grzyby

Trichophyton mentagrophytes

Liczne kuliste lub gruszkowate mikrokonidia układające się w grona; makrokonidia smukłe, cygarowate i cienkościenne (rzadkie). Dodatni test ureazowy oraz dodatni test perforacji włosa in vitro (tworzy klinowate wgłębienia).

Trichophyton rubrum

Liczne mikrokonidia; makrokonidia wąskie, maczugowate i rzadko spotykane. Ujemny test ureazowy oraz ujemny test perforacji włosa (kluczowe cechy odróżniające od T. mentagrophytes).

Microsporum canis

Makrokonidia wrzecionowate, grubościenne, wielokomorowe (5-15 komór), o brodawkowatej powierzchni, często zakończone charakterystyczną wypustką. Mikrokonidia gruszkowate, nieliczne lub niewidoczne.

Epidermophyton spp.

Całkowity brak mikrokonidów w obrazie mikroskopowym. Makrokonidia są liczne, maczugowate, gładkościenne, cienkościenne i występują w charakterystycznych skupiskach.

Nannizzia gypsea

Szybko rosnące, płaskie, pudrowate kolonie o cynamonowym zabarwieniu, często z obwódką jałowej grzybni. W mikroskopie obfite, symetryczne, wrzecionowate i cienkościenne makrokonidia (4-6 komór) zebrane w duże skupiska. Włosy w lampie Wooda nie wykazują fluorescencji.

Lophophyton gallinae

Grzyb nitkowaty (dermatofit) znany dawniej pod nazwą Microsporum gallinae.

Candida albicans

Kolonie gładkie, białe lub lekko kremowe (na podłożu chromogennym/GACA dają kolor biały). Dodatnia próba filamentacji (tworzy wypustki po 2-3 h w surowicy w 37°C) oraz obecność grubościennych chlamydospor na podłożu zubożałym. Ujemna ureaza, wykazuje termotolerancję (rośnie w 45°C).

Candida dubliniensis

Morfologicznie identyczna jak C. albicans (daje dodatnią próbę filamentacji i tworzy chlamydospory). Kluczowa cecha różnicująca: brak termotolerancji - całkowity brak wzrostu w temperaturze 45°C.

Cryptococcus neoformans

Kolonie o charakterystycznym, wybitnie śluzowym wzroście; na podłożu GACA barwią się na ciemnobrązowo. Dodatni test ureazowy. W preparacie bezpośrednim z tuszem chińskim widoczne są okrągłe blastospory otoczone szeroką, niewybarwioną, jasną otoczką mukopolisacharydową.

Candida glabrata

Kolonie gładkie i jasne. W hodowli na podłożu zubożałym (technika płytek Dalmau) charakteryzuje się całkowitym brakiem pseudogrzybni (strzępek) - widoczne są wyłącznie blastospory.

Rhodotorula rubra

Kolonie gładkie, wyróżniające się intensywnym, unikalnym zabarwieniem w odcieniach jaskrawej czerwieni lub różu. W mikroskopie widoczne blastospory.

Geotrichum candidum

Kolonie o pomarszczonej, skórzastej strukturze. W obrazie mikroskopowym widoczne są prostokątne lub owalne artrospory. Kluczowa cecha biochemiczna: ujemny wynik testu na ureazę.

Trichosporon spp.

Kolonie o pomarszczonej, skórzastej strukturze. W obrazie mikroskopowym widoczne są artrospory. Kluczowa cecha biochemiczna: dodatni wynik testu na ureazę (rozkłada mocznik).

Malassezia spp.

Grzyby lipofilne - rosną wyłącznie na podłożach wzbogaconych tłuszczami (np. agar Sabouraud z dodatkiem oliwy z oliwek). Materiał pobiera się za pomocą przezroczystej taśmy klejącej naklejanej na skórę.

Mucor spp.

Grzybnia puszysta, wysoka, początkowo biała, z wiekiem ciemniejąca do szarej. Sporangiofory (trzonki) wyrastają z nitek grzybni pojedynczo i mogą rozgałęziać się ponad nią; brak ryzoidów (chwytników) u podstawy trzonka.

Rhizopus spp.

Grzybnia puszysta i wysoka (powietrzna do 1 cm), szarobrązowa do czarnej. Sporangiofory wyrastają z grzybni w sposób węzłowy, a u ich podstawy zawsze znajdują się wyraźne chwytniki (ryzoidy); sporangia są idealnie kuliste.

Fusarium solani

Grzybnia powietrzna, która w miarę upływu czasu zmienia kolor od białej, przez zieloną i fiołkową, aż do purpurowej lub niebiesko-brązowej. Mikrokonidia owalne; makrokonidia są 3-5 komorowe, łukowato wygięte w charakterystyczny kształt bananu, zgrupowane wachlarzowato.

Aspergillus fumigatus

Grzybnia o zwartej, filcowatej lub zamszowatej strukturze i charakterystycznym ciemnoniebiesko-zielonym kolorze. Konidiofory zakończone buławkowatym pęcherzykiem, na którym znajdują się jednorzędowe fialidy (sterigmy), a z nich odchodzą okrągłe konidia w długich łańcuszkach (układ kropidła).

Aspergillus flavus

Grzybnia o zwartej, filcowatej strukturze i żółtozielonym kolorze. Konidiofory zakończone buławkowatym pęcherzykiem; fialidy są jedno- lub dwurzędowe i charakteryzują się całkowicie radialnym (dookólnym) układem zarodników; konidia szorstkościenne.

Aspergillus niger

Grzybnia o zwartej strukturze filcowatej do zamszowatej, makroskopowo przypominająca "sól z pieprzem" ze względu na czarne zarodniki. Konidiofory duże, zwieńczone pęcherzykiem z dwurzędowymi fialidami, dającymi gęsty, czarny, radialny układ okrągłych i brodawkowatych konidii.

Scopulariopsis brevicaulis

Grzybnia o barwie kawy z mlekiem z białym marginesem na obwodzie, z wiekiem staje się głęboko pofałdowana. Konidiofory rozgałęzione; konidia okrągłe lub owalne, charakterystycznie płasko ścięte u podstawy, zebrane w długich łańcuszkach (układ szeregowy w kształcie bica).

Penicillium spp.

Grzybnia o zamszowatej lub kłaczkowatej strukturze i trawiastozielonym kolorze; spód kolonii (rewers) barwi podłoże na intensywnie żółty (cytrynowy) kolor. Konidiofory posiadają rozgałęzione trzonki, metule i ampułkowate fialidy układające się w kształt pędzla.

Trichophyton rubrum

Trichophyton interdigitale

Trichophyton mentagrophytes

Microsporum canis

Epidermophyton floccosum

Rhizopus

Candida albicans

Cryptococcus neoformans

Aspergillus flavus

Aspergillus fumigatus

Aspergillus Niger

Scopulariopsis brevicalis

Fusarium solani

Mucor