Fizjo 5 - EKG

0.0(0)
Studied by 0 people
call kaiCall Kai
learnLearn
examPractice Test
spaced repetitionSpaced Repetition
heart puzzleMatch
flashcardsFlashcards
GameKnowt Play
Card Sorting

1/56

encourage image

There's no tags or description

Looks like no tags are added yet.

57 Terms

1
New cards

m. sercowy - ogólne info

- skurcz wyłącznie skurczem pojedyńczym

- odpowiada na bodziec generowany przez własne komórki rozrusznikowe

- odpowiada zawsze skurczem maksymalnym (wszystko albo nic)

- poszczególne miocyty łączą sie wstawkami z desmosomami

- na swoich krawędziach mają one wyrostki i rynienkowate zagłębienia - tworząc połączenia typu palczastego

- nie występują triady, a diady - jeden kanalik T i pojedyńcza cysterna brzeżna

2
New cards

Wpływ unerwienia autonomicznego na serce

1) Pobudzenie SA node

a) unerwienie przywspółczulne (cholinergiczne) - powodują hiperpolaryzację błony komórkowej i procesu spoczynkowej depolaryzacji, co skutkuje zwolnieniem akcji serca - efekt chronotropowy ujemny; hiperpolaryzacja jest wynikiem wzrostu przepuszczalności błony dla jonów K+. Zaangażowane jest w to białko G, otwierające te kanały. Głównie kanały If

b) unerwienie współczulne (adrenergiczne) - przyśpieszają spoczynkową depolaryzację - przyśpieszają akcję serca - efekt chronotropowy dodatni; Adrenalina zwiększa aktywację kanałów kationowych HCN, oraz ułatwia otwieranie kanałów Ca2+

2) Pobudzenie AV node

a) unerwienie przywspółczulne - hiperpolaryzacja komórek węzła i zwolnienie przewodzenia impulsów - efekt dromotropowy ujmeny

b) unerwienie współczulne - depolaryzacja komórek i przyśpieszenie przewodzenia impulsów - efekt dromotropowy dodatni

* prawy nerw błędny - hamuje generwoanie impulsów w SA; lewy nerw błędny hamuje przewodnictwo w AV

3
New cards

Wpływ temperatury na częstość skurczów serca

↑ temperatury

↑ częstości pobudzeń, bo:

- przyśpieszenie powolnej depolaryzacji spoczynkowej i akcji serca

- wzmożenie automatyzmu drugorzędowych ośrodków bodźcotwórczych

Efekt wzrostu częśtości skurczów serca obserwuje się także po podaniu sympatykomimetyków, a także w wyniku blokowania receptorów muskarynowych (atropina)

Leki z grupy naparstnicy (digitais) zwalniają akcję serca

4
New cards

Układ bodźcoprzewodzący serca

Komórki rozrusznikowe - przypominają komórki embrionalne i mają liczne ziarna glikogenu. Znajdują się one w skupieniach:

a) węzeł zatokowo-przedsionkowy (Keitha-Flacka) - SA node;

Znajduje sie w prawym przedsionku, przy ujściu żyły głónej górnej; Rozrusznik pierwszorzędowy serca; Unaczyniony przez prawą t. wieńcową

b) węzeł przedsionkowo-komorowy (Aschoffa-Tawary) - AV node; zlokalizowany w prawym przedsionku, w tylnej części przegrody międzyprzedsionkowej, przy ujściu zatoki wieńcowej; AV także unaczynione przez prawą t. wieńcową

c) pęczek przedsionkowo-komorowy - pęczek Paladino-Hisa (PH), dzielący się na dwie odnogi pęczka Hisa (górna granica przegrody międzykomorowej), kończący się włóknami Purkiniego; PH ukrwiony jest przez tętnicę zstępującą przednią i tylną

* Prawa odnoga włókna Purkiniego biegnie podwierdziowo w otoczce łącznotkankowej, lewa zaś przechodzi przez przegrodę, dzieląc się na 3 wiązki. Dlatego prawa odnoga pobudza m. sercowy nieco później niż lewa.

* między SA a AV biegną trzy szlaki międzywęzłowe przewodzące między nimi pobudzenie - szlak międzywęzłowy przedni, środkowy i tylny.

* pobudzenie z prawego do lewego przedsionka przedostaje się pęczkiem Bachmana

Przewodzenie pobudzenia w obrębie węzłów - wolne 0,05 m/s; warunkuje to opóźnienie przewodzenia między przedsionkami a komorami. Prędkość przewodzenia w pęczku PH i komórkach Purkiniego to zaś 2-4 m/s

5
New cards

Potencjał spoczynkowy kardiomiocytów

W kardiomiocytach komorowych -90 mV

W kardiomiocytach przedsionkowych -80 mV

W spoczynku jony K+ wypływają na zewnątrz przez kanały potasowe, a do wnętrza wpływają jony Na+. Jednakże z kardiomiocytów wydostaje się wielokrotnie więcej jonów K+ niż przedostaje sie jonów Na+ (różnica w przepuszczalności błony), dlatego w spoczynku wyróżnia się:

- odkomórkowy prąd jonów K+

- dokomórkowy prąd jonów Na+ (słabszy)

6
New cards

Wpływ zahamowania pompy Na+/K+ w kardiomiocytach

- może być spowodowane np. glikozydami naparstnicy

--> zahamowanie pompy

--> ↑ Na+ w kardiomiocycie

--> ↓ wymiennika Ca2+/Na+

--> ↑ Ca2+ w kardiomiocycie (przeładowanie wapniem)

