1/74
Looks like no tags are added yet.
jaki jest produkt genu lacZ z operonu laktozowego?
B-galaktozydaza
jak został zmodyfikowany enzym użyty na ćwiczeniach?
na N-końcu został dodany peptyd składający się z 6 histydyn
na C-końcu został dodany epitop HA (fragment białka hemaglutyniny wirusa grypy) składający się z 9 aminokwasów
teoretyczna masa cząsteczkowa zmodyfikowanej B-galaktozydazy?
120 980 Da (pod warunkiem, że żaden z aminokwasów nie zostanie usunięty i żadna inna grupa nie zostanie dołączona)
gdzie znajduje się sekwencja kodująca oczyszczone białko?
na plazmidzie pET-28a, który został wprowadzony do bakterii E. coli szczepu BL21(DE3)
jaką sekwencję ori zawiera ten plazmid? jaki jest tego skutek?
ori typu ColE1 (pochodząca z plazmidu pBR322)
→ liczba kopii ok. 40 na 1 komórkę
co zwiera genom E.coli?
wbudowany genom faga lambda
gen kodujący polimerazę RNA z faga T
operon laktozowy zmodyfikowany pod genom faga lambda
operon wiążący represor laktozowy
promotor wiążący polimerazę RNA E. coli
gen lacI kodujący represor
co zawiera plazmid pET-28a wprowadzony do bakterii?
gen kodujący zmodyfikowaną B-galaktozydazę pod kontrolą promotora dla polimerazy RNA faga T7
promotor dla polimerazy RNA faga T7
dodatkowy gen lacI
gen markerowy - oporność na kanamycynę
ori
kiedy następuje uruchomienie ekspresji?
po dodaniu induktora do pożywki, który wiąże się z represorem laktozowym, pozwalając na przyłączenie się polimerazy RNA E.coli do promotora i syntezę polimerazy RNA faga T7
jakiego induktora używamy?
IPTG - syntetyczny induktor, pomimo tego, że należy do grupy B-galaktozydów, nie jest hydrolizowany przez B-galaktozydozę
dlaczego IPTG nie jest hydrolizowany?
ze względu na obecność siarki w miejscu atomu tlenu w wiązaniu glikozydowym (wiązanie tiogalaktozydowe)
jakie “dodatki” sprzyjają przy produkcji i oczyszczaniu białka?
plazmid - zawiera RBS (zapewnia efektywny start translacji)
bakterie - pozbawienie dwoch endogennych proteaz (mutacja w genach lon i ompT)
jak otrzymujemy lizast bakterii?
inkubacja komórek przez 4 h IPTG
odwirowanie komórek
zawieszenie w buforze lizującym (50mM NaH2PO4, pH=8, 30mM NaCl)
chlorek sodu - utrzymuje siłę jonową roztworu
fosforan - ytrzymanie odpowiedniego pH i siły jonowej)
poddanie bakterii sonikacji (rozbijanie ultradźwiękowe)
odwirowanie cząsteczek posonikacyjnych → otrzymuje się klarowny lizat z rozpuszczonymi w nim białkami
jaka jest inna metoda otrzymywania białek z komórek bakteryjnych?
trawienie ściany komórkowej bakterii lizozymem i dalej lizę komórek przy pomocy szoku osmotycznego (bufor hipotoniczny)
czym są ciała inkluzyjne?
peodukowane białko ulega akumulacji w formie nierozpuszczonej, tworząc właśnie takie agregaty
jaka jest bezpośrednia przyczyna powstawaina ciał inkluzyjnych?
