1/59
Looks like no tags are added yet.
Diē fēstō
Op een feestdag
incessit
stapte
splendōrem grātum ēmittēns in faciē
een betoverende glans uitstraalde op haar gezicht
appārēbat nova Venus
verscheen als een nieuwe Venus
īnsānīvit
was buiten zichzelf / werd gek
Tremuit quidem corde
Hij beefde weliswaar in zijn hart
tacitē prōcessit et stetit contrā puellam
zwijgzaam ging hij vooruit en stond tegenover het meisje
Nūtibus sēcrētīs oculōs puellae in sē flectit
Met heimelijke knikjes draaide hij de ogen van het meisje naar zich toe
dēiecit
liet zakken
nūtibus occultīs innuēns Lēandrō
met heimelijke knikjes Leander toeknikte
fūrtim convēnērunt
heimelijk samenkwamen
strīnxit roseōs digitōs puellae
raakte de roze vingers van het meisje aan
suspīrābat vehementer illa et tamquam īrāscēns roseam retraxit manum
ze zuchtte hevig en alsof ze boos was trok ze haar roze hand terug
Tālēs ēmīsit vōcēs
Zulke woorden sprak ze uit
Hospes
quid īnsānīs?
Nōn tē decet deae sacerdōtem sollicitāre!
Het past niet dat jij de priesteres van een godin verleidt!
Nōnne Cupīdō arcum tendēns duās urbēs ūnā sagittā commīsit?
Terwijl Cupido zijn boog spande, heeft hij toch twee steden met één pijl verbonden?
Ut Veneris sacerdōs exercē Veneris opera
Oefen de taken van Venus uit zoals een priesteres van Venus
complexa
omhelsd
Nuptiīs lēgitimīs coniungī nōn possumus
Met een wettig huwelijk kunnen wij niet verbonden worden
Cōnsiliō eōrum
door hun plan
numquam amōre fruar
innupta moriar!
ōsculāns
kussend
non ventos contrarios
noch de tegenwinden
nūllum impedīmentum vērē amantēs dīvidere poterit
geen enkele belemmering zal ware geliefden kunnen scheiden
Nocte Hellēspontum valdē fluentem natāns vincam
's Nachts zal ik de Hellespont zwemmend overwinnen
summā ā turrī mihi ūnam lucernam ostende
Toon mij op de top van jouw toren één lantaarn
Stēlla amōris nostrī per undās nocturnās mē dūcet
De ster van onze liefde zal mij door de nachtelijke golven leiden
composuērunt
spraken af / kwamen overeen
Invītī ā sē discessērunt necessitāte
Tegen hun zin gingen ze uit elkaar uit noodzaak
nūntium nuptiārum
bode van het huwelijk
sine morā
zonder getreuzel
precātur
smeekte
dāte amōrī meō trānsitum facilem
geef mijn lief een makkelijke overtocht
dēpositō autem pariter cum veste timōre
maar nadat zijn angst was afgelegd samen met zijn kledij
exsiluit corpusque dēiēcit in mare
sprong hij van de kust en gooide zijn lichaam in zee
praeter corporis natantis
behalve het geluid van zijn zwemmend lichaam
procul cōnspexit lucernae lūmen
bemerkte hij van ver het licht van de lantaarn
vīrēs rediērunt undaeque molliōrēs vīsae sunt quam fuerant
keerden zijn krachten terug en schenen de golven zachter dan ze geweest waren
Quō propius lītorī appropinquāvit
eō plūs Hērō addidit animōs Lēandrō
excēpit fessum amantem
ving haar vermoeide geliefde op
in aurem īnsusurrāvit
fluisterde ze in zijn oor
Cārissime coniūnx
nēmō amāns umquam tantō amōre puellam amāvit!
nuptiae
sed sine chorēīs
taedārum lūx lectum nōn illūminābat
het licht van fakkels verlichtte hun bed niet
flentēs
wenend
trīstem Hērōnem respiciēns
terwijl hij omkeek naar de droevige Hero
parentibus īnsciīs
zonder medeweten van haar ouders
atrōx procellārum tempestās
een vreselijke tijd van stormen
frūstrā lucernam accendēbat
frūstrā Lēander trīstis adversum lītus spectābat
moram diūtius sustinēre nōn potuit
kon hij de vertraging niet langer uithouden
medium in aestum sē iniēcit
wierp hij zich midden in de branding
Vōs omnēs quī amōrī favētis
parcite mihi
mergite
dum redeō!
fātī lucernam
de lantaarn van het noodlot
flammā exstīnctā miserum iuvenem undīs altissimīs obruērunt
nadat de vlam gedoofd was
corpus amantis in lītore iacēns
het lichaam van haar geliefde dat op de kust lag
Āmēns dolōre vestem discīdit
Uitzinnig door verdriet scheurde ze haar kleding aan stukken
praecipitem dē turrī sē dedit
stortte zich halsoverkop van de toren
ob mortuum marītum
wegens haar gestorven echtgenoot