แนวคิดผู้ประกอบการ: แฟลชการเรียนรู้ (ภาษาไทย)

ธรรมชาติของการเป็นผู้ประกอบการ

• การกระทำเชิงผู้ประกอบการเกิดขึ้นที่จุดตัดระหว่างโอกาสที่เป็นไปได้กับบุคคลที่มีเจตนารมณ์เป็นผู้ประกอบการ

• โอกาสในการประกอบการอาจเกิดจาก:

  • ตลาดใหม่

  • ผลิตภัณฑ์ใหม่สำหรับตลาดที่มีอยู่

  • ผลิตภัณฑ์ใหม่สำหรับตลาดใหม่

• ความคิดเชิงผู้ประกอบการเป็นตัวตัดสินใจว่าควรไล่ล่าความเป็นไปได้นั้นหรือไม่ และลงมือทำ

วิธีคิดของผู้ประกอบการ (How Entrepreneurs Think)

• ผู้ประกอบการคิดเชิงโครงสร้าง (Structural thinking)

• บริคลาจ (Bricolage)

• เอฟเฟกชว (Effectuation)

• การปรับตัวทางสติปัญญา (Cognitive adaptability)

การคิดเชิงโครงสร้าง (Structural Thinking)

• การ leaps เชิงสร้างสรรค์คิดถึงการสร้างผลิตภัณฑ์ใหม่สำหรับตลาดที่มีอยู่ หรือการนำผลิตภัณฑ์เดิมไปยังตลาดใหม่

• ความคล้ายคลึงเชิงพื้นผิวกับความคล้ายคลึงเชิงโครงสร้างช่วยให้เห็นความเชื่อมโยง

• ความท้าทายของผู้ประกอบการมักอยู่ที่การทำ mental leaps ตามความคล้ายคลึงเชิงโครงสร้าง

บริคลาจ (Bricolage)

• เมื่อผู้ประกอบการทำงานกับทรัพยากรที่มีอยู่และนำไปใช้กับปัญหา/โอกาสใหม่ ๆ

• กิจกรรมที่รวมอยู่ในบริคลาจ: การทดลอง (experimenting), การเล่นชิ้นส่วน (tinkering), การบรรจุใหม่ (repackaging) และ/หรือการกรอบแนวคิดใหม่ (reframing) ทรัพยากรเดิม

• เมื่อทรัพยากรมีจำกัด ผู้ประกอบการจะใช้ทรัพยากรอย่างสร้างสรรค์เพื่อใช้ประโยชน์จากโอกาส

เอฟเฟกชว (Effectuation)

• กระบวนการแบบสาเหตุ (causal) คือคิดถึงผลลัพธ์ที่ต้องการแล้ววางแผนเพื่อให้บรรลุผลนั้น

• กระบวนการเอฟเฟกชวมองไปที่สิ่งที่บุคคลมีอยู่แล้วเลือกจากผลลัพธ์ที่เป็นไปได้หลายอย่าง

• เอฟเฟกชวทำให้ผู้ประกอบการคิดในช่วงที่มีความไม่แน่นอนสูง

• ผู้จัดการต้องมีกรอบความคิดเชิงผู้ประกอบการเพื่อปรับตัวกับการเปลี่ยนแปลง

• เพื่อพัฒนาทักษะนี้ บุคคลควรตั้งคำถามกับ “ตรรกะนำร่อง” (dominant logic)

• ผู้ประกอบการที่มีประสิทธิภาพจะทบทวนทุกอีกด้านของการดำเนินงานขององค์กรอย่างต่อเนื่อง

การปรับตัวทางสติปัญญา (Cognitive Adaptability)

• เพื่อใช้ effectuation อย่างมีประสิทธิภาพ บุคคลต้องพัฒนาความสามารถทางสติปัญญา

• วิธีพัฒนา ได้แก่:

  • คำถามความเข้าใจ (Comprehension questions)

  • งานเชื่อมโยง (Connection tasks)

  • งานเชิงกลยุทธ์ (Strategic tasks)

  • งานสะท้อน (Reflective tasks)

เจตนาในการลงมือประกอบการ (The Intention to Act Entrepreneurially)

