distal radius

اطفال

۳. Gymnast Wrist — آسیب استرسی فیز دیستال رادیوس

آسیب ناشی از بارگذاری محوری تکراری روی مچ؛ بیشتر در ژیمناست‌ها و Cheerleaders.

علائم

درد مزمن یا عودکننده هنگام فعالیت

درد منتشر و مبهم در ناحیه متافیز و فیز دیستال رادیوس

حساسیت موضعی روی فیز

بازتولید درد با اکستنشن یا فلکشن انتهایی مچ

ممکن است درد با تست مقاومتی اکستانسورهای مچ بازتولید شود.

یافته‌های رادیوگرافی

Widening فیز

تغییرات کیستیک و اسکلروتیک متافیز مجاور

Beaking اپی‌فیز دیستال رادیوس

تشکیل استخوان واکنشی

در مراحل پیشرفته: بسته‌شدن زودرس فیز یا Physeal bar

عارضه مهم

ادامه ورزش بدون استراحت می‌تواند باعث بسته‌شدن زودرس فیز رادیوس شود؛ درحالی‌که رشد اولنا ادامه می‌یابد:

Premature radial physeal arrest → Positive ulnar variance → Ulnocarpal impaction ± TFCC tear

در رادیوگرافی‌های اولیه ممکن است یافته واضحی دیده نشود. MRI معمولاً تشخیصی است و ضخیم‌شدن فیز، به‌خصوص در سمت ولار، را نشان می‌دهد. Bone scan حساس ولی غیراختصاصی است.

. Galeazzi Fracture–Dislocation

تعریف: شکستگی دیستال رادیوس همراه با آسیب مفصل دیستال رادیواولنار (DRUJ).

در کودکان باید به یک نکته توجه کرد:

Galeazzi equivalent در کودکان اغلب شامل شکستگی متافیزی دیستال رادیوس همراه با شکستگی فیز دیستال اولنا است، نه صرفاً پارگی لیگامان‌های DRUJ.

پس از جااندازی، پایداری رادیوس و DRUJ بررسی می‌شود. اگر هر دو پایدار باشند، گچ بلند بازو (Long-arm cast) در وضعیت چرخشی مناسب، معمولاً به مدت ۶ هفته استفاده می‌شود.

بخش سوم: آسیب‌های همراه و معاینه

۵. آسیب‌های همراه — Associated Injuries

در شکستگی‌های پرانرژی، کل اندام فوقانی همان سمت بررسی شود:

شکستگی کارپ، به‌خصوص Scaphoid

شکستگی ساعد در سطح پروگزیمال

شکستگی سوپراکوندیلار هومروس

آسیب DRUJ و TFCC

آسیب عروقی یا عصبی

Compartment syndrome

آسیب عصبی

Median nerve شایع‌ترین عصب درگیر در شکستگی شدیداً جابه‌جا‌شده دیستال رادیوس است.

حس لمس و در صورت امکان Two-point discrimination نیز بررسی شود. مقدار طبیعی Two-point

discrimination کمتر از ۴ میلی‌متر است، اما انجام آن در کودکان زیر ۶–۷ سال ممکن است قابل اعتماد نباشد. تست Monofilament در بسیاری از کودکان ۴–۵ ساله قاب

APB: Abductor pollicis brevis

FPL: Flexor pollicis longus

ADM: Abductor digiti minimi

FDP: Flexor digitorum profundus

EPL: Extensor pollicis longus

Central band مهم‌ترین جزء برای پایداری طولی و انتقال بار از رادیوس به اولناست.

membrane

غشای بین‌استخوانی، رادیوس و اولنا را در بخش میانی ساعد به هم متصل می‌کند و به انتقال نیرو و پایداری طولی کمک می‌کند.

اجزای توصیف‌شده شامل Central band، Accessory band، Distal oblique bundle، Proximal oblique cord و Dorsal oblique accessory cord هستند.

در آسیب گالئازی، آسیب TFCC و ساختارهای بین‌استخوانی می‌تواند به کوتاه‌شدن پیشرونده رادیوس و ناپایداری کمک کند.

