Mga Talata at Doktrina sa Banal na Kasulatan

Koleksyon ng mga talasalitaan at konseptong pang-doktrina batay sa mga talata ng Banal na Kasulatan mula sa Lumang Tipan at Bagong Tipan.

Tinapay at Saro (Mateo 26:26-28)

Ang tinapay na pinagputol-putol ni Jesus na kumakatawan sa Kaniyang katawan, at ang saro na kumakatawan sa Kaniyang dugo ng tipan na ibinuhos para sa marami sa ikapagpapatawad ng mga kasalanan.

Di Mapapalitang Pagkasaserdote (Hebreo 7:24-25)

Ang pagkasaserdote ni Jesus na hindi nagbabago at nananatili magpakailanman, kung saan Siya ay nakapagliligtas nang lubos sa mga lumalapit sa Dios dahil Siya ay laging nabubuhay upang mamagitan para sa kanila.

Araw ng Panginoon (II Pedro 3:7 at 10)

Ang araw na darating gaya ng magnanakaw kung kailan ang sangkalangitan at lupa na iningatan sa apoy ay mapaparam sa malaking ugong, mapupugnaw ang mga bagay sa langit sa matinding init, at susunugin ang lupa at mga gawa rito sa paghuhukom at paglipol sa masasamang tao.

Kalagayan ng Patay (Eclesiastes 9:5-6)

Ang kalagayan kung saan ang mga patay ay walang nalalamang anomang bagay, wala nang kagantihan, nalimutan na ang alaala sa kanila, at nawala na ang kanilang pag-ibig, pagtatanim, at pananaghili nang walang bahagi magpakailanman sa ilalim ng araw.

Pagpanaw ng Hininga (Awit 146:4)

Ang sandali ng kamatayan kung kailan ang hininga ng tao ay pumapanaw, nanunumbalik siya sa kaniyang pagkalupa, at sa mismong araw ding yaon ay nawawala ang kaniyang pag-iisip.

Paghuhukom ng mga Tupa at Kambing (Mateo 25:31-34 at 41)

Ang pagbubukod ng Anak ng tao sa lahat ng bansa sa Kaniyang pagparito; inilalagay ang mga tupa sa Kaniyang kanan upang manahin ang kahariang nakahanda buhat nang itatag ang sanglibutan, at ang mga kambing sa kaliwa na itataboy sa apoy na walang hanggan na inihanda sa diablo at sa kaniyang mga anghel.

Ibang mga Tupa (Juan 10:16)

Ang mga tupa na hindi kabilang sa unang kulungan na kailangan ding dalhin at diringgin ang tinig ng Panginoon, upang maging isang kawan na may isang pastor.

Pagdaragdag sa Iglesia (Gawa 2:47)

Ang araw-araw na pagdaragdag ng Panginoon sa kapulungan ng mga taong naliligtas habang sila ay nagpupuri sa Dios at nagtatamo ng paglingap ng buong bayan.

Tinawag ng Dios (Roma 9:24)

Ang mga hinirang ng Panginoon na kinabibilangan hindi lamang ng mga Judio, kundi maging ng mga Gentil din naman.

Pagtitipon sa Lahi ng Dios (Isaias 43:5-6)

Ang banal na pangako na titipunin at dadalhin ang lahi at mga anak ng Panginoon mula sa silanganan (o malayong silangan), kalunuran (o malayong kanluran), hilagaan, timugan, at mula sa wakas ng lupa.

Bugso ng Tubig (Isaias 59:19)

Ang pagdating ng paghihiganti at kaluwalhatian ng Panginoon na tulad ng rumaragasang tubig na pinayaon ng Kaniyang hinga (o napakalakas na hangin), na nagdudulot ng pagkatakot sa Kaniyang pangalan mula sa kanluran at pagkilala sa Kaniyang gawa mula sa sikatan ng araw.

Mga Tanda ng Pagparito (Mateo 24:3 at 33)

Ang mga palatandaan ng pagbabalik ni Cristo at ng katapusan ng sanglibutan na inihayag sa bundok ng mga Olivo, na nagpapatunay na Siya ay malapit na at nasa mga pintuan kapag nangyari na ang mga ito.

