Choroby Metaboliczne - Notatki
Choroby Metaboliczne
Schorzenia wynikające z zaburzenia przemian biochemicznych organizmu.
Zaburzenia w procesie rozkładu i przetwarzania składników pokarmowych prowadzą do nieprawidłowego funkcjonowania organizmu.
Stają się realnym problemem z powodu lawinowej częstości występowania w ostatnim dziesięcioleciu.
Przykłady: cukrzyca, dyslipidemia, zespół metaboliczny, dna moczanowa, osteoporoza, fenyloketonuria (choroba dziedziczna).
Cukrzyca Typu I
Choroba metaboliczna polegająca na zaburzeniu przemiany węglowodanów.
Wynika z przewlekłego procesu autoimmunologicznego, który prowadzi do uszkodzenia komórek beta wysp trzustkowych.
Proces rozpoczyna się wiele lat przed pojawieniem się pierwszych objawów klinicznych.
Efektem jest zmniejszenie ilości wydzielanej insuliny, co skutkuje jej deficytem w organizmie.
Insulinozależna.
Cukrzyca Typu II
Choroba metaboliczna polegająca na występowaniu wysokich wartości glikemii.
Podłożem jest dysfunkcja komórek beta wysp trzustkowych oraz insulinooporność.
Hipercholesterolemia
Zaburzenie metaboliczne polegające na podwyższeniu poziomu frakcji LDL cholesterolu ( (115 mg/dl)).
Podział:
Pierwotna: wynikająca z zaburzeń genetycznych.
Wtórna: będąca skutkiem innych schorzeń, np. otyłość, cukrzyca, niedoczynność tarczycy, nadmiar alkoholu, przewlekła niewydolność nerek, choroby autoimmunizacyjne, zapalenie dróg żółciowych, ciąża (szczególnie III trymestr), stosowanie niektórych leków (np. glikokortykosteroidy).
Leczenie Hipercholesterolemii
Dieta.
Leczenie farmakologiczne:
Statyny: Lek pierwszego wyboru. Obniżają przede wszystkim stężenie LDL-C, wpływ na TG i HDL-C jest umiarkowany. Działania niepożądane: wzrost aktywności ALT lub AST, ból mięśni, miopatia (uszkodzenie mięśni szkieletowych).
Żywice jonowymienne: Wiążą kwasy żółciowe w świetle jelita, przerywają krążenie wątrobowo-jelitowe kwasów żółciowych, co zmusza wątrobę do przeznaczania większych ilości cholesterolu do syntezy kwasów żółciowych.
Fibraty: Między innymi hamują uwalnianie wolnych kwasów tłuszczowych z adipocytów.
β-sitosterol: Hamuje wchłanianie cholesterolu ze światła jelita.
Ezetymib: Zmniejsza wchłanianie cholesterolu z jelita.
Kwas nikotynowy i jego pochodne: Zmniejsza sekrecję VLDL z wątroby.
Strategie Interwencji w Zależności od Ryzyka Sercowo-Naczyniowego i Stężenia Cholesterolu LDL
Tabela 2.4-1 przedstawia strategie interwencji w zależności od ryzyka sercowo-naczyniowego i stężenia cholesterolu LDL.
Ryzyko zgonu wg SCORE (%) | Stężenie cholesterolu LDL |
|---|---|
<1,4 mmol/l (<55 mg/dl) | |
<1 | zmiana stylu życia |
od 1 do <5 | zmiana stylu życia |
od 5 do <10 | zmiana stylu życia |
≥10 | zmiana stylu życia |
a - ryzyko umiarkowane
b - ryzyko duże
c - ryzyko bardzo duże ze względu na czynniki ryzyka
d - bardzo duże ryzyko zgonu lub prewencja wtórna
Dyslipdemia Aterogenna
Współwystępowanie trzech zaburzeń:
Zwiększone stężenie triglicerydów (150 mg/dl).
Niskie stężenie HDL < (40 mg/dl) u mężczyzn i < (45 mg/dl) u kobiet.
Występowanie nieprawidłowych cząsteczek LDL (małych gęstych VLDL).
Leczenie Dyslipidemii Aterogennej
Dieta.
Aktywność fizyczna.
Normalizacja masy ciała.
Unikanie palenia papierosów i picia alkoholu.
