1/202
Exactly 200 vocabulary flashcards based on the provided lecture notes on basic genetics and forensics.
Name | Mastery | Learn | Test | Matching | Spaced | Call with Kai |
|---|
No analytics yet
Send a link to your students to track their progress
Genom
Kompletna informacja genetyczna żywego organizmu oraz wirusa, która definiuje życie.
Materiał genetyczny u zwierząt, roślin i bakterii
Głównie kwas deoksyrybonukleinowy (DNA).
Materiał genetyczny u wirusów
Może nim być kwas rybonukleinowy (RNA), np. w kapsydzie grypy.
Genom mitochondrialny
Krótki, okrągły genom występujący w dużej ilości, łatwiejszy do zbadania niż jądrowy.
Lokalizacja genomu w komórce zwierzęcej
Znajduje się w jądrze komórkowym oraz w mitochondriach.
Cele kodowania informacji biologicznej
Powstanie organizmu (podział komórek) oraz jego utrzymanie przy życiu (zmiana ekspresji genów).
Liczba genomów jądrowych w ludzkiej komórce
W każdej komórce (oprócz erytrocytów i gamet) znajduje się jeden genom jądrowy.
Liczba genomów mitochondrialnych w komórce
Od 2000 do 7000 cząsteczek.
Komórki somatyczne
Komórki diploidalne zawierające 44 chromosomy autosomalne i 2 chromosomy płci.
Gamety
Komórki płciowe posiadające chromosomy płci XX lub XY.
Transkryptom
Zestaw RNA pochodzących z genów aktywnych w komórce w danym momencie.
Proteom
Całkowity skład białkowy komórki, powstający podczas translacji z mRNA.
Gen
Odcinek DNA kodujący funkcjonalne RNA (tRNA, rRNA) oraz białka.
Biologia systemów
Dział zajmujący się powiązaniem ekspresji genów, aktywności enzymów i szlaków metabolicznych w celu opisania funkcjonowania komórki.
Ekspresja genomu
Proces odkodowania informacji zawartej w genie w celu wytworzenia białka lub funkcjonalnego RNA.
Friedrich Meischer
Odkrywca DNA w 1869 roku.
Sutton i Boveri (1903)
Naukowcy, którzy zaobserwowali, że geny znajdują się na chromosomach.
Frederick Griffith (1928)
Przeprowadził eksperymenty na szczepach bakterii zjadliwych i niezjadliwych, wykazując transformację.
Avery, MacLeod i McCarty (1944)
Udowodnili eksperymentalnie, że to DNA przekazuje informację genetyczną.
Hershey i Chase (1952)
Wykorzystali radioaktywne izotopy do wykazania, że fagi przekazują DNA do bakterii E.coli.
Nukleotyd
Podstawowa podjednostka kwasów nukleinowych.
Budowa nukleotydu
Składa się z pentozy (rybozy lub deoksyrybozy), reszty kwasu ortofosforowego przy węglu 5′ oraz zasady azotowej.
Pentazy w kwasach nukleinowych
Ryboza w RNA lub deoksyryboza w DNA.
Grupa hydroksylowa (−OH) w nukleotydzie
Znajduje się przy węglu 3′ cukru.
Kierunek syntezy polimerazy DNA
Reakcja zachodzi wyłącznie w kierunku od 5′ do 3′.
Zasady azotowe purynowe
Adenina (A) i Guanina (G).
Zasady azotowe pirymidynowe
Tymina (T) i Cytozyna (C).
Polarność kwasów nukleinowych
Określona orientacja chemiczna, gdzie 5′ to początek, a 3′ to koniec.
Reguła Chargaffa
Dla każdego gatunku procent A i T oraz C i G jest jednakowy.
Rosalind Franklin
Wykorzystała krystalografię rentgenowską do odkrycia spiralnej struktury cząsteczki DNA.
Struktura DNA według Watsona i Cricka
Podwójna helisa (alfa helisa) ogłoszona w 1953 roku.
Długość ludzkiego DNA w komórce
Ponad 3 miliardy nukleotydów, co odpowiada około 2 metrom.
Komplementarność zasad
Specyficzne parowanie: A z T (dwa wiązania) oraz C z G (trzy wiązania).
