1/76
Looks like no tags are added yet.
Percepcja - definicja (3)
zbiór procesów poznawczych
pozwalają nam odbierać informacje o otoczeniu oraz o własnym ciele (np. położeniu kończyn, stanie narządów wewnętrznych)
wynik: spostrzeżenia (percepty)
Propriocepcja - definicja (2)
czucie własne
odbieranie informacji o położeniu własnego ciała i jego części
Spostrzeżenia
nietrwałe obrazy obiektów w umyśle, na które wpływają pojęcia, schematy (reprezentacje trwałe) i struktury wiedzy (np. pamięć)
Spostrzeganie (percepcja umysłowa) (7)
aktywny proces tworzenia obrazu (reprezentacji) przedmiotu na podstawie informacji ze zmysłów i pamięci
polega na łączeniu informacji dotyczących wszystkich jego właściwości rozpoznawaniu ich i interpretowanie
świadome spostrzeżenie i wymaga aktywności umysłu
pozwala całościowo odzwierciedlić obiekt, łącząc bodźce dystalne z otoczenia z wrażeniami, które wywołują
do prawidłowego spostrzegania potrzebna jest odpowiednia ilość bodźców zmysłowych
złożony proces
wymaga aktywności człowieka, np. oglądania obiektu z różnych perspektyw np. chodzenie wokół iluzji optycznej ją psuje (teoria ekologiczna James Gibson - nie istnieją trwałe reprezentacje umysłowe)
Naiwne (potoczne) koncepcje percepcji (2)
zakładają, że zmysły przekazują informacje (np. obraz lub dźwięk) do kory mózgowej w takiej samej formie, w jakiej zostały odebrane
trwałe reprezentacje zmysłowe w umyśle zachowują formę zmysłową
Naiwne (potoczne) koncepcje percepcji (2) - jaki problem
pomijają sposób, w jaki informacje zmysłowe są przekształcane w informacje umysłowe
Metafora aparatu fotograficznego (3)
dawniej porównywano wzrok do aparatu fotograficznego, a obraz na siatkówce do zdjęcia
porównanie jest niedokładne - siatkówka jest wklęsła, a błona fotograficzna płaska
przechowywanie wszystkich informacji zmysłowych w niezmienionej formie byłoby nieekonomiczne i powodowałoby nadmiar informacji np. twarz dziecka stale się zmienia, więc jej obraz musiałby być ciągle aktualizowany
Deprywacja sensoryczna
znaczne ograniczenie bodźców zmysłowych (wzrokowych, słuchowych, dotykowych), które może prowadzić do halucynacji i urojeń (umysł próbuje uzupełnić brakujące informacje)
Jak mózg radzi sobie z nadmiarem stymulacji?
przez selektywną uwagę
Bodźce zdegradowane (niepełne)
bodźce, które nie dostarczają pełnych informacji o obiekcie
Recepcja sensoryczna (4)
pierwszy etap spostrzegania
odbieranie informacji przez zmysły i kodowaniu fizycznych cech bodźców w receptorach (narządach zmysłów)
zachodzi bez świadomego spostrzeżenia
konieczny warunek spostrzegania
Teoria spostrzegania Brunera i Goodmana (3)
spostrzeganie polega na łączeniu informacji zmysłowych z wiedzą i informacjami umysłowymi
nowo poznawane obiekty są kategoryzowane (przypisywane do określonych kategorii na podstawie odbieranych informacji i posiadanej wiedzy)
teoria podkreśla rolę wiedzy w interpretowaniu i spostrzeganiu świata
Teoria spostrzegania Brunera i Goodmana - problem teorii
nie wyjaśnia dokładnie, jak proste informacje zmysłowe są przekształcane w złożone reprezentacje umysłowe zrozumiałe dla systemu poznawczego
Rodzaje zmysłów
bliskie (receptory kontaktowe) - smak, dotyk i węch
dalekie (telereceptory) - wzrok i słuch
Bodziec dystalny
obiekt lub zdarzenie znajdujące się poza organizmem, np. płonąca świeca
Bodziec proksymalny
oddziaływanie bodźca na narząd zmysłu, np. światło świecy padające na siatkówkę oka
Bodźce w procesie recepcji sensorycznej
zmienią swój charakter
bodziec dystalny oddziałuje na narząd zmysłu i tworzy bodziec proksymalny, rozpoczynając proces recepcji sensorycznej
Wrażenia (2)
najprostsze procesy psychiczne, które powstają, gdy bodziec proksymalny zostaje odebrany przez zmysły i przekształcony w impuls nerwowy.
