Logika dla prawników – Wprowadzenie i semiotyka logiczna

Zestaw fiszek pojęciowych obejmujący definicje podstawowych pojęć z logiki ogólnej, typologii języków, semiotyki logicznej oraz zasad organizacyjnych kursu.

Logika

Nauka poddająca analizie język i różne czynności badawcze w celu podania takich reguł posługiwania się językiem i wykonywania owych czynności, które uczyniłyby tę działalność możliwie najbardziej skuteczną.

Podział logiki jako nauki

Logika jako nauka dzieli się na: semiotykę logiczną, logikę formalną oraz ogólną metodologię nauk.

Główna rola języka

Osiągnięcie porozumienia pomiędzy nadawcą a odbiorcą.

Język naturalny

Język powstały spontanicznie w toku rozwoju społecznego, np. język polski.

Język sztuczny

Język celowy i racjonalny, powstający w wyniku celowej i racjonalnej działalności człowieka (np. matematyka, informatyka, muzyka).

Język mieszany

Wytwór języka naturalnego, do którego dołączane są elementy języka sztucznego.

Język prawny

Język aktów prawnych i norm prawnych; charakteryzuje się tym, że jest ścisły i konkretny.

Język prawniczy

Język środowiskowy, którym posługują się prawnicy w komunikacji między sobą.

Semiotyka logiczna

Nauka, która szczególną uwagę zwraca na rolę języka w perspektywie komunikowania się i poznawania świata; dzieli się na syntaktykę, semantykę i pragmatykę.

Syntaktyka

Dział semiotyki logicznej zajmujący się relacjami zachodzącymi pomiędzy różnymi znakami językowymi a ich klasyfikacją (analiza składni wypowiedzi).

Nazwa (kategoria syntaktyczna)

Kategoria syntaktyczna oznaczana jako n; obejmuje wyrażenia proste (1 wyraz) lub złożone (2 wyrazy).

Zdanie w sensie logicznym

Zdanie, któremu można przypisać wartość logiczną prawdy ($1$) lub fałszu ($0$).

Wypowiedzi niebędące zdaniami w sensie logicznym

Wypowiedzi, którym nie można przypisać wartości logicznej prawdy ani fałszu, takie jak: rozkaz, pytanie, zakaz oraz prośba.

Funktory

Kategoria syntaktyczna wiążąca inne wyrażenia; wyróżnia się funktory nazwotwórcze, zdaniotwórcze oraz funktorotwórcze.

Semantyka

Dział semiotyki logicznej zajmujący się analizą stosunków zachodzących na linii znak językowy a rzeczywistość, do której dany znak się odnosi.

Pragmatyka

Dział semiotyki logicznej poddający analizie relacje zachodzące pomiędzy znakami językowymi a ich użytkownikami.

Znak (w ujęciu pragmatyki)

Wytwór, którego twórca (np. ustawodawca) chce wywołać u odbiorcy myśli określonego rodzaju.

Oznaka

Zjawisko, którego twórca nie ma chęci, celu ani wiedzy co do wywołania u odbiorcy myśli określonego rodzaju (np. jaskółki latające nisko przed deszczem).

Ślad

Pozostałość działania, o której twórca ma wiedzę, że może ją zostawić, lecz nie ma chęci ani celu i absolutnie nie chce tego zrobić.

Wejściówki (zasady zaliczenia)

Krótkie sprawdziany obejmujące 1–2 pytania z ostatnich zajęć lub półtora ostatnich zajęć, z możliwością jednokrotnej poprawy na konsultacjach.

Kolokwium (zasady zaliczenia)

W semestrze odbywają się dwa kolokwia trwające do godziny (jedno w połowie grudnia, drugie na przedostatnich zajęciach), zawierające zadania problemowe, otwarte i zamknięte.