Wiązania wodorowe w DNA
Są to wiązania słabe, łączące komplementarne zasady azotowe obu nici.
Antyrównoległość nici DNA
Obie nici biegną w przeciwnych kierunkach, mając wspólną oś symetrii.
Denaturacja DNA
Zjawisko pękania wiązań wodorowych prowadzące do separacji obu nici DNA.
Replikacja DNA
Proces samoodtwarzania się DNA, w którym podwójna nić ulega skopiowaniu.
Elastyczność helisy DNA
Zależna od konformacji reszt cukrowych oraz oddziaływań między zasadami azotowymi.
Formy helisy DNA
B−DNA, A−DNA oraz Z−DNA.
Rowki w helisie DNA
Duży i mały rowek, umożliwiające białkom rozpoznawanie sekwencji DNA.
Polimorfizm DNA
Różnice w sekwencji nukleotydów między osobnikami.
SNPs (Polimorfizmy pojedynczego nukleotydu)
Zmiana pojedynczego nukleotydu w genomie wpływająca na funkcję genów.
Różnica chemiczna RNA względem DNA
Obecność rybozy zamiast deoksyrybozy oraz uracylu (U) zamiast tyminy (T).
Wiązanie fosfodiestrowe
Tworzy się między grupą 3′−OH jednego nukleotydu a grupą 5′−fosforanową następnego.
Grupa hydroksylowa przy węglu 2′ rybozy
Powoduje mniejszą stabilność RNA i podatność na hydrolizę wewnętrzną.
Transkrypcja
Proces przepisywania informacji genetycznej z DNA na RNA.
Polimeraza RNA
Enzym syntetyzujący RNA na matrycy DNA w kierunku 5′→3′.
Hybrydyzacja
Łączenie się fragmentów kwasów nukleinowych (DNA−DNA, RNA−DNA, RNA−RNA) za pomocą komplementarnych sekwencji.
Zabezpieczenie informacji w DNA
Dwuniciowa struktura, deoksyryboza zamiast rybozy i tymina zamiast uracylu.
Ujemny ładunek wiązania fosfodiestrowego
Odpycha jony wodorotlenowe (OH−), chroniąc DNA przed hydrolizą zasadową.
Uracyl w DNA
Powstaje w wyniku spontanicznej deaminacji cytozyny, co jest rozpoznawane i naprawiane przez enzymy.
mRNA (messenger RNA)
Kodujący RNA, stanowiący około 45 obecnego w komórce RNA, ulega translacji na białka.
rRNA (rybosomalne RNA)
Niekodujący RNA, najliczniejsza grupa, buduje rybosomy.
tRNA (transportujące RNA)
Dostarcza aminokwasy do rybosomów podczas translacji.
sncRNA (short non-coding RNA)
Krótkie fragmenty do 200 nukleotydów o funkcjach regulacyjnych, np. snRNA lub miRNA.
lncRNA (long non-coding RNA)
Długie niekodujące cząsteczki RNA, których rola jest skorelowana m.in. z nowotworzeniem.
Pre-mRNA
Prekursorowy mRNA w jądrze, który musi zostać przetworzony przed translacją.
Splicing (składanie RNA)
Proces wycinania intronów i łączenia egzonów w ciągły łańcuch mRNA.
Introny
Niekodujące fragmenty RNA, usuwane podczas splicingu.
Egzony
Fragmenty kodujące białka, które pozostają w dojrzałym mRNA.
Czapeczka (Cap) na końcu 5′
Modyfikacja chroniąca mRNA przed degradacją i ułatwiająca inicjację translacji.
Ogon poli-A na końcu 3′
Sekwencja adenozyn stabilizująca mRNA i regulująca czas jego życia.
Redagowanie RNA
Chemiczna zmiana nukleotydu w RNA, która może zmienić informację genetyczną i wynikowe białko.
Białka
Heteropolimery zbudowane z 20 różnych aminokwasów.
Struktura pierwszorzędowa białka
Sekwencja aminokwasów w łańcuchu polipeptydowym określona przez DNA.