--> ↑ kurczliwości

Blokery ATPaz są stosowane w celu zwiększenia siły skurczu m. sercowego, w stanach jego niewydolności

7
New cards

Zmiany stężenia K+

↑ K+ w osoczu (hiperkaliemia):

- powodowana np. niewydolnością nerek, zespołem zmiażdzenia, dużą hemolizą

↓ wartości potencjału spoczynkowego

↑ pobudliwości kardiomiocytów

↓ szybkiści narastania fazy 0

↓ czasu trwania potencjału czynnościowego

↓ szybkości przewodzenia

↓ osłabienie kurczliwości

Zaburzenia rytmu serca mogące prowadzić do artmii

↓ K+ w osoczu (hipokaliemia)

- powodowana np. intesnywnymi wymiotami, stosowaniem leków moczopędnych

- krótkotrwała hiperpolaryzacja kardiomiocytów, przechodząca w narastającą depolaryzację

↓ aktywności pompy Na+/K+

↑ Na+ w kardiomiocycie

↑ Ca2+ w kardiomiocycie

↓ aktywność wymiennika Na+/Ca2+

↑ pobudliwości kardiomiocytów

↑ częstości arytmi

8
New cards

Potencjał czynnościowy kardiomiocytów

potencjał progowy to ok. -65 (-70) mV; składa się on z następujących po sobie faz 0, 1, 2, 3, 4:

0) Raptowna depolaryzacja sarkolemmy. Zakończona jest nadstrzałem (+35mV); Szybkość jej narastania zależy od wartości potencjału spoczynkowego; IM bardziej ujemna wartość potencjału spoczynkowego, tym większa amlituda potencjału czynnościowego, szybkość jego narastania, przebieg depolaryzacji, oraz rozprzestrzenianie się impulsu

1) Wczesna szybka repolaryzacja

2) Plateau (250ms)

3) Końcowa szybka repolaryzacja

4) Potencjał spoczynkowy

Czas trawania potncjału czynnościowego dla miocytów komorowych to 250-300 ms, zaś miocytów przedsionkowych to ok. 150 ms.

<p>potencjał progowy to ok. -65 (-70) mV; składa się on z następujących po sobie faz 0, 1, 2, 3, 4:</p><p>0) Raptowna depolaryzacja sarkolemmy. Zakończona jest nadstrzałem (+35mV); Szybkość jej narastania zależy od wartości potencjału spoczynkowego; IM bardziej ujemna wartość potencjału spoczynkowego, tym większa amlituda potencjału czynnościowego, szybkość jego narastania, przebieg depolaryzacji, oraz rozprzestrzenianie się impulsu</p><p>1) Wczesna szybka repolaryzacja</p><p>2) Plateau (250ms)</p><p>3) Końcowa szybka repolaryzacja</p><p>4) Potencjał spoczynkowy</p><p>Czas trawania potncjału czynnościowego dla miocytów komorowych to 250-300 ms, zaś miocytów przedsionkowych to ok. 150 ms.</p>
9
New cards

Przepuszczalność jonów w poszczególnych okresach potencjału czynnościowego kardiomiocyta

--> bodziec progowy - aktywacja kanałów Na+ (gNa+ ↑)

--> rozpoczęcie fazy 0

--> szybki dokomórkowy napływ Na+ (skokowy, ale krótkotrwały wzrost przepuszczalności dla jonów Na+)

--> kilka milisekund po otwarciu kanałów Na+ otwierają się kanały Ca2+ (gCa2+ ↑)

--> rozpoczęcie fazy 1 (tuż po nadstrzale)

--> gwałtowne zahamowanie dokomórkowego napływu jonów Na+ (gNA+ ↓)

--> nasilenie odkomórkowego przepływu jonów K+ (gK+ ↑)

--> rozpoczęcie fazy 2

--> zmniejszenie odkomórkowego prądu jonów K+ (gK+ ↓)

--> zmniejszenie przewodności błony (utrzymuje się przez całe platau)

--> otwarcie kanałów Ca2+ typu L (longlasting)

--> dokomórkowy napływ jonów Ca2+

--> w tej fazie dokomórkowy prąd Ca2+ równoważy się z odkomórkowym prądem K+; wypadkowy prąd jonów ma wartość 0 - potencjał kardiomiocytu nie zmienia się

--> rozpoczęcie fazy 3 (repolaryzacji)

--> obniżenie przewodności dla jonów Ca2+ (gCa2+ ↓)

--> wzrost przewodności dla jonów K+ (gK+ ↑)

--> zwiększony prąd odkomórkowy jonów K+ zapewnia szybką repolaryzację

--> pod koniec fazy 3 odkomórkowy prąd K+ ulega osłabieniu, ponieważ pot. błonowy zbliża się do pot. równowagi dla jonów K+ i repolaryzacja zosaje zakończona, a potencjał blonowy osiąga wartoć potencjału spoczynkowego

--> faza 4 - potencjał spoczynkowy

10
New cards

Fazy potencjału - kanały jonowe

0) Szybka depolaryzacja

Aktywacja: Na+ FAST(-65 mV)

Aktywacja: Ca2+ typu T (-60mV)

Aktywacja: K+ (Ks, Kr) (-40mV)

