Plan Marshalla
Na Zachodzie i za żelazną kurtyną (1949-1968)
1. Dwa systemy gospodarcze
Plan Marshalla (1947 r.)
Sowiecka odpowiedź na plan Marshalla:
Powstanie Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej (RWPG) w styczniu 1949 r.
Dodatkowe narzędzie kontroli gospodarek państw za żelazną kurtyną.
Umożliwia Związkowi Sowieckiemu wywóz towarów o wartości około 14 mld dolarów z państw satelickich (np. Polski), które przekraczają pomoc od USA w ramach planu Marshalla.
2. Powstanie EWWIS
EWWIS (Europejska Wspólnota Węgla i Stali)
Powstanie w 1952 roku.
Plan Schumana (1950 rok) jako inicjatywa myśląca o integracji europejskiej.
3. NATO i Układ Warszawski w okresie zimnej wojny
Państwa członkowskie NATO (od 1949):
Belgia, Dania, Francja, Holandia, Islandia, Kanada, Luksemburg, Norwegia, Portugalia, Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Włochy.
Rozszerzenie: Grecja, Turcja (1952), RFN (1955), Hiszpania (1982).
Państwa członkowskie Układu Warszawskiego (od 1955):
Albania, Bułgaria, Czechosłowacja, Polska, Rumunia, Węgry, ZSRR.
NRD (od 1956).
Wystąpienie Albanii z Układu Warszawskiego (1968).
4. Koniec stalinizmu
Całkowite podporządkowanie Związkowi Sowieckiemu / Stalinowi:
Niepodzielne rządy partii komunistycznej; zakaz istnienia partii opozycyjnych.
Kult jednostki.
Aparat bezpieczeństwa (np. NKWD/UB) odgrywa kluczową rolę; terror wobec społeczeństwa i obozy pracy (ŁAGRY).
Planowa ateizacja społeczeństwa.
Całkowita kontrola obiegu informacji:
Cenzura.
Nacjonalizacja:
Przejęcie przez państwo rolnictwa, przemysłu i handlu.
Charakterystyka krajów demokracji ludowej w okresie stalinizmu:
Rządy stworzone przez Stalina.
5. Śmierć Stalina i odwilż
Śmierć Stalina:
5 marca 1953 r.
Przejęcie władzy przez Nikitę Chruszczowa:
XX Zjazd KPZS: 25 lutego 1956.
Początek odwilży:
Krytyka rządów Stalina oraz destalinizacja.
Koniec kultu jednostki.
Ograniczenie władzy aparatu bezpieczeństwa KGB (Komitet Bezpieczeństwa Państwowego).
Amnestia dla więźniów politycznych.
Rehabilitacja skazanych.
Złagodzenie cenzury.
Polityka odprężenia: poprawa stosunków z Zachodem do 1960 r.; "pokojowe współistnienie".
Możliwa własna droga do socjalizmu w ZSRR.
6. Rewolucja węgierska (1956)
Powstanie węgierskie (23 października - 10 listopada 1956):
Przewodniczącym węgierskiego rządu stał się Imre Nagy.
24 października na ulice Budapesztu wjeżdżają sowieckie czołgi, nakazane przez węgierską partię komunistyczną.
Przejrzystość reform i wsparcie Nagya przez społeczeństwo sprzeciwiające się starym praktykom.
Interwencja radziecka:
Rankiem 4 listopada 1956 r. armia radziecka ponownie wkroczyła do Budapesztu na polecenie Kremla.
Walki trwają tydzień; aż do końca listopada Węgry zostają podbite przez wojska radzieckie.
Skutki rewolucji:
Ok. 200 tysięcy Węgrów uciekło na Zachód;
W walkach zginęło ok. 2.5 tys. Węgrów i ponad 700 żołnierzy radzieckich.
Imre Nagy i innych uczestników rewolucji skazano na karę śmierci.
Rządy węgierskie przez następne 32 lata sprawują ci, którzy wezwali armię radziecką przeciw własnemu narodowi.
7. Praska wiosna (1968)
Socjalizm z ludzką twarzą:
Jakie zmiany i reformy mogą być wprowadzone w ramach socjalizmu?
Doktryna Breżniewa "ograniczonej suwerenności":
Ograniczenie suwerenności państw członkowskich na rzecz interesów wspólnoty socjalistycznej.
Wszyscy komuniści obowiązani do wierności ZSRR.
Interwencja państw Układu Warszawskiego (20/21 sierpnia 1968 r.) w odpowiedzi na Praską Wiosnę.
8. Mur Berliński
Symbol zimnej wojny i podziału Europy:
Zbudowany 12/13 sierpnia 1961 r., reprezentuje podział między Wschodem a Zachodem.