Leczenie farmakologiczne: fibraty, kwas nikotynowy, preparaty kwasów tłuszczowych n-3 oraz inhibitory białka CETP.
Hipertriglicerydemia
Stężenie triglicerydów jest za duże ().
W leczeniu farmakologicznym ciężkiej hipertriglicerydemii (przy stężeniu 200 mg/dl) stosuje się fibraty, wielonienasycone kwasy tłuszczowe omega-3 (oleje rybne) oraz statyny.
W sierpniu 2024 roku zaktualizowano wytyczne dotyczące diagnostyki zaburzeń lipidowych. Obecnie za wartość pożądaną stężenia triglicerydów uznaje się poziom mniejszy niż 100 mg/dl ().
Hiper(a)lipoproteinemia
Stężenie cholesterolu frakcji HDL powyżej 60mg/dl
Zespół Chylomikronemii
Stała obecność chylomikronów we krwi
Badanie w Kierunku Dyslipidemii
Osoby z objawami choroby układu sercowo-naczyniowego.
Osoby z blaszkami miażdżycowymi w tętnicach wieńcowych i/lub szyjnych.
Chorzy na cukrzycę, przewlekłą chorobę nerek, nadciśnienie tętnicze, otyłość, przewlekłe autoimmunologiczne choroby zapalne.
Potomkowie osób z ciężką dyslipidemią.
Członkowie rodzin osób z przedwczesną chorobą układu sercowo-naczyniowego.
Zaburzenia Lipidowe - Zasady Leczenia Niefarmakologicznego
Aktywność fizyczna: pomaga zmniejszyć stężenie triglicerydów i zwiększyć stężenie cholesterolu HDL.
Stosowanie właściwej diety.
Zmniejszenie masy ciała.
Eliminacja palenia tytoniu: przyczynia się do wzrostu stężenia cholesterolu HDL.
Zespół Metaboliczny
Choroba wynikająca z jednoczesnego występowania kilku zaburzeń metabolicznych.
Zwiększa ryzyko chorób sercowo-naczyniowych i cukrzycy typu II.
Spełnienie co najmniej 3 kryteriów:
Zwiększony obwód talii (w populacji europejskiej u kobiet i u mężczyzn); główny czynnik – otyłość brzuszna.
Stężenie triglicerydów > (150 mg/dl) lub leczenie hipertriglicerydemii.
Stężenie cholesterolu HDL < (40 mg/dl) u mężczyzn i < (50 mg/dl) u kobiet lub leczenie tego zaburzenia metabolicznego.
Ciśnienie tętnicze skurczowe lub rozkurczowe lub leczenie rozpoznanego wcześniej nadciśnienia tętniczego.
Stężenie glukozy w osoczu na czczo (100 mg/dl) lub leczenie farmakologiczne cukrzycy typu 2.
Homocysteina
Endogenny aminokwas siarkowy, który powstaje jako produkt pośredni podczas przemian metabolicznych metioniny.
Jego przemiany zachodzą w komórkach wątroby, nerek, jelita cienkiego, trzustki, naczyń krwionośnych i skóry.
Przy wysokich stężeniach metioniny powstająca z niej homocysteina jest przekształcana w cysteinę. W przypadku niedoboru metioniny w komórce metabolizm homocysteiny przebiega w kierunku odtworzenia tego aminokwasu na drodze remetylacji.
Proces remetylacji wymaga obecności witaminy B12 oraz kwasu foliowego.
Wzrost produkcji homocysteiny i/lub zaburzenia remetylacji powodują jej wyrzut z komórek do przestrzeni pozakomórkowej.
U zdrowych osób stężenie homocysteiny w surowicy krwi utrzymuje się w zakresie 5–12 μmol/l.
Hiperhomocysteinemia
Może uszkadzać naczynia krwionośne poprzez zaburzanie procesu krzepnięcia i fibrynolizy, peroksydację lipidów, wywoływanie odczynu zapalnego i niekorzystne oddziaływanie na strukturę i funkcje ściany naczyń.
Dna Moczanoowa
Proces zapalny stawów wywołany przez odkładanie się kryształków moczanu sodu w tkankach stawowych i innych tkankach i narządach (guzki dnawe w tkankach miękkich, zmiany w nerkach).
Często występuje z chorobami cywilizacyjnymi: nadciśnienie, otyłość, cukrzyca, zaburzenia lipidogramu.
