1/50
Orðaforðaspjöld um sögu, samfélag, stjórnmál, goðafræði, heimspeki og vísindi Forn-Grikkja og helleníska tímans byggð á fyrirlestrarglósum.
Mínótárus
Kynjavera sem var sonur konu Mínosar og sænauts sem Póseidon sendi; ungu fólki frá Aþenu var fórnað í kjaft hans uns Þeseifur drap hann.
Línuletur B
Letur sem Egear tóku upp á árunum 1600–1400 f.Kr. í kjölfar aukinna samskipta við Mýkenumenn, og tekist hefur að ráða.
Heinrich Schliemann
Fornleifafræðingur sem hóf uppgröft um 1870 e.Kr. eftir lestur Hómerskviða, fann Trójuborg í Litlu-Asíu og gróf síðar upp Mýkenuborg.
Dórar
Þjóðflokkur sem réð yfir járnvopnum og tók völdin á Grikklandi um 1100 f.Kr.
Pólis
Grískt borgríki sem náði yfir borg, smáþorp og aðliggjandi sveitahérað.
Aristókratí
Höfðingjastjórn sem komst víða á í grísku borgríkjunum um 700 f.Kr.
Tyranní
Einræði sem varð ríkjandi víða um 600 f.Kr. í kjölfar átaka milli borgarastéttar og höfðingja.
Ólympíuleikarnir
Íþrótta- og trúarhátíð til heiðurs Seifi sem haldin var fjórða hvert ár frá 776 f.Kr. til 393 e.Kr., þar sem frjálsbornir karlmenn kepptu naktir.
Sólon
Arkon í Aþenu um 595 f.Kr. sem bannaði skuldaþrældóm, leysti bændur undan skuldum, skipti þjóðfélaginu í fjórar stéttir og kom á 400 manna ráðinu.
Kleisþenes
Stjórnmálamaður sem efldi 500 manna ráðið fyrir alla 18 ára frjálsborna karlmenn og er oft nefndur faðir hins aþenska lýðræðis.
Helótar
Fyrri íbúar í Lakóníuhéraði sem Spartverjar (Dórar) hnepptu í þrældóm.
Períókar
Hringbyggjar sem bjuggu umhverfis Spörtu og stunduðu verslun og iðnað.
Pelópsskagabandalagið
Bandalag borgríkja sem Spartverjar stofnuðu um 560 f.Kr. og leit lýðræðisríki hornauga.
Þemistókles
Leiðtogi í Aþenu sem fékk því framgengt að gróði úr nýfundnum silfurnámum væri nýttur til að smíða 200 herskip.
Deleyska sjóborgasambandið
Bandalag grískra borgríkja stofnað árið 477 f.Kr. undir forystu Aþenu sem vann aftur borgríkin í Litlu-Asíu og tryggði Aþenu stjórnmála- og efnahagslega yfirburði.
Periklesaröld
Tímabilið 460–430 f.Kr. sem oft er kallað gullöld Aþenu; einkenndist af menningarblóma, uppbyggingu Parþenon og upptöku launagreiðslna fyrir opinber störf.
Pelópsskagastríðið
Langvinnt stríð á árunum 431–404 f.Kr. milli Pelópsskagabandalagsins og deleyska sjóborgasambandsins sem lauk með ósigri Aþenu.
Konungsfriðurinn
Friðarsamkomulag frá 387 f.Kr. sem Persar stóðu fyrir og tryggði þeim aftur yfirráð yfir grískum borgríkjum í Litlu-Asíu.
Filippus II.
Konungur Makedóníu frá 359 f.Kr. sem gerði ríkið að herveldi, sigraði Aþenu og Þebu við Keróneu 338 f.Kr. en var myrtur árið 336 f.Kr.
Alexander mikli
Sonur Filippusar II. sem lagði undir sig Persaveldi, komst allt að Indusfljóti og breiddi út gríska menningu uns hann lést 323 f.Kr.
Hellenismi
Menningarsamruni austrænna og grískra áhrifa sem hófst með herferð Alexanders mikla og stóð frá um 330 til 30 f.Kr.
Ríki Selevkída
Ósamstætt stórríki í Sýrlandi sem varð til eftir dauða Alexanders mikla og brotnaði fljótt upp.
Ptólemear
Konungsætt af grísk-makedónskum uppruna sem fór með völd í Egyptalandi frá dögum Alexanders mikla fram á daga Kleópötru.
Kaos
Gapandi tóm sem var til í upphafi heims samkvæmt grískri goðafræði áður en Gaia og Tartaros urðu til.