odzwierciedlają pojedyncze, podstawowe cechy bodźca
Wrażenia - przykłady
wzrok - kolor, wielkość, kształt
słuch - wysokość dźwięku (wysoki, niski), barwa i głośność (cichy, głośny)
Teorie rozpoznawania wzorców - wymień 2 podejścia
koncepcja modeli, koncepcja cech
Teorie rozpoznawania wzorców - koncepcja modeli
porównujemy spostrzegany obiekt z zapamiętanym wzorcem lub prototypem reprezentującym daną kategorię
Teorie rozpoznawania wzorców - koncepcja cech
porównujemy cechy spostrzeganego obiektu z cechami wzorcowymi
Teorie rozpoznawania wzorców - czas rozpoznawania (2)
więcej kategorii umysł musi sprawdzić = dłużej trwa rozpoznawanie
prosta kategoryzacja percepcyjna trwa ok. 80 ms
Spostrzeganie oddolne (bottom-up) - opis (5)
proces przebiega od odbioru wrażeń zmysłowych do rozpoznania obiektu
szybki, automatyczny
wiedza o obiekcie powstaje na podstawie informacji dostarczanych przez zmysły
poszczególne systemy umysłu włączają się kolejno, w miarę jak proces staje się bardziej złożony
detektor cech - odbiera i koduje wrażenia zmysłowe
pamięć długotrwała - dostarcza wiedzy potrzebnej do rozpoznania obiektu
proces rozpoczyna się, gdy pojawia się bodziec dystalny
Spostrzeganie oddolne - kolejność procesu
bodziec dystalny → bodziec proksymalny (odbiór bodźca) → wrażenie (impuls nerwowy) → spostrzeżenie (odkodowane impulsy nerwowe) i interpretacja
Detektory cech (6)
grupy komórek zwojowych, które wykrywają określone właściwości bodźców
odpowiadają za odbiór i kodowanie wrażeń zmysłowych
bardziej złożony system poznawczy = więcej prostych detektorów cech w nim działa
różnią się:
strukturalnie - stopniem złożoności i liczbą połączeń nerwowych
funkcjonalnie - rodzajem cech, które wykrywają
bliżej kory mózgowej = bardziej złożone są detektory i właściwości bodźców, które rozpoznają
przy wzroku: końcowy etap przetwarzania = kora wzrokowa w płatach potylicznych
Jak przebiega przetwarzanie informacji wzrokowych? (3 etapy)
1) fotoreceptory mierzą natężenie danego bodźca dystalnego:
pręciki - umożliwiają widzenie przy słabym oświetleniu, w nocy
czopki - odpowiadają za widzenie barw i ostrość wzroku
2) informacje zebrane przez fotoreceptory → komórki dwubiegunowe → komórki zwojowe
3) komórki zwojowe - przetwarzają informacje sensoryczne, wyspecjalizowane, różne ich grupy reagują na określone cechy, np. pionowe i poziome linie, ruch obiektu czy jego położenie w przestrzeni
Odbiór i kodowanie wrażeń słuchowych - przebieg
dźwięk powoduje drgania błony bębenkowej → drgania wywołują zmiany ciśnienia płynu w ślimaku → uginają się komórki włoskowate narządu Cortiego w uchu wewnętrznym → powstają impulsy nerwowe, które są przesyłane do kory słuchowej
Odbiór i kodowanie wrażeń słuchowych - próg pobudzenia
komórki włoskowate reagują na różne częstotliwości dźwięków
aby komórka włoskowata została pobudzona, dźwięk musi przekroczyć próg jej pobudzenia
Odbiór i kodowanie wrażeń słuchowych - jakie informacje przekazują impulsy nerwowe
o czasie trwania i częstotliwości słyszanych dźwięków
Odbiór i kodowanie wrażeń słuchowych - co się dzieje w korze słuchowej w płatach skroniowych
informacje są interpretowane
detektory cech rozpoznają bardziej złożone zestawy dźwięków
Stan nasycenia
niemożliwia wzbudzenie impulsu nerwowego, bo intensywność dźwięku jest zbyt duża dla danej komórki włoskowej
Spostrzeganie głębi - definicja
zdolność u. wzrokowego do:
widzenia przestrzeni trójwymiarowej
oceniania odległości i określania położenia obiektów
odróżniania przedmiotu od tła
Spostrzeganie głębi - rodzaje dystansów
dystans absolutny - odległość między obserwatorem a obiektem
dystans względny - odległość między poszczególnymi obiektami
