1/28
Zestaw fiszek pojęciowych obejmujący budowę, kinetykę, regulację, klasy enzymów oraz metody ich wykrywania w ćwiczeniach laboratoryjnych.
Obniżenie energii aktywacji
Zmniejszenie oporów fizykochemicznych cząsteczek reagujących pod wpływem enzymów, co przyspiesza przebieg reakcji biochemicznej bez wpływu na zmianę energii swobodnej układu.
Centrum aktywne
Zagłębienie w części białkowej enzymu, do którego przyłączają się cząsteczki substratu w celu utworzenia przejściowego kompleksu enzym-substrat (ES) i przeprowadzenia reakcji.
Apoenzym
Część białkowa enzymu, która do uzyskania pełnej aktywności katalitycznej wymaga połączenia z kofaktorem (koenzymem lub grupą prostetyczną).
Koenzym
Cząsteczka niebiałkowa luźno związana z częścią białkową enzymu w centrum aktywnym, wykazująca zdolność do odłączania się od apoenzymu.
Grupa prostetyczna
Cząsteczka niebiałkowa trwale połączona z apoenzymem (np. FAD w dehydrogenazie bursztynianowej), niezbędna do jego aktywności katalitycznej.
Holoenzym
Funkcjonalnie czynny enzym powstały z trwałego lub przejściowego połączenia apoenzymu z koenzymem lub grupą prostetyczną.
Rybozymy
Nieliczna grupa cząsteczek kwasów rybonukleinowych (RNA) posiadająca właściwości katalityczne.
Stała Michaelisa (Km)
Stała charakteryzująca dany enzym i określająca jego powinowactwo do substratu; odpowiada takiemu stężeniu substratu (w mol/dm3), przy którym reakcja osiąga połowę szybkości maksymalnej (21Vmax).
Inhibitor kompetycyjny
Związek o budowie przestrzennej zbliżonej do substratu, który współzawodniczy z nim odwracalnie o centrum aktywne enzymu; jego działanie można znieść przez zwiększenie stężenia substratu.
Inhibitor niekompetycyjny
Związek wiążący się odwracalnie do części białkowej enzymu poza centrum aktywnym; jego hamującego działania nie cofa zwiększenie stężenia substratu.
Diizopropylofluorofosforan (DIPF)
Składnik gazów bojowych będący nieodwracalnym inhibitorem esterazy acetylocholiny; trwale reaguje z resztą seryny w jej centrum aktywnym, uniemożliwiając przewodzenie impulsów nerwowych.
Enzymy allosteryczne
Enzymy regulatorowe zbudowane z wielu podjednostek białkowych, posiadające podjednostki katalityczne oraz podjednostki regulatorowe z centrami allosterycznymi, do których przyłączają się cząsteczki sygnałowe (efektory/ligandy).
Ograniczona proteoliza
Mechanizm aktywacji enzymów polegający na hydrolitycznym odcięciu fragmentu peptydu blokującego centrum aktywne proenzymu (zymogenu), np. pepsynogenu do pepsyny.
Oksydoreduktazy
Pierwsza klasa enzymów katalizująca reakcje utleniania i redukcji związane ze zmianą stopnia utlenienia cząsteczek (A−+B↔A+B−); należą tu dehydrogenazy, peroksydazy, katalazy i oksydazy.
Transferazy
Druga klasa enzymów katalizująca reakcje przenoszenia określonych grup funkcyjnych lub fragmentów cząsteczek z jednego substratu na drugi (A+B-X→A-X+B); obejmuje m.in. aminotransferazy i kinazy.
Hydrolazy
Trzecia klasa enzymów katalizująca reakcje rozszczepienia wiązań chemicznych z udziałem cząsteczki wody (A-B+H2O→A-OH+BH); należą tu m.in. esterazy, peptydazy, glikozydazy i ureaza.
Liazy
Czwarta klasa enzymów katalizująca reakcje niehydrolitycznego rozpadu wiązań lub ich syntezy bez dostarczania energii z rozpadu ATP (A-B↔A+B); należą do nich syntazy i dekarboksylazy.
Izomerazy
Piąta klasa enzymów katalizująca reakcje wewnątrzcząsteczkowej przebudowy (izomeryzacji) cząsteczek (A-B-C↔A-C-B).
Ligazy
Szósta klasa enzymów przeprowadzająca syntezę nowych wiązań chemicznych kosztem energii pochodzącej z hydrolizy wiązań wysokoenergetycznych ATP; należą do nich syntetazy i karboksylazy.
Jednostka enzymatyczna (U)
Ilość enzymu, która katalizuje przekształcenie 1μmol substratu w czasie 1min w optymalnym dla danego enzymu pH i w temperaturze 30∘C.
Ureaza
Enzym z klasy hydrolaz (aminohydrolaza mocznika) katalizujący rozkład mocznika do amoniaku i dwutlenku węgla, co prowadzi do alkalizacji środowiska przez powstające jony OH−.
Inwertaza
Enzym z klasy hydrolaz (sacharaza, β-fruktofuranozydaza) katalizujący rozkład sacharozy na cukry redukujące: glukozę oraz fruktozę.
Dehydrogenaza bursztynianowa (SDH)
Mitochondrialna żelazoflawoproteina z klasy oksydoreduktaz zawierająca grupę prostetyczną FAD, katalizująca utlenianie bursztynianu do fumaranu; jej inhibitorem kompetycyjnym jest malonian.
Katalaza
Hemoproteina z klasy oksydoreduktaz rozkładająca toksyczny nadtlenek wodoru (H2O2) do wody i tlenu cząsteczkowego (2H2O2→2H2O+O2).
Peroksydaza glutationowa
Enzym oksydoredukcyjny komórek zwierzęcych chroniący błony komórkowe i grupy −SH białek przed utlenieniem poprzez redukcję nadtlenków kwasów tłuszczowych i H2O2 przy udziale zredukowanego glutationu (G-SH).
Oksydaza difenolowa
Miedzioproteina roślinna z klasy oksydoreduktaz katalizująca utlenianie difenoli (np. z żywicy gwajakowej) do barwnych chinonów przy udziale tlenu cząsteczkowego.
Dichlorofenoloindofenol (DCPI)
Sztuczny akceptor elektronów stosowany w testach enzymatycznych, który pod wpływem redukcji przez FADH2 lub składniki łańcucha oddechowego ulega odbarwieniu.
Choroba beri-beri
Jednostka chorobowa wywoływana niedoborem tiaminy (witaminy B1).
Pelagra
Choroba wywołana niedoborem niacyny (witaminy B3 / witaminy PP).