Aktywacja: Ca2+ typu L (slow) (-40mV)

1) Wczesna szybka repolaryzacja

Aktywacja: K+ (Kto)

Aktywacja: Cl-

Deaktywacja: Na+ FAST

2) Platau (właściwy skurcz mięśnia)

Aktywacja: brak

Deaktywacja: Trochę K+ się zamyka

przepływ K+ = Ca2+;

W tej fazie zachodzi tzw. mechanizm CIRC - calcium inducted calcium release --> dochodzi do uwolnienia Ca2+ z SER i do właściowego skurczu m. sercowego (od ok. 1/2 długości tej fazy)

3) Końcowa szybka repolaryzacja

Aktywacja: K+ typu K1

Deaktywacja: Ca2+ typu L

4) Powrót do potencjału spoczynkowego

Aktywacja: Kanał potasowy Ik1, pompy i wymienniki jonowe transportują m.in. Ca2+ do SER

Deaktywacja: K+

11
New cards

Fazy potencjału - prądy jonów

0) Prąd sodowy i wapniowy (typ T i L)

1) Prąd potasowy Kto, chlorkowy i wapniowy typu L

2) Prąd: wapniowy typu L i potasowy typu Ks i Kr

3) Prąd potasowy typu Ks, Kr, K1

4) Prąd potasowy typu K1

<p>0) Prąd sodowy i wapniowy (typ T i L)</p><p>1) Prąd potasowy Kto, chlorkowy i wapniowy typu L</p><p>2) Prąd: wapniowy typu L i potasowy typu Ks i Kr</p><p>3) Prąd potasowy typu Ks, Kr, K1</p><p>4) Prąd potasowy typu K1</p>
12
New cards

Fazy potencjału a EKG

Faza 0 + 1 --> Zespół QRS + początek ST

Faza 2 --> koniec odcinka ST i ramię wstępujące załamka T

Faza 3 --> Koniec załamka T

13
New cards

Tetrodotoksyna (TTX)

Selektywnie blokuje bramkowane depolaryzacją kanały sodowe, zmniejszając szybkość narastania depolaryzacji w fazie 0 (nie znosi jej całkowicie)

14
New cards

Wpływ adrenaliny i noradrenaliny na prądy Ca2+

Pod ich wpływem prąd ten nasila się, ponieważ:

aminy te wiążą sie z receptorem β1, który nasila aktywację kanałów Ca2+ typu L.

Zwiększony dokomórkowy napływ jonów Ca2+ zwiększa ich zawartość w kardiomiocytach, warunkująć zwiększoną kurczliwość m. sercowego - efek inotropowy

15
New cards

Potencjał czynnościowy komórek bodźcoprzewodzących

- Ma niższą wartość niż kardiomiocytów -60mV (zamiast -90mV);

- Komórki węzła SA cechuje automatyzm - zdolność do generowania potencjału bez jakiejkolwiek stymulacji zewnętrznej

- Mają one niestały potencjał spoczynkowy. Składa się on z faz:

0) Jej szybkość narastania jest wolniejsza niż kardiomiocytów; Spowodowana jest ona dokomórkowym prądem jonów Ca2+ w wyniku aktywacji kanałów Ca2+ typu L, co prowadzi do wzorstu Ca2+ w komórce

* Faza 1 i 2 nie występują

3) Zachodzi w wyniku inaktywacji kanałów Ca2+ typu L i zaniku prądu Ca2+, oraz otwarcia kanałów K+, oraz pojawienia się prądu Ik, który powoduje repolaryzację błony kom. rozrusznikowej

Na końcu fazy 3 osiągana jest polaryzacja ok -60mV

4) Faza powolnej spoczynkowej depolaryzacji (potencjał rozrusznikowy) - polega na samoistnym powolnym przesuwaniu się pot. błonowego od wartości ok. -60mV do potencjału progowego -45mV

16
New cards

Mechanizm powolnej spoczynkowej depolaryzacji

Hiperpolaryzacja do -60mV prowadzi do aktywacji zależnych od cAMP niespecyficznych kanałów kationowych (HCN) tzw funny channels. Przez kanał ten przepływają jednocześnie jony Na+ do wewnątrz, oraz jony K+ na zewnątrz. Wraz z upływem czasu przepuszczalność błony dla jonów K+ zmniejsza się, a dla Na+ const, dlatego wraz z upływem czasu przepływ Na+ >>> K+ --> dochodzi do depolaryzacji komórki.

Ten prąd jonowy to funny current (If).

Gdy potencjał błonowy osiągnie wartość ok. -55mV aktywują się kanały Ca2+ typu T (przejściowe), co powoduje napływ jonów Ca2+ do komórki i jej dalszą depolaryzację.