→ wysoki poziom syntezy rekombinowanego białka → wyczerpanie się bakteryjnych systemów kontroli jakości → akumulacja niesfałdowanych, częściowo sfałdowanych lub błędnie sfałdowanych białek
jakim oroblemem może być akumulacja eukariotycznych białek produkowanych przez bakterie?
brak specyficznych chaperonów eukariotycznych
brak specyficznych enzymów wprowadzających postranslacyjne modyfikacje
jak można zwiększyć rozpuszczalność białka (zapobiec tworzeniu ciał inkluzyjnych)?
modyfikacja wektora, który umożliwia dołączenie:
polipeptydu, który sam jest łatwo rozpuszczalny
sekwencji kierującej białko do przestrzeni peryplazmatycznej, gdzie panują bardziej sprzyjające warunki do fałdowania białek
stosując szczepy bakteryjne pozbawione aktywności reduktazy tioredoksynowej i reduktazy glutationowej (mutacje w genach trxB i gor)
→ ułatwia to powstawanie w ich cytoplazmie wiąza dwusiarczkowych → wymagają takich wiązań do prawidłowego fałdowania
zmniejszenie szybkości syntezy białka, poprzez:
obniżenie stężenia IPTG
obniżenie temperatury hodowli
użycie pożywki minimalnej
zwiększenie napowietrzenia hodowli bakteryjnej
zmienienie czasu indukcji oraz fazy hodowli bakteryjnej, w której podawany jest induktor
co jeśli nawet po zastosowaniu procedur zwiększającyh rozpuszczalność białka nadal pozostają one w frakcji nierozpuszczalnej?
→ można zastosować procedurę izolacji w warunkach denaturujących
stosuje się roztwory do lizy zawierające 2-8 M mocznik lub 3-6 M chlorowodór guanidyny
procedurę tą stosuje się głównie do białek, które nie wymagają zachowania struktury przestrzennej (np. antygeny), niż do białek enzymatycznych (można przywracać strukturę in vitro, ale jest to niewydajne)
jakie są plusy formowania ciał inkluzyjnych?
może ułatwić izolację, ponieważ zagregowane białko:
występuje w wysokim stężeniu i łatwo je można oczyścić
jest chronione przed ewentualną proteolizą
występując w formie nieaktywnej nie hamuje wzrostu bakterii, jeśli jest toksyczne
jaka jest inna przyczyna występowania białka we frakcji nierozpuszczonej, jeśli nie przez tworzenie ciał inkluzyjnych?
hydrofobowe białka mogą wiązać się silnie z blonami bakteryjnymi, a hydrofilowe (obdarzone silnym ładunkiem elektrycznym) - z kwasami nukleinowymi
co zrobić, gdy takie białka zwiążą się z częściami rozbitej komórki bakteryjnej?
dodać do buforu lizującego detergenty niejonowe (np. Trition-100) do błon lub przez trawienie kwasów nukleinowych nukleazami (np. DNAza lub RNAza A)
jak zminimalizować degradację białka?
poprzez dodanie do buforu lizującego proteaz (peptydaz)
jaka peptydaza używana jest na ćwiczeniach?
PMSF - inhibitor proteaz serynowych i cysteinowych oraz inhibitor acetylocholinoesterazy (toksyczne dla człowieka)
jest bardzo niestabilny w wodzie (rozkłada się), dlatego przechowuje się go w postacji bezwodnych roztworów (bezwodny etanol lub izopropanol)
okres póltrwania PMSF
w temp. 25C i pH=8 → 35 minut
czym jest chromatografia?
to grupa technik rozdziału składników mieszaniny (np. białek) przy wykorzystaniu ich różnic w podziale między dwie niemieszające się ze sobą fazy (ruchoma i stacjonarna) albo różnic w ich wiązaniu się do odpowiedniego złoża
jaki rodzaj chromatografii wykorzystywany jest na ćwiczeniach?
chromatografia powinowactwa do immobilizowanego metalu (IMAC)
jakie złoże wykorzystywane jest na ćwiczeniach?
