Instrumenty dłużne rynku kapitałowego (obligacje)

Funkcja pożyczkowa

Funkcja polegająca na tym, że emitent obligacji otrzymuje kapitał, który sam może rozporządzać w okresie od emisji do umorzenia obligacji.

Funkcja lokacyjna

Funkcja polegająca na tym, że nabywając obligacje obligatariusz inwestuje w ten sposób środki finansowe.

Funkcja płatnicza

Funkcja polegająca na możliwości regulowania zobowiązań przez przeniesienie własności obligacji z jej aktualnego właściciela na wierzyciela.

Funkcja obiegowa

Funkcja polegająca na tym, że właściciel może przenosić obligację na inny podmiot.

Obligacje niezabezpieczone

Gwarancją ich spłaty jest ogólna sytuacja majątkowa emitenta.

Obligacje indeksowane

W ich przypadku odsetki, a czasem również wartość wypłacana po upływie terminu wykupu, są powiększone o procent wynikający z inflacji.

Obligacje zerokuponowe

W ich przypadku inwestor nie otrzymuje odsetek, a ich sprzedaż następuje z dyskontem.

Obligacje zamienne

Ich nabywca ma prawo ich zamiany na akcje spółki, która je wyemitowała.

Obligacje z prawem pierwszeństwa

Dają ich posiadaczowi prawo do objęcia akcji nowej emisji spółki z pierwszeństwem przed jej dotychczasowymi akcjonariuszami.

Obligacje przychodowe

Są zabezpieczone strumieniami przychodów z określonego przedsięwzięcia gospodarczego lub majątkiem sfinansowanym ze środków pochodzących z ich emisji.

Listy zastawne

Papiery wartościowe emitowane przez banki hipoteczne, których podstawą są wierzytelności banków zabezpieczone hipoteką. Są relatywnie mało ryzykowne.