Pod koniec fazy 4 otwierają się kanały Ca2+ typu L. Gdy osiągnięty zostanie potencjał progowy kończy się faza 4, a rozpoczyna się faza 0 pot. czynnościowego kom. rozrusznikowej

Następnie celem repolaryzacji otwierają się kanały K+, a zamykają się kanały Ca2+ i cały cykl powtarza się

17
New cards

Częstość potencjałów generowanych przez poszczególne węzły

SA - 70-80/min

AV - 40-60/min

Purkiniego - 25-40/min

* w kom. Purkiniego w fazie powolnej spoczynkowej depolaryzacji dochodzi do niej tylko w wyniku odkomórkowego prądku K+ i dokomórkowego prądu Na+, bez udziału prądu Ca2+

* Węzeł SA wykazuje działanie supresjne na AV i kom. Purkiniego

18
New cards

Cykl pobudliwości mięśnia sercowego

- 100-200x razy dłuższe niż m. szkieletowych

- Sam skurcz także trwa dłużej niż w m. szkieletowych (konieczne, do pompowania krwi)

- Wszystkie kardiomiocyty podlegają w tym samym czasie depolaryzacji

- Kurczą się skurczem pojedyńczym, maksymalnym

Refrakcja bezwzględna - trwa od aktywacji kanałów Na+; obejmuje: nadstrzał, platau, i znaczną część fazy 3; kończy się, gdy pot. błonowy ~ -50mV; Jest ona rezultatem inaktywacji kanałów Na+; Trwa 250ms;

Ze względu na taki czas trwania niemożliwe jest sumowanie i nakładanie się skurczów pojedyńczych.

Refrakcja względna - trwa do momentu, gdy pot. błonowy osiąga wartość pot. fazy 4.

19
New cards

Wpływ rozrusznika ektopicznego

Jest to rozrusznik znajdujący się poza układem bodźcoprzewodzącym

Serce wykazuje wówczas skurcz przedwczesny (dodatkowy; ekstrasysrola); Ponieważ impuls z SA natrafia na okres refrakcji bezwzględnej, wówczas skurcz serca jest nieskuteczny. Powstaje wówczas dłuższa przerwa w czynności serca - tzw. skurcz wyrównawczy. Po tej przerwie następuje skurcz pochodzenia zatokowgo, który jest silniejszy (nagłe uderzenie za mostkiem)

20
New cards

Co rejestruje EKG

Zmiany potencjałów elektrycznych serca, NIE REJESTRUJE SKURCZU;

Między kardiomiocytami rozprzestrzenia się pobudzenie inicjowane przez układ bodźcoprzewodzący serca. Pomiędzy niespolaryzowanymi a spolaryzowanymi kardiomiocytami powstaje różnica potencjałów czynnościowych.

EKG rejestruje zmianę średniego wektora elektycznego serca - tj. sumy dipoli odpowiadających poszczególnym kardiomiocytom serca. Serce jako całość może być przedstawione jako jeden giga dipol o określonym kierunku, wielkości i znaku (+ lub -). Chwilowy wektor wędruje w kierunku szerzenia się depolaryzacji (tj. w okkolice niezdepolaryzowane - ekektrycznie dodatnie)

Ponieważ w m. sercowym przewodzenie pobudzenia jest linearne (a nie wszystkie kardiomiocyty są pobudzane w jednej chwili) obserwuje się proces depolaryzacji rozchodzący się promieniście na myocardium, oraz repolaryzacji zachodzącej w stronę przeciwną. Między dep. a rep. pojawia się linia izoelektyczna

21
New cards

Cykl serca a wektor elektryczny

Największa siła elektromotoryczna serca - załamek R (w QRS).

Skierowany jest on wew. klatki piersiowej od prawej pachy do lewego łuku żebrowego

Załamek P - wektor skierowany identycznie jak w R

Załamek Q - wektor skierowany przeciwnie (do góry i na prawo)

Załamek S - wektor skierowany do góry i delikatnie na prawo

Po zakończeniu depolaryzacji przedsionków i komór wszystkie kardiomiocyty mają ten sam ładunek - linia izoelektryczna w EKG. Gdy rozpocznie się repolaryzacja to miejsce zachodzenia repolaryzacji - elektropozytywne. Po repolaryzacji - ponownie linia izoelektyczna

22
New cards

Odstęp a odcinek

Odstęp zawiera w sobie załamki - np. odstęp PQ - zawiera w sobie cały załamek P i odcinek PQ, odstęp ST - załamek T i odcinek ST

Odcinek - fragmenty linii między załamkiem P a zespołem QRS oraz zespołem QRS a załamkiem T - odcinek PQ i odcinek ST

<p>Odstęp zawiera w sobie załamki - np. odstęp PQ - zawiera w sobie cały załamek P i odcinek PQ, odstęp ST - załamek T i odcinek ST</p><p>Odcinek - fragmenty linii między załamkiem P a zespołem QRS oraz zespołem QRS a załamkiem T - odcinek PQ i odcinek ST</p>
23
New cards

Czemu odpowiadają załamki w EKG

Pobudzenie SA node - niewidoczne

Przejście impulsu przez przedsionki - załamek P (depolaryzacja)

Przejście impulsu z przedsionków do komór - odcinek PQ

Przejście impulsu przez AV node - niewidoczne

Depolaryzacja komór - zespół QRS:

Pobudzenie przegrody - załamek Q

Pobudzenie części komory - załamek R

Zakończenie pobudzenia - załamek S

Repolaryzacja późna - załamek T

* załamek U - repolaryzacja Purkinjego i przegrody

* Odnoga lewa pęczka Hisa jako pierwsza pobudza przegrodę (prawa w tkance włóknistej). Samo pobudzenie lewej komory trwa zaś dłużej niż prawej, ze względu na jej większą grubość. Dlatego sumaryczny wektor jest przesunięty w prawo

* Załamek P w rzeczywistości składa się z dwóch załamków (przedsionek prawy kurczy się nieco wcześniej niż lewy), natomiast nakłada się to na siebie, tak, że widoczny jest tylko jeden załamek

24
New cards

Odprowadzenia EKG - ogół

Dwubiegunowe - obie elektrody znajdują się w polu elektrycznym wytwarzanym przez serce i EKG rejestruje różnice między dwoma punktami, do których przyłożone są elektrody. Odprowadzenia I, II, III

Jednobiegunowe - jedna z elektrod jest niekatywna, bądź obojętna, a druga to elektroda badająca. EKG rejestruje różnice między tymi elektrodami. W przypadku odprowadzeń przedsercowych elektroda obojętna - połączenie 3 elektrod kończynowych

Gdy wektor serca kieruje się w stronę elektordy dodatniej, bądź elektordy nieujemnej - wektor dodatni - załamki do góry.