Ni-NTA agaroza (kompleks jonów Ni2+ z kwasem nitrylotrioctowym, związany kowalencyjnie z agarozą)
dlaczego złoże Ni-NTA?
izolowana B-galaktozydaza posiada dodany krótki peptyd na N-końcu, złożony z aż 6 histydyn → silnie wiąże się z kwationami metali kolorowych dwuwartościowych (Ni, Co, Zn, Cu), które są unieruchomione na powierzchni podłoża
kolejne etapy ze złożem
mieszanie lizatu zawierającego białka ze złożem (zwiększenie wydajności wiązania)
wirowanie (niezwiązane białka pozostają w supernatancie, a specyficznie związane są na dnie wraz ze złożem)
odrzucenie supernatantu* (można go zachować do kontroli)
płukanie złoża buforem usuwającym białka związane niespecyficznie → używa się w tym celu kilkukrotnie niższe stężenie imidazolu (20-50 mM) niż do elucji
elucja bialek specyficznie związanych ze złożem za pomocą wysokiego stężenia imidazolu (100-250 mM)
czym jest imidazol?
związek aromatyczny o budowie podobnej do histydyny, konkuruje on o wiązanie do Ni-NTA, wypiera je dzięki swojemu wysokiemu stężeniu podczas elucji (pozostaje na podłożu i też trochę w preparacie uwolnionego ze złoża białka specyficznie związanego)
dlaczego czasami dodaje się imidazol w stężeniu 10 mM do izolatu?
przeciwdziała to ewentualnemu niespecyficznemu wiązaniu ze złożem do białek, które naturalnie posiadają w swej cząsteczce reszty histydyny
dlaczego należy od razu po zakończeniu chromatografii usunąć imidazol z preparatu oczyszczonego białka?
→ negatywnie wpływa na rozpuszczalność białek, powodując ich wytącenie z roztworu
nie należy przechowywać białek, szczególnie po ich zamrożeniu
można go usunąć stosując ultrafiltrację, dializę lub sączenie molekularne
kiedy jeszcze białko zawierające ciąg histydyn może się związać ze złożem?
kiedy białko to nie będzie miało swojej natywnej struktury przestrzennej → umożliwia to oczyszczenie białek otrzymanych w warunkach denaturujących
B-galaktozydaza
→ hydrolizuje wiązanie glikozydowe w swoim naturalnym substracie - laktozie, ale też w chromogennych substratach:
X-Gal - dający produkt będący pochodną indygo i niebieskim zabarwieniu
ONPG - dając żółty o-nitrofenol
+ galaktoza
kiedy używany jest X-Gal a kiedy ONPG?
→ X-Gal pry badaniu B-galaktozydazy in vivo (niebieskie kolonie bakterii rosnące na pożywce stałej)
→ ONPG przy badaniu in vitro
czym zatrzymuje się reakcję hydrolizy ONPG?
węglanem sodu (który ze względu na alkaiczne pH pogłębi żółty kolor)
do czego może być wykorzystywana metoda takiego zatrzymywania reakcji hydrolizy ONPG?
do wyznaczania stałej Michaelisa-Menten (KM) i szybkości maksymalnej (Vmax) - temp. 37C - powstały produkt o-nitrofenol oznacza się ilościowo, np. spektrofotometrycznie przy długości fali 420 nm
jakjest kontrolowany stopień oczyszczenia i ewentualna degradacja B-galaktozydazy?
przez analizę próbek z poszczególnych etapów izolacji poddanych SDS-PAGE - elektroforeza w żelu polakrylamidowym z dodecylosiarczanem sodu
czym jest elektroforeza?
to ruch cząsteczek obdarzonych ładunkiem (jonów) w roztworze pod wpływem przyłożonego prądu (np. stałego)
punkt izoelektryczny białek
w pH powyżej ich pI są anionami, a poniżej - kationami
polakrylamid
otrzymywany jest w reakcji polimeryzacji akrylamidy, gdzie w tej reakcji katalizatorem jest TEMED (dodaje się go na sam koniec), a inicjatorem - nadsiarczan amonu (rozbija się na 2 wolne rodniki, atakujące akryladmid), a reakcję zatrzymuje się tlenem z powietrza (odcina się warstwą wody)
jakie 2 części przygotowuje się do żelu do elektroforezy?
