1/26
Looks like no tags are added yet.
Name | Mastery | Learn | Test | Matching | Spaced | Call with Kai | Chat |
|---|
No analytics yet
Send a link to your students to track their progress
Jak parathormon (PTH) wpływa na osteoblasty?
Hamuje syntezę kolagenu przez osteoblasty oraz stymuluje je do wydzielania kolagenazy, która niszczy nieoskalcowany osteoid.
Gdzie u dorosłego nie występuje kość splotowata (grubowłóknista)?
W trzonach kości długich (fizjologicznie występuje tam dojrzała kość drobnowłóknista/blaszkowata zbita).
Kanały Volkmanna w kości zbitej
Biegną poprzecznie/skośnie do blaszek systemowych, łączą naczynia jamy szpikowej i okostnej z naczyniami w kanałach Haversa.
Produkują kolagen I, osteonektynę, osteokalcynę, kolagenazę.
Posiadają receptory dla PTH (parathormonu) i witaminy D3.
substancja międzykomórkowa tkanki kostnej
Składniki organiczne (osteoid):
włókna kolagenowe typu I
bezpostaciowa organiczna substancja podstawowa → monomery proteoglikanów + białka niekolagenowe (np. osteonektyna, osteoklacyna)
Składnik nieorganiczny (minerał kości) ok. 60-70%
fosforan wapnia w postaci hydroksyapatytu
Osteoblasty (komórki kościotwórcze)
najliczniej w okresie kościotworzenia (osteogenezy)
pokrywają powierzchnie nowopowstających kości
występują pod okostną
uczestniczą w wytwarzaniu substancji międzykomórkowej, inicjowaniu i regulowaniu procesu mineralizacji kości
komórki aktywne wydzielniczo = pęcherzykowate jądro + rozbudowane organelle
produkują: kolagen typu I, proteoglikany, osteonektynę, osteokalcynę, kolagenazę, prostaglandynę (aktywuje osteoklasty)
mają receptory dla parathormonu + D3 (proces niszczenia kości + regulacja gospodarki wapniowej)
parathormon → hamowanie syntezy kolagenu, inicjacja produkcji kolagenazy (rozkłada osteoid)
D3 → synteza osteokalcyny, aktywacja makrofagów (utworzenie osteoklastów)
Osteocyty (komórki kostne)
powstają z osteoblastów (następstwo otaczania się komórek kościotwórczych substancją międzykomórkową oraz zmniejszenia ich funkcji wydzielniczej)
liczne wypustki cytoplazmatyczne = wzajemne kontaktowanie się komórek przez połączenia typu nexus
uwstecznienie organelli
najbliższa okolica komórki nie ulega mineralizacji = jamki + kanaliki kostne (tam występują osteocyty)
Osteoklasty (komórki kościogubne)
duże, wielojądrzaste komórki
powstają w wyniku fuzji komórek prekursorowych jednojądrzastych makrofagów
występują na powierzchni kości w zagłębieniach (zatoki erozyjne)
niszczenie tkanki kostnej
zwiększenie powierzchni kontaktu z resorbowaną kością = wykształcenie rąbka szczoteczkowego
liczne lizosomy, pęcherzyki i wakuole
wydzielają enzymy uczestniczące w rozkładaniu macierzy
fagocytują elementy rozkładanej kości
receptory dla kalcytoniny (hamuje aktywność resorpcyjną = zmniejsza uwalnianie soli wapnia z kości)
kość grubowłóknista (splotowata)
tkanka niedojrzała, bogata w osteocyty i proteoglikany
włókna kolagenowe ułożone w grube pęczki o przebiegu nieregularnym
osteocyty otoczone substancją międzykomórkową = beleczki kostne (przylegają do nich osteoblasty)
dorośli → przyczepy ścięgien do kości, wyrostki zębodołowe, szwy czaszki, odtwarzanie po uszkodzeniu
kość drobnowłóknista (blaszkowata)
cienkie włókna kolagenowe (brak pęczków!)
