Fizjologia Neuronu - Podstawy i Potencjały

Budowa i Funkcja Neuronu

  • Neuron to funkcjonalna komórka nerwowa, stanowiąca podstawową jednostkę układu nerwowego.
  • Budowa neuronu obejmuje następujące elementy:
    • Ciało komórki (perykarion): Główna część neuronu zawierająca jądro i organelle.
    • Dendryty: Liczne wypustki, których funkcją jest odbieranie sygnałów z otoczenia.
    • Akson: Pojedyncza wypustka, znana również jako włókno nerwowe, odpowiedzialna za przekazywanie sygnału dalej.
  • Synapsa to miejsce, w którym impuls przesuwa się na kolejną komórkę. Składa się z:
    • Błony presynaptycznej: Końcówka aksonu uwalniająca neuroprzekaźniki.
    • Szczeliny synaptycznej: Przestrzeń między komórkami.
    • Błony postsynaptycznej: Zakończenie dendrytu kolejnej komórki, odbierające sygnał.

Typy Komórek Nerwowych pod Względem Budowy

  • Neurony można sklasyfikować na podstawie liczby wypustek i ich rozmieszczenia:
    • Komórka wielobiegunowa: Posiada wiele dendrytów i jeden akson. Występuje najczęściej, np. w korze mózgowej oraz w rogach przednich rdzenia kręgowego.
    • Komórka dwubiegunowa: Posiada jeden dendryt i jeden akson. Przykładem jest siatkówka oka.
    • Komórka pseudo-jednobiegunowa: Posiada jedną wypustkę, która następnie rozchodzi się w dwóch przeciwnych kierunkach (jeden kierunek pełni rolę dendrytu, drugi aksonu). Występuje w zwojach rdzeniowych (czuciowych).

Potencjał Spoczynkowy

  • Potencjał spoczynkowy wynosi średnio 70mV-70\,mV.
  • Definicja: Jest to różnica ładunków elektrycznych pomiędzy wnętrzem a otoczeniem neuronu w stanie spoczynku (brak przewodzenia impulsu nerwowego).
  • Miejsce występowania: Błona komórkowa neuronu.
  • Mechanizm wytwarzania i utrzymywania potencjału spoczynkowego:
    • Pompa sodowo-potasowa: Aktywnie transportuje 3Na+3\,Na^+ na zewnątrz komórki oraz 2K+2\,K^+ do wewnątrz.
    • Przeciekowe kanały potasowe (K+K^+): Są bardziej przepuszczalne niż kanały sodowe, co pozwala na dyfuzję jonów zgodnie z gradientem stężeń.
    • Przeciekowe kanały sodowe (Na+Na^+): Charakteryzują się mniejszą przepuszczalnością.
  • Rozkład jonów i ładunków:
    • Wnętrze komórki: Wysokie stężenie jonów potasu (K+K^+) oraz obecność ujemnie naładowanych anionów białkowych i fosforanowych, co nadaje wnętrzu ładunek ujemny 70mV-70\,mV.
    • Otoczenie komórki: Wysokie stężenie jonów sodu (Na+Na^+) i chloru (ClCl^-), co skutkuje ładunkiem dodatnim.
  • Udział poszczególnych elementów w potencjale:
    • Aniony białkowe/fosforanowe: 65mV-65\,mV.
    • Jony K+K^+: 10mV-10\,mV.
    • Jony Na+Na^+: +5mV+5\,mV.

Zmiany Potencjału Błonowego

  • Podstawowe pojęcia opisujące zmiany napięcia na błonie:
    • Depolaryzacja: Przesunięcie potencjału w kierunku wartości dodatnich (np. do +30mV+30\,mV). Prowadzi do pobudzenia neuronu.
    • Repolaryzacja: Powrót potencjału błonowego do poziomu spoczynkowego po wystąpieniu depolaryzacji.
    • Hiperpolaryzacja: Spadek potencjału błonowego do wartości bardziej ujemnych niż potencjał spoczynkowy (np. 90mV-90\,mV). Powoduje hamowanie neuronu.

Potencjały Postsynaptyczne (PSP)

  • Potencjał stopniowany to lokalne, stopniowe zmiany napięcia w błonie neuronu (zbliżanie lub oddalanie potencjału od progu pobudzenia).
  • Występuje w błonie postsynaptycznej neuronu.
  • EPSP (Excitatory Postsynaptic Potential): Pobudzający potencjał postsynaptyczny.
    • Wywoływany przez neuroprzekaźniki pobudzające, np. glutaminian.
    • Mechanizm: Otwarcie kanałów Na+Na^+ i napływ tych jonów do wnętrza.
    • Skutek: Depolaryzacja.
  • IPSP (Inhibitory Postsynaptic Potential): Hamujący potencjał postsynaptyczny.
    • Wywoływany przez neuroprzekaźniki hamujące, np. GABA.
    • Mechanizm: Otwarcie kanałów potasowych (K+K^+) lub chlorkowych (ClCl^-).
    • Skutek: Hiperpolaryzacja (potencjał spada np. do 90mV-90\,mV).
  • Potencjał progowy: Poziom napięcia (55mV-55\,mV), którego osiągnięcie jest niezbędne do wygenerowania potencjału czynnościowego.

Mechanizm Uwalniania Neuroprzekaźników

  • Proces uwalniania neuroprzekaźników zachodzi etapowo:
    1. Napływ jonów wapnia (Ca^{2+) do zakończenia presynaptycznego.
    2. Wapń powoduje fosforylację synapsyny I.
    3. Pęcherzyki synaptyczne zostają uwolnione z połączenia z włóknami aktynowymi.
    4. Jon Ca^{2+ łączy się z synaptotagminą, co aktywuje kompleks białek SNARE (v-SNARE i t-SNARE).
    5. Następuje fuzja pęcherzyka z błoną presynaptyczną.
    6. Zawartość pęcherzyka (neuroprzekaźnik) zostaje uwolniona do szczeliny synaptycznej.

Potencjał Czynnościowy i Kanały Napięto-Zależne

  • Potencjał czynnościowy charakteryzuje się gwałtowną zmianą napięcia:
    • Faza depolaryzacji: Wzrost napięcia od 55mV-55\,mV (próg) do wartości szczytowej ok. +30mV+30\,mV.
    • Faza repolaryzacji: Spadek napięcia z powrotem do poziomu spoczynkowego.
    • Faza hiperpolaryzacji: Przejściowy spadek poniżej 70mV-70\,mV (do ok. 90mV-90\,mV).
  • Charakterystyka kanałów sodowych (Na+Na^+) sterowanych napięciem:
    • Stan spoczynkowy: Kanały zamknięte przy napięciu 70mV-70\,mV.
    • Otwarcie kanałów: Następuje po osiągnięciu progu 55mV-55\,mV; gwałtowny napływ Na+Na^+ do komórki.
    • Inaktywacja: Przy napięciu +30mV+30\,mV kanały zamykają się i stają się nieaktywne.
  • Okresy oporności (refrakcji):
    • Okres bezwzględnej oporności: Czas, w którym neuron jest całkowicie niewrażliwy na bodźce, związany z inaktywacją kanałów sodowych.
    • Okres względnej oporności: Czas podczas hiperpolaryzacji, kiedy bodziec o silniejszym natężeniu może wywołać kolejny potencjał.