<p>Dwubiegunowe - obie elektrody znajdują się w polu elektrycznym wytwarzanym przez serce i EKG rejestruje różnice między dwoma punktami, do których przyłożone są elektrody. Odprowadzenia I, II, III</p><p>Jednobiegunowe - jedna z elektrod jest niekatywna, bądź obojętna, a druga to elektroda badająca. EKG rejestruje różnice między tymi elektrodami. W przypadku odprowadzeń przedsercowych elektroda obojętna - połączenie 3 elektrod kończynowych </p><p>Gdy wektor serca kieruje się w stronę elektordy dodatniej, bądź elektordy nieujemnej - wektor dodatni - załamki do góry.</p>
25
New cards

Odprowadzenia kończynowe

Dwubiegunowe (Einthovena); (różnice potencjału między czym a czym)

I - prawe i lewe przedramie

II - prawe przedramie i lewe podudzie

III - lewe przedramie lewe podudzie

Jednobiegunowe (Goldberga):

Dwie elektrody kończynowe połączone są ze sobą przy pomocy oporników i tworzą elektordę obojętną, zaś 3 elektroda to elektora badawcza. Są to tzw. odprowadzenia nasilone (1.5x wyższa amplituda niż przy zwykłych elektrodach); nie wiem dalczego, coś tam gada kontur o elektrodzie Wilsona czy kogoś, ale nie rozumiem xd

aVR - elektroda badawcza na prawym przedramieniu

aVL - elektroda badawcza na lewym przedramieniu

aVF - elektroda badawcza na lewym podudziu

<p>Dwubiegunowe (Einthovena); (różnice potencjału między czym a czym)</p><p>I - prawe i lewe przedramie </p><p>II - prawe przedramie i lewe podudzie</p><p>III - lewe przedramie lewe podudzie </p><p>Jednobiegunowe (Goldberga):</p><p>Dwie elektrody kończynowe połączone są ze sobą przy pomocy oporników i tworzą elektordę obojętną, zaś 3 elektroda to elektora badawcza. Są to tzw. odprowadzenia nasilone (1.5x wyższa amplituda niż przy zwykłych elektrodach); nie wiem dalczego, coś tam gada kontur o elektrodzie Wilsona czy kogoś, ale nie rozumiem xd</p><p>aVR - elektroda badawcza na prawym przedramieniu</p><p>aVL - elektroda badawcza na lewym przedramieniu</p><p>aVF - elektroda badawcza na lewym podudziu</p>
26
New cards

Odprowadzenia przedsercowe (Wilsona)

Jednobiegunowe, elektroda obojętna - połączenie 3 elektrod kończynowych:

V1 - 4 międzyżebrze, linia przymostkowa prawa

V2 - 4 międzyżebrze, linia przymostkowa lewa

V3 - połowa linii łączącej V2 i V4

V4 - 5 międzyżebrze, linia środkowoobojczykowa

V5 - 5 międzyżebrze linia pachowa przednia

V6 - 5 międzyżebrze - linia pachowa środkowa

<p>Jednobiegunowe, elektroda obojętna - połączenie 3 elektrod kończynowych:</p><p>V1 - 4 międzyżebrze, linia przymostkowa prawa</p><p>V2 - 4 międzyżebrze, linia przymostkowa lewa</p><p>V3 - połowa linii łączącej V2 i V4</p><p>V4 - 5 międzyżebrze, linia środkowoobojczykowa</p><p>V5 - 5 międzyżebrze linia pachowa przednia</p><p>V6 - 5 międzyżebrze - linia pachowa środkowa</p>
27
New cards

Obrazowanie:

a) ściany dolnej serca

b) ściany przedniej serca

c) ściany bocznej serca przez poszczególne elektrody

a) aVF, II, III

b) V1-V6

c) I, aVL

* W standardowym EKG - nie ma obrazowania tylnej ściany serca - mogą to zrobić odprowadzenia dodatkowe V7-V9

28
New cards

Rzutowanie poszczególnych elektrod na płaszczyzny

aVR, aVL, aVF - płaszczyzna czołowa

V1-V6 - płaszczyzna pozioma;

Przy czym elektrody aVR i aVL - prawo-lewo

a elektrody II, III, aVF - góra dół

29
New cards

W jakim odprowadzeniu kończynowym załamki P, QRS, T są skierowane w dół?

aVR i III (chociaż w konturze na III załamki są normlanie, tylko są malutkie, że gówno na nich widać)

<p>aVR i III (chociaż w konturze na III załamki są normlanie, tylko są malutkie, że gówno na nich widać)</p>
30
New cards

Przedsionkowe komponenty EKG (brainrot, imo można skipnąć)

Pobudzenie w SA node -->

szerzenie się pęczkami -->

aktywacja mięśni obu przedsionków -->

całe przedsionki zdepolaryzowane po ok. 80ms -->

powstaje wektor elektryczny skierowany w dół i w lewo, o sile

Po zakończeniu depolaryzacji dochodzi do repolaryzacji (także zaczynającej się w SA node) -->

wektor repolaryzacji skierwowany w drugą stronę (w górę i w prawo)

Ze względu na pojawienie się dużego zespołu QRS nie widać repolaryzacji przedsionków

Załamek P dodatni w odprowadzeniu I, II, ujemny w III

Okres od końca załamka P do początku zespołu QRS - odcinek PR, trwa ok. 80 ms.