Struktura drugorzędowa białka
Lokalne zgięcia łańcucha (helisa alpha lub harmonijka beta) stabilizowane wiązaniami wodorowymi.
Struktura trzeciorzędowa białka
Pełna struktura 3D cząsteczki, zależna od oddziaływań między grupami −R.
Mostki disiarczkowe
Kowalencyjne wiązania stabilizujące strukturę trzeciorzędową białek.
Struktura czwartorzędowa białka
Organizacja białek wielopodjednostkowych, np. hemoglobiny.
Chiralność aminokwasów
Występowanie w formach L i D (wszystkie oprócz glicyny).
Aminokwasy hydrofobowe
Mają niepolarne łańcuchy boczne i gromadzą się wewnątrz białka (efekt hydrofobowy).
Aminokwasy hydrofilowe
Tworzą wiązania wodorowe z wodą i znajdują się głównie na powierzchni białek.
Aminokwasy zasadowe
Posiadają ładunek dodatni i mogą tworzyć wiązania jonowe.
Aminokwasy kwaśne
Posiadają ładunek ujemny i mogą oddawać/przyjmować protony, np. kwas asparaginowy.
Rybozymy
Cząsteczki RNA posiadające zdolność katalityczną (enzymatyczną).
Aptamery
Krótkie odcinki RNA lub DNA wiążące się specyficznie do cząsteczek biologicznych.
Proces semikonserwatywny
Mechanizm replikacji, w którym nowa cząsteczka zawiera jedną nić macierzystą i jedną nową.
Faza S
Etap cyklu komórkowego, w którym zachodzi replikacja DNA.
Polimeraza DNA III
Główny enzym syntetyzujący nową nić DNA w kierunku 5′→3′.
Induced fit (Dopasowanie indukowane)
Zmiana konformacji polimerazy po przyłączeniu prawidłowego nukleotydu, zapewniająca wierność kopii.
Aktywność egzonukleazowa 3′→5′
Funkcja polimerazy DNA polegająca na usuwaniu błędnie wstawionych nukleotydów.
Jony Mg2+ w replikacji
Niezbędne do neutralizacji ładunku grup fosforanowych podczas reakcji.
Miejsce inicjacji replikacji
Region bogaty w pary Adenina-Tymina, co ułatwia rozdzielenie nici.
Widełki replikacyjne
Miejsce, w którym helikaza rozplata podwójną helisę DNA.
Helikaza
Enzym rozplatający podwójną helisę DNA kosztem energii.
Zespół Wernera
Choroba objawiająca się przyspieszonym starzeniem, spowodowana mutacją helikazy.
Białka SSB
Białka wiążące jednoniciowy DNA, zapobiegające ponownemu spleceniu nici.
Topoizomeraza
Enzym zmniejszający napięcie skrętne helisy przed widełkami replikacyjnymi poprzez zrywanie i łączenie nici.
Prymaza
Enzym syntetyzujący krótkie startery RNA, umożliwiające start polimerazy DNA.
Starter RNA (Primer)
Krótki fragment (5−10 nukleotydów) niezbędny do rozpoczęcia syntezy DNA.
Dokładność replikacji DNA
Około 1 błąd na 109−1010 par zasad.
Polimeraza DNA jako enzym procesywny
Katalizuje wiele reakcji bez odłączania się od matrycy.
Szybkość polimerazy DNA
Około 1000 nukleotydów na sekundę.
dNTP (trifosforany nukleozydów)
Aktywne prekursory i źródło energii do syntezy DNA.
Nić wiodąca
Nić DNA syntetyzowana w sposób ciągły w kierunku zgodnym z ruchem widełek.
Nić opóźniona
Nić DNA syntetyzowana fragmentami w kierunku przeciwnym do ruchu widełek.
Fragmenty Okazaki
Krótkie odcinki DNA powstające podczas syntezy nici opóźnionej.
Polimeraza I DNA
Enzym usuwający startery RNA i zastępujący je nukleotydami DNA. Katalitycznie domyka przerwy.
Ligaza DNA
Enzym łączący fragmenty Okazaki poprzez tworzenie wiązań fosfodiestrowych.
Telomery
Ochronne powtórzenia sekwencji TTAGGG na końcach liniowych chromosomów.