Kryształki odkładają się w wyniku nadmiaru kwasu moczowego (hiperurykemia) w organizmie. Wynika to z nadmiernej produkcji lub zmniejszonego wydalania z organizmu.
Nie wszystkie osoby z hiperurykemią chorują na dnę moczanową.
Przyczyny i Czynniki Ryzyka Dny Moczanoowej
Podłoże genetyczne.
Płeć – mężczyźni (aż 7 razy częściej).
Wiek.
Dieta – produkty bogate w puryny, cukry proste.
Alkohol.
Choroby cywilizacyjne.
Leki (np. leki moczopędne).
Odwodnienie.
Zakażenia.
Inne ciężkie choroby (np. nowotwory).
Po przeszczepieniu narządów.
Osteoporoza
Układowa choroba szkieletu, w której dochodzi do zmniejszenia masy kostnej (zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaburzenia jej struktury i jakości) i zwiększona wrażliwość na złamania (nawet przy niewielkim urazie).
Najczęściej dotyczy: kręgosłupa, kości przedramienia i szyjki kości udowej.
Rodzaje osteoporozy:
Pierwotna (występuje najczęściej) – starzenie się układu szkieletowego plus czynniki ryzyka: dieta, palenie tytoniu, nadużywanie alkoholu, mała aktywność fizyczna, słaba ekspozycja na światło dzienne.
Wtórna (występuje rzadziej) – wynik innej choroby np. choroby układu pokarmowego lub przyjmowania leków np. glikokortykosteroidy.
Przyczyny i Czynniki Ryzyka Osteoporozy
Czynniki genetyczne i demograficzne (predyspozycja rodzinna, podeszły wiek, płeć żeńska).
Stan prokreacyjny (np. menopauza).
Styl życia i dieta.
Inne choroby (np. endokrynologiczne, zaburzenia trawienia lub wchłaniania, przewlekłe choroby wątroby, RZS, choroby hematologiczne).
Leki (np. metotreksat, heparyna).
Żywienie w Chorobach Metabolicznych
Przyczyny Dyslipidemii
Występowanie zaburzeń lipidowych przeważnie związane jest z nieprawidłowymi zwyczajami żywieniowymi oraz brakiem aktywności fizycznej.
Funkcjonowanie układu trawiennego. Mechanizmy zachodzące w wątrobie odpowiadają zarówno za wytwarzanie, jak i usuwanie cholesterolu z organizmu. Jeżeli dojdzie do jej uszkodzenia lub stłuszczenia, procesy te będą miały znacząco mniejszą wydajność.
Osoby z nieprawidłowo funkcjonującymi narządami: trzustką czy jelitami. To te narządy wytwarzają enzymy hydrolizujące spożyte tłuszcze. Jeżeli procesy trawienia tłuszczu będą zaburzone, wpłynie to na intensyfikację zaburzeń lipidowych.
Osoby z przewlekłą chorobą nerek.
Zarówno w przypadku dyslipidemii o podłożu genetycznym, jak i tej, pochodzenia środowiskowego, wprowadzenie zmian w diecie oraz zwiększenie aktywności fizycznej, przyczynia się do normalizacji poziomu lipidów we krwi.
Dieta w Dyslipidemiach - Najczęstsze Przyczyny Dyslipidemii Pierwotnej
Niewłaściwa dieta - znacząca zawartość nasyconych kwasów tłuszczowych, kwasów tłuszczowych trans i cukru.
Nadmierna masa ciała.
Niska aktywność fizyczna (mniej niż 30-60 minut dziennie) lub jej brak.
Stres (wysoki poziom kortyzolu).
Ekspozycja na tytoń w jakiejkolwiek postaci.
Nadmierne spożycie alkoholu.
Insulinooporność.
Czynniki genetyczne oraz skłonności rodzinne.
Wiek.
Wdrażanie Zasad Zdrowego Stylu Życia i Farmakoterapia
Wdrażanie zasad zdrowego stylu życia.
Dalsze wdrażanie zasad zdrowego stylu życia + jeśli nie uzyskano poprawy, rozważenie farmakoterapii.
Wdrażanie zasad zdrowego stylu życia + farmakoterapia.
Wpływ Modyfikacji Stylu Życia na Profil Lipidowy
HDL:
Zwiększenie stężenia frakcji HDL (wielkość efektu ).
