HYPEREMESIS

Definitie hyperemesis

= zwangerschapsbraken, het welke niet ambulant behandeld kan worden en wat leidt tot dehydratatie, acetonurie elektrolytenstoornissen en gewichtsverlies.

voorkomen

onderzocht bij :

-lijvig

- jong

- niet rokend

komt bij alle gevallen 3.5% voor

oorzaak

niet gekend

- mengeling van psychische oorzaken en hormonale oorzaken

complicaties

- koorts

-orgaanbeschadiging

- lever en zenuwstelsel (coma...)

diff diagnose

- gastro-intestinaal (ulcus, CCL, subobstructies, ileus, hepatitis)

- torsie van ovariële cyste

- CZS (hersentumor, hersenbloeding, encefalitis)

- diabetes mellitus

behandeling : ambulant

- kleine maaltijden

- vermijd hongergevoel

- licht verteerbaar

behandeling : hospitalisatie

- bevestigen diagnose = verloskundige echografie, oogfundusonderzoek, neurologisch onderzoek

-IV = herstel van vocht, calorieën, ionen en vitaminen

-medicatie =

postadoxine = Vit B6

antihistaminica = Phenergan 25mg/4-6h

entiëmetica = Primperan 4x10 mg/d

neuroleptica = largactil

ptyalisme

Overmatige speekselproductie:

Bij hyperemesis gravidarum kan de verhoogde speekselproductie (ptyalisme) een gevolg zijn van de voortdurende misselijkheid. Vrouwen met HG kunnen moeite hebben met het doorslikken van speeksel door de misselijkheid, wat leidt tot ophoping van speeksel in de mond.

Verergering van misselijkheid: Het slikken van overmatig speeksel kan de misselijkheid verergeren

Uitdroging en elektrolytstoornissen: Bij ernstige gevallen kan de combinatie van overmatig braken en speekselverlies bijdragen aan uitdroging en een disbalans in elektrolyten, wat verder medische complicaties kan veroorzaken.

Psychosociale impact: De constante speekselvloed kan ook ongemak en psychosociale stress veroorzaken, wat de algehele ervaring van HG nog moeilijker maakt.

symptomen hyperemesis gravidarum

- nausea en braken

- gewichtsverlies

- dehydratatie

- elektrolyten stoornissen

- vermoeidheid

- flauwvallen

...

symptomen gevolgen excessief braken

- dehydratatie

- gewichtsverlies

- elektrolytenstroornis

vanaf wanneer geeft hyperemesis kans op IUGR

symptomen ernstig zijn en niet verbeteren na het eerste trimester (na ongeveer 12-14 weken zwangerschap). Vroege medische interventie en management van HG zijn cruciaal om dit risico te minimaliseren.

(oorzaak is ondervoeding en elkektrolietenstoornis)

wat zijn de belangrijkste parameters die worden gecontroleerd in het bloed

Labo :

electrolyten

- Natrium: Lage natriumwaarden (hyponatriëmie) kunnen wijzen op uitdroging.

-Kalium: Verlaagde kaliumspiegels (hypokaliëmie) kunnen ontstaan door overmatig braken en leiden tot spierzwakte en hartritmestoornissen.

-Chloride: Verlaagde chloridewaarden kunnen wijzen op metabole alkalose door verlies van maagzuur.

creatinine = nierfunctie

calcium

albumine = kunnen wijzen op ondervoeding, leverziekte, of verlies door de nieren of darmen.

tot eiwit = Een laag totaal eiwit kan duiden op voedingstekorten of leverproblemen.

SGOT = leverenzymen

SGPT = leverenzymen

AF = leverenzymen

SGT = leverproblemen

Tot+directe bilirubine = verhoogd kan wijzen op lever problemen

amylase = Verhoogde waarden kunnen wijzen op pancreatitis, wat soms kan optreden bij ernstige HG.

lipase = Verhoogde waarden kunnen wijzen op pancreatitis, wat soms kan optreden bij ernstige HG.

glycemie = belangrijk om te controleren wanner er te wijnig voedselinname is

TSH =misselijkheid verergeren

wat is fluid balance en waarom doet men dit?

is een methode om de hoeveelheid vocht die een patiënt binnenkrijgt en verliest te meten en te evalueren. Het doel is om een evenwicht te bewaren tussen de vochtinname en -uitgifte, wat essentieel is voor het handhaven van een goede hydratatie en het functioneren van het lichaam.

Waarom is fuild balance zo belangrijk

Door de totale inname en het totale verlies te registreren, kunnen zorgverleners een overzicht krijgen van de netto vochtbalans (positief, negatief of neutraal). Een positieve balans kan wijzen op vochtretentie, terwijl een negatieve balans op uitdroging kan wijzen.

hoe steld men fluid balance op?

Vochtinname: Dit omvat alle vloeistoffen die de patiënt inneemt, zoals water, thee, soep, en intraveneuze vloeistoffen.

Vochtverlies: Dit omvat urine, braaksel, diarree, zweet, en eventueel vochtverlies via drains of wonden.

wat ga je observeren als VV? Wat wijkt af van de normale observaties? Wat doe je in opdrcht van de gynaecoloog?

Monitoren van de vochtbalans: Ik zou nauwkeurig de vochtinname en het vochtverlies van de patiënt bijhouden. Dit omvat het registreren van alle vloeistoffen die de patiënt drinkt of via intraveneuze therapieën krijgt, evenals het meten van urineproductie, braken, diarree of ander vochtverlies.

Evalueren van vitale parameters: Ik zou regelmatig de vitale parameters van de patiënt controleren (zoals hartslag, bloeddruk, ademhalingsfrequentie en temperatuur) om te bepalen of er tekenen zijn van uitdroging of andere complicaties, zoals elektrolytstoornissen. + LABO

Beheren van medicatie en vloeistoftherapie: Afhankelijk van de vochtbalans en de toestand van de patiënt zou ik ervoor zorgen dat de juiste hoeveelheid intraveneuze vloeistoffen wordt toegediend (bijvoorbeeld fysiologische zoutoplossing, glucose-oplossingen) en dat eventuele voorgeschreven medicatie voor de onderliggende aandoening wordt gegeven.

Pijn- en symptoommanagement: Als de patiënt symptomen heeft zoals misselijkheid, braken, of andere ongemakken, zou ik pijnbestrijding en anti-emetica (tegen misselijkheid) aanbieden en deze medicatie naar behoefte aanpassen.

Betrokkenheid van andere zorgprofessionals: Indien nodig, zou ik artsen of andere specialisten raadplegen, zoals een diëtist voor voedingsondersteuning of een nefroloog bij nierproblemen, om het behandelplan te optimaliseren.

als je het bij u eerste zwangerschap hebt gehad, heb je bij de 2de meer kans om het opnieuw te hebben?

Ja

Hormonale factoren: HG wordt vaak geassocieerd met verhoogde niveaus van zwangerschapshormonen zoals hCG (humaan choriongonadotrofine) en oestrogeen. Als een vrouw bij een eerdere zwangerschap gevoelig was voor deze hormonen, kan ze ook in latere zwangerschappen hetzelfde probleem ervaren.

Genetische aanleg: Er kan een genetische component zijn, waardoor vrouwen die HG hebben gehad in eerdere zwangerschappen, een verhoogde kans hebben om het opnieuw te krijgen.