زایش ۲٫۵ میلی‌متری Ulnar positive variance می‌تواند نیروی واردشده به مفصل اولنوکارپال را دو برابر کند.

اندیکاسیون‌ها

Torus fracture

شکستگی بدون جابه‌جایی

شکستگی جابه‌جا‌شده با Alignment قابل قبول

شکستگی قابل جااندازی بسته و تثبیت با گچ

برخی شکستگی‌های فیزی با مراجعه دیررس که جااندازی دیرهنگام خطر آسیب فیز دارد

آسیب استرسی فیز دیستال رادیوس

موارد منع نسبی یا محدودکنند

شکستگی باز

اختلال عصبی‌ـ‌عروقی یا تورم شدید که گچ حلقوی را ناایمن کند

شکستگی با بدشکلی غیرقابل قبول و غیرقابل جااندازی بسته

شکستگی ناپایدار با شکست درمان اولیه

بدشکلی‌ای که با رشد باقی‌مانده به میزان قابل قبول Remodel نخواهد

پس از جااندازی:

با رادیوگرافی یا فلوروسکوپی Alignment بررسی شود.

گچ با وضعیت چرخشی مناسب و Three-point molding اعمال شود.

گچ بلند معمولاً در ۴ هفته اول استفاده می‌شود.

ترمیم استخوانی در بسیاری از بیماران تا حدود ۶ هفته حاصل می‌شود.

گچ کوتاه در صورت کنترل مناسب چرخش و Mold کافی نیز می‌تواند مؤثر باشد.

نکته بوردی: طول گچ به‌تنهایی تعیین‌کننده نیست؛ کیفیت جااندازی و Mold گچ اهمیت بسیار زیادی دارد.

شاخص‌های کیفیت گچ

Cast index

Three-point index

Gap index

Padding index

Canterbury index

Second metacarpal/distal radius angle

بخش هشتم: شکستگی فیزی جابه‌جا‌شده

. درمان Salter–Harris I و II

در بیشتر موارد، Closed reduction و Cast immobilization انجام می‌شود.

نکته بسیار مهم

اگر شکستگی پس از جااندازی مجدداً جابه‌جا شود، به‌خصوص پس از حدود ۷ روز، باید در مورد تکرار Manipulation احتیاط کرد؛ چون جااندازی مجدد خشن می‌تواند خطر Physeal arrest را افزایش دهد.

بدشکلی اکستنشن کمتر از ۲۰ درجه، در صورت باقی‌ماندن بیش از دو سال رشد، اغلب قابلیت Remodeling دارد.

اصول جااندازی

آنالژزی و Sedation مناسب ضروری است.

جااندازی باید ملایم باشد؛ مانور خشن می‌تواند خطر آسیب فیز را افزایش دهد.

در شکستگی تیپیک با جابه‌جایی دورسال، از Distraction ملایم و فلکشن اپی‌فیز، کارپ و دست روی متافیز پروگزیمال استفاده می‌شود.

پریوست دورسال سالم به‌عنوان یک Tension band در جااندازی و پایداری کمک می‌کند.

کشش طولی شدید با وزنه و Finger traps ممکن است به علت افزایش کشش پریوست دورسال، جااندازی را دشوار کند.

گچ با Three-point molding اعمال و وضعیت عصبی‌ـ‌عروقی کنترل می‌شود.

اگر رشد کافی باقی مانده باشد، بدشکلی کمتر از ۱۰ درجه در اولنا ممکن است Remodel شود؛ با این حال، Congruity و Stability مفصل DRUJ باید حتماً تأیید شود.

CRPP, closed reduction and percutaneous pinning; ORIF, open reduction and internal fixation; CT, computed tomography; MRI, magnetic resonance imaging.

Dorsal bayonet deformity.

 

A: Typical distal metaphyseal fracture with dorsal bayonet showing a dorsal angulation of the distal forearm. B: Usually, the periosteum is intact on the dorsal side and disrupted on the volar side