Ewolucjonizm i socjobiologia
Ewolucjonizm
Definicja
Ewolucjonizm jest jednym z najdawniejszych nurtów na gruncie nauk społecznych oraz przyrodniczych. Zbiera teorie, które mówią o etapowym rozwoju społeczeństw, odbywającym się w zbliżony sposób w każdym społeczeństwie, od prymitywnych zbiorowości po nowoczesne, zorganizowane struktury.
Kluczowe postacie
Wśród najważniejszych reprezentantów ewolucjonizmu wyróżnia się:
- Herbert Spencer
- Auguste Comte
- Emile Durkheim
- Edward Tylor
- Ferdynand Tönnies
Metodyka
Ewolucjonizm nie występował w jednolitej postaci i przyjmował różne warianty. Wspólną metodą był tzw. pozytywizm, który zakładał, że natura rzeczywistości ma charakter jednolity, a ludzie oraz ich środowisko są częścią przyrody.
Wynikało to z tezy, że badania ludzi i środowiska powinny być przeprowadzane jak w przypadku innych zjawisk biologicznych. Wiedza powinna być naukowa, oparta na faktach i zależnościach międzypolitycznych, przez co nie zajmowano się zjawiskami nadprzyrodzonymi lub woluntaryzmem.
Główne tezy ewolucjonizmu
- Ludzie są podlegli konkretnym przyczynom i skutkom, podobnie jak zjawiska naturalne.
- Koncentrują się na genezie zjawisk w celu ich zrozumienia.
Zmiany i postęp
- Uznawano, że charakter natury ludzkiej jest niezmienny (chociaż główne cechy mogą ewoluować).
- Ewolucja to proces przechodzenia organizmów z „niższych” do „wyższych” stanów; cały proces percepcyjny i społeczny był postrzegany jako postępowy.
- Ewolucja zachodzi wolno, w sposób stopniowy, w bardzo zróżnicowanych obszarach, w tym socjalnych.
Ewolucjonizm unilinearny
- Jednym z bardziej wpływowych (ale też krytykowanych) kierunków był ewolucjonizm unilinearny, reprezentowany przez Comte'a.
- Comte postulował, że ewolucja przebiega w sposób jednolity, dzieląc ją na trzy podstawowe fazy:
- Teologiczną
- Metafizyczną
- Naukową (pozytywistyczną)
Fazy ewolucji według Comte'a
- Faza teologiczna: Objaśnienia rzeczywistości poprzez siły nadnaturalne.
- Charakteryzuje się silnym uzależnieniem myślenia od uczuć.
- Faza metafizyczna: Wyjaśnienia poprzez analizę rozumową oraz abstrakcyjne pojęcia
- Myślenie oparte na intelekcie.
- Faza naukowa: Wyjaśnienia poprzez analizę przyczynowo-skutkową
- Umożliwia prognozowanie i ustalanie prawidłowości społecznych.
Spójność społeczna
- Comte uważał, że spójność społeczna jest niezbędna do podtrzymania porządku społecznego, co można osiągnąć dzięki:
- rodzinie
- podziałowi pracy
- władzy
- religii
Krytyka ewolucjonizmu jednoliniowego
Na przełomie XIX i XX wieku krytyka ewolucjonizmu jednoliniowego skupiła się na:
- ignorowaniu wieloaspektowości rozwoju
- braku dostatecznych dowodów empirycznych
Antropolodzy zaczęli badać postęp, stawiając pytania o uproszczone typologie społeczeństw.
Neoewolucjonizm
Charakteryzacja
Neoewolucjonizm charakteryzuje się:
- Odejściem od szerokich analiz
- Badaniem zdajniejszych cywilizacji i kultur
- Koncentracją na przyczynach mechanizmów rozwoju.
Socjobiologia
Definicja
Socjobiologia to dziedzina nauki zajmująca się wyjaśnieniem zjawisk społecznych i zachowań ludzkich poprzez pryzmat teorii ewolucji i doboru naturalnego, głównie w kontekście wpływu biologii na społeczne oraz zachowania.
