1/31
Deze flashcards behandelen de historische Jezus, de evolutie tussen geloof en wetenschap, de psychologische kenmerken van de neoliberale samenleving en de belangrijkste ethische theorieën en mechanismen van het kwaad.
Historisch-kritisch onderzoek
Een wetenschappelijke benadering die vanaf de 19e eeuw ontstond om bronnen over Jezus historisch te bestuderen, los van geloofsbelijdenissen.
Christus
Een eretitel voor Jezus van Nazareth en geen familienaam; het verwijst naar een geloofskwestie en is daarom geen object van historisch-kritisch onderzoek.
Dionysius Exiguus
De monnik die in de 6e eeuw de christelijke jaartelling (AD) startte op basis van het geboortejaar van Jezus, hoewel hij zich enkele jaren vergiste.
Aramees
De spreektaal van de mensen in Palestina die Jezus gebruikte als religieuze leraar om zijn boodschap over te brengen.
Rijk Gods
Het centrale thema in het onderricht van Jezus, gekenmerkt door eenheid met God en de naaste, heling, hoop en ethische geboden.
Abba
De standaardformule waarmee kinderen hun eigen vader aanspreken, door Jezus gebruikt in zijn gebedspraktijk om zijn verbondenheid met de Vader aan te duiden.
Harmoniemodel
De middeleeuwse visie waarin geloof en wetenschap perfect samengaan, waarbij God wordt gekend via het boek van de Bijbel en het boek van de natuur.
Geocentrisch wereldbeeld
Het Ptolemeïsche model waarin de aarde het centrum van de kosmos is en alle hemellichamen eromheen draaien.
Heliocentrisme
Het wetenschappelijke model verdedigd door Copernicus en Galilei waarin de zon centraal staat in de kosmos.
Deïsme
De visie dat God de kosmos als een machine heeft geschapen met onwrikbare natuurwetten, maar zich daarna heeft teruggetrokken (de horlogemaker-analogie van William Paley).
Sciëntisme
Een radicale stroming die stelt dat wetenschap de enige geldige manier is om de werkelijkheid te beschrijven en dat religie overbodig zal worden.
Auguste Comte
De Franse filosoof die de intellectuele geschiedenis indeelde in een mythologisch, een metafysisch en een wetenschappelijk tijdvak.
Logisch positivisme
Filosofische stroming onder impuls van Wittgenstein die stelt dat alleen verifieerbare, beschrijvende taal zinvol is.
Kloofmodel
Het model van Ludwig Wittgenstein waarin religie en wetenschap verschillende, onvergelijkbare (incommensurabele) taalspelen zijn.
Paradigma
Een term van Thomas Kuhn voor het heersende theoretische kader waarbinnen wetenschappers puzzels oplossen totdat er een wetenschappelijke revolutie plaatsvindt.
Sekte
Volgens de Belgische adviesinstantie: een groepering met een religieus doel die zich schuldig maakt aan schadelijke onwettige activiteiten of de menselijke waardigheid aantast.
Borderline times
De term waarmee psychiater Dirk De Wachter de hedendaagse neoliberale samenleving beschrijft aan de hand van kenmerken zoals instabiliteit, impulsiviteit en leegte.
Métarécits
De traditionele 'grote verhalen' (zoals christendom of socialisme) die vroeger dienden als collectieve zingevingskaders maar nu grotendeels verdwenen zijn.
Angstcultuur
Een door Frank Furedi beschreven fenomeen waarbij de persoonlijke veiligheid groot is, maar de subjectieve angst paradoxaal genoeg toeneemt en leidt tot controledrang.
Controlitis
Een term van Filip Rogiers voor de obsessieve neiging om elk risico in het leven te willen beheersen en de 'CEO van eigen leven' te zijn.
Henri Nouwen
Een Nederlandse priester en psycholoog wiens spirituele boeken nadruk leggen op innerlijke vrijheid, ontvankelijkheid en de beweging naar binnen.
Gastvrijheid (in spirituele zin)
Het creëren van een open ruimte waar de Ander kan binnentreden zonder geïnstrumentaliseerd of vastgehouden te worden.
Utilitarisme
Een ethische stroming van Jeremy Bentham die stelt dat een handeling goed is als ze leidt tot het grootste nut voor het grootste aantal mensen.
Deontologie
De plichtsethiek waarbij de nadruk ligt op de handeling zelf en het naleven van universele morele regels, onafhankelijk van de gevolgen.
Deugdenethiek
Een ethiek die focust op de morele kwaliteit en karaktervorming van de handelende persoon (de vraag: 'Wie moet ik zijn?').
Phronèsis
Aristotelische term voor praktische wijsheid of moreel inzicht dat groeit vanuit de praktijk om in complexe situaties het juiste oordeel te vellen.
Personalisme
Een mensbeeld ontwikkeld door denkers als Mounier, Maritain en Louis Janssens, waarin de mens wordt gezien als een uniek subject in relatie tot de gemeenschap.
Diabolisering
Het proces waarbij de dader van kwaad volledig wordt gelijkgesteld met het kwaad zelf, wat vaak leidt tot een spiraal van wraak.
De banaliteit van het kwaad
De theorie van Hannah Arendt naar aanleiding van Adolf Eichmann, die stelt dat gruwelijke misdaden voort kunnen komen uit banale motieven zoals plichtsbesef.
Ethisering
Een mechanisme waarbij een dader zijn kwade daden rechtvaardigt door te beweren dat ze dienen voor een 'hoger' goed of ideaal.
Fragmentatie
Een psychologisch mechanisme waarbij een persoon zijn identiteit opsplitst in verschillende rollen om morele verantwoordelijkheid voor daden te ontlopen.
Vergeving
Een proces waarbij het kwaad onder ogen wordt gezien, maar de dader niet langer samenvalt met de misdaad, waardoor haat en wraakgevoelens worden uitgewist.