1/4
Looks like no tags are added yet.
In een civiele procedure over een geschil tussen A en B zoekt de kantonrechter na afloop van de zitting op internet naar informatie over een vakterm en baseert daar zijn vonnis op zonder partijen te horen. Tentamenvraag: Is de handelwijze van de kantonrechter in strijd met het burgerlijk procesrecht?
Rechtsvraag: Is het wijzen van vonnis op basis van eigen internetonderzoek zonder partijen te horen in strijd met hoor en wederhoor?; Relevante artikelen: Art. 19 Rv, art. 6 EVRM, art. 17 lid 1 Grondwet; Toepassing: Het beginsel van hoor en wederhoor (art. 19 Rv, art. 6 EVRM) vereist dat partijen over en weer kunnen reageren op alle gegevens in het geding. Het is de rechter uitdrukkelijk verboden om informatie via internet op te zoeken en in de beslissing te gebruiken zonder dat partijen zich hierover hebben kunnen uitlaten. De kantonrechter schendt hiermee het recht op een eerlijk proces en de gelijke kansenpositie (equality of arms); Conclusie: De handelwijze van de kantonrechter is in strijd met art. 19 Rv juncto art. 6 EVRM en art. 17 lid 1 Grondwet.
Tijdens een zitting bij de rechtbank in een geschil tussen Bouwbedrijf X en Y meldt de rechter dat hij al jaren wekelijks tennist met de directeur van X en dat hij de stellingen van Y over gebrekkig werk met een korreltje zout zal nemen. Tentamenvraag: Welk procesrechtelijk middel staat Y ter beschikking en hoe wordt dit beoordeeld?
Rechtsvraag: Kan Y de rechter wraken wegens feiten die de rechterlijke onpartijdigheid in gevaar brengen?; Relevante artikelen: Art. 36 t/m 41 Rv, art. 6 EVRM, art. 17 lid 1 Grondwet; Toepassing: Art. 6 EVRM en art. 17 lid 1 Grondwet waarborgen een behandeling door een onafhankelijke en onpartijdige rechter. Bij feiten of omstandigheden die de onpartijdigheid in gevaar brengen kan op grond van art. 36 Rv een wrakingsverzoek worden ingediend. Uitlatingen over persoonlijke vriendschap en vooringenomenheid leveren een objectief gerechtvaardigde vrees voor partijdigheid op; Conclusie: Y kan een wrakingsverzoek indienen ex art. 36 Rv, dat zal worden toegewezen.
Zakenman A vordert bij de rechtbank € 100.000 van B op grond van een geldlening, maar verzwijgt bewust een kwitantie waaruit blijkt dat B al heeft betaald en dat A de vordering al aan een derde heeft overgedragen. Tentamenvraag: Welke procesrechtelijke normen schendt A en welke sancties kan de rechter opleggen?
Rechtsvraag: Schendt het bewust verzwijgen van feiten en procederen zonder belang de waarheidsplicht en levert dit misbruik van procesrecht op?; Relevante artikelen: Art. 21 Rv, art. 3:303 BW, misbruik van procesrecht; Toepassing: Art. 21 Rv verplicht partijen feiten volledig en naar waarheid aan te voeren. Het bewust achterhouden van bewijs schendt deze waarheidsplicht. Procederen zonder eigen belang (art. 3:303 BW) levert misbruik van procesrecht op. De rechter kan de eiser niet-ontvankelijk verklaren en in de volledige proceskosten veroordelen; Conclusie: A schendt art. 21 Rv en art. 3:303 BW, wat leidt tot niet-ontvankelijkverklaring en een proceskostenveroordeling.
Een arbeidsongeschikte werknemer vecht een WIA-weigering van het UWV aan gebaseerd op een UWV-verzekeringsarts, maar overlegt zelf geen medisch stuk en vraagt alleen om benoeming van een onafhankelijk deskundige, wat de bestuursrechter afwijst. Tentamenvraag: Is deze afwijzing rechtmatig volgens het arrest Korošec (CRvB 30 juni 2017)?
Rechtsvraag: Is de afwijzing van het deskundigenverzoek rechtmatig onder het toetsingskader van het arrest Korošec?; Relevante jurisprudentie/artikelen: CRvB 30 juni 2017 (ECLI:NL:CRVB:2017:2226 / Korošec), art. 6 lid 1 EVRM; Toepassing: De dienstbetrekking van de verzekeringsarts bij het UWV schept in beginsel een ongelijke positie (equality of arms). De rechter toetst volgens 3 stappen: zorgvuldigheid besluitvorming, procesevenwicht/bewijsnood en inhoudelijke twijfel. Omdat de werknemer geen medische stukken inbracht, geen twijfel zaaide en geen bewijsnood aantoonde, hoefde geen deskundige benoemd te worden, mits de afwijzing uitdrukkelijk is gemotiveerd; Conclusie: De afwijzing is rechtmatig volgens het arrest Korošec, mits de rechter zijn afwijzing deugdelijk heeft gemotiveerd.
Een rechtbankvonnis wijst een vordering van € 50.000 toe, maar bevat per abuis geen enkele inhoudelijke beoordeling of motivering waarop de beslissing rust, waarna gedaagde direct beroep in cassatie instelt. Tentamenvraag: Welke norm is geschonden en hoe toetst de Hoge Raad dit in cassatie?
Rechtsvraag: Vormt het ontbreken van gronden in een vonnis een schending van het motiveringsbeginsel die in cassatie leidt tot vernietiging?; Relevante artikelen: Art. 121 Grondwet, art. 30 Rv, art. 79 Wet RO; Toepassing: Art. 121 Grondwet en art. 30 Rv verplichten dat vonnissen de gronden bevatten waarop zij rusten ter waarborging van inzicht en controleerbaarheid. De Hoge Raad toetst in cassatie ex art. 79 RO uitsluitend op vormverzuimen en rechtstoepassing zonder feitelijk heronderzoek. Het geheel ontbreken van motivering vormt een essentieel vormverzuim; Conclusie: Art. 121 Grondwet en art. 30 Rv zijn geschonden; de Hoge Raad zal het vonnis op grond van art. 79 RO vernietigen.