Odstęp PR (PQ) - obejmuje on załamek P i odcinek PQ i prezentuje - depolaryzację przedsionków, węzła AV, układu przewodzącego między komorami, włokien Purkiniego. Powinien być krótszy niż 200ms

31
New cards

Komorowe komponenty EKG (brainrot^2, imo można skipnąć)

Ze względu na ułożenie serca depolaryzacja przegrodowa szerzy się od strony lewej do prawej, w kierunku środka przegrody - wektor skierowany jest do góry i do prawego ramienia - załamek Q (dep. przegrody - ujemny); Ponieważ przegroda zawieta niewielką masę m., to wektor Q jest niewielki (0,2mV i trwa 5 ms)

Następnie depolaryzacja przechodzi na mięśniówkę komór, szerząc się kolejno na prawą, oraz lewą komorę, od wsierdzia do nasierdzia. Stan ten to załamek R (duża amplituda - 2mV i 40ms długość). Skierowany jest on w lewo i ku dołowi. Ze względu na to, że załmek ten jest równoległy do osi odprowadzenia II - w nim jest największy

Jako ostatnie pobudzenie dociera do tylno-przypodstawnej cz. lewej komory (przy lewym przedsionku). Ze względu na niewielką masę m. tej części wektor ponownie jest niewielki (0.4mV). Skierowany jest on do góry i w prawo, dając ujemny załamek S (we wszystkich 3 odprowadzeniach kończynowych)

Zespół QRS przedstawia depolaryzację komór i trwa ok. 80ms, przy czym nie powinien trwać więcej niż 0.1s.

Wbrew logice najpierw repolaryzacji ulegają te miocyty, które były zdepolaryzowane jako ostatnie - wektor repolaryzacji ma zatem taki sam zwrot jak wektor depolaryzacji - skierowany do góry (załamek T). Ponieważ repolaryzacja trwa dłużej niż depolaryzacja załamek T trwa ok. 0,16s. Repolaryzacja komór

która szerzy się od nasierdzia do wsierdzia. Wychylony jest w górę ponieważ elektrody są na skórze a kolejne warstwy mięśnia ułożone są pod skórą. Powinien być to zatem załamek w dół, jednak jest to repolaryzacja a nie depolaryzacja.

Między depolaryzacją a repolaryzacją - odcienk ST. Przedstawiający depolaryzację w fazie 2 skurczu. Odcinek ST + załamek T - odstęp ST - okres od depolaryzacji komór do zakończenia repolaryzacji.

Odstęp QT - cały okres od początku depolaryzacji do końca repolaryzacji

<p>Ze względu na ułożenie serca depolaryzacja przegrodowa szerzy się od strony lewej do prawej, w kierunku środka przegrody - wektor skierowany jest do góry i do prawego ramienia - załamek Q (dep. przegrody - ujemny); Ponieważ przegroda zawieta niewielką masę m., to wektor Q jest niewielki (0,2mV i trwa 5 ms)</p><p>Następnie depolaryzacja przechodzi na mięśniówkę komór, szerząc się kolejno na prawą, oraz lewą komorę, od wsierdzia do nasierdzia. Stan ten to załamek R (duża amplituda - 2mV i 40ms długość). Skierowany jest on w lewo i ku dołowi. Ze względu na to, że załmek ten jest równoległy do osi odprowadzenia II - w nim jest największy</p><p>Jako ostatnie pobudzenie dociera do tylno-przypodstawnej cz. lewej komory (przy lewym przedsionku). Ze względu na niewielką masę m. tej części wektor ponownie jest niewielki (0.4mV). Skierowany jest on do góry i w prawo, dając ujemny załamek S (we wszystkich 3 odprowadzeniach kończynowych)</p><p>Zespół QRS przedstawia depolaryzację komór i trwa ok. 80ms, przy czym nie powinien trwać więcej niż 0.1s. </p><p>Wbrew logice najpierw repolaryzacji ulegają te miocyty, które były zdepolaryzowane jako ostatnie - wektor repolaryzacji ma zatem taki sam zwrot jak wektor depolaryzacji - skierowany do góry (załamek T). Ponieważ repolaryzacja trwa dłużej niż depolaryzacja załamek T trwa ok. 0,16s. Repolaryzacja komór</p><p>która szerzy się od nasierdzia do wsierdzia. Wychylony jest w górę ponieważ elektrody są na skórze a kolejne warstwy mięśnia ułożone są pod skórą. Powinien być to zatem załamek w dół, jednak jest to repolaryzacja a nie depolaryzacja.</p><p>Między depolaryzacją a repolaryzacją - odcienk ST. Przedstawiający depolaryzację w fazie 2 skurczu. Odcinek ST + załamek T - odstęp ST - okres od depolaryzacji komór do zakończenia repolaryzacji.</p><p>Odstęp QT - cały okres od początku depolaryzacji do końca repolaryzacji</p>
32
New cards

Wyznaczanie osi elektrycznej serca

Jest to kierunek średniego wektora depolaryzacji m. komór w płaszczyźnie czołowej w każdym momencie cyklu serca. Ma znaczenie w rozpoznawaniu położenia serca, zmian w budowie i przerostów lewej lub prawej komory. Najczęściej oznaczana biorąc pod uwagę amplitudę załamków R we wszystkich dwubiegunowych odprowadzeniach kończynowych.