Pionierzy socjobiologii
Do pionierów socjobiologii można zaliczyć Comte'a oraz Spencera.
Kluczowe aspekty badawcze
- Czerpanie z różnych dziedzin, takich jak:
- socjologia
- psychologia (szczególnie ewolucyjna)
- ekologia behawioralna
- językoznawstwo
Współczesny przedstawiciel
Wybitnym przedstawicielem socjobiologii był Edward Osborne Wilson, twórca terminu socjobiologia.
Wilson podkreślał rolę doboru naturalnego i uważał, że ewolucja społeczna opiera się na czynnikach biologicznych.
Wyzwania w socjalizacji
Podkreślał, że człowiek jest „obciążony” genetycznym egoizmem, ale musi dążyć do altruizmu, co jest kluczowe dla przetrwania społeczeństwa i interakcji społecznych.
Teoria ewolucyjne darwinizmu
- Darwin odpowiedzialny za dwa kluczowe dzieła:
- "O powstawaniu gatunków" (1859)
- "Wyrazu uczuć u człowieka i zwierząt" (1872)
- Darwin sformułował koncepcję ewolucji jako procesu, który jest mechanistyczny i szeroko zakłada istnienie jednego wspólnego przodka.
- Dobór naturalny zapewnia przeżycie najkorzystniejszych zmian i eliminację szkodliwych zmian - to zjawisko znane jako gradualizm.
Teoria płciowości
- Darwin zajął się również kwestią płci, uznając rozmnażanie płciowe jako źródło różnorodności cech, co sprawia, że następuje zróżnicowanie.
- Wprowadzenie pojęcia adaptacji: działania związane z osiąganiem sukcesu reprodukcyjnego.
Kryteria doboru partnerów według płci
- Kobiety selekcjonują partnerów aby znaleźć tych, którzy będą wspierać potomstwo.
- Mężczyźni obawiają się o pewność ojcostwa ze względu na ukrytą owulację, co prowadzi do problemu „niepewności ojcowskiej”.
Związki krótkoterminowe i długoterminowe
W obu typach związków kryteria są ukierunkowane na cechy fizyczne i zdrowotne partnerów.
Altruizm
Typy altruizmu
- Altruizm krewniaczy (dobór krewniaczy)
- Altruizm odwzajemniony
Przykłady
- Dobór krewniaczy polega na zachowaniach altruistycznych dla zapewnienia sukcesu w reprodukcji.
- Altruizm odwzajemniony oznacza dążenie do pomocy w oczekiwaniu na rewanż w przyszłości.
Teoria altruizmu według Hamiltona
- William Hamilton jako twórca teorii doboru krewniaczego; presja rozwoju altruizmu w relacjach pokrewieństwa.
Podsumowanie
Zrozumienie ewolucjonizmu i socjobiologii przyczynia się do lepszego wglądu w dynamikę zachowań społecznych i ewolucyjnych człowieka oraz ich biologiczne podstawy.
Literatura uzupełniająca
- Koonin E.V., Ewolucjonizm darwinowski w świetle genomiki, Zielona Góra, 2018.
- Marzec M., Wybrane zachowania seksualne z perspektywy ewolucyjnej, Warszawa, 2014.
- Marzec-Holka K., Radziewicz-Winnicki A., Wiłkomirska A., Nauki społeczne wobec zmiany – alternatywa scalania (inspiracje dla współczesnej pedagogiki), Warszawa, 2018.
- Niczyporuk S., Uchmański J., Przejawy i przyczyny altruizmu u zwierząt, Warszawa, 2021.
- Ober-Domagalska B., Płeć i teorie – rozwój poglądów na temat płci w teoriach ewolucyjnych, Zielona Góra, 2019.
- Śliwak J., Altruizm w koncepcji socjobiologicznej, Lublin, 1999.