Tartaros
Myrkir undirheimar sem voru neðst í Hadesarheimi þangað sem goðsagnaverur fóru sem urðu sekar um ódæði.
Prómeþeifur
Títan sem bjó til mennina úr leir áður en gyðjan Aþena gaf þeim líf.
Ókeanos
Mikill sjór sem samkvæmt heimsmynd forngrískrar goðafræði umkringdi jörðina.
Seifur
Æðstur Ólympsguða og vörður laga og reglu sem ríkti yfir himninum; einkennistákn hans voru eldingin, örninn og Ægisskjöldurinn.
Hera
Drottning himnanna, kona Seifs og verndargyðja hjónabandsins; hafði páfuglinn sem einkennistákn.
Póseidon
Konungur sjávarins og guð jarðskjálfta; hestar og naut voru honum helguð og bar hann þrífork sem einkennistákn.
Aþena (gyðja)
Meygyðja visku, snilli, hernaðarkænsku, handiðna og lista og verndari borgríkjasamfélagsins; einkenndist af vopnum, herklæðum og uglu.
Apollon
Guð líkamsfegurðar, hreysti, ljóss, tónlistar, skáldskapar og bogfimi sem grundvallaði véfréttina í Delfi með því að drepa slönguna Pýþon.
Hermes
Sendiboði guðanna og fylgdarmaður sálna til undirheima, einnig guð mælskulistar, vegfarenda, hjarðmanna, kaupmanna, þjófa og íþrótta.
Díonýsos
Vín- og frjósemisguð, yngstur Ólympsguða (nefndur Bakkus hjá Rómverjum), tengdur leyndum trúarfélögum.
Pan
Hjarðmannsguð með geitafætur, klaufir og horn sem spilaði á flautu og gat vakið felmtur eða ótta (panik).
Þales
Elstur jónísku náttúruspekinganna, oft nefndur faðir heimspekinnar, sem taldi vatn vera grundvallarefni alls.
Empedókles
Náttúruspekingur sem hélt því fram að grundvallarefnin væru fjögur: loft, eldur, jörð og vatn (höfuðskepnurnar fjórar).
Demókrítos
Heimspekingur á 5. öld f.Kr. sem setti fyrstur fram kenningu um að tilveran væri samsett úr ódeilanlegum frumeindum (atómum).
Sófistar
Kennarar í rökfræði og mælsku sem aðhylltust afstæðishyggju, efahyggju og einstaklingshyggju og voru lítt trúaðir.
Sókrates
Heimspekingur sem gerði siðfræði að þungamiðju heimspekinnar, leitaði algildra sanninda en var dæmdur til dauða árið 399 f.Kr.
Frummyndakenningin
Kenning Platóns sem kveður á um að efnisheimurinn sé aðeins ófullkomið endurskin frummyndaheimsins.
Aðleiðsla (induktion)
Aðferð sem Aristóteles beitti til að móta raunhyggju (empirisma) með því að byggja þekkingu á athugunum á raunveruleikanum og íhugun.
Hippókrates
Frumkvöðull sem kallaður er faðir læknisfræðinnar fyrir að losa lækningar frá trúnni og hafna því að sjúkdómar væru refsing guðanna.
Heródótos
Fyrsti sagnaritarinn, nefndur faðir sagnfræðinnar, sem ferðaðist víða og skrifaði hlutlausa frásögn af Persastríðum.
Þúkydídes
Sagnaritari sem ritaði sögu Pelópsskagastríðsins og beitti aðferðum kennisögu.
Parþenon (Meyjahofið)
Frægasta bygging Grikklands, reist í dórískum stíl á Attíkuhæð á 5. öld f.Kr. í stjórnartíð Periklesar.
Epikúrismi
Heimspekistefna kennd við Epikúros sem lagði áherslu á hamingjuleit með lífsnautnum og flótta frá sársauka.
Stóuspeki
Heimspekistefna stofnuð af Zenon sem boðaði hamingju í gegnum einfalt meinlætalíf og ræktun skyldu sinnar.
Múseion
Merk menntastofnun í Alexandríu á helleníska tímanum sem hýsti allt að 700 þúsund bókrollur og var miðstöð vísinda.
Eratosþenes
Vísindamaður við Múseion á 3. öld f.Kr. sem reiknaði ummál jarðar.
Aristarkos frá Samos
Fræðimaður á helleníska tímanum sem setti fram sólmiðjukenninguna, þótt lítið mark væri tekið á henni á þeim tíma.