Następnie nakłada się na boki trójkąta Einthovena a przecięcie linii prostopadłych do każdego ze składowych wektorów wyznacza wielkość i kierunek osi elektrycznej serca. Prawidłowe nachylenie wynosi od -30 do +90 stopni - normogram

* sinistrogram - przesunięcie osi elektrycznej serca w lewo - przerost lewej komory, bądź bardziej poziome ułożenie serca (u osób otyłych)

* dekstrogram - przesunięcie w prawo - pionowe położenie serca - u osób szczupłych, bądź przerost prawej komory

<p>Jest to kierunek średniego wektora depolaryzacji m. komór w płaszczyźnie czołowej w każdym momencie cyklu serca. Ma znaczenie w rozpoznawaniu położenia serca, zmian w budowie i przerostów lewej lub prawej komory. Najczęściej oznaczana biorąc pod uwagę amplitudę załamków R we wszystkich dwubiegunowych odprowadzeniach kończynowych. </p><p>Następnie nakłada się na boki trójkąta Einthovena a przecięcie linii prostopadłych do każdego ze składowych wektorów wyznacza wielkość i kierunek osi elektrycznej serca. Prawidłowe nachylenie wynosi od -30 do +90 stopni - normogram</p><p>* sinistrogram - przesunięcie osi elektrycznej serca w lewo - przerost lewej komory, bądź bardziej poziome ułożenie serca (u osób otyłych)</p><p>* dekstrogram - przesunięcie w prawo - pionowe położenie serca - u osób szczupłych, bądź przerost prawej komory</p>
33
New cards

Zatokowa arytmia oddechowa

Podczas oddychania przy głębszym wdechu - przyśpieszenie akcji serca, przy głębszym wydechu - zwolnienie akcji serca

Wynika ze zmian aktywności ośrodka sercowego w rdzeniu przedłużonym pod wpływem aferentnych impulsów z nerwu błędnego z rozciąganych w trakcie wdechu receptorów płucnych

34
New cards

Reguła 300

300 : odstęp między RR wyrażony w dużych kratkach = HR

35
New cards

Ile trwa duża i mała kratka w EKG

duża - 200ms

mała - 40 ms

Przesuw 25 mm/s

Cecha 1 mV = 10 mm

36
New cards

Standardowe długości załamków w EKG

P - 80-120ms

odstęp PR - 120-200ms

QRS - 60-100ms

37
New cards

Cechy załamka P

Dodatni: I, II, aVF, V3-V6

Ujemny - aVR

Dodatni lub ujemny - III, aVL, V1, V2

Czas trwania

38
New cards

Cechy załamka QRS

Załamek Q - zawsze ujemny

Załamek R - rośnie od V1 (może nie być widoczny), do V6 (max 2,5mV)

Załamek S - ujemne wychylenie, dominujące c aVR; Najgłębszy w V1 i V2

Pobudzenie istotne - czas od początku zespołu komorowego do szczytu załamka R

39
New cards

Odstęp PQ

Odzwierciedla czas przewodzenia bodźca elektryczne od SA do roboczego mięśnia komór. Jego czas trwania rośnie wraz z wiekiem;

norma 0,12-0,2s (0,23s u osób po 50 rż)

40
New cards

Punkt J

Miejsce przejścia zespołu QRS w odcinek ST

41
New cards

Załamek T

- dodatni w I, II, aVF, oraz V1-V6

- ujemny w aVR (III, aVF, oraz V1-V3 może, ale nie musi być)

czas trwania

42
New cards

Wzór Bazetta

QTc = QT/pierwiastek z RR, gdzie:

QTc - skorygowany odstęp T

HR - RR - odstęp RR w sekudnach

43
New cards

Kiedy rytm jest zatkowowy?

załamki P dodatnie w I, II, aVF

załamek P ujemny w aVR

P

44
New cards

Co się dzieje po uszkodzeniu węzła SA i pęczka PH

Czynność ośrodka bodźcotwórczego przejmuje AV - tzw. rytm węzłowy. W wyniku tego powstają odwrócone załamki P.