blaszki kostne → ściśle ułożone i wykazujące zgodny kierunek ułożenia włókna kolagenowe
kość zbita/gąbczasta (zależy od układu blaszek)
kość drobnowłóknista zbita
zewnętrzne części kości płaskich + trzony kości długich
blaszki podstawowe zewnętrzne (przylegają do okostnej) + wewnętrzne (przylegają do śródkostnej)
blaszki systemowe → wypełniają przestrzeń pomiędzy blaszkami podstawowymi, pozwalają na wyróżnicowanie jednostek strukturalno-czynnościowych (systemy Haversa = osteony)
elementy cylindryczne w budowie = odporność na zginanie i łamanie
układ odżywczy = dyfuzja substancji odżywczych do komórek odległych od naczyń krwionośnych (małe zaburzenia krążenia = degeneracja komórek)
przebudowa kości → obumieranie i wytwarzanie nowych osteonów
system Haversa
kanał Haversa (kanał osteonu) = centralny element; zwiera tkankę łączną właściwą luźną z włosowatymi naczyniami krwionośnymi + włóknem nerwowym
osteocyty rozmieszczone w jamkach (na granicach sąsiadujących blaszek)
od jamek odchodzą cienkie kanaliki z wypustkami osteocytów (kontakt międzykomórkowy)
w sieci jamek i kanalików przesącz z krwi naczyń kanału Haversa (substancje odżywcze dla osteocytów całego osteonu)
kanały Volkmmanna (odżywcze) → w poprzek kości zbitej; łączą kanały osteonów z powierzchnią kości + jamą szpikową; naczynia krwionośne z okostnej łączą się z naczyniami osteonu
blaszki międzysystemowe → pomiędzy sąsiadującymi osteonami
kość drobnowłóknista gąbczasta
nasady + przynasady kości długich, wypełnia wnętrze kości płaskich
blaszki kostne, pomiędzy nimi w jamkach osteoblasty których wypustki przebiegają w jamkach kostnych
blaszki ułożone w rozgałęziające się beleczki
przestrzeń między beleczkami wypełnia szpik kostny
beleczki pokrywa śródkostna z komórkami osteogennymi
tkanki łączne pokrywające kość
Okostna:
pokrywa zewnętrzną powierzchnię kości
z tkanki łącznej właściwej
zewnątrz włókna kolagenowe; wewnątrz komórki osteogenne
włókna Sharpeya → włókna kolagenowe wnikające do kości; powodują ścisłe przyleganie okostnej do kości
liczne naczynia krwionośne + nerwy
Śródkostna:
jedna warstwa komórek pokrywających beleczki kości gąbczastej, wyścielających jamę szpikową, kanały osteonów, kanały odżywcze kości zbitej
komórki śródkostnej = właściwości komórek osteogennych
powstawanie tkanki kostnej
poprzedzone pojawianiem się zawiązków łącznotkankowych/chrzęstnych, na bazie których rozwija się przyszła kość
końcowym efektem każdego kościotworzenia jest kość drobnowłóknista
Kościotworzenie na podłożu łącznotkankowym (kościotworzenie na podłożu błoniastym)
doprowadza do wykształcenia kości czaszki, twarzy, częściowo łopatki i obojczyka
komórki tkanki → komórki osteogenne → osteoblasty
osteokalcyna = wiązanie Ca2+ (produkcja fosforanu wapnia)
osteonektyna = odkładanie się soli wapnia + wiązanie kryształów hydroksyapatytu
kościotworzenie = rozrost beleczek kostnych (wynik aktywności osteoblastów) + niszczenie kości (wynik resorpcyjnej działalności osteoklastów)
kościotworzenie na podłożu chrzęstnym
najpierw wykształcenie modelu o kształcie kości długiej z chrząstki szklistej
ochrzęstna → osteoblasty
na wysokości trzonu modelu synteza substancji międzykomórkowej → wytworzenie warstwy kości grubowłóknistej (mankiet kostny)
ochrzęstna → okostna
wapnienie macierzy tkanki → zaburzenie dyfuzji substancji odżywczych
do zwapniałej chrząstki od strony okostnej wnika pęczek naczyniowo-komórkowy
wytwarza się pierwszy punkt kostnienia (chondroklasty)
połączenia kości
włókniste → ogniwem łączącym jest tkanka łączna właściwa zbita
chrząstkowe → utworzone z chrząstki szklistej/włóknistej
maziowe → warunkują wzajemną ruchomość kości; utworzone przez torebkę stawową zbudowaną z tkanki łącznej właściwej
budowa torebki stawowej
otacza końce kości długich
jama stawowa → przestrzeń pomiędzy nasadami sąsiadujących kości ograniczona torebką
płyn stawowy → w jamie; przesącz osocza wzbogacony o kwas hialuronowy, lecz o zmniejszonej zawartości albuminy
torebka stawowa = błona włóknista + maziowa
włóknista → tkanka łączna właściwa zbita; mechaniczna osłona połączenia maziowego
maziowa → wyścieła jamę stawową (z wjątkiem chrząstek); może być z łącznej właściwej luźnej/zbitej, tłuszczowej żółtej; od strony jamy stawowej makrofagi + fibroblasty (produkcja kw. hialuronowego)