1/18
Zestaw fiszek ze słownictwem obejmujący klasyfikację związków chemicznych w organizmie oraz biologiczne znaczenie i objawy niedoboru makroelementów, pierwiastków biogennych i mikroelementów.
Związki organiczne
Związki chemiczne, których szkielet budują atomy węgla (C); zalicza się do nich białka, cukry (węglowodany), lipidy (tłuszcze) oraz kwasy nukleinowe (DNA, RNA).
Związki nieorganiczne
Substancje bez szkieletu węglowego oraz nieliczne wyjątki węglowe: dwutlenek węgla (CO2), kwas węglowy (H2CO3) i jego sole (np. węglany CO32−). Głównym związkiem nieorganicznym w organizmie jest woda.
Makroelementy
Pierwiastki chemiczne stanowiące powyżej 0,01% suchej masy organizmu; obejmują pierwiastki biogenne (C, H, O, N, S, P) oraz pozostałe makroelementy (Ca, Mg, Na, K, Cl).
Pierwiastki biogenne
Główne komponenty związków organicznych stanowiące podgrupę makroelementów: węgiel (C), wodór (H), tlen (O), azot (N), siarka (S) oraz fosfor (P).
Mikroelementy
Pierwiastki chemiczne stanowiące poniżej 0,01% suchej masy organizmu, do których należą m.in. żelazo (Fe), jod (I) oraz fluor (F).
Świeża masa
Całkowita masa organizmów lub ich części, wyrażona np. w gramach.
Sucha masa
Masa organizmów lub ich części po wysuszeniu (odparowaniu wody), wyrażona np. w gramach.
Wiązania wodorowe
Wiązania powstające między atomami wodoru a silnie elektroujemnymi atomami (tlenem, azotem); są kluczowe dla stabilizacji struktury przestrzennej (II-, III- i IV-rzędowej) białek oraz łączą komplementarne nici w podwójnej helisie DNA.
Azot (N)
Pierwiastek biogenny będący składnikiem aminokwasów (tworzących białka) oraz zasad azotowych (budujących nukleotydy, DNA, RNA, ATP); jego niedobór skutkuje zahamowaniem syntezy białek, zaburzeniami wzrostu oraz chlorozą liści u roślin.
Siarka (S)
Pierwiastek biogenny wchodzący w skład aminokwasów siarkowych (cysteiny i metioniny), który umożliwia tworzenie mostków disiarczkowych stabilizujących III- i IV-rzędową strukturę białek (np. keratyny).
Fosfor (P)
Makroelement będący składnikiem kwasów nukleinowych (DNA, RNA), fosfolipidów budujących błony biologiczne oraz ATP (wiązania wysokoenergetyczne); w postaci fosforanów wapnia mineralizuje kości i zęby.
Wapń (Ca2+)
Makroelement stanowiący składnik mineralny kości i zębów, niezbędny do skurczu mięśni, przewodzenia impulsów nerwowych, krzepnięcia krwi oraz pełniący funkcję wtórnego przekaźnika informacji w komórkach.
Tężyczka
Objaw niedoboru wapnia objawiający się bolesnymi, niekontrolowanymi skurczami mięśni.
Magnez (Mg2+)
Makroelement stanowiący centralny atom cząsteczki chlorofilu u roślin, będący u wszystkich organizmów aktywatorem licznych enzymów (zwłaszcza obsługujących ATP i syntezę kwasów nukleinowych) oraz stabilizatorem struktury rybosomów.
Sód (Na+) i Potas (K+)
Główne jony odpowiedzialne za utrzymanie równowagi wodno-elektrolitowej (Na+ w płynie zewnątrzkomórkowym, K+ wewnątrzkomórkowym), ciśnienia osmotycznego oraz funkcjonowanie pompy sodowo-potasowej niezbędnej do przewodzenia impulsów nerwowych i skurczu mięśni.
Chlor (Cl−)
Główny anion płynów ustrojowych; wchodzi w skład kwasu solnego (HCl) w żołądku, odpowiadając za aktywację pepsynogenu, kwaśne środowisko oraz funkcję bakteriobójczą.
Żelazo (Fe)
Mikroelement będący składnikiem białek transportujących lub magazynujących tlen (hemoglobiny, mioglobiny) oraz cytochromów odpowiedzialnych za transport elektronów w mitochondriach i chloroplastach; jego niedobór wywołuje anemię.
Fluor (F)
Mikroelement wchodzący w skład tkanki kostnej oraz szkliwa zębów (tworzy fluoroapatyt odporny na kwasy); jego niedobór powoduje podatność na próchnicę, a nadmiar prowadzi do fluorozy.
Jod (I)
Mikroelement niezbędny do syntezy hormonów tarczycy: tyroksyny (T4) oraz trójjodotyroniny (T3), które regulują tempo metabolizmu, wzrost oraz rozwój układu nerwowego.