Zwiększenie zwyczajowej aktywności fizycznej (wielkość efektu 5-10%).
Unikanie spożywania tłuszczów trans.
Redukcja nadmiernej masy ciała.
Ograniczenie spożycia węglowodanów i zastępowanie ich tłuszczami nienasyconymi.
Cholesterol całkowity i LDL:
Zmniejszenie stężenia cholesterolu całkowitego oraz stężenia frakcji LDL (wielkość efektu 5-10%).
Ograniczenie spożycia tłuszczów trans.
Ograniczenie spożycia tłuszczów nasyconych.
Zwiększenie spożycia błonnika.
Spożywanie żywności funkcjonalnej wzbogaconej fitosterolami.
Redukcja nadmiernej masy ciała.
Trójglicerydy:
Zmniejszenie stężenia lipoprotein o dużej zawartości trójglicerydów (wielkość efektu ).
Ograniczenie spożycia alkoholu (wielkość efektu 5-10%).
Redukcja nadmiernej masy ciała.
Zwiększenie zwyczajowej aktywności fizycznej.
Ograniczenie spożycia węglowodanów prostych.
Stosowanie suplementów zawierających wielonienasycone kwasy tłuszczowe z grupy omega-3.
cholesterol jest dietozależny tylko w 20%.
Zalecane Zmiany Stylu Życia
Wprowadzenie lub zwiększenie ilości aktywności fizycznej.
Zalecenia WHO: 150-300 minut tygodniowo umiarkowanego wysiłku lub 75-150 minut tygodniowo wysiłku o dużej intensywności. Prewencja chorób sercowo-naczyniowych.
Aktywność fizyczna MUSI być dobrana indywidualnie.
Aerobowy wysiłek fizyczny (ok. 3,5-5km dziennie szybkiego marszu) może prowadzić do zwiększenia stężenia cholesterolu HDL o 3,1-6mg/dl.
Redukcja nadmiernej masy ciała.
Redukcja nadmiernej masy ciała o ok. 4kg może spowodować obniżenie cholesterolu frakcji LDL o 5mg/dl krwi oraz jednocześnie wzrost cholesterolu frakcji HDL o 2mg/dl krwi.
Po stabilizacji masy ciała poziom cholesterolu LDL może ulec zwiększeniu, aby temu zapobiec, należy dbać o codzienną aktywność oraz stosować właściwą dietę.
Dbanie o higienę snu
Zalecane są stałe godziny snu oraz utrzymanie 8 godz. nieprzerwanego snu w ciągu doby
Stosowanie właściwej diety
Eliminacja palenia papierosów, picia alkoholu (wyjątek w diecie śródziemnomorskiej)
Walka ze stresem
Diety Polecane w Zaburzeniach Lipidowych
Dieta DASH.
Dieta roślinna.
Dieta śródziemnomorska.
Diety alternatywne szczególnie przy współistniejących zaburzeniach np. o podłożu autoimmunologicznym.
Produkty Zalecane
Warzywa.
Owoce.
Produkty zbożowe z pełnego ziarna.
Mięso chudsze i ryby.
Jaja kurze.
Rośliny strączkowe.
Orzechy i nasiona.
Oleje roślinne, masło.
Mleko i produkty mleczne niefermentowane (normalna zawartość tłuszczu).
Woda, kawa, herbata.
Ponadto unikać smażenia. Stosowanie innych obróbek termicznych.
Znaczenie Probiotyków
Istotna rola bakterii jelitowych, w szczególności Lactobacillus (acidophilus, casei, plantarum) oraz Bifidobacterium bifidum. Mają one zdolność asymilowania cholesterolu, a także rozkładania kwasów żółciowych w jelicie cienkim. Uniemożliwia to ich ponowne wchłanianie. Warto w diecie uwzględnić zatem spożycie żywności pre- i probiotycznej, np. kefiru czy fermentowanych warzyw.
Zalecana Suplementacja
Farmakologiczne preparaty ze sfermentowanego czerwonego ryżu, zawierające 2,5-10mg monakoliny K. Normalizacja dyslipidemii oraz wspomaganie leczenia niealkoholowego stłuszczenia wątroby. Działa także przeciwzapalnie, antyoksydacyjne, a także przedłuża czas funkcjonowania komórek wątroby. UWAGA nie powinno się przyjmować jednocześnie ze statynami!