• การกระทำเชิงผู้ประกอบการมักเป็นการตั้งใจทำ

• ความตั้งใจมีความแข็งแรงมากขึ้นเมื่อการกระทำสามารถเป็นไปได้ (feasible) และน่าพึงพอใจ (desirable)

• ความเชื่อมั่นในตนเองด้านการสร้างและใช้โอกาส (entrepreneurial self-efficacy) มีความสำคัญต่อการเลือกการกระทำและความพยายาม

• ความพึงพอใจเชิงรับรู้ (perceived desirability) เป็นทัศนคติของบุคคลต่อการกระทำเชิงผู้ประกอบการ

• โอกาสต้องมีความเป็นไปได้และน่าพึงพอใจก่อนที่จะลงมือทำ

พื้นฐานและลักษณะของผู้ประกอบการ (Entrepreneur Background and Characteristics)

• การศึกษา (Education)

  • ความรู้กว้าง ๆ ช่วยค้นพบโอกาสและความสามารถในการปรับตัว

  • ให้ความรู้และทักษณะที่สามารถถ่ายโอนได้

• อายุ (Age)

  • ความชราภาพในการประกอบการสะท้อนประสบการณ์

  • ช่วงอายุที่ส่วนใหญ่เริ่มต้นคือ $22$ ถึง $45$ ปี

• ประวัติการทำงาน (Work History)

  • มีบทบาทต่อการเติบโตและความสำเร็จของธุรกิจใหม่

  • ประสบการณ์ด้านการเงิน, การพัฒนาผลิตภัณฑ์, การผลิต, การจัดจำหน่าย และการตลาดมีความสำคัญมาก

แบบอย่างและเครือข่ายสนับสนุน (Role Models and Support Systems)

• ความสำคัญของการเลือกแบบอย่าง (role model)

• แบบอย่างสามารถทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาในวิสาหกิจใหม่

• สร้างเครือข่ายที่มีความหนาแน่นและศูนย์กลาง

• เครือข่ายสนับสนุนทางคุณธรรม (moral-support) คือ cheering squad

• เครือข่ายสนับสนุนทางวิชาชีพ (professional-support) ให้คำแนะนำและคำปรึกษา

• แหล่งคำแนะนำอื่น ๆ: ผู้ประกอบการร่วมค้า, ซัพพลายเออร์, สมาคมค้า, บุคคลที่มีกิจกรรมงานอดิเรก/สังคม ฯลฯ

เครือข่าย (Networks)

• ความเป็นผู้ประกอบการฝังตัวอยู่ในเครือข่ายความสัมพันธ์

• ประโยชน์ของเครือข่าย:

  • เข้าถึงทรัพยากร

  • ช่วยในการค้นพบและใช้โอกาสใหม่

  • มีโอกาสในการแลกเปลี่ยนสินค้าบริการ

  • ความสามารถในการทำให้ความเป็นไปได้คิดเป็นจริง (perceived feasibility) เพิ่มความตั้งใจ

การประกอบการเชิงยั่งยืน (Sustainable Entrepreneurship)

• เน้นการรักษาธรรมชาติ ชีวิต และชุมชน ในขณะที่แสวงหาโอกาสในการสร้างผลิตภัณฑ์/บริการในอนาคต

• เพื่อให้การกระทำมีความยั่งยืน ต้องสร้างประโยชน์ทั้งต่อตนเอง บุคคลอื่น และ/หรือสังคม

• ผู้ประกอบการสามารถสร้างประโยชน์ให้ผู้อื่นด้านเศรษฐกิจ สิ่งแวดล้อม และสังคม

• ไม่ใช่แค่สิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติเท่านั้นที่สามารถยั่งยืนได้ แต่ชุมชนก็สามารถถูกอนุรักษ์ไว้ได้ด้วย

การเป็นผู้ประกอบการภายในองค์กร (Corporate Entrepreneurship)

ความสนใจใน Entrepreneurship ภายในองค์กร

• ความสนใจในผู้ประกอบการภายในองค์กร

• แรงจูงใจสังคมในการ “ทำสิ่งของตัวเอง” เพิ่มขึ้น

• จิตวิญญาณผู้ประกอบการสำคัญต่อนวัตกรรม/การเติบโต

• การแข่งขันเชิงโฮม (hypercompetition) บังคับให้มุ่งเน้นที่ผลิตภัณฑ์ ประสิทธิภาพ และต้นทุน