żel rozdzielający o stężeniu 8-20%
żel zagęszczający o stężeniu 4% (kieszonki)
czym jest modyfikacja Lamnli’ego?
w typowej elektroforezie stosuje się tzw. ciągły system (ten sam bufor przy elektrodach i w żelu), tutaj zaś stosuje się tzw. nieciągły system (używa się buforów różniących się rodzajem jonów, siłą jonową i pH)
co daje taki system nieciągły?
zwiększa pojemność żelu (objętości próbki rozcieńczonego białka, której można nanieść do kieszonki) i jego rozdzielczość
co należy zrobić z białkami przed naniesieniem na żel?
ogrzać je przez 3-5 min w 100C w obecności czynnika redukującego (DTT lub B-merkaptoetanolu) oraz SDS 2%
co robi SDS?
jest to mocny anionowy detergent (dysocjuje w wodzie na kation sodu i anion dodecylosiarczanowy) - anion łączy się z białkami (1,4 g SDS na 1g białka), nadając wszystkim białkom mocny ładunek ujemny i opłaszcza je, nadajac im wszystkim kształt liniowy, przy czym najmniejsze białka migrują najszybciej
po co dodaje się 10% glicerol?
służy do obciążenie próbki tak, żeby opadła na dno kieszonki
po co dodaje się błękit bromofenolowy (0,01%)?
jest to mały barwny anion, który migruje szybciej niż najmniejsze białka i dzięki temu umożliwia śledzenie postępów elektroforezy
działanie systemu nieciągłego Lameli’ego
żel zagęszaczający - pH=6,8 i duże pory w żelu
Cl- migrują najszybciej i pozostawiają za sobą strefę niskiej przewodności, niskim gradiencie napięcia i wysokim pH
glicyna ma pI równe 6,7-6,8 → jest prawie obojętna, więc migruje wolno
białka z SDS poruszają się między nimi → zostają “ściśnięte” w cienkie pasmo, ale jeszcze się nie rodzielają
żel rozdzielający - pH=8,8 i mniejsze pory w żelu
glicyna staje się ujemnie naładowana i przyspiesza → wyprzedza białka (nie są już ściśnięte między glicyną a Cl-)
gęstszy żel hamuje białka niezależnie od ich wielkości → małe białka migrują szynciej, a duże - wolniej (właściwy rozdzial)
dlaczego utrwala się białka w żelu?
po SDS-PAGE białka nadal są rozpuszczalne i mogłyby dyfundować, czyli rozmywać swoje prążki
czym się utrwala białka w żelu?
żel utrwala się mieszaniną 45% metanolu i 10% kwasu octowego w wodzie, co powoduje wytrącenie białek w postaci nierozpuszczalnych agregatów w miejscu, gdzie znajdowały się w momencie zakończenia rozdziału
barwienie Coomassie
błękit brylantowy Coomassie R-250 (CBB R-250)
barwi niespecyficznie praktycznie wszystkie białka na ciemnoniebiesko
intensywność prążka jest w przybliżeniu proporcjonalna do ilości białka
roztwór do barwienia oprócz samego barwnika zawiera metanol i kwas octowy
metanol rozpuszcza barwnik
kwas octowy zapewnia kwaśnie środowisko do tworzenia kompleksu barwnika z białkiem
po zakończeniu barwienia nadmiar barwnika z żelu usuwa się płucząc żel w 7,5% kwasie octowym
czułość: poniżej około 50 ng białka
jak można skrócić czas procedury barwienia?
poprzez mieszanie i podrzewanie roztworów → przyspiesza to dyfuzję cząsteczek barwnika
co dokładnie się dzieje podczas barwienia?
