Narratologische middelen Grieks

alwetende verteller

een vertellende instantie die complete kennis van alle gebeurtenissen, onuitgesproken gedachten van personages en de afloop van het verhaal heeft

apostrofe

iemand spreekt een ding of begrip aan, of een personage dat niet bij hem of haar aanwezig is

dramatische ironie

een of meer personages hebben minder kennis van de situatie dan de lezer/toehoorder

prospectie (flashforward)

de verteller of een personage verwijst naar latere gebeurtenissen

retrospectie (flashback)

de verteller of een personage verwijst naar eerdere gebeurtenissen

ringcompositie

afbakening van een tekstsegment door aan het einde een tekstelement uit het begin (al dan niet letterlijk) te herhalen

vertelperspectief

het perspectief van waaruit de lezers de gebeurtenissen van het verhaal zien; dit perspectief kan bij de verteller of bij een van de personages liggen

verteltempo

de verhouding tussen de vertelde tijd en de verteltijd

verteltijd

de tijd die wordt gebruikt om een verhaal te vertellen

vertelde tijd

de tijdsduur van de vertelde gebeurtenissen

versnelling

de verteltijd is korter dan de vertelde tijd. dit is bijvoorbeeld het geval wanneer in een vertelling een samenvatting van gebeurtenissen wordt gegeven of wanneer er een sprong in de tijd wordt gemaakt

vertraging

de verteltijd is langer dan de vertelde tijd. dit is bijvoorbeeld het geval wanneer in een vertelling een beschrijving wordt gegeven van een persoon of een voorwerp

epitheton ornans

een herhaaldelijk gebruikte bijvoeglijke bepaling (vaak, maar niet altijd gevormd door een enkel bijvoeglijk naamwoord) die een vaste eigenschap weergeeft van persoon of zaak (bijvoorbeeld een stad f een land), ongeacht de relevantie in de tekst

formule

een herhaaldelijk gebruikte vaste formule

typische scène

een groep (bijna) woordelijk herhaalde verzen waarmee een telkens terugkerende activiteit wordt beschreven (bijv. aankomst, badscène, offer)