1/62
Looks like no tags are added yet.
Organizacja czynnościowa mięśni szkieletowych
- Podstawowa jednostka - sarkomer, ograniczony od boku liniami granicznymi Z. Między liniami Z prążki A, oraz I.
- W prążku I - aktyna + tropononina i tropomiozyna
- W prążku A - miozyna
- Nici aktyny bezpośrednio łączą się z linią Z, a nici miozyny łączą się z linią Z przez tytynę
- Prążek A bez aktyny - prążek H
- Linia M - dzieli prążek H na pół i zawiera miomezynę (łączącą sąsiadujące nici miozyny), oraz kinazę kreatynową
Co znajduje się w:
a) linii Z
b) linii M
a) α-aktynina, desmina
b) Kinaza kreatynowa, miomezyna
Jakie są białka podporowe w mięśniach:
a) położone równolegle
b) położone prostopadle?
a) nebulina (od linii Z, wzdłuż nitek aktyny), tytyna
b) α-aktynina, desmina, dystrofina, laminina
Co aktywuje mechanizm skurczu w:
a) m. szkieletowych
b) m. gładkich
c) m. sercowym
a) ↑Ca2+; Ca2+ + Troponina C --> odsłonięcie miejsc aktywnych na aktynie
b) ↑Ca2+; Ca2+ + kalmodulina --> aktywacja kinazy łańcuchów lekkich miozyny
c) ↑Ca2+; Ca2+ + Troponina C --> odsłonięcie miejsc aktywnych na aktynie
Funkcje poszczególnych troponin
- troponina T - wiąże tropomiozynę
- troponina C - wykazuje duże powinowactwo do jonów Ca2+; związanie ich z nią zmienia konformację przestrzenną kompleksu troponin, i powoduje odsłonięcie miejsc aktywnych miozyny
- troponina I - ułatwia zasłanianie miejsc miejsc wiązania między aktyną a miozyną
Czym jest układ heksagonalny?
Pojedynczy filament gruby otoczony sześcioma filamentami cienkimi. Utrzymywany przez:
- miomezynę, nebulinę i tytynę (tzw. równoległy element sprężysty; odpowiada za napięcie spoczynkowe mięśnia; nebulina biegnie od α-aktyniny w linii Z do aktyny)
- desmin, dystrofie, lamininę (tzw. prostopadły element sprężysty)
Ultrastruktura komórki mięśniowej
Sarkolemma tworzy wpuklenia - kanaliki T. SER w pobliżu kanalików T tworzy rozszerzenia - cysterny brzeżne.
Kanalik T + dwie cysterny brzeżne - triada mięśniowa/układ sarkotubularny; Środkowe części SER - kanaliki podłużne;
- błona kanalików T - receptory dihydropirydynowe (DHPR); wrażliwe na zmiany potencjału błonowego.
- cysterny brzeżne w sąsiedztwie kanalików T - receptory rianodynowe (RyR); oraz wypustki stopowane
- światło cystern brzeżnych - kalsekwestryna (niskie powinowactwo i duża zdolność wiązania Ca2+); zatrzymuje te jony w SER, wbrew gradientowi stężeń
- kanaliki podłużne SER - pompy wapniowe (SR Ca2+ ATP); wychwytujące jony Ca2+ z sarkoplazmy
Choroba Duchenne'a i Beckera
Defekt w genach dystrofiny, która występuje głównie w mięśniach szkieletowych, na wewnętrznej powierzchni sarkolemmy, gdzie łączy się z kompleksem glikoproteinowym (łączy sarkolemmę z filamentami aktynowymi); Brak dystrofiny - m.in. zaburzenia stabilności błony komórkowej
W dystrofii Duchenne'a - całkowi brak dystrofiny; w Beckera - śladowe ilości, albo występowanie izoform dystrofiny
Pobudliwość mięśni szkieletwowych
