlecenie lekarskie uzupełnienie płynów w kroplówce,
- zapobieganie nadmiernej i groźnej dla życia utracie potasu:
a. częsta kontrola stężenia potasu w surowicy krwi,
b. podaż pokarmów zawierających duże ilości potasu: soki owocowe, jarzynowe, wywar z ziemniaków.

Zasady prowadzenia bilansu płynów

Dostarczanie ok. 30 ml płynu na kg m.c
Monitorowanie ilości płynów przyjmowanych przez pacjenta. Należy uwzględnić wszystkie źródła płynów: płyny przyjmowane doustnie (np. woda, napoje, leki w płynie), infuzje dożylne, transfuzje krwi, żywienie dojelitowe czy dojelitowe podawanie płynów.
Monitorowanie ilości płynów wydalanych przez pacjenta (mocz i kał. Inne straty płynów - przy prowadzeniu bilansu płynów pamiętajmy, że zwiększenie ciepłoty ciała powoduje utratę wody przez płuca oraz skórę)
Od sumy płynów podanych odejmujemy sumę płynów oddanych, wynik wpisujemy na kartę bilansu
obserwacja pacjenta czy nie występuje np. nadmierne pocenie się

Profilaktyka ZUM

Stosowanie immunomodulacji doustnej-Uro-Vaxom,
U kobiet po menopauzie miejscowe stosowanie estrogenów
Dbanie o codzienną higienę, częsta zmiana bielizny
noszenie luźnej, oddychającej bielizny osobistej
chronić nerki przed wychłodzeniem
Regularnie opróżniać pęcherz
Ograniczenie soli, produktów zawierających dużo szczawianów oraz wapnia
Picie 2 - 2.5l wody

Opieka nad pacjentem z niedoczynnością tarczycy

Stosowanie L-tyroksyny na czczo, 30 min przed posiłkiem
Kontrola stężenia hormonów tarczycy
Obserwowanie objawów ubocznych leczenia
Zalecenia dietetyczne: dieta bogata w błonnik, zwiększenie ilości wypijanych płynów, wypijanie szklanki wody przed posiłkiem, spożywanie częstszych i mniejszych porcji (przy zaparciach), dieta niskokaloryczna przy nadwadze
Ograniczenie lub wyeliminowanie alkoholu i papierosów
Wskazana aktywność fizyczna
Dostosowanie temperatury otoczenia do potrzeb pacjenta, ubioru do warunków klimatycznych
Edukacja na temat choroby
Odpowiednia dieta: bogata w jod i selen(dorsz, mintaj, halibut) oraz żelazo i cynk(otręby pszenne, pestki dyni i lnu). Zaleca się tłuszcze roślinne i bogate w kwasy omega-3, dużą ilość warzyw i owoców, odpowiednią podaż białka
należy wyeliminować cukry proste

Postępowanie pielęgniarskie w napadzie kolki nerkowej

Nagrzewanie okolicy lędźwiowej lub ciepła kąpiel
Zwiększenie podaży płynów do 2-2,5l dziennie (zalecana jest woda stołowa, niskozmineralizowana)
Podawanie płynów przed snem (rozcieńczają mocz w nocy)
Ograniczenie soli
Dieta w zależności od rodzaju kamicy:
W kamicy moczanowej dieta ubogopurynowa i unikanie produktów zakwaszających.
W kamicy szczawianowo-wapniowej dieta ubogoszczawianowa.
W kamicy fosforanowo-wapniowej unikanie produktów alkalizujących.
W kamicy cystynowej ograniczenie nabiału.
Produkty zakwaszające: mięso, sery, orzeszki ziemne, przetwory mączne, kukurydza, soczewica, żurawina, śliwki
Produkty alkalizujące: mleko, śmietana, maślanka, orzechy, pozostałe owoce i warzywa

Obraz kliniczny nietrzymania moczu

To niezależny od woli wyciek moczu występuje częściej u kobiet w średnim i starszym wieku.
Klasyfikacja :
-wysiłkowe - wyciek moczu podczas wysiłku fizycznego
-naglące - poprzedzony uczuciem parcia, nagła niemożliwa do opanowania
-mieszane - związane z parciem i wysiłkiem, kaszlem, kichaniem

