Powstanie i działalność rządu polskiego na emigracji (1939–1945)

Pierwsza siedziba rządu emigracyjnego we Francji

Paryż, a od listopada 1939 r. Angers.

Siedziba rządu po klęsce Francji w 1940 r.

Londyn (stąd nazwa: rząd londyński).

Pierwszy prezydent RP na uchodźstwie

Władysław Raczkiewicz (od 30 września 1939 r.).

Premier rządu emigracyjnego i Naczelny Wódz

gen. Władysław Sikorski.

Partie tworzące koalicję w rządzie Sikorskiego

PPS (Polska Partia Socjalistyczna), SN (Stronnictwo Narodowe), SL (Stronnictwo Ludowe), SP (Stronnictwo Pracy).

Umowa paryska (1939)

Porozumienie, na mocy którego prezydent Władysław Raczkiewicz zgodził się przekazać część swoich uprawnień na rzecz premiera (Sikorskiego).

Rada Narodowa Rzeczypospolitej Polskiej

Organ doradczy i opiniodawczy rządu powstały w grudniu 1939 r. (emigracyjny quasi-parlament), na którego czele stanął Ignacy Paderewski.

Główne cele rządu emigracyjnego

Utrzymanie kontaktu z narodem w kraju, prowadzenie walki zbrojnej u boku aliantów oraz zapewnienie Polsce bezpiecznych granic i ustroju demokratycznego po wojnie.

Główne państwa, które uznały rząd emigracyjny w 1939 r.

Francja, Wielka Brytania oraz Stany Zjednoczone (2 października 1939 r.).

Data podpisania układu Sikorski-Majski

30 lipca 1941 r.

Sygnatariusze układu Sikorski-Majski

Władysław Sikorski (premier RP) i Iwan Majski (ambasador ZSRR w Londynie).

Postanowienia układu Sikorski-Majski

Przywrócenie stosunków dyplomatycznych między Polską a ZSRR, deklaracja wspólnej walki z Niemcami, utworzenie polskiej armii w ZSRR oraz amnestia dla Polaków więzionych w ZSRR.

Dowódca Armii Polskiej powstałej w ZSRR w 1941 r.

gen. Władysław Anders.

Kwestia granic w układzie Sikorski-Majski

ZSRR uznał, że traktaty z III Rzeszą z 1939 r. straciły moc, jednak nie zagwarantowano nienaruszalności przedwojennej wschodniej granicy Polski.

Następca gen. Sikorskiego na stanowisku premiera (od lipca 1943 r.)

Stanisław Mikołajczyk.

Cofnięcie uznania dla rządu emigracyjnego przez zachodnich aliantów

Lipiec 1945 r. (po powstaniu Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej - TRJN w Warszawie).

Ostatni prezydent RP na uchodźstwie

Ryszard Kaczorowski (przekazał insygnia władzy Lechowi Wałęsie w 1990 r.).