- niezbędne do utrzymania pobudliwości jest utrzymywanie polaryzacji (-90/-85 mV); Potencjał ten zależy od przewodności błony komórkowe dla jonów, oraz od działania pompy Na+/K+
- potencjał czynnościowy jest wynikiem aktywacji acetylocholino zależynych kanałów błony postsynaptycznej
Hipertermia złośliwa
Może być albo genetyczna albo być wywołana przez znieczulenie ogólne;
Zmiana struktury receptora rianodynowego -->
Nadmierne uwalnianie jonów Ca2+ do cytoplazmy -->
Przedłużony skurcz mięśni -->
nasilona glikogenoliza -->
wzmożone wytwarzanie kwasu mlekowego -->
kwasica metaboliczna
Ukrwienie mięśni szkieletowych
- w spoczynku 1,5-4,5 ml/100g tkanki/min (20% poj. minutowej)
- Ze względu na naczynia oporowe, przepływ krwii warunkuje 50% całkowitego oporu naczyniowego (TPR)
- przepływ w spoczynku jest stały, ze względu na stałe napięcie mięśniówki gładkiej ściany naczyń
- W czasie wysiłku przepływ krwii ↑ x20
- Za początkowy wzrost przepływu krwi ↑ K+ w mięśniówce gładkiej naczyń --> rozkurcz m. gładkiej
- Za utrzymanie zwiększonego przepływu krwi - ↑ pCO2, ↑H+, ↓pO2, ↑ temperatury
* dodatkowo ↑ temperatury i ↓ pH przesuwa stałą dysocjacji hemoglobiny w prawo (łatwiej oddaje tlen - efekt Bohra)
* Intensywny wysiłek -->
pobudzenie ergoceptorów przez produkty wzmożonego metabolizmu -->
pobudzenie układu współczulnego -->
zmniejszenie ukrwienia przewodu pok. i przekierowanie krwi do mięśni
Wartości potencjału równowagi dla jonów:
a) Na+
b) K+
c) Cl-
a) +70 mV
b) -90 mV
c) -80 mV
Wpływ nagłych zmian stężenia K+ na pobudliwość komórki?
Nagły wzrost K+ - zmniejszony próg pobudliwości (pobudliwość wzrasta); po b. dużym wzroście, kom. jest niepobudliwa (kanały sodowe są w stanie inaktywacji)
Nagły spadek K+ - zwiększony próg pobudliwości (pobudliwość spada)
Unerwienie m. szkieletowych
ruchowo - motoneurony α (rogi przedni RK); Jeden neuron ruchowy unerwia pojedyńczą jednostkę motoryczną. Pobudzenie motoneuronu - skurcz wszystkich kom. mięśniowych w obrębie jednostki motorycznej;
* wielkość jednostki motorycznej determinuje precyzję ruchu mięśnia
motneurony γ - regulacja progu pobudliwości wrzecion mięśniowych
Receptory wew.mięśniowe
Wrzeciona mięśniowe (proprioreceptory) - tworzone przez zmodyfikowane kom. mięśniowe, otoczone torebką łącznotkankową - włókna interfuzalne (wewnątrzwrzecionowe);
włókna ekstrafuzalne (zewnątrzwrzecionowe) odpowiadają za skurcz mięśni
a) włókna interfuzalne z torebką jąder - wrażliwe na gwałtowe rozciąganie (receptory szybkości rozciągania m.)
b) włókna interfuzalne z łańcuszkiem jąder - informują o długości mięśnia
W odp. na sygnały z obu typów kom. dochodzi do pobudzenia motoneuronu i odruchowego skurcza mięśnia w odp. na rozciągnięcie.
* obwodowo do włókien z łańcuszkiem jąder - receptory bukietowate (kwiatowate)
Receptory ścięgniste (Golgiego)
Zlokalizowane w ścięgnach mięśniowych. Są to mechanoreceptory o wysokim progu pobudliwości (unerwienie zmielinizowane włókna Ib). Ich pobudzenie w czsie skurczu m. hamuje czynność skurczową.