Nienasycone kwasy tłuszczowe omega 3 (2-3g dziennie)
Sterole i stanole roślinne (2g dziennie)
Niacyna B3 1-4 g/dzień. Uwaga ma działania niepożądane np. hiperglikemia, hiperurykemia, zapalenie wątroby, zaczerwienie twarzy, hiperhomocysteinemia, zapalenie błony śluzowej żołądka i inne.
Berberyna (500-1500mg) (nie do końca potwierdzone naukowo). Uwaga na przyjmowanie razem ze statynami czy lekami na cukrzycę i nadciśnienie.
Żywienie w Zespole Metabolicznym
Brak reakcji na występujący zespół metaboliczny zwiększa ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2, miażdżycy oraz chorób sercowo-naczyniowych.
Konieczne jest wdrożenie leczenia przyczynowego, czyli zmniejszenie masy ciała oraz zwiększenie aktywności fizycznej.
Leczenie dietetyczne ma na celu zmniejszenie ryzyka rozwoju chorób układu sercowo-naczyniowego poprzez kontrolę czynników ryzyka ich wystąpienia. Dieta powinna skupiać się na redukcji masy ciała, kontroli poziomu cukru we krwi, obniżeniu ciśnienia tętniczego i poprawie poziomu lipidów.
Dodatkowo prowadzi się leczenie farmakologiczne zaburzeń gospodarki węglowodanowej i lipidowej oraz nadciśnienia tętniczego – jeżeli jest wymagane.
Zespół Metaboliczny – Zalecenia Dietetyczne
Zmniejszenie spożycia tłuszczy trans i nasyconych kwasów tłuszczowych.
Zwiększenie spożycia błonnika.
Zwiększenie spożycia kwasów tłuszczowych z grupy Omega3.
Zmniejszenie proporcji węglowodanów (zwłaszcza prostych) w ogólnej kaloryczności diety.
Ograniczenie spożycia soli.
Zalecenia dietetyczne dla schorzeń współistniejących.
Zespół Metaboliczny – Dodatkowe Zalecenia
Aktywność fizyczna (jak w przypadku dyslipidemii).
Higiena snu i rytm okołodobowy: sen 6-8 godz., regularne pory zasypiania i wstawania, zaciemnienie sypialni, minimalizacja ekspozycji na światło niebieskie na min. 1 godz. przed snem, unikanie intensywnej aktywności fizycznej 3 godz. przed snem a posiłków 4 godz. przed snem, unikanie spożycia alkoholu wieczorem.
Spożycie alkoholu.
Otyłość Brzuszna a Zespół Metaboliczny
Otyłość brzuszna, upośledzenie funkcji nerek, nadciśnienie tętnicze, stłuszczeniowa choroba wątroby, niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową, stan przedcukrzycowy, cukrzyca, obturacyjny bezdech senny, aterogenna dyslipidemia, przewlekły stan zapalny (CRP), zespół policystycznych jajników, aktywacja układu współczulnego (tachykardia), hiperurykemia.
Zalecenia Suplementacyjne w Zespole Metabolicznym
Magnez: może poprawiać insulinowrażliwość i obniżać poziom triglicerydów, a także podnosić poziom cholesterolu HDL.
Kwas foliowy, B6 i B12: regulacja poziomu homocysteiny.
Cynk: może obniżać poziom cholesterolu całkowitego i podwyższać poziom cholesterolu HDL, a także zmniejszać insulinooporność.
Selen: może obniżać poziom cholesterolu całkowitego i podwyższać poziom cholesterolu HDL.
Berberyna.
Kwasy Omega 3.
Morwa biała.
Żywienie w Dnie Moczanoowej
Modyfikacja stylu życia, w tym sposobu żywienia, może przyczyniać się do obniżenia stężenia kwasu moczowego we krwi i stanowi ważny element leczenia dny moczanowej.
Zalecana jest dieta oparta na zasadach zdrowego żywienia z ograniczeniem podaży puryn do 300 mg/d (przy atakach dny lub hiperurykemii do 120 mg/d).
Wymagane ograniczenie spożycia:
Podrobów
Mięsa i jego przetworów (część w ograniczeniu)
Owoców morza
Drożdży piekarskich
Ryb i ich przetworów