Wskazówki okulomotoryczne
pozwalają oceniać odległość obiektów na podstawie zmian w położeniu i pracy gałek ocznych
Akomodacja soczewki (2)
dostosowanie kształtu soczewki do odległości obiektu
bliżej znajduje się przedmiot = większy wysiłek mięśni odpowiedzialnych za zmianę kształtu soczewki
Wskazówki wizualne - opis
pozwalają oceniać odległość obiektów w polu wzrokowym niezależnie od ruchu w polu wzrokowym lub ruchu obserwatora
Wskazówki wizualne - rodzaje wymień
monokularne (dostępnych dla jednego oka), binokularne - wymagają obu oczu
Wskazówki wizualne - wskazówki monokularne (7)
perspektywa liniowa - równoległe linie wydają się zbiegać w oddali
wielkość cienia - cień pomaga ocenić położenie i odległość obiektu
kontrast - dalsze obiekty wydają się mniej wyraźne, a bliższe bardziej wyraźne
szczegóły powierzchni - z bliska widzimy więcej szczegółów i faktury obiektu niż z daleka
względna pozycja - obiekt zasłaniający inny obiekt wydaje się bliższy (złudzenie Kanizsy)
znajomość wielkości obiektu - obiekty znane nam z doświadczenia wydają się większe, gdy są bliżej
paralaksa ruchowa - podczas ruchu obserwatora bliższe obiekty wydają się poruszać szybciej niż dalsze, np. drzewa przy drodze mijają nas szybciej niż odległy las
Wskazówki wizualne - wskazówki binokularne
konwergencja dwuoczna, widzenie stereooptyczne
Wskazówki wizualne - wskazówki binokularne - konwergencja dwuoczna (4)
symetryczny, zbieżny ruch obu gałek ocznych ku środkowi - w kierunku nosa
umożliwia prawidłowe skupienie wzroku na bliskich obiektach
obrazy z prawego i lewego oka łączą się w mózgu w jeden ostry, trójwymiarowy obraz
na podstawie napięcia mięśni poruszających gałkami ocznymi mózg ocenia odległość obiektu
Wskazówki wizualne - wskazówki binokularne - widzenie stereooptyczne
zdolność szacowania względnej odległości obiektów znajdujących się obok siebie w polu widzenia
każde oko patrzy na obiekty pod nieco innym kątem, a mózg łączy oba obrazy, wykorzystując różnice między nimi do oceny głębi
Identyfikacja obiektu - Humphreys i Bruce - opis
składa się z 5 faz, które muszą następować po sobie w określonej kolejności, aby proces przebiegał prawidłowo
Identyfikacja obiektu - Humphreys i Bruce - fazy
1) Recepcja danych zmysłowych - odbieranie informacji przez zmysły
2) Odzwierciedlenie obiektów w systemie poznawczym
3) Klasyfikacja percepcyjna - porównanie struktury obiektu z posiadanymi reprezentacjami umysłowymi
4) Klasyfikacja semantyczna - przywołanie wiedzy o funkcji obiektu i innych powiązanych z nim obiektach
5) Klasyfikacja leksykalna – przypisanie obiektowi odpowiedniej nazwy słownej (Silveri i Gainotti: ta faza zależy od przebiegu poprzednich faz)
Teoria geonów - Biederman (3)
geony - 36 podstawowych kształtów geometrycznych (np. walce, ostrosłupy), które służą do rozpoznawania i odróżniania obiektów
system poznawczy rozpoznaje obiekty, analizując informacje wzrokowe o ich liniach, krawędziach, kątach i symetrii.
przykład: kubek rozpoznajemy jako połączenie kształtu cylindra i łuku (ucha kubka).
Spostrzeganie odgórne (top-down) (5)
odbiór i interpretacja bodźców zależą nie tylko od informacji ze zmysłów, ale także od:
wiedzy i doświadczeń - pomagają rozpoznawać obiekty, nawet gdy widzimy tylko ich część
oczekiwań - wpływają na to, czego spodziewamy się zobaczyć i jak interpretujemy bodźce
nastawienia percepcyjnego - przygotowuje umysł do rozpoznawania określonych obiektów lub kategorii
kontekstu - otoczenie bodźca wpływa na jego interpretację, która może różnić się od rzeczywistości
złudzeń i błędów percepcji - pokazują, że to, co spostrzegamy, może różnić się od rzeczywistości.