Złącze nerwowo-mięśniowe
Tworzone przez akson motoneuronu α + sarkolemma
Akson tworzy kolbkowate rozszerzenie (kolbkę presynaptyczną), zawierającą pęcherzyki synaptyczne wypełnione acetylocholiną (synteza w ciele motoneuronu, a następnie transport do kolbki). Miejsca, gdzie pęcherzyki stykają się z błoną komórkową, to strefy czynne błony presynaptycznej.
sarkolemma miocytu jest mocno pofałdowana i tworzy liczne grzebienie synaptyczne, zawierające receptory nikotynowe (cholinergiczne)
W szczelinie synaptycznej zlokalizowana jest acetylocholinoesteraza (acetylocholina --> cholina + kwas octowy)
Przekaźnictwo syganłu w złączu nerwowo-mięśniowym
- impuls nerwowy w motoneuronie α -->
- depolaryzacja kolbki presynaptycznej -->
- otwarcie bramkowanych napięciem kanałów Ca2+ -->
- napływ Ca2+ do wnętrza kolbki (↑ Ca2+) -->
- aktywacja kompleksu SNARE -->
- fuzja pęcherzyków z ACh z błoną -->
- dyfuzja ACh -->
- wiązanie ACh z receptorami cholinergicznymi (bramkowane chemicznie kanały jonowe) -->
- otwarcie kanałów jonowych -->
- niewielki ↑ Na+ w komórce -->
- powstaje miejscowa depolaryzacja błony postsynaptycznej (tzw. miniaturowy potencjał płytki motorycznej MEPP) -->
- jeśli powstało dużo MEPP w krótkim czasie, to sumują się co powoduje powstanie EPP -->
- rozprzestrzenianie pot. czynnościowego wzdłuż kom. m.
* EPP zawsze przekracza wartość potencjału progowego i powoduje powstanie potencjału czynnościowego
* MEPP - miniaturowe potencjały płytki motorycznej - powstają także, przez przypadkowe połączenie pęcherzyka z acetylocholiną z błoną; nie powstaje potencjał czynnościowy
Wrodzone zespoły miasteniczne
- miastenia rzekomoporaźna - zablokowanie receptorów nikotynowych przez wytwarzanie autoprzeciwciał, przy prawidłowym wytwarzaniu Ach
- zespół miasteniczny Lamberta-Eatona - blokowanie kanałow Ca2+ w kolbce presynaptycznej --> ↓ Ca2+ --> ↓ aktywności SNARE
- zatrucie jadem kiełbasianym --> przyśpieszona degradacja białek presynaptycznych --> uszkodzenia złącza nerwowo-mieśniowego --> zmniejszone uwalnianie ACh
skrótowy opis mechanizmu skurczu mięśnia
- depolaryzacja motoneuronu α -->
- uwolnienie acetylocholiny -->
- depolaryzacja płytki ruchowej miocytu -->
- depolaryzacja kanalików T -->
- aktywacja receptorów DHPR -->
- interakcja receptorów DHPR z rianodynowymi -->
- otwarcie receptorów RyR -->
- uwolnienie Ca2+ ze zbiorników SER -->
- ↑ Ca2+ -->
- wiązanie Ca2+ przez troponinę C -->
- zmiana przestrzenna kompleksu troponina-tropomiozyna -->
- odsłonięcie aktywnych miejsc aktyny -->
- powstawanie mostków poprzecznych -->
- ruch aktyny względem miozyny
* po skurczu usuwanie jonów Ca2+ z sarkoplazmy i magazynowanie ich w zbiornikach SER (proces aktywny!)
Mechanizm uwalniania jonów Ca2+ z SER
- potencjał czynnościowy -->
- kanaliki T -->
- pobudzenie wrażliwych na zmianę potencjału receptórów DHPR (i wypustek stopowatych) -->
- zmiana konformacji receptorów DHPR -->
- interakcja z receptorami RyR -->
- zmiana konformacji receptorów RyR (niezmienione blokują kanały wapniowe) -->
- odblokowanie kanałów wapniowych -->
- napływ jonów z SER do sarkoplazmy
Mechanizm formowania połączenia aktyna-miozyna
- Uwolnienie Ca2+ z SER -->
- związanie Ca2+ z TnC -->
- zmiana konformacji kompleksu troponina-tropomiozyna -->
- odsłonięcie miejsc aktywnych aktyny -->
- uwolnienie Pi (pochodzącego z częściowo zhydrolizowanego ATP) z głowy miozyny -->
- powstanie mostka poprzecznego aktyna-miozyna (koniec cyklu)
- uwolnienie ADP od głowy miozyny -->
- zgięcie głowy miozyny (tzw. zgiecie maksymalne) -->
- przyłączenie w miejsce ADP ATP (początek cyklu) -->
- oddysocjowanie głowy miozyny od aktyny (zerwanie mostka poprzecznego)-->
- częściowa hydroliza ATP i uwolnienie energii -->
wyprostowanie głowy miozynowej i ustawienie jej pod kątem 90 stopni
