1/84
Zestaw fiszek pojęciowych przygotowany na podstawie pytań do kolokwium z genetyki dla studentów pielęgniarstwa.
Name | Mastery | Learn | Test | Matching | Spaced | Call with Kai | Chat |
|---|
No analytics yet
Send a link to your students to track their progress
DNA (kwas deoksyrybonukleinowy)
Nośnik informacji genetycznej występujący we wszystkich organizmach żywych, zbudowany z dwóch nici polinukleotydowych skręconych wokół siebie w podwójną helisę.
B-DNA
Najbardziej powszechna, klasyczna prawoskrętna helisa DNA występująca w warunkach fizjologicznych, w której na jeden skręt helisy przypada 10 par nukleotydów.
A-DNA
Prawoskrętna helisa DNA, krótsza i szersza od formy B; powstaje w środowisku o niskiej wilgotności i wyższym stężeniu jonów.
Z-DNA
Lewoskrętna, węższa i bardziej wydłużona forma DNA, powstająca pod wpływem dużego napięcia skrętnego przy specyficznych sekwencjach nukleotydów (np. naprzemiennych parach G-C).
Helikaza
Enzym replikacyjny rozplatający podwójną helisę DNA i rozrywający wiązania wodorowe między komplementarnymi zasadami azotowymi.
Prymaza
Enzym syntetyzujący krótkie startery RNA, które umożliwiają polimerazie DNA rozpoczęcie syntezy nowej nici.
Polimeraza DNA
Enzym budujący nową nić DNA poprzez dobudowywanie wolnych deoksyrybonukleotydów zgodnie z zasadą komplementarności, zawsze w kierunku 5′→3′.
Topoizomeraza
Enzym kontrolujący stopień skręcenia podwójnej helisy DNA, zapobiegający jej splątaniu podczas procesów replikacji i transkrypcji.
Ligaza DNA
Enzym łączący fragmenty DNA poprzez tworzenie wiązań chemicznych, m.in. scalający fragmenty Okazaki na nici opóźnionej.
Semikonserwatywność replikacji
Właściwość procesu replikacji polegająca na tym, że każda nowo powstała cząsteczka DNA zawiera jedną nić starą (pochodzącą z cząsteczki macierzystej) oraz jedną nić nowo dosyntetyzowaną.
Fragmenty Okazaki
Krótkie odcinki DNA syntetyzowane w sposób nieciągły na nici opóźnionej podczas replikacji, łączone później przez ligazę.
mRNA
Informacyjny RNA przenoszący informację genetyczną o kolejności aminokwasów w białku z DNA do rybosomu.
tRNA
Transportowy RNA dostarczający odpowiednie aminokwasy do rybosomu i rozpoznający kodony na mRNA za pomocą swojego antykodonu.
rRNA
Rybosomalny RNA wchodzący w skład rybosomów i uczestniczący w tworzeniu wiązań peptydowych między dołączanymi aminokwasami.
Transkrypcja
Proces enzymatycznego przepisywania informacji genetycznej z matrycowej nici DNA na jednoniciowy RNA (katalizowany przez polimerazę RNA w kierunku 5′→3′).
Czapeczka 5′
Zmodyfikowana guanozyna dołączana na końcu 5′ pre-mRNA; zabezpiecza cząsteczkę przed rozpadem i ułatwia rozpoczęcie translacji.
Splicing
Etap dojrzewania pre-mRNA polegający na precyzyjnym wycinaniu niekodujących sekwencji (intronów) i łączeniu sekwencji kodujących (eksonów).
Ogon poli(A)
Odcinek złożony z wielu reszt adenozynowych dołączany na końcu 3′ pre-mRNA, który zwiększa stabilność transkryptu i ułatwia jego transport.
Centromer
Przewężenie pierwotne chromosomu łączące chromatydy siostrzane, stanowiące miejsce przyczepu włókien wrzeciona podziałowego.
Telomery
Wyspecjalizowane struktury zlokalizowane na końcach ramion chromosomów, chroniące cząsteczkę DNA przed degradacją i skracaniem.