• สองส่วนสำคัญของการประกอบการภายในองค์กร:

  • New business venturing

  • Organizational innovativeness

  • Self-renewal

  • Proactiveness

การตัดสินใจเชิงผู้ประกอบการกับการบริหารจัดการ: การมุ่งเน้นที่โอกาส (Strategy and Commitment to Opportunity)

• แนวทางการบริหารเชิงผู้ประกอบการมุ่งเน้นโอกาส ไม่ใช่ทรัพยากร (resources)

• ความเอียง toward opportunity ช่วยให้บริษัทสามารถไล่ตามและฉวยโอกาสได้เร็ว

• ตรงข้ามกับบริษัทแบบดั้งเดิมที่เน้นรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูล ซึ่งบางครั้งพลาดโอกาส

การมุ่งมั่นและการควบคุมทรัพยากร (Commitment and Control of Resources)

• แนวทางการประกอบการมุ่งมั่นทรัพยากรอย่างมีแบบแผนและประหยัดทรัพยากร

• บริษัทที่บริหารแบบดั้งเดิมมักมุ่งมั่นทรัพยากรในระดับใหญ่ และมุ่งไปที่การครอบครองทรัพยากร

• ความต่างในแนวคิดการควบคุมทรัพยากรระหว่างสองแบบ

โครงสร้างการจัดการและปรัชญาเรื่องรางวัล (Management Structure and Reward Philosophy)

• แนวคิดผู้ประกอบการมีโครงสร้างการบริหารที่มีชั้นน้อยและช่องทางสื่อสารมาก

• บริษัทแบบดั้งเดิมมีโครงสร้างที่เหมาะกับประสิทธิภาพภายในในการจัดสรรทรัพยากร

• บริษัทที่มีแนวคิดผู้ประกอบการในเรื่องร rewards เน้นโอกาสมากกว่า

• รางวัลมักขึ้นกับความรับผิดชอบและ/หรือปริมาณทรัพยากรที่พนักงานควบคุม

แนวโน้มการเติบโตและวัฒนธรรมประกอบการ (Growth Orientation and Entrepreneurial Culture)

• บริษัทที่มีแนวโน้มผู้ประกอบการมักมีความต้องการขยายตัวอย่างรวดเร็ว

• วัฒนธรรมแบ่งแยกระหว่างบริษัทที่บริหารแบบดั้งเดิมกับแบบผู้ประกอบการ

• วัฒนธรรมที่เป็นผู้ประกอบการส่งเสริมแนวคิดใหม่ การทดลอง และผลงานเชิงสร้างสรรค์

• บริษัทแบบดั้งเดิมมักเน้นให้พนักงานประเมินทรัพยากรที่ตนควบคุมก่อน

• บริษัทยังอยู่ในสถานะระหว่างสองแบบนี้มากที่สุด

การสร้างวัฒนธรรมสำหรับ Corporate Entrepreneurship (Establishing a Culture for Corporate Entrepreneurship)

• องค์กรทำงานบนเส้นขอบของเทคโนโลยี มีแนวคิดใหม่ที่ได้รับการสนับสนุน

• การทดลองและการล้มเหลวถูกยอมรับ

• ไม่มีข้อจำกัดด้านโอกาส (no opportunity parameters)

• ทรัพยากรมีความพร้อมเข้าถึง

• ทีมงานหลากหลายสาขา (multidiscipline teamwork)

• ระยะเวลายาว (long time horizon)

• โครงการอาสาสมัคร (volunteer program)

• ระบบรางวัลที่เหมาะสม (appropriate reward system)

• ผู้สนับสนุนและผู้ชี้นำ (Sponsors and champions) มีอยู่

• การสนับสนุนจากผู้บริหารระดับสูง (support of top management)

ลักษณะความเป็นผู้นำของผู้ประกอบการภายในองค์กร (Leadership Characteristics of Corporate Entrepreneurs)

• ผู้นำผู้ประกอบการเข้าใจสภาพแวดล้อม

• เป็นผู้นำที่มีวิสัยทัศน์ (visionary)

• ต้องมีความยืดหยุ่นและสร้างตัวเลือกในการบริหาร

• ส่งเสริมการทำงานเป็นทีมโดยใช้วิธีการข้ามสหสาขาวิชา

• ส่งเสริมการเปิดการอภิปราย (open discussion)