* jeśli po przyłączneniu ATP Ca2+ nadal ↑, to miejsca aktywne aktyny nadal są odsłonięte, tworzy się nowe w. krzyżowe;
* obniżenie Ca2+ (zachodzi dzięki SR Ca2+ ATP) powoduje odłączenie Ca2+ od TnC i zablokowanie miejsc aktywnych
* do dysocjacji mostka poprzecznego - niezbędne usuniecie ADP + Pi, oraz przyłączenie ATP; brak ATP = brak dysocjacji = trwałe połączenie mostków poprecznych (np. stężenie pośmiertne)
Rodzaje skurczu mięśnia ze względu na cz. pobudzeń
a) skurcz pojedynczy - w odpowiedzi na jednorazowe pobudzenie bodźcem progowym
b) skurcz tężcowy zupełny - gdy do kolejnego pobudzenia mięśnia dochodzi, gdy mięsień jest w stanie skurczu (m. rozwija maksymalną siłę skurczu)
c) skurcz tężcowy niezupełny - gdy do kolejnego pobudzenia dochodzi, gdy m. jest w fazie rozkurczu
Rodzaje skurczu mięśnia ze względu na pracę
a) skurcz izometryczny - w jego trakcie nie zmienia się długość mieśnia (zmienia się jedynie długość elementów sprężystych mięśnia)
b) skurcz izotoniczny - m. ulega skróceniu (jego przyczepy zbliżaja się), ale jego napięcie nie zmienia się
c) skurcz auksotoniczny (auksometryczny) - m. ulega skróceniu, podczas pokonywania oporu, składa się z dwóch faz:
1) skurcz izometryczny - mięsień osiąga siłę równoważącą opór, wydłużają się elementy sprężyste
2) skurcz izotoniczny - nie zmienia się napięcie mięśnia, ale mięsień skraca się
* skurcz pylometryczny - m. w momencie skurczu jest rozciągnięty i napięty
Rekrutacja jednostek motorycznych
Pojedynczy motoneuron + unerwione przez niego komórki mięśniowe = jednostka motoryczna
Po pobudzeniu jednostki motorycznej, kurczą się wszystkie włókna w jej obrębie
Jako pierwsze pobudzane są w. mięśniowe odporne na zmęczenie (niższy próg pobudliwości)
Pętla rdzeniowo-mięśniowa
Odruch z receptorów ściętnistych Golgiego, zabezpiecza przed rozwijaniem przez mięsień zbyt dużej siły.
Pobudzenie ich przez nadmierne rozciągnięcie ścięgien drogą włókien Ib pobudzają interneuron hamujący, który hamuje motoneuron α.
Źródła energii dla mięśni
1) ATP
2) fosfokreatyna wewnątrzmięśniowa (odtwarzanie ATP katalizowane przez kinazę kreatynową)
3) glikogen wewnątrzmięśniowy (glikogenoliza)
4) glukoza krwiopochodna (GLUT-4)
5) wolne kwasy tłuszczowe z krwi (długotrwały wysiłek o niskiej i umiark. intesywności)
6) TG (rozkładane z udziałem lipazy triglicerydowej tłuszczowej do WKT + glicerol)
* ADP + ADP + miokinaza (kinaza adenylanowa) --> ATP (rzadko)
Glikogenoliza :
- nieaktywna fosforylaza B -->
- skurcze m. -->
- ↓ ATP i G-6-P -->
- aktywacja fosfatazy białkowej 1 -->
- fosforylaza B przekształca się do fosforylazy A -->
- rozpoczęcie glikogenolizy (tworzenie G-1-P)
(*) Transport kwasów tłusczowych do mitochodnrium
WKT + CoA (syntetaza acylo-CoA) --> acylo-CoA
acylo-CoA + karnityna (palmitylotransferaza karnitynowa I) -->
acylokarnityna (transport do matrix)
acylokarnityna (palmitylotransferaza karnitynowa II) -->
acylo-CoA + karnityna
acylo-CoA (dekarboksylacja) --> acetylo CoA
acetylo CoA --> cykl krebsa
Miopatie metaboliczne
- glikogenozy - zaburzenia przemian glikogenu
- miopatie tłuszczowe (np. niedobór karnityny, albo palmitoilotransferazy karnitynowej)
Podział włókien mięśniowych
- Typ I (ST) - wolno kurczące się, tlenowe; powolne narastanie siły, bardzo duża odporność na zmęcznenie, mała siła skurczu; podczas wysiłku rektrutowane są jako pierwsze
- Typ IIA (FTa) - szybko kurczące się, tlenowo-glikolityczne; średnia siła skurczu, wysoka odporność na zmęczenie
- Typ IIX (FTb) - włókna szybko kurczące się, glikolityczne; najszybsze narastanie siły, najwyższa siła skurczu, najniższa odporność na zmęczenie (predysozycja do wysiłku siłowego); podczas wysiłku rekturowane są jako ostatnie
- Typ FTc - słabo zróżnicowane, przemiana w FTa, lub FTb
Rodzaje jednostek ruchowych w mieśniu
Każda jednostka ruchowa zawiera tylko jeden typ włókien m.
