TH2 RESPONS

Fysieke uitdrijving van grote parasieten via slijmproductie, spiercontractie ('weep and sweep') en eosinofielen.
Trigger: De epitheelbarrière wordt beschadigd door een groot extracellulair pathogeen (parasiet/worm) → weefselschade en infectie.
Fase 1: Aangeboren immuunrespons — infectiehaard
Herkenning: Sensorcellen en beschadigde epitheelcellen herkennen PAMPs/DAMPs. Het epitheel scheidt specifieke alarmines af: TSLP, IL-25 en IL-33.
Amplificatie (Type 2): Alarmines activeren ILC2 (via transcriptiefactor GATA3). ILC2 produceert IL-5, IL-9 en IL-13, wat leidt tot chemotaxis van eosinofielen, basofielen en mestcellen.
Migratie: Immature DC's nemen parasitaire antigenen op en migreren naar de lymfeklier om te rijpen tot mature DC's (mDC) met hoge expressie van MHC, costimulatie en CCR7.
Fase 2: Adaptieve immuunrespons — lymfeklier
T-cel priming (door mDC):
Signaal 1 & 2: TCR bindt aan het peptide:MHC-complex; B7 bindt aan CD28 voor proliferatie.
Signaal 3: Onder invloed van IL-4 activeert de naïeve CD4+ T-cel transcriptiefactor GATA3 en differentieert tot TH2-effectorcel.
Humorale respons: Een deel van de CD4+ cellen differentieert (via Bcl-6) tot TFH-cellen. In de lymfefollikel helpen zij B-cellen (via CD40-CD40L en IL-4). Dit leidt tot een kiemcentrumreactie met selectieve class-switch naar IgE, en de vorming van plasmacellen en geheugen-B-cellen.
Fase 3: Effectorfase — terugkeer naar infectiehaard
Uittreden: Effectorcellen (TH2) en IgE-antistoffen migreren naar het aangedane weefsel.
Specifieke weefselrespons
TH2 produceert IL-4 en IL-13 voor alternatieve macrofaagactivatie (M2) gericht op weefselherstel.
Weep & Sweep: IL-13 zorgt voor massale mucusproductie (Weep) en versnelde peristaltiek (Sweep) om de worm mechanisch uit te drijven.
Mastcellen en eosinofielen ledigen via IgE-herkenning toxische granules (zoals MBP) direct op de parasiet.