Wniosek: człowiek nie odbiera rzeczywistości całkowicie obiektywnie
Konsekwencje spostrzegania
korzyść - umożliwia szybkie rozpoznawanie obiektów, nawet gdy informacje zmysłowe są niepełne
ograniczenie - może prowadzić do błędów i złudzeń oraz interpretowania bodźców zgodnie z oczekiwaniami, a nie rzeczywistymi cechami obiektu
Dowody na wpływ procesów odgórnych na percepcję - wymień
stałość spostrzegania/percepcyjna, stałość wielkości, stałość kształtu, stałość jasności i barwy
Dowody na wpływ procesów odgórnych na percepcję - stałość spostrzegania/percepcyjna
zdolność do postrzegania obiektu jako niezmiennego mimo zmiany warunków obserwacji, np. pory dnia czy perspektywy
możliwa dzięki wiedzy o świecie, doświadczeniu i trwałym reprezentacjom umysłowym
Dowody na wpływ procesów odgórnych na percepcję - stałość wielkości
postrzeganie obiektu jako mającego tę samą wielkość, mimo że zmienia się jego odległość od obserwatora

Dowody na wpływ procesów odgórnych na percepcję - stałość kształtu
postrzeganie obiektu jako mającego ten sam kształt, mimo że jego obraz na siatkówce zmienia się wraz z perspektywą

Dowody na wpływ procesów odgórnych na percepcję - stałość jasności i barwy
postrzeganie jasności i koloru obiektu jako względnie niezmiennych mimo zmian oświetlenia

Nastawienie percepcyjne (5)
wstępne przygotowanie umysłu do odbierania i interpretowania określonych informacji
możemy być przygotowani do rozpoznania obiektu, zanim go zobaczymy, dzięki czemu łatwiej rozpoznajemy go na niejednoznacznym obrazie
siła nastawienia ma znaczenie - słabsze nastawienie ułatwia zmianę interpretacji i dostrzeżenie innych możliwości
może być trwałe, np. w postaci stereotypów
wniosek: ten sam obraz może być różnie interpretowany w zależności od wcześniejszych doświadczeń i nastawienia

Figura niemożliwa (4)
złudzenie, rysunek, który wygląda jak trójwymiarowy obiekt, ale zawiera sprzeczności, przez które nie da się go zbudować w przedstawionej formie
rozpoznanie poszczególnych fragmentów nie gwarantuje prawidłowego rozpoznania całego obiektu
umysł dąży do stworzenia spójnej interpretacji obrazu
sposób organizowania informacji wzrokowych wpływa na to, jak postrzegamy przestrzeń

Spostrzeganie twarzy (3)
twarz = specyficzny bodziec w procesie spostrzegania i rozpoznawania obiektów
prawa półkula jest odpowiedzialna za rozpoznawanie twarzy i innych obiektów
rozpoznawanie twarzy zachodzi m.in. w zakręcie wrzecionowatym w płacie skroniowym, jest tam obszar percepcji twarzy, który silniej aktywuje się podczas oglądania twarzy niż innych obiektów
Prozopagnozja (2)
zaburzenie polegające na trudnościach w rozpoznawaniu twarzy innych osób, a nawet własnej, mimo zachowanej zdolności rozpoznawania innych obiektów
mogą rozpoznawać ludzi np. po głosie, dotyku lub imieniu
Dwa modele rozpoznawania twarzy według Marthy Farah - wymień
model analityczny, model holistyczny
Dwa modele rozpoznawania twarzy według Marthy Farah - model analityczny (3)
rozpoznawanie obiektów na podstawie ich cech
odpowiada za rozpoznawanie zwykłych obiektów
opiera się na koncepcji cech
Dwa modele rozpoznawania twarzy według Marthy Farah - model holistyczny (3)
rozpoznawanie obiektów przez porównywanie obrazów sensorycznych z obrazami umysłowymi
odpowiada za rozpoznawanie specjalnych obiektów, np. twarzy
opiera się na koncepcji modeli
Wyniki badań neuroobrazowych dotyczących rozpoznawania twarzy bardziej wspierają koncepcje cech czy modeli?
modeli, proces ten jest obsługiwany przez niewielki, wyspecjalizowany obszar mózgu
Koncepcja modeli (3)
twarz jest reprezentowana w umyśle jako obraz o określonej rozdzielczości
podczas rozpoznawania twarzy obraz sensoryczny jest porównywany z obrazem umysłowym
twarz zostaje zidentyfikowana na podstawie podobieństwa obu obrazów
Trzy pytania problemowe koncepcji modeli
1) Jak rozpoznajemy twarze z dużej odległości, gdy obraz ma zbyt małą rozdzielczość?
2) Jak rozpoznajemy tę samą twarz pod różnymi kątami?
3) Jak rozpoznajemy tę samą twarz po upływie czasu?