- Typ S - wolne, odporne na zmęcznenie, zbudowane z włókien typu I
- Typ FR - szybkie, odporne na zmęczenie, zbudowane z włókien typu IIa
- Typ FF - szybkie, szybko męczące się, zbudowane z włókien typu IIx (największa siła skurczu, przez krótki czas)
Zmęczenie mięśni
Główna przyczyna - akumulacja jonów H+ na skutek wzmożonych przemian beztleowych. Wzrost H+ spowalnia szybkość uwalniania jonów Ca2+ z cystern brzeżnych, oraz ich zdolność do wiązania przez troponinę C.
Podobnie działa Pi, będący produktem rozpadu ATP, dodatkowo zmniejszając ilość tworzących się mostków poprzecznych.
* np. po intensywnym treningu siłowym - DOMS (powysiłkowa opóźniona bolesność mięśniowa), spowodowana prawdopodobnie uszkodzeniem kom. mięśniowych, w rejonie przyczepów ścięgien
* zmęczenie centralne - subiektywne uczucie zmęczenia i chęc zaprzestania aktywności
Zmęczenie powoduje:
- dłuższą latencję
- zmiejszoną amplitudę skurczu
- dłuższy czas rozkurczu
- większą sztywność
Odnerwienie mięśni szkieletowych
Przecięcie nerwu - zmiany o typie atrofii (po ok. 3 msc.) w mięśniu (zespół poodnerwieniowy). Objawia się znaczynm ubytkiem m. mięśniowej, oraz nadwrażliwością poodnerwieniową (zwiększona wrażliwość na ACh i nadmierna pobudliwość tkanki odnerwionej.
Po przecięciu nerwu dochodzi do rozprzestrzeniania się receptorów nikotynowych wzdłuż całej błony kom. m. co może powodować spontaniczne wychwytywanie ACh krążącej we krwii i prowadzić do skurczy włókienkowych.
Ślizgowa teoria skurczu
Skurcz mięśnia warunkowany jest przesuwaniem się względem siebie nici aktyny i miozyny, bez zmiany ich długości, a w czasie spoczynku ślizgają się one po sobie nie wytwarzając oporu;
skraca się prążek H, oraz I
Czym są:
a) m. agonistyczne
b) m. antagonsityczne
c) m. synergistyczne?
a) mięśnie wykonujące dany ruch w jednym stawie
b) przeciwne ruchy w jednym stawie
c) działają razem, współpracując
Elektromiografia (EMG)
badanie zmian polaryzacji błony komórkowej komórek mięśni szkieletowych, ocena szybkość przewodzenia pobudzenia w danym włóknie mięśniowym
Podział m. gładkich
a) m. gładkie skąpo unerwione, typu jednostkowego (miogenne);
- w ścianach dużych naczyń krwionośnych i jelit, oraz macicy
- Zawierają komórki rozrusznikowe, oraz dużą ilość połączeń między kom.