Uszkodzenie PH - komory kurczą się we własnym rytmie komorowym, będącym wynikiem aktywności rozrusznikowej komórek Purkiniego (rytm Komorowy), a przedsionki pozostają pod kontrolą wyładowań zatokowych - jest to tzw. całkowity blok przedsionkowo-komorowy, poprzedzony kilkunasto sekundową asystolią połączoną z utratą przytomności (zespół Morgagniego-Adamsa-Stokesa). Po przerwie komory wznawiają pracę w wolniejszym rytmie

45
New cards

Bloki przedsionkowo-komorowe

Blok I stopnia (blok utajony) - QRS poprzedzony załamkiem P, ale odstęp PR wydłużony >200ms, ale wszystkie pobudzenia są przewodzone

Blok II stopnia, typu 1 - postępuujące wydłużanie odstęu PQ w kolejnych pobudzeniach serca, aż do zablokowanie przewodzenia przedsionkowo-komorowego - między załamkami P nie występuje QRS

Blok II stopnia, typu 2 - okrsowe zablokowanie pobudzenia przedsionków (z wypadaniem zespołów QRS)

Blok III stopnia - całkowiety blok przewodzenia między przedsionkami a komorami; Załamek T ulega odwróceniu

46
New cards

Uszkodzenie odnogi pęczki PH

Wydłużenie i znieszktałcenie zespołów QRS - pobudzenie powstaje w niezmienionej gałąze i przenosi się najpierw na nieuszkodzoną połowę serca, a potem na drugą komorę, co znacznie wydłuża czas trwania depolaryzacji

47
New cards

Rozrusznik ektopoczny w przedsionku

Trzepotanie przedsionków - 200-350/min

Migotanie przedsionków 350-500/min

Ze względu na zwolnienie przewodnictwa w AV i długi okres refrakcji tkanek bodźcoprzewodzących tylko część impulsó przechodzi na komory.

Migotanie przedsionków najczęściej jest wynikiem zaburzeń metabolicznych, czy zapaleń mięśnia sercowego, bądź wzrost aktywności układu adrenergicznego, lub hipokaliemia

48
New cards

Okres nadpobudliwości w EKG

womp womp

<p>womp womp</p>
49
New cards

Okres refrakcji w EKG

knowt flashcard image
50
New cards

Obliczanie HR

60/czas odstępu RR

przy czym 1 duża kratka - 200ms

1 mała kratka - 40 ms (przy 25mm/s)

51
New cards

Reguła 6 - kiedy stostowana

w rytmie niemiarowym

Liczba QRS w ciągu 10 sekund (50 dużych kratek)

QRS * 6 = HR

52
New cards

Odchyły osi elektrycznej serca

Normogram - kąt nachylenia od -30 do 90 stopni, QRS z odprowadzenia I i aVF dodatni

Prawogram - kąt nachylenia od 90 do 180, QRS z I ujemny a z aVFdodatni

Lewogram - kąt nachylenia od 0 do -90, QRS z I dodatni a z aVF jest ujemny

Oś nieokreślona - kąt -90 a -180, QRS z I i aVF jest ujemny

Oś nieoznaczalna - po zsumowaniu QRS wychodzi w p rzybliżeniu 0 - niemożliwe jest umiejscowienie na wykresie

<p>Normogram - kąt nachylenia od -30 do 90 stopni, QRS z odprowadzenia I i aVF dodatni</p><p>Prawogram - kąt nachylenia od 90 do 180, QRS z I ujemny a z aVFdodatni</p><p>Lewogram - kąt nachylenia od 0 do -90, QRS z I dodatni a z aVF jest ujemny</p><p>Oś nieokreślona - kąt -90 a -180, QRS z I i aVF jest ujemny</p><p>Oś nieoznaczalna - po zsumowaniu QRS wychodzi w p rzybliżeniu 0 - niemożliwe jest umiejscowienie na wykresie</p>
53
New cards

Podział odprowadzeń przedsercowych

1) prawokomorowe (V1, V2) QRS bardziej ujemny

2) strefa przejściowa (V3, V4) QRS jest w równy (po

zsumowaniu ~ 0)

3) lewokomorowe (V5, V6) QRS jest bardziej dodatni

<p>1) prawokomorowe (V1, V2) QRS bardziej ujemny</p><p>2) strefa przejściowa (V3, V4) QRS jest w równy (po</p><p>zsumowaniu ~ 0)</p><p>3) lewokomorowe (V5, V6) QRS jest bardziej dodatni</p>
54
New cards

Czym jest efekt schodkowania (Treppe)?

Przy krótkotrwałym zwiększeniu HR a także w pierwszych kilku cyklach po długotrwałym zwiększeniu HR dochodzi do wzrostu siły skurczu, ponieważ komórki są chwilowo przeładowane jonami wapnia (wbrew prawu Franka-Starlinga)

55
New cards

Zawał serca w EKG

Obniżenia odcinka ST i odwrócenie załamka T

W otoczeniu martwicy powstaje warstwa uszkodzenia cechująca się uniesieniem ST i odwróceniem T. Bezpośrednio nad strefą martwicy występuja głęboki i szeroki załamek Q - brak depolaryzacji w martwiczo zmienionym mięśniu sercowym.

Strefa uszkodzenia - zaburzenia repolaryzacji - dlatego uniesiony ST

Po czasie bliznowacenie - okolica dawnego zawału elektrycznie niema - głęboki załamek Q

56
New cards

Wpływ zmian stężenia potasu na EKG

Wzrost K+ (hiperkaliemia) - wydłużenie odstępu PR, wysoki załamek T i obniżenie ST

Znaczna hiperkaliemia - migotanie komór

Hipokaliemia - obniżenie ST i spłaszczenie T, oraz wyraźny załamek U

Hiperkalcemia (Ca2+ ↑) - skrócenie odstępu QT

Hipoklacemia (Ca2+ ↓) - przedłużenie ST i QT

57
New cards

Pobudzenie istotne

czas od początku zespołu komorowego do szczytu załamka R