1/22
Looks like no tags are added yet.
Object constancy
is het vermogen om een object in ontelbaar veel verschillende situaties toch als hetzelfde object te herkennen.
Ventral stream
(onderste route, door de temporal lobe): gespecialiseerd in object perception and recognition. Het beantwoordt de vraag what we zien. Het loopt via de inferior longitudinal fasciculus (een grote bundel axons).
Dorsal stream
(bovenste route, naar de parietal lobe): gespecialiseerd in spatial perception, dus where het object in de ruimte is. Het loopt via de superior longitudinal fasciculus. Later in de lecture wordt dit ook ‘where/how’ genoemd, omdat de dorsal stream ook helpt om je handelingen te sturen (iets pakken).
inferior temporal cortex (IT)
neurons in IT cortex reageren zelden op simpele dingen zoals lijnen of lichtvlekjes. Ze reageren op complexe objecten, in dit voorbeeld handen. De cel is dus gevoelig voor wat een hand tot een hand maakt: de vingers.
LOC (lateral occipital cortex)
hoort bij de ventral pathway en is betrokken bij object recognition. vooral belangrijk voor shares
De OPA (occipital place area)
hoort bij de dorsal pathway en is betrokken bij scene recognition
Agnosia:
het niet kunnen verwerken van zintuiglijke informatie, terwijl de zintuigen zelf en het geheugen niet kapot zijn.
Visual agnosia
een stoornis in het herkennen van objecten, terwijl de verwerking van basale eigenschappen zoals shape, colour en motion relatief intact is. Gestoord in de ventral stream, maar niet in de dorsal stream
Optic ataxia
patiënten kunnen objecten wel herkennen, maar kunnen visuele informatie niet gebruiken om hun handelingen te sturen. Het hoort bij lesions in de parietal cortex (dorsal stream).
Repetition suppression:
de neurale respons op een stimulus is lager bij de tweede keer dat je hem ziet dan bij de eerste keer. De reden is dat het neurale antwoord ‘efficiënter’ is als het patroon net actief is geweest.
De hierarchical coding hypothesis
zegt dat simpele features worden gecombineerd tot objecten die door gnostic units worden herkend.
De grandmother cell hypothesis
zegt dat individuele neurons, of heel kleine groepjes neurons, specifiek reageren op heel bepaalde objecten, gezichten of concepten. Het klassieke voorbeeld: er zou één neuron zijn dat vuurt als je het gezicht van je oma ziet. Vandaar de naam.
ensemble coding hypothesis
object recognition komt voort uit de activatie van een heel ensemble (groep) van cellen over complexe feature detectors en samenvattende statistieken (summary statistics).
Apperceptive visual agnosia
Het probleem is dat er geen coherent percept ontstaat: de basiscomponenten zijn er wel, maar ze kunnen niet worden samengesteld. Patiënten kunnen hun aandacht op het object richten en de onderdelen waarnemen, maar kunnen ze niet bij elkaar groeperen en het object niet benoemen.
Integrative visual agnosia
patiënten zien het object niet holistically (als geheel). Ze nemen de onderdelen wel waar, maar kunnen ze niet integreren tot een samenhangend geheel.
Legoland: ze zien deuren, muren en ramen, maar geen huis.
Associative visual agnosia
Een patiënt met associative visual agnosia kan objecten waarnemen met zijn visuele systeem, maar begrijpt ze niet en kent er geen betekenis aan toe. de patiënt ziet een huis en kan zelfs een tekening van dat huis maken, maar kan niet zeggen dat het een huis is, of waar een huis voor dient.
category specific deficits
Associative agnosia is de stoornis waarbij je objecten niet kunt identificeren, terwijl de basale visuele waarneming relatief intact is. Bij sommige patiënten zijn alleen bepaalde categorieën aangedaan. Dat noemen we category specific deficits.
Kinesthetic codes
: representaties van de bewegingen die horen bij het omgaan met objecten, vooral gereedschap. kan helpen bij object recognition
FFA (fusiform face area)
hersengebied wat sterk reageert op gezichten vooral op een gezicht als geheel en minder op losse onderdelen.
Prosopagnosia
een stoornis in het herkennen van gezichten (face recognition).
Developmental prosopagnosia (DP)
moeite met het herkennen van gezichten, terwijl het zicht en het intellect verder normaal zijn.Mensen met DP hebben een normale activatie van de FFA: de FFA reageert sterker op gezichten dan op andere objecten.
Maar er zijn wel anatomische verschillen: een kortere middle fusiform sulcus (MFS) en minder connectivity tussen de gebieden die gezichten verwerken.
Holistic processing:
een vorm van verwerking die de totale vorm (overall shape) van een object benadrukt. Het komt vooral voor bij gezichtsherkenning: we herkennen een gezicht aan de totale configuratie van zijn kenmerken en niet aan de losse kenmerken zelf.