- W odp. na rozciąganie wykazują odpowiedź skurczową, zaś AUN reguluje ich pracę w niewielkim stopniu
- wrażliwe na katecholaminy
- m. gładkie obficie unerwione, typu wielojednostkowego (neurogenne)
- m. zwieracz i rozwieracz źrenicy
- wąska szczelina synaptyczna
- brak własnego automatyzmu i ścisła kontrola przez AUN
- mniej wrażliwe na katecholaminy, zaś wrażliwe na inne neuroprzekaźniki
ultrastruktura m. gładkich
- jednojądrzaste wrzecionowate kom.
- ściśle przylegają do siebie tworząc poł. typu gap junction
- zawierają aktynę, miozynę i tropomiozynę
- zamiast troponiny posiadają kalmodulinę
- brak zbiorników końcowych, SER słabo rozwinięte (tworzy kaweole)
- filamenty aktyny i miozyny ułożone w pęczki, nie tworząc mikrofibryli, ukośnie do długiej osi komórki
- brak sarkomeru
- zamiast linii Z występują ciałka gęste, zapewniające połączenie filamentów aktynowych z sarkolemmą
- występują filamenty pośrednie zbudowane z desminy i winkuliny
Potencjały błonowe w m. gładkich
od -35 do -65 mV (niższy niż w m. szkieletowych)
- może występować tzw. zjawisko powolnej spoczynkowej depolaryzacji, odgrywające rolę w ścienie jelit (perystaltyka).
- w niektórych kom. m. gładkich (tzw. kom. rozrusznikowe), dochodzi do powolnego napływu jonów Ca2+ do wnętrza kom. co zmniejsza wartość pot. spoczynkowego i powoduje powstanie potencjału progowego. Dochodzi do otwarcia kanałów Na+ i powstaje potencjał czynnościowy, który rozprzestrzenia się na inne komórki za pomocą gap junctions.
- połączenia gap junctions nie są szczelne w 100% - dekrement sygnału (jego stopniowe zanikanie)
Sprzężenie elektromechaniczne w m. gładkich
Zmiany elektryczne ze zmianami mechanicznymi sprzęgają jony Ca2+ (tak jak w m. szkieletowych), jednak wapń uwalniany jest nie tylko z SER, lecz napływa do komórki także przez kanały wapniowe bramkowane elektrycznie (typu L long lasting activation); zaś sam skurcz m. gładkich zależy bardziej od zew. kom. Ca2+ niż Ca2+ w SER
Mechanizm skurczu m. gładkich
- Ca2+ ↑ (m.in. pompa wapniowa 3Na+/Ca2+)
- Ca2+ + kalmodulina
- aktywacja kinazy łańcuchów lekkich miozyny (MLCK)
- fosforylacja cząsteczek miozyny
- deaktywacja kalponiny i kaldesmonu (blokują one aktywnosć ATP-azową miozyny)
- rozkład ATP
- wytworzenie mostka poprzecznego
- skurcz mięśnia
* rozkurcz - defosforylacja miozyny (katalizowane przez fosfatazę łańuchów lekkich miozyny MLCP);
* za ↓ Ca2+ odpowiada, tak jak w m. szkieletowtch pompa wapniowa SR Ca2+ ATP, która pompuje jony Ca2+ do wnętrza siateczki, gdzie są one wiązane przez kalretikulinę
Regulacja aktywności i unerwienie m. gładkich
- regulacja przez czynniki hormonalne, które zmieniają wew. kom. st. jonów Ca2+, lub regulują przepuszczalność błon kom. dla jonów Ca2+
- komórki rozrusznikowe, wyzwalające tzw. fale wolne (m. gładkie typu jednostkowego, bez dopływu impulsów z zewnątrz są w stanie napięcia tonicznego)
- wrażliwość na rozciąganie mechaniczne - rozciągniecie powoduje wzrost przepuszczalności błony kom. dla jonów Na+ i Ca2+, co zmienia polaryzację spoczynkową, i warunkuje skurcz w odp. na rozciąganie
- unerwienie podwójne przez układ współczulny i przywspółczulny; m. przewodu pokarmowego - sploty jelitowe
Działanie kurary
Wiąże się z receptorem nikotynowym w połączeniu nerwowo-mięśniowym blokując go
komórki satelitarne
macierzyste kom mięśni szkieletowych;
powstają z mioblastów, które nie sfuzjowały
mają receptory dla cytokiny HGF;
po związaniu z HGF proliferują, co powoduje regenerację kom. mięsniowych
Inhibiotry receptora nikotynowego
Tubokuraryna, Bungarotoksyna
receptory dihydropirydynowe (DHPR)
wrażliwe na depolaryzacje błony kom.