Pagtakuwil sa Sinugo (Lucas 10:16)

Ang prinsipyo kung saan ang sinumang nakikinig o nagtatakuwil sa mga isinugo ng Panginoon ay nakikinig o nagtatakuwil din kay Cristo, at ang nagtatakuwil kay Cristo ay nagtatakuwil sa Dios na nagsugo sa Kaniya.

Gawa ng Dios (Juan 6:27-29)

Ang pagsampalataya sa Kaniyang sinugo at paggawa ukol sa pagkaing tumatagal sa buhay na walang hanggan na ibibigay ng Anak ng tao na tinatakan ng Ama.

Matigas na Pananalita (Juan 6:60-61, 64 at 66)

Ang aral ni Jesus na naging dahilan ng pagbubulong-bulungan at pagkatisod ng marami sa Kaniyang mga alagad na hindi nagsisampalataya, na nagbunga ng kanilang pagtalikod at hindi na pagsama sa Kaniya.

Banal ng Dios (Juan 6:67-69)

Ang pagkilala at pagpapahayag ni Simon Pedro kay Jesus nang tanungin ang labindalawa kung nais din nilang magsialis, na nagpapatunay na si Cristo ang may mga salita ng buhay na walang hanggan.

Pananampalataya ni Sara (Hebreo 11:11)

Ang pananalig kung saan tumanggap si Sara ng lakas upang maglihi ng binhi kahit lipas na sa gulang, sapagkat inari niyang tapat ang Dios na nangako sa kaniya.

Pananampalataya ni Abraham (Roma 4:18-21)

Ang pananalig na umasa laban sa pag-asa na magiging ama ng maraming bansa; hindi humina kahit may mga isang daang taon na ang kaniyang katawan at baog ang bahay-bata ni Sara, kundi lumakas sa pananalig na may kapangyarihan ang Dios na tuparin ang Kaniyang pangako.

Pangulo ng Lahat sa Iglesia (Efeso 1:20-22)

Ang kapangyarihang ibinigay kay Cristo nang buhaying muli sa mga patay at pinaupo sa kanan ng Dios sa sangkalangitan, kung saan pinasuko ang lahat ng bagay sa ilalim ng Kaniyang mga paa sa ibabaw ng lahat ng pamunuan at kapamahalaan.

Pagpapakababa ni Cristo (Filipos 2:5 at 8)

Ang kaisipang na kay Cristo Jesus na bagama't nasumpungan sa anyong tao ay nagpakababa sa Kaniyang sarili at naging masunurin hanggang sa kamatayan sa krus.

Pangalang Lalo sa Lahat ng Pangalan (Filipos 2:9-11)

Ang katayuang ibinigay ng Dios kay Jesus upang sa Kaniyang pangalan ay iluhod ang lahat ng tuhod sa langit, sa lupa, at sa ilalim ng lupa, at ipahayag ng lahat ng dila na si Jesucristo ay Panginoon sa ikaluluwalhati ng Dios Ama.

Pagsusuko ng Anak sa Dios (I Corinto 15:27-28)

Ang huling kaganapan kung saan matapos mapasuko ang lahat ng mga bagay sa ilalim ng mga paa ni Cristo (maliban sa Dios na nagpasuko nito), ang Anak mismo ay pasusukuin sa Dios upang ang Dios ay maging lahat sa lahat.

Pinabanal at Sinugo ng Ama (Juan 10:36)

Ang katotohanang inihayag ni Jesus na nagpapatunay na hindi Siya namumusong nang sabihin Niyang Siya ang Anak ng Dios na pinabanal at sinugo sa sanglibutan.

Binhi ni David at mga Levita (Jeremias 33:22)

Ang pangako ng Panginoon na pararamihin nang hindi mabibilang, gaya ng mga bituin sa kalangitan at buhangin sa dagat, ang mga inapo ng Kaniyang lingkod na si David at ang mga Levitang nangangasiwa at naglilingkod sa Kaniya.