Chromosom metacentryczny
Chromosom, w którym centromer leży pośrodku, dzieląc go na dwa ramiona o zbliżonej długości.
Chromosom akrocentryczny
Chromosom, w którym centromer znajduje się bardzo blisko jednego z końców, przez co jedno ramię jest skrajnie krótkie.
Nukleosom
Podstawowa jednostka strukturalna chromatyny, składająca się z fragmentu helisy DNA owiniętego wokół rdzenia z białek histonowych.
Nukleozyd
Związek chemiczny składający się z zasady azotowej połączonej z cukrem pięciowęglowym (pentozą), pozbawiony reszty kwasu fosforowego.
Zdegenerowanie kodu genetycznego
Cecha kodu genetycznego polegająca na tym, że jeden aminokwas może być kodowany przez więcej niż jeden triplet nukleotydów (kodon).
Kodon START
Trójka nukleotydów AUG kodująca metioninę, wyznaczająca miejsce rozpoczęcia syntezy łańcucha polipeptydowego.
Kodony STOP
Trójki nukleotydów (UAA, UAG, UGA), które nie kodują żadnego aminokwasu i powodują zakończenie translacji.
Struktura I-rzędowa białka
Liniowy układ i kolejność aminokwasów w łańcuchu polipeptydowym, stabilizowana wiązaniami peptydowymi.
Struktura II-rzędowa białka
Lokalne przestrzenne ułożenie łańcucha polipeptydowego w formę α-helisy lub β-kartki, stabilizowane wiązaniami wodorowymi.
Struktura III-rzędowa białka
Całkowite przestrzenne ułożenie pojedynczego łańcucha białkowego, stabilizowane wiązaniami wodorowymi, jonowymi, oddziaływaniami hydrofobowymi oraz mostkami disiarczkowymi.
Struktura IV-rzędowa białka
Połączenie dwóch lub więcej osobnych łańcuchów polipeptydowych w jedną funkcjonalną cząsteczkę białka.
Translacja
Proces biosyntezy białka na rybosomach, polegający na przetłumaczeniu sekwencji nukleotydów w mRNA na sekwencję aminokwasów w łańcuchu polipeptydowym.
Puryny
Zasady azotowe zbudowane z dwóch połączonych pierścieni, do których należą adenina (A) oraz guanina (G).
Pirymidyny
Zasady azotowe jednopierścieniowe, do których należą cytozyna (C), tymina (T w DNA) oraz uracyl (U w RNA).
Faza S cyklu komórkowego
Faza interfazy, w której dochodzi do replikacji DNA i podwojenia ilości materiału genetycznego w chromosomach.
Faza G0
Stan spoczynkowy, w którym komórka opuszcza aktywny cykl podziałowy i pełni wyspecjalizowane funkcje bez podziału.
Punkt kontrolny G1/S
Mechanizm sprawdzający pod koniec fazy G1 stan nienaruszalności DNA, rozmiar komórki i warunki środowiska przed rozpoczęciem replikacji.
Punkt kontrolny wrzeciona podziałowego
Mechanizm w metafazie fazy M kontrolujący prawidłowe przyłączenie kinetochorów chromosomów do mikrotubul wrzeciona przed rozpoczęciem anafazy.
Gen
Podstawowa jednostka dziedziczenia; fragment cząsteczki DNA zawierający informację o określonej cesze lub funkcji organizmu.
Allel
Jedna z kilku alternatywnych wersji tego samego genu, warunkująca odmienne wykształcenie danej cechy.
Genotyp
Zestaw genów lub układ alleli obecnych w DNA danego organizmu.
Fenotyp
Zespół obserwowalnych i mierzalnych cech organizmu, będący wynikiem ekspresji genotypu oraz wpływu środowiska.
Genom
Całość materiału genetycznego zawartego w pojedynczym kompletnym zespole komórkowym organizmu.
Transkryptom
Całość cząsteczek RNA syntetyzowanych i występujących w komórce w danym momencie.