aktywator - depolaryzacja
inhibitor - dihydropirydyna
* w m. szkieletowych są one mechanciznie powiązanie z receptorami RYR1, zaś w m. sercowym nie są one powiązanie mechanicznie, lecz czynnościowo za pośrednictwem jonów Ca2+ z receptorami RYR2 (tzw. mechanizm CIRC)
receptory rianodynowe (RyR)
są kanałami wapniowymi bramkowanymi ligandem;
aktywator - ↑Ca2+, ksantyny, c-AMP;
inhibitory - rianodyna, prokaina
- RyR1 - m. szkieletowe
- RyR2 - serce
- RyR3 - neurony
mechanizm CIRC
Występuje w kardiomiocytach
- depolaryzacja błony -->
- aktywacja receptorów DHPR -->
- niewielki napływ Ca2+ do komórki -->
- ↑ Ca2+ powoduje otwarcie receptorów RYR2 -->
- wypływ jonów Ca2+ z SER
Napięcie mięśnia szkieletowego
- napięcie bierne - wytwarzane przez mięsień, gdy nie jest drażniony
- napięcie całkowite - napiecie rozwianne w czasie skurczu izometrycznego w odp. na maksymalny bodziec
- napięcie czynne = całkowite - bierne
Prawo Hilla
ze wzrostem obciążenia mięśnia zmniejsza się szybkość jego skurczu
Prawo Webera-Fechnera
wielkość reakcji układu biologicznego jest proporcjonalna do logarytmu bodźca (odp. na bodziec nie zależy od siły bodźca, ale od logarytmu siły bodźca)
Prawo Hennemana
liczba zaktywowanych jednostek ruchowych wzrasta wykładniczo ze wzrostem siły bodźca;
Zużycie tlenu wzrasta ~~ do ilości zrekrutowanych jednostek, a ponieważ wzrost jest logarytmiczny, to powyżej 50% mocy wysiłku zaczyna się nagły wzrost zużycia tlenu
Zależność między szybkością skurczu mięśnia a:
a) rozwijaną siłą
b) generowaną mocą
c) wydajnością energetyczną
a) wzrost szybkości skracania - mniejsza siła i generowane napięcie
b) Max moc jest osiągana między 1/3 a 1/2 prędkości max
c) Max wydajność energetyczna (ok 30%) uzyskiwana między 1/4 a 1/3 v max
Co to jest okres utajenia?
okres między potencjałem czynnościowym a początkiem napięcia mięśniowego
Czym jest tzw. uderzenie mocy?
inicjowany przez jony Ca2+; głowy miozyny obracają się i przesuwają filament aktyny w kierunku centrum sarkomeru.
Reinerwacja mięśnia
Po reinerwacji jednostki motoryczne są dużo bardziej pogrupowane (co w przypadku szarpnięcia może prowadzić do zerwania m.)
Kostamery
zgrupowania białek podbłonowych, głównie dystrrofiny i integryn
Funkcje:
- minimalizowanie uszkodzeń sarkolemmy
- przekazywanie sygnałów z istoty międzykomórkowej do systemu enzymów komórek mięśniowych
- lokalny czujnik napięcia włókien mięśniowych
Kokontrakcja
jednoczesny skurcz koncentryczny i ekscentryczny przeciwstawnych grup mięśniowych przy zrównoważeniu sił mięśniowych zawiadujących stawem. Np. podczas stania
Temperatura m. szkieletowago, kiedy jest maksymalna?
W trakcie skracania
Do czego jest niezbędne ATP?
do skurczu i rozkurczu
z czego wynika ciepło rozkurczu?
Konieczność pompowania jonów Ca2+ wbrew gradientowi stężeń do zbiorniczków końcowch, albo poza komórkę
Jak wpływa:
a) etanol
b) ochłodzenie
c) chloroform
d) eter
e) polokaina, lignokaina na próg pobudliwości
zwiększa próg pobudliwości
Ile ms wynosi:
a) czas latencji
b) czas skurczu
c) czas rozkurczu?
a) 10 ms
b) 40 ms
c) 60 ms