mechanizm nie jest do końca wyjaśniony, ale:
→ CBB R-250 oddziałuje elektrostatycznie z grupami aminowymi białek, wiąże się preferencyjnie do aminokwasów zasadowych, ale oddziałuje także z innymi ugrupowaniami, zwłaszcza aromatycznymi
znacznie czulsze metody barwienia białek
barwienie srebrem
metody wykorzystujące barwniki fluorescencyjne (fluorochromy)
barwienie srebrem
najczulsza metoda barwienia białek i kwasów nukleinowych w żelach poliakrylamidowych
nie jest ilościowa, różne białka mogą z różną skutecznością wiązać srebro
polega na nasączeniu żelu jonami Ag+, a następnie użyciu substancji redukującej jony srebrowe do metalicznego srebra, które jest nierozpuszczalne i widoczne
początkowe zredukowane atomy srebra rozpoczynają dalszy autokatalityczny proces redukcji
etapy barwienia srebrem
utrwalenie - traktowanie żelu kwasem (octowym, trójchlorooctowym) co zapobiega dyfuzji białek z żelu w późnych etapach
uczulanie - tiosiarczan sodu Na2S2O3
S2- reagując ze srebrem przyspiesza wywołanie
jon tiosiarczanowy tworzy kompleks Ag+ zapobiegając redukcji do metalicznego srebra i w tym samym obniżając nieswoiste tło reakcji
nasączanie jonami srebra - inkubacja żelu w roztworze AgNO3
wywołanie - wymaga dodania czynnika redukującego (formaldehyd) i zmiany środowiska na silnie zasadowe (Na2CO3 podnosi pH do 12) → ułatwia to autokatalityczną redukcję
zatrzymanie wywoływania - polega na zakwaszeniu roztworu (np. 7,5% kwasem octowym)
metody barwienia barwnikami fluorescencyjnymi
najpopularniejsze: SYPRO Orange, SYPRO Ruby, EZFluor
barwniki łączą się niekowalencyjnie do białek → dzięki temu można je analizować potem spektrometrią mas czy sekwencjonować metodą degradacji Edmana
max. fluorescencji dla SYPRO Orange i EZFluor osiąga się wzbudzając falą o dł. ok. 300 nm
SYPRO Ruby ma2 max. wzbudzenia - w zakresie UV (ok. 300 nm) i światła niebieskiego (470 nm)
należy wykonane barwienia fotografować (oko ludzkie jest mnie czułe niż błona fotograficzna lub kamera CCD)
droga migracji białka w systemie Lammeli’ego
maleje ona proporcjonalnie do logarytmu dziesiętnego z jego masy cząsteczkowej (małe białka migrują najdalej)
w żelu o prawidłowo dobranym usieciowaniu ta zależność jest prostoliniowa
co można uzyskać używając mieszaniny białek o znanych masach cząsteczkowych, tzw. wzorców masy cząsteczkowej?
w oparciu o ich drogi migracji można wykreślić krzywą wzorcową (krzywą kalibracyjną dla danego żelu) i na jej podstawie wyznaczyć masę badanego białka o migracji mieszczącej się w jej prostoliniowym odcinku
co jeśli do białka są dołączone reszty fosforanowe lub cukrowe? albo białko ma wyjątkowo stabilną strukturę przestrzenną (trudna do denaturacji, np. kolagen, histony)?
masa wyliczona na podstawie ich migracji w żelu może być niepoprawna
np. pepsyna z żołądka świn (fosfoproteina) posiada teoretyczną masę cząsteczkową 34,7 kDa, a w trakcie SDS-PAGE’u wg Laemmli’ego migruje jako białko o masie ok. 45 kDa
(w innych układach buforów może migrować prawidłowo)
ocena prążka uwidocznionego na żelu
→ obecność w ścieżce pojedynczego prążka, na wysokości odpowiadającej masie cząsteczkowej około 121 kDa świadczy o otrzymaniu czystego i nie zdegradowanego preparatu rekombinowanej B-galaktozydazy
→ obecność dodatkowych prążków świadczy o zanieczyszczeniu preparatu, przy czym prążki o mniejsze masie mogą być nie tylko innymi białkami, lecz także produktami degradacji oczyszczonego białka
jak można specyficznie wykryć oczyszczany enzym po SDS-PAGE?