Normalizacja (4)
przekształcanie obrazów, np. przez ich obracanie
badania wskazują, że podobne przekształcenia zachodzą w wyobraźni, która może pośredniczyć w rozpoznawaniu twarzy
pozwala wyjaśnić dwa pierwsze problemy (duża odległość, mała rozdzielczość oraz różne kąty)
nadal nie wyjaśnia, jak rozpoznajemy twarz po upływie czasu
Koncepcja cech (3)
informacje potrzebne do rozpoznania twarzy są przechowywane w umyśle jako lista cech
najważniejsze dla rozpoznawania - okolice oczu, a najmniej ważne - okolice nosa
rozpoznawanie:
znana twarz: cechy wewnętrzne (oczy, nos, usta) → zewnętrzne (włosy, kształt głowy)
nieznana twarz: cechy zewnętrzne → cechy wewnętrzne
Koncepcja cech - co jest ważne oprócz samych cech i o czym świadczą
relacje między cechami, świadczą o tym trudności w rozpoznawaniu twarzy:
złożonych z połówek różnych zdjęć
odwróconych do góry nogami
z elementami umieszczonymi w nietypowych miejscach np. oczami na wysokości ust
ze zmienionymi relacjami między elementami np. oczami umieszczonymi bliżej siebie
Problemy koncepcji cech
trudno jej wyjaśnić szybkość rozpoznawania twarzy
trudno jej wyjaśnić rozpoznawanie twarzy po upływie czasu - lista cech utworzona na podstawie obrazu widzianego po latach może różnić się od pierwotnej liczbą cech i ich intensywnością
Czytanie słów (3)
proces umysłowy wymagający zrozumienia
oko zmienia punkt fiksacji ok. 4 razy na sekundę
fiksacja - zatrzymanie wzroku na określonym punkcie materiału, trwa zwykle 200-225 ms
Czytanie słów - ruch sakkadowy
szybki ruch gałek ocznych między punktami fiksacji, trwa ok. 25-30 ms
Czytanie słów - tłumienie sakkadowe
okres ograniczonego odbioru informacji wzrokowych związany z ruchem sakkadowym
Czytanie słów - okres refrakcji
czas odpoczynku oka po ruchu sakkadowym, związany ze zmęczeniem motorycznym, trwa ok. połowy czasu fiksacji
Czytanie słów - wniosek
prawidłowa fiksacja wzroku jest ważna, ponieważ stanowi kluczowy element spostrzegania i rozpoznawania obiektów
Asymetria wokół punktu fiksacji (4)
obszar widziany wokół punktu, na którym skupiony jest wzrok, jest większy w kierunku czytania
u osób czytających od lewej do prawej obszar po prawej stronie punktu fiksacji był ok. 3 razy większy niż po lewej (od prawej do lewej odwrotny wynik)
badania dotyczyły osób czytających w języku ojczystym
osoby dwujęzyczne: asymetria zależy od intensywności praktyki czytania w danym języku, zmiana języka czytania → potrzeba czasu, aby asymetria zmieniła kierunek
Poprzedzanie percepcyjne (3)
wspiera szybkie i sprawne czytanie
podczas jednej fiksacji → wstępne przetwarzanie informacji o kolejnym fragmencie tekstu - następna fiksacja może być krótsza, ponieważ część informacji została już wcześniej przetworzona
więcej wspólnych liter mają prezentowane słowa = szybsza reakcja na słowo torowane
Oddolne mechanizmy czytania (2)
opierają się na informacjach odbieranych przez zmysły
asymetria wokół punktu fiksacji i poprzedzanie percepcyjne wskazują na udział oddolnych mechanizmów w czytaniu
Odgórne mechanizmy czytania (3)
wykorzystują wiedzę, doświadczenie i wcześniejsze informacje
efekt przewagi słowa nad literami - łatwiej rozpoznać literę, gdy jest częścią znanego i sensownego słowa
w badaniu, w którym usunięto pojedyncze litery, a nawet całe słowa z komunikatu, badani nadal potrafili go poprawnie odczytać i zrozumieć
Nauka szybkiego czytania - na czym polega (3)
przyspieszeniu zmiany punktu fiksacji
rozszerzeniu obszaru obejmowanego wzrokiem w kierunku czytania
wykorzystywaniu procesów odgórnych np. więcej etykiet werbalnych (znanych określeń i znaczeń) ma do dyspozycji nasz system poznawczy = łatwiej przewidzieć znaczenie komunikatu
Plastyczność mózgu a czytanie (3)
duża plastyczność (zdolność do przystosowywania się)
badania osób uczących się języka Braille’a z wykorzystaniem neuroobrazowania: podczas tej nauki kora wzrokowa zaczęła przetwarzać informacje sensoryczne pochodzące z innej modalności
wnioski z wyników badania: plastyczność mózgu i wpływ procesów poznawczych odgórnych na percepcję