• ความเปิดเผยนำไปสู่การสร้างพันธมิตรสนับสนุนอย่างแข็งแกร่ง

• ต้องมีความมั่นคง/พยายามเพื่อความสำเร็จของโครงการใหม่

การเริ่มต้นและเสริมสร้าง Corporate Entrepreneurship (Establishing Corporate Entrepreneurship)

• ขั้นตอนที่ 1: ได้รับ commitment จากผู้บริหารระดับสูง

• ขั้นตอนที่ 2: ระบุพื้นที่ที่สนใจและเงินทุนที่มี

• ขั้นตอนที่ 3: ใช้เทคโนโลยีเพื่อเพิ่มความยืดหยุ่น

• ขั้นตอนที่ 4: ผู้จัดการที่สนใจจะฝึกอบรมพนักงาน

• ขั้นตอนที่ 5: พัฒนาวิธีที่จะเข้าใกล้ลูกค้ามากขึ้น

• ขั้นตอนที่ 6: เพิ่มผลิตภาพด้วยทรัพยากรที่น้อยลง

• ขั้นตอนที่ 7: สร้างโครงสร้างสนับสนุนที่เข้มแข็ง

• ขั้นตอนที่ 8: tie rewards to unit performance (รางวัลสอดคล้องกับผลงานของหน่วย)

• ขั้นตอนที่ 9: ขยายหน่วยที่ประสบความสำเร็จและยุติหน่วยที่ล้มเหลว

ปัญหาและความพยายามที่ประสบความสำเร็จ (Problems and Successful Efforts)

• งานวิจัยชิ้นหนึ่งพบว่าโครงการใหม่ที่เริ่มภายในบริษัทมักทำงานได้น้อยกว่าที่เริ่ม Independently

• เหตุผลรวมถึง: ขาด commitment ระยะยาวจากบริษัท, ขาดเสรีภาพในการตัดสินใจ, สภาพแวดล้อมที่จำกัด

• มีตัวอย่างความสำเร็จเช่น 3M ที่อนุญาตให้พนักงานอุทิศเวลาให้กับโครงการอิสระ โดยโครงการที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคือ Post-it notes

การเรียนรู้จากความล้มเหลว (Learning From Failure)

• บางโครงการล้มเหลว แต่ยังเป็นโอกาสในการเรียนรู้

• ผู้ที่ใช้แบบจำลอง dual process เพื่อรับมือกับอารมณ์เชิงลบฟื้นตัวได้ง่ายขึ้น

• แนวทาง dual process ประกอบด้วย:

  • Loss orientation: มุ่งเน้นเหตุการณ์ความสูญเสียเพื่อสร้างบัญชีเหตุผลของความล้มเหลว

  • Restoration orientation: ใช้การหักเหความสนใจไปยังปัญหาอื่นเพื่อฟื้นฟู

ผลกระทบเชิงปฏิบัติของ Dual Process (Practical Implications of the Dual Process)

• การรับรู้ว่าความรู้สึกสูญเสียเป็นเรื่องปกติอาจลดความอับอายและความเครียดที่ตามมา

• การสังเกตอาการสามารถลดความเครียดรองลงและช่วยในการเลือกแนวทางรักษา

• การฟื้นตัวจากความล้มเหลวเพื่อเรียนรู้เป็นกระบวนการที่ให้ความมั่นใจว่าอารมณ์ความสูญเสียจะค่อยๆ จางลง

• ปรับปรุงกระบวนการฟื้นฟูและการเรียนรู้ด้วยการใช้ dual process ในการรับมือกับอารมณ์เชิงลบ

• การฟื้นตัวจากความล้มเหลวเปิดโอกาสให้เรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับการเป็นผู้ประกอบการ

คำถาม-คำตอบ (Q & A)

• สาระสำคัญแสดงในสไลด์ Q & A แต่ไม่มีรายละเอียดเพิ่มเติมในข้อความนี้

(หมายเหตุ: คาสิโนออนไลน์หรือการใช้งานจริงอาจมีการเพิ่มเติม/ปรับปรุงตามฉบับภาษาไทยของผู้จัดทำหลักสูตร)