należy zastosować metodę western-blottingu / immunoblottingu
dlaczego do immunoblottingu nie utrwala się białek w żelu?
utrudnia to przeniesienie białek na membranę
zmienia to lub zasłania fragment białka rozpoznawanego przez przeciwciało
jak przenieść białka z żelu na membranę?
należy wykować elektrotransfer - pod wpływem pola elektrycznego białka pokryte SDS przemieszczają się z żelu na membranę - prążek znajdujący się w określonym miejsci żelu trafia w odpowiadające mu miejsce membrany
dlaczego białka przenosi się na membranę?
membrana jest cienka, więc przeciwciała mają łatwy dostęp do białek
białka silnie wiążą się z membraną i pozostają nieruchome
membranę można łatwo płukać i inkubować z kolejnymi roztworami
jak sprawdzić czy białka przeniosły się na membranę?
można ją zabarwić barwnikiem Ponceau S, który przejściowo uwidacznia wszystkie przeniesione białka
można go całkowicie potem odpłukać wodą, dlatego nie przeszkadza on w późniejszym wiązaniu przeciwsciał
jak i po co blokuje się membranę?
membrana wiąże białka niespecyficznie (potrzebne do elektrotransferu z żelu) → może ona też związać niespecyficznie przeciwciała i mogą się przyłączać do pustych miejsc membrany → powstałoby silne tło i trudno byłoby rozpoznać właściwy prążek
aby temu zapobiec membranę dlatego inkubuje się białkiem blokującym nierozpoznawanym przez przeciwciała:
albumina z surowicy cielęcej
kazeina z mleka krowiego
żelatyna
co się dodaje potem do zablokowanej membrany?
przeciwciała pierwszorzędowe / pierwotne
→ rozpoznają one określony fragment badanego białka, czyli jego epitop i przyłączają się do niego swoisto, co pozwala je odróżnić od reszty białek znajdujących się na membrnie
trzeba odpowiednio dobrać rozcieńczenie przeciwciała:
zbyt mało przeciwciała → słaby lub niewidoczny prążek
zbyt dużo przeciwciała → silne tło i niespecyficzne prążki
płukanie membrany - po co?
usuwa się roztwór przeciwiała pierwszorzędowego, które:
nie związały się z żadnym białkiem
przyłączyły się przypadkowo lub bardzo słaby
aby zmniejszyć tło
dlaczego dodaje się przeciwciało drugorzędowe / wtórne?
przeciwciało pierwszorzędowe samo zwykle jest niewidoczne
przeciwciało drugorzędowe jest połączone ze znacznikiem:
alkaiczną fosfatazą (AP)
peroksydazą chrzanową (HRP)
i wiele ich może się przyłączyć do przeciwciała pierwotnego, wzmacniając sygnał
jak wywołać sygnał?
znacznik związany z przeciwciałek drugorzędowym pokazuje, gdzie znajduje się badane białko
alkaiczna fosfataza - do membrany dodaje się substraty BCIP i NBT → enzym przekształca je w nierozpuszczalny barwny produkt w miejscu białka
peroksydaza chrzanowa - katalizuje reakcję luminolu z nadtlenkiem wodoru, podczas reakcji emitowane jest światło (rejestruje się je za pomocą aparatu lub kamery)
co mogą oznaczać dodatkowe prążki?
niespecyficzne wiązanie przeciwciała
produkty degradacji badanego białka
różne postacie lub modyfikacje tego białka
porównanie czułości metod
