Hoofdstuk 5: chemische binding

Chemische binding

De aantrekkingskracht die atomen bij elkaar houdt zodat ze een stabiele verbinding vormen.

Ion

Een atoom of atoomgroep met een positieve of negatieve elektrische lading.

Kation

Een positief geladen ion dat ontstaat door elektronen af te staan.

Anion

Een negatief geladen ion dat ontstaat door elektronen op te nemen.

Ionbinding

Een chemische binding die ontstaat door de elektrostatische aantrekking tussen positieve en negatieve ionen.

Covalente binding

Een chemische binding waarbij twee atomen één of meer elektronenparen delen.

Molecule

Een groep atomen die door covalente bindingen met elkaar verbonden zijn.

Enkelvoudige binding

Een covalente binding waarbij één elektronenpaar wordt gedeeld.

Dubbele binding

Een covalente binding waarbij twee elektronenparen worden gedeeld.

Drievoudige binding

Een covalente binding waarbij drie elektronenparen worden gedeeld.

Datieve binding

Een covalente binding waarbij beide bindingselektronen van hetzelfde atoom afkomstig zijn.

Donor

Het atoom dat een vrij elektronenpaar afstaat bij een datieve binding.

Acceptor

Het atoom dat een elektronenpaar opneemt bij een datieve binding.

Lewisstructuur

Voorstelling van valentie-elektronen en bindingen in een

molecule.

Octetregel

Atomen streven naar acht elektronen in hun buitenste schil.

Duetregel

Waterstof en helium zijn stabiel met twee elektronen.

Bindingspaar

Gedeeld elektronenpaar dat een binding vormt.

Vrij elektronenpaar

Elektronenpaar dat niet deelneemt aan een binding.

Lewisnotatie

Voorstelling van valentie-elektronen met puntjes.

Intermoleculaire krachten

Aantrekkingskrachten tussen moleculen.

Intramoleculaire binding

Binding binnen een molecule.

Formule-eenheid

De kleinste verhouding waarin ionen in een zout voorkomen.

Ionrooster

Een regelmatige rangschikking van positieve en negatieve ionen in een zout.

Coördinatiegetal

Het aantal tegengesteld geladen ionen dat een ion omringt.

Ionstraal

De grootte van een positief of negatief ion.

Elektronegativiteit

De mate waarin een atoom bindingselektronen aantrekt.

Δχ

Het verschil in elektronegativiteit tussen twee gebonden atomen.

Polaire binding

Een binding waarbij de elektronen ongelijk verdeeld zijn.

Apolaire binding

Een binding waarbij de elektronen gelijk verdeeld zijn.

Deellading

Een gedeeltelijke positieve (δ⁺) of negatieve (δ⁻) lading in een polaire binding.

Dipoolmoment

Een maat voor de polariteit van een molecule.

Polaire molecule

Een molecule met een positief en een negatief uiteinde.

Apolaire molecule

Een molecule zonder blijvende ladingsscheiding.

Symmetrische molecule

Een molecule waarbij de dipolen elkaar opheffen.

Asymmetrische molecule

Een molecule waarbij de dipolen elkaar niet opheffen.

Metaalbinding

De aantrekkingskracht tussen positieve metaalionen en vrije elektronen.

Elektronengas

De vrij bewegende valentie-elektronen in een metaal.

Legering

Een mengsel van minstens één metaal met een ander element.

Kubische bolstapeling

Stapeling van metaalionen volgens het ABCABC-patroon.

Hexagonale bolstapeling

Stapeling van metaalionen volgens het ABAB-patroon.

Vanderwaalskrachten

Zwakke aantrekkingskrachten tussen moleculen.

Waterstofbrug

Een sterke intermoleculaire aantrekkingskracht tussen waterstof en een sterk elektronegatief atoom.

Molecuulkristal

Een kristal dat opgebouwd is uit moleculen.

Oxozuur

Een zuur waarbij waterstof via een zuurstofatoom aan het centrale atoom gebonden is.

Zuurrest

Het deel van een zuur dat overblijft nadat H⁺ is afgesplitst.