Zalecenia dietetyczne dla chorego ze względu na rodzaj kamieni nerkowych

W kamicy moczanowej dieta ubogopurynowa i unikanie produktów zakwaszających.
W kamicy szczawianowo-wapniowej dieta ubogoszczawianowa.
W kamicy fosforanowo-wapniowej unikanie produktów alkalizujących.
W kamicy cystynowej ograniczenie nabiału.
Produkty zakwaszające: mięso, sery, orzeszki ziemne, przetwory mączne, kukurydza, soczewica, żurawina, śliwki
Produkty alkalizujące: mleko, śmietana, maślanka, orzechy, pozostałe owoce i warzywa

Objawy podmiotowe i przedmiotowe w nadczynności tarczycy

Zaburzenia miesiączkowania, niepłodność
Zmniejszona częstość oddechów
Spowolnione bicie serca, niskie ciśnienie i bóle wieńcowe
Zaburzenie filtracji i wydalania wody
Problemy z koncentracją i myśleniem
Uczucie ciągłego zimna
Zmęczenie/senność
Depresja
Zaburzenia pamięci
Zazwyczaj przyrost masy ciała
Problemy z perystaltyką jelit, rzadsze oddawanie stolca, Zaparcia
Sucha łuszcząca się blada skóra, suche włosy

Przygotowanie pacjenta do biopsji nerki

Wyjaśnienie na czym polega zabieg, gdzie i kiedy się odbywa
Uspokojenie i wyjaśnienie wątpliwości chorego
Poinformowanie o pozycji w jakiej będzie wykonywany zabieg
Uzasadnienie konieczności zachowania spokoju i stosowania się do zaleceń lekarza
Przygotowanie i ustawienie wózka zabiegowego z zestawem do biopsji obok łóżka chorego
Ułożenie chorego na brzuchu z wałkiem podłożonym między klatką piersiową a miednicą, odsłonięcie pola nakłucia

Postępowanie po biopsji nerki

Ułożenie chorego w pozycji płaskiej na plecach
poinformowanie o konieczności zachowania pozycji leżącej na plecach
Obserwacja chorego przez cały dzień i noc
Informowanie o możliwych objawach powikłań
Zaspokajanie potrzeb psychicznych i fizycznych chorego
przekazanie pobranego i opisanego materiału do laboratorium

Postępowanie pielęgniarskie wobec chorego z ostrą niewydolnością nerek w fazie skąpomoczu

Ograniczenie ilości wypijanych płynów 500ml (dzienna utrata płynów przez drogi pozanerkowe) + ilość oddanego moczu,
Zapobieganie hiperkaliemii (K: 3,9-4,5 mol/l) przez:
a) stosowanie diety ubogo potasowej (wyjaśnienie choremu zagadnień dietetycznych),
b) podawanie w razie konieczności żywic jonowymiennych: Resonium A lub Resonium Calcium, które wychwytują K w przewodzie pokarmowym, uwalniają Na lub Ca,
c) zapobieganie rozpadowi tkanek (odleżyny, urazy) - uwalnia się potas do krwioobiegu,
d) zapobieganie zaparciom,
e) na zlecenie lekarza i.v. glukoza z insuliną, NaHCO3, glukonian wapnia.

Przyczyny ZUM

Epizody występujące ponad dwa razy na pół roku lub 3 razy na rok to nawracający ZUM
Częściej chorują kobiety- krótsza cewka moczowa
Najczęściej wywoływane przez Escherichia coli - droga wstępująca
Czynniki ryzyka
Nieprawidłowa higiena osobista
Złą metodą podcierania
Zastosowanie nieprzewiewnej bielizny
Nieprawidłowa budowa nerek
Mechanice przeszkody w odpływie moczu
Kamica nerkowa
Ciąża
Nadużywanie leków przeciwbólowych
Cukrzyca
Cewnikowanie
Brak lub obniżenie odporności
Źle dobrany i założony środek antykoncepcyjny
Duża aktywność seksualna
Kobiety bardziej są narażone na zakażenie ze względu na krótszą cewkę moczowo względem mężczyzn
Długotrwale nasilenie na wiatr i oziębienie okolicy lędźwiowej

Rodzaje nietrzymania moczu

Klasyfikacja :
-wysiłkowe - wyciek moczu podczas wysiłku fizycznego
-naglące - poprzedzony uczuciem parcia, nagła niemożliwa do opanowania
-mieszane - związane z parciem i wysiłkiem, kaszlem, kichaniem

Niefarmakologiczne metody leczenia nietrzymania moczu

Leczenie niefarmakologiczne
Leczenie otyłości i zmniejszenie masy ciała
Modyfikacja farmakoterapii (np benzodiazepiny zwiększają ryzyko)
Leczenie zaburzeń perystaltyki przewodu pokarmowego
Ograniczenie przyjmowania płynów, kofeiny
Trening pęcherza
Trening mięśni dna miednicy
Stymulacja elektryczna i magnetyczna

Zalecenia pielęgniarskie dla pacjenta z nadczynnością tarczycy

Motywowanie do systematycznego przyjmowania leków, systematycznej kontroli w poradni endokrynologicznej i systematycznego leczenia chorób współistniejących
Poinformowanie pacjenta o konieczności unikania leków na przeziębienie zawierajacych efedryne, Środków stymulujących zawierających kofeinę oraz preparatów zawierajacych jod (witaminy, leki przeciwastmatyczne, wykrztuśne, kosmetyki do opalania, substytuty soli).
Poinformowanie pacjenta o konieczności zastosowania diety bogatobiałkowej z ograniczeniem produktów bogatych w jod i produktów wolotwórczych.
Poinformowanie pacjenta o konieczności prowadzenia systematycznej samoobserwacji w kierunku powikłań (np. zaburzenia rytmu serca, niewyjaśniona gorączka, wymioty, nudności) i Zgłoszenia się do poradni W przypadku ich wystąpienia.
Prowadzenie obserwacji w kierunku działań niepożądanych tyreostatyków. np. objawów niedoczynności- tarczycy, pokrzywki, zapalenia stawów. zaburzeń odczuć smakowych.
Poinformowanie pacjenta o konieczności wykonywania badań Iaboratoryjnych (morfologia, stężenie hormonów tarczycy) z uwagi na możliwość zahamowania czynności krwiotwórczej szpiku tyreostatykami.
Nauczenie wykonywania ćwiczeń oddechowych i relaksacyjnych.
Zapoznanie z metodami radzenia ze stresem (np. techniki relaksacyjne, joga, medytacje, ćwiczenia oddechowe).
Poinformowanie o wskazanych i przeciwwskazanych formach aktywności fizycznej
Zapoznanie pacjenta Z istota choroby, metodami kontroli przebiegu choroby, metodami leczenia, zalecanym trybem życia i elementami samokontroli stanu zdrowia.
Motywowanie do zaprzestania palenia lub ograniczenia liczby wypalanych papierosów.
Zapoznanie z metodami leczenia uzależnienia od tytoniu (leczenie farmakologiczne i niefarmakologiczne).

Wymień 3 grupy przyczyn powstawania ostrej niewydolności nerek

Przednerkowa ostra niewydolność nerek

Nerkowa ostra niewydolność nerek

Ponerkowa ostra niewydolność nerek

Przednerkowa ostra niewydolność nerek- przyczyny

Hipowolemia, wstrząs hipowolemiczny, krwotoczny, pourazowy), lub przez ich zatrzymanie w tzw. trzeciej przestrzeni (zapalenia trzustki, otrzewnej, niedrożność jelit)
przyczyny sercowo - naczyniowe
upośledzenie rzutu serca (zawał, tamponada)
ogólnoustrojowe zaburzenia naczynioruchowe (wstrząs septyczny, anafilaktyczny, po lekach hipotensyjnych)
zaburzenia hemodynamiki wewnątrz nerkowej
obkurczanie naczyń doprowadzających (hiperkalcemia, zespół wątrobowo-nerkowy, NLPZ, noradrenalina)
rozszerzenie naczyń odprowadzających (inhibitory konwertazy)

Nerkowa ostra niewydolność nerek

Przyczyny dot. pierwotnie naczyń nerkowych : zatory lub zakrzepy tętnic lub żył nerkowych, kolagenoza, zespół hemolityczno-mocznicowy, choroba Moschcowitza, nadciśnienie złośliwe, ostre naczyniowe odrzucanie nerki przeszczepionej
Przyczyny dot. pierwotnie kłębuszków nerkowych: ostre, podostre i gwałtownie postępujące zapalenie nerek
przyczyny dot. pierwotnie śródmiąższu i cewek nerkowych : ostre nefropatie cewkowo- śródmiąższowe: bakteryjne, polewkowe, hiperkaliemiczne, moczanowe, szpiczakowe, ostre odrzucenie nerki przeszczepionej.

Ponerkowa ostra niewydolność nerek

Zamknięcie obustronne moczowodów
Zewnętrzne: nowotwór szyjki macicy, gruczołu krokowego, zwłóknienie zaotrzewnowe, chłoniak, skrzepy krwi
Wewnętrzne: kamica, zmartwiałe brodawki, skrzepy krwi, nowotwór
Zamknięcie dróg moczowych na wysokości szyi pęcherza
choroba gruczołu krokowego, kamica, nowotwór pęcherza
zamknięcie cewki moczowej: guzy pęcherza moczowego i gruczołu krokowego, wady wrodzone, zwężenie pourazowe

Objawy mocznicy

Ogólne: osłabienie, uczucie zmęczenia, cechy niedożywienia lub wyniszczenia, wielomocz albo skąpomocz, Zaburzenia nawodnienia
Skórne: suchość, bladość,świąd, przeczos, wybroczyny, hiperpigmentacja
Układ pokarmowy: jadłowstręt, niesmak w ustach, nudności, wymioty, bóle brzucha, niedrożność jelit, krwawienia z p.p
Psychiczne: depresja, niepokój, psychoza
Neurologiczne: bóle głowy, zaburzenia snu, drżenia mięśniowe
Oczne: oczopląs, wytrzeszcz gałek ocznych, zaburzenia widzenia
Układ krążenia: nadciśnienie tętnicze, niewydolność lewo-prawo komorowa, zapalenie osierdzia, kardiomiopatia
Układ oddechowy: płuco mocznicowe, zapalenie opłucnej, oddech kussmaula
Hematologiczne: niedokrwistość, skaza krwotoczna, limfocytopenia
Kostno-stawowy: bóle kostne i stawowe, osłabienie i zanik mięśni
Narządy płciowe: zaburzony popęd, impotencja, niepłodność, zaburzenia miesiączkowania

Etapy badania urodynamicznego

Uroflowmetria (przepływ cewkowy)

Cystometria

Profilometria

Uroflowmetria (przepływ cewkowy)

Badanie polega na ocenie fazy gromadzenia moczu poprzez oddanie go przez osobę badaną do specjalnego urządzenia zwanego uroflowmetrem. Jest to badanie nieinwazyjne. Uroflowmetria ocenia m.in:tempo maksymalnego przepływu strumienia moczu, czas jego narastania, objętość moczu oraz zarys krzywej mikcji.

Cystometria

Badanie to polega na pomiarze ciśnienia śródpęcherzowego w fazie gromadzenia moczu. Służy do oceny czynności i pojemności pęcherza moczowego. Badanie przeprowadzane jest w znieczuleniu miejscowym.Wprowadza się do cewki moczowej cienki,specjalny cewnik za pomocą którego pęcherz wypełniany jest powoli solą fizjologiczną. Drugi cewnik założony do odbytnicy odczytuje ciśnienie w jamie brzusznej, aby wszystkie artefakty związane z napinaniem mięśni tłoczni brzusznej były eliminowane. Badanie określa czucie w pęcherzu, pojemność i podatność jego ścian, występowanie niestabilności cewki.

Profilometria

Polega na powolnym wysuwaniu specjalnego cewnika, odczytującego ciśnienie w cewce moczowej. Profilometria cewkowa pozwala na jednoczesny pomiar ciśnienia cewkowego oraz ciśnienia śródpęcherzowego. W profilometrii spoczynkowej i wysiłkowej określa się ciśnienie zamknięcia w cewce i długość czynnościową cewki. Różnicę między ciśnieniami stanowi maksymalne ciśnienie zamykające cewkę. Pomiaru ciśnienia zamykającego cewkę dokonuje się w czasie spoczynku i podczas działania tłoczni brzusznej wywołanej kaszlem. Spoczynkowa profilometria cewkowa jest przydatna do wykrywania przypadków cewki niskociśnieniowej. Profilometria w czasie kaszlu służy do potwierdzenia lub wykluczenia wysiłkowego nietrzymania moczu.

Zalecenia pielęgniarskie dla chorego z zespołem Cushinga

Edukacja pacjenta odnośnie choroby
Zachęcenie do kontroli w Poradni Endokrynologicznej
Zmniejszenie dawki glikokortykosteridow na zlecenie lekarza
Ograniczenie cukrów prostych w diecie i tłuszczów nasyconych
Unikanie przez pacjenta stresu