IU5 : Kolokvijum

“Avramova žrtva”, Bruneleši, 15. vek.

Rad sa konkursa, na kom je Bruneleši izgubio od Gibertija. Odrađen na uslovljenoj, četvorolistnoj ploči. Prikazan je Avram kako žrtvuje Isaka, koji krivi glavu dalje od noža. Anđeo se spušta da u poslednjem momentu zaustavi Avramovu ruku. Kroz aluzije na antiku (Spinario) se vidi njegovo školovanje. U tehničkom pogledu nije dostigao isto nežno modelovanje figura kao Giberti. Figure izlaze van rama, veoma su dinamične.

“Kapije raja”, Giberti, 15. vek.

Severna vrata Firentinske krstionice. Na njima se nalazi dvadeset i osam četvorolisnih ploča, koje prikazuju scene iz Novog testamenta. Redosled čitanja je od dole na gore, s leva na desno, počevši od trećeg reda od dole. Donja dva reda prikazuju Jevanđeliste i Crkvene učitelje. Između ploča se nalaze biljni motivi, odnosno bršljan, kao i različite male životinje, poput insekata i ptica. U centru levog krila, u petom redu od gore, se nalazi autoportret umetnika, koji se smatra prvim realističnim portretom Renesanse. Primećuje se linearna perspektiva, kojom je na reljefima postignut priviđaj veće dubine od one koja zapravo postoji.

“Kreacija Adama i Eve", Giberti, 15. vek

Prva reljefna ploča na Vratima raja. U jednoj kompoziciji, Giberti spaja četiri scene iz Geneze:

1. Kreaciju Adama, u donjem levom prostoru.

2. Kreaciju Eve, u centru kompozicije.

3. Iskušenje, na levoj strani kompozicije.

4. Izgon iz rajskog vrta, na desnoj strani.

Iskorišćena je linearna perspektiva. Kreacija Eve zauzima centralni prostor jer se njen postanak vezuje za nastanak Crkve, kao i sa Marijom devicom. Evina figura je jedan od prvih prikaza senzualnog ženskog akta u Renesansi.

“Prorok Avakum”, Donatelo, 15. vek.

Statua od sivog mermera. Nasuprot idealizovanim figurama ovog vremena, Avakum se ističe po tome što je prikazan kao ćelav, ostareo čovek, neobrijane brade i osušenih usta. Na italijanskom se zove “Zuccone”, što znači tikva. Ovo ime potiče od izduženog oblika njegove glave. Postoje zapisi koji ukazuju na to da je ovo bilo Donatelov omiljeni sopstveni rad.

“Četiri krunisana mučenika”, Nani di Banko, 15. vek.

Izvajano od Apuan mermera. Delo je bilo naručeno od strane gilde kamenorezaca i drvodelja iz Firence, čiji je di Banko bio član. Skulptura prikazuje četiri hrišćanska skulptora iz 3. veka, koji su odbili da izvajaju paganskog boga Asklepija, zbog čega su mučeni i ubijeni. Figure su obučene u rimske toge i dati su im individualizovani portreti. Na bazi se nalazi reljef koji prikazuje esnaf kamenorezaca u radu.

“Sveti Đorđe”, Donatelo, 15. vek.

Jedna od četranest statua naručenih od strane firentinskih gildi kako bi se dekorisale spošljašnje niše Orsanmišelske crkve. Predstavlja gildu oklopnika i mačevalaca Firence, čiji je bio zaštitnik. Prikazan je kao mlad, hrabar, i snažan čovek u oklopu. Ne stoji u kontrapostu. Kako je telo prekriveno oklopom, Donatelo je prikazao pokret njegovih mišića kroz emociju na licu i samu pozu tela. Pogled mu je okrenut napred, dok se na licu primećuje blago mrštenje. Ispod statue se nalazi reljef odrađen u skjačato tehnici, odnosno plitkim udubljenjima. Prikazana je scena Svetog Đorđa kako ubija aždaju. Centralna figura odrađena je u najdubljem reljefu, dok su okolnji elementi plići.

“Madona Paci”, Donatelo, 15. vek.

Pravougaoni skjačato reljef od mermera koji prikazuje Mariju devicu sa detetom. Ovo je najraniji očuvani Donatelov prikaz Madone i deteta. Naziv reljefa potiče od Palate Paci, gde se dugo i nalazio. Ističe se po tome što je, nalik tadašnjim polihromnim mermerima, reljef neoslikan, kao i po tome što je sam reljef dosta plići od ostalih koji su vajani u to vreme. Figure su prikazane bez oreola; fokus je na njihovoj intimnosti i nežnosti. Njihovi izrazi su često opisivani kao melanholični. Reljef je bez pozadine. Madona i dete su okruženi geometrijskim ramom, van kog viri Madonina glava.

“David”, Donatelo, 15. vek.

Bronzana statua Davida. Prikazan je sa enigmatičnim osmehom na licu, kako stoji sa stopalom na Golijatovoj tek odrubljenoj glavi. Pretpostavlja se da je ovo delo naručila porodica Mediči. Davidovo telo je prikazano kao nežno i androgeno. Kroz kontrast između njegove figure i mača, kao i kroz odsustvo oklopa na njegovom telu, prikazuje se da David nije pobedio kroz fizičku snagu, već uz mudrost i prisustvo Boga. Ovim se simbolišu i vrline porodice Mediči.

“Konjaninški kip Gatamelata”, Donatelo, 15. vek.

Prikaz Erazma da Narnija, venicijskog vojskovođe. Kip se nalazi u Padovi, i izrađen je nakon njegove smrti, kao znak zahvalnosti i poštovanja. Ovo je najranija očuvana skulptura konjanika iz Renesanse. Služila je kao precedent za buduće kipove vojnih heroja. Gatamelato i konj su u realnoj veličini. Postolje se sastoji od dva reljefa i lažnih vrata, koja simbolišu podzemlje. Kip zbog toga podseća na grobnicu. Na jednom reljefu je prikazan Gatamelatov grb dva krilata puta, dok na drugome dva puta prikazuju oklop. Njegov izraz lica je ozbiljan, čime ga Donatelo prikazuje kao vođu na oprezu. Njegova snaga se takođe prikazuje kroz simbolizam topovske kugle na koju je konj podigao prednju nogu.

“Hrist i Sveti Toma”, Verokijo, 15. vek.

Jedna od četrnaest skulptura izvajanih za dekoraciju spošljanjih niša u crkvi Orsanmišel. Skulptura prikazuje scenu iz Biblije, Neverovanje Tomino, u kojoj Toma sumnja u Hristovo vaskrsenje i traži da svojim rukama dodirne njegove rane. Figure nemaju izvajan zadnji deo tela, jer je namereno da se vide samo spreda. Hristova i Tomina poza su u jukstapoziciji — Hrist ima smiren, regalan stav, dok se u Tominom pokretu primećuje nervoza i uznemirenost.