Proteom
Całość białek obecnych w komórce, tkance lub organizmie w określonym czasie.
Metabolom
Kompletny zestaw niskocząsteczkowych metabolitów obecnych w komórce lub organizmie.
Chromosomy homologiczne
Para chromosomów o jednakowej morfologii, zawierających te same geny w identycznych loci; jeden z nich pochodzi od matki, a drugi od ojca.
Geny kumulatywne
Geny wielokrotne, których poszczególne allele wykazują addytywny (sumujący się) wpływ na nasilenie danej cechy fenotypowej.
Dopełnianie się genów
Współdziałanie co najmniej dwóch różnych genów nieallelicznych, wymagające obecności odpowiednich alleli każdego z nich do ujawnienia danej cechy.
Epistaza
Interakcja niealleliczna, w której allele jednego genu (epistatycznego) maskują lub modyfikują fenotypowy efekt innego genu (hipostatycznego).
Plejotropizm
Zjawisko polegające na tym, że pojedynczy gen wywiera wpływ na rozwój wielu odrębnych cech fenotypowych organizmu.
Crossing-over
Proces zachodzący w profazie I mejozy, polegający na wymianie odpowiadających sobie odcinków DNA między chromatydami niesiostrzanymi chromosomów homologicznych.
Koniugacja bakteryjna
Proces bezpośredniego przekazania materiału genetycznego (np. plazmidu) z jednej bakterii do drugiej przez połączenie międzykomórkowe.
Transformacja bakteryjna
Zjawisko aktywnego pobrania przez komórkę bakteryjną wolnego fragmentu obcego DNA bezpośrednio ze środowiska zewnętrznego.
Zmienność środowiskowa (modyfikacyjna)
Zróżnicowanie fenotypu wywołane wpływem czynników otoczenia, które nie wiąże się ze zmianą sekwencji DNA i nie jest dziedziczne.
Mutacja missensowna
Mutacja punktowa polegająca na substytucji nukleotydu, w wyniku której powstaje kodon kodujący inny aminokwas, co zmienia skład łańcucha białkowego.
Mutacja nonsensowna
Substytucja nukleotydu prowadząca do przekształcenia kodonu kodującego aminokwas w kodon STOP, co skutkuje przedwczesnym przerwaniem translacji.
Przesunięcie ramki odczytu
Zjawisko powstałe w wyniku insercji lub delecji liczby nukleotydów niebędącej wielokrotnością liczby 3, co całkowicie zmienia sekwencję kolejnych kodonów.
Inwersja chromosomowa
Mutacja strukturalna, w której pęknięty fragment chromosomu ulega obrotowi o 180∘ i zostaje ponownie włączony w to samo miejsce w odwróconej orientacji.
Translokacja chromosomowa
Mutacja strukturalna polegająca na przeniesieniu fragmentu jednego chromosomu na inny chromosom niehomologiczny.
Aneuploidia
Zaburzenie liczby chromosomów polegające na ubytku lub obecności dodatkowych pojedynczych chromosomów z danej pary (np. monosomia, trisomia).
Alkaptonuria
Autosomalna recesywna choroba metaboliczna spowodowana zaburzeniem rozkładu tyrozyny, prowadząca do gromadzenia kwasu homogentyzynowego, ciemnienia moczu i uszkodzeń stawów.
Fenyloketonuria (PKU)
Autosomalna recesywna wada metaboliczna wywołana mutacją genu PAH; brak hydroksylazy fenyloalaninowej powoduje odkładanie fenyloalaniny uszkadzającej układ nerwowy.
Anemia sierpowata
Choroba autosomalna recesywna wywołana mutacją w genie HBB, skutkująca syntezą nieprawidłowej hemoglobiny i deformacją erytrocytów w kształt sierpowaty.
Mukowiscydoza
Autosomalna recesywna choroba wywołana mutacją genu CFTR zaburzającą transport jonów, prowadząca do nadmiernego wydzielania gęstego i lepkiego śluzu w narządach.
Progeria
Choroba uwarunkowana najczęściej mutacją genu LMNA, w wyniku której powstaje progeryna wywołująca przedwczesne, gwałtowne objawy starzenia już w wieku dziecięcym.
Zespół Downa
Aberracja chromosomowa liczbowa polegająca na trisomii 21. chromosomu (47,XX,+21 lub 47,XY,+21).
Zespół Edwardsa
Ciężki zespół wad wrodzonych spowodowany trisomią chromosomu 18, charakteryzujący się m.in. wadami serca i specyficznym ułożeniem dłoni.
Zespół Patau
Ciężki zespół letalny wywołany obecnością trzech kopii chromosomu 13 (trisomia 13), przebiegający ze złożonymi wadami mózgu, serca, oczu i twarzoczaszki.
Zespół Klinefeltera
Aneuploidia heterosomów charakteryzująca się obecnością co najmniej jednego dodatkowego chromosomu X u osób o płci męskiej, najczęściej o kariotypie 47,XXY.
Zespół Turnera
Aneuploidia heterosomów uwarunkowana brakiem jednego chromosomu płci u kobiet, najczęściej o kariotypie monosomijnym 45,X.
Achondroplazja
Choroba uwarunkowana mutacją genu FGFR3 dziedziczoną autosomalnie dominująco, prowadząca do zaburzenia kostnienia śródchrzęstnego i karłowatości.
Pląsawica Huntingtona
Choroba neurodegeneracyjna dziedziczona autosomalnie dominująco, spowodowana mutacją genu HTT, prowadząca do postępującej utraty neuronów i zaburzeń ruchowych.
Dziedziczenie mitochondrialne
Typ dziedziczenia pozajądrowego, w którym geny zawarte w mtDNA są przekazywane potomstwu wyłącznie w linii matczynej przez komórkę jajową.
Dystrofia mięśniowa Duchenne'a (DMD)
Ciężka choroba recesywna sprzężona z chromosomem X, wywołana mutacją genu DMD prowadzącą do niedoboru lub całkowitego braku dystrofiny.
Reakcja PCR
Łańcuchowa reakcja polimerazy; laboratoryjna technika amplifikacji (powielania) wybranego fragmentu DNA in vitro przy użyciu cykli denaturacji, annealingu i elongacji.
Wektor genetyczny
Nośnik molekularny (np. plazmid, wektor wirusowy) służący do wprowadzenia fragmentu obcego DNA do wnętrza komórki biorcy.
Transfer jądra komórki somatycznej (SCNT)
Główna technika klonowania zwierząt polegająca na przeniesieniu jądra z dojrzałej komórki somatycznej dawcy do pozbawionej własnego jądra komórki jajowej.
Pierwsze prawo Mendla
Prawo czystości gamet mówiące, że do każdej gamety trafia tylko jeden allel z danej pary genów determinujących daną cechę.
Drugie prawo Mendla
Prawo niezależnej segregacji mówiące, że allele należące do dwóch różnych genów dziedziczą się do gamet całkowicie niezależnie od siebie.
Locus
Ściśle określone, stałe miejsce zajmowane przez dany gen na chromosomie.
Chromosom Filadelfia
Zmieniony chromosom 22 powstały w wyniku wzajemnej translokacji między chromosomami 9 i 22, niosący onkogenny gen fuzyjny BCR::ABL1.
Zespół cri-du-chat
Zespół delecyjny wywołany utratą fragmentu krótkiego ramienia chromosomu 5, charakteryzujący się specyficznym płaczem przypominającym miauczenie kota.
Zespół Angelmana
Zespół genetyczny spowodowany mikrodelecją w obrębie chromosomu 15 pochodzenia matczynego, prowadzącą do braku ekspresji genu UBE3A.
Zespół Pradera-Williego
Zespół genetyczny uwarunkowany mikrodelecją fragmentu chromosomu 15 pochodzenia ojcowskiego, skutkujący m.in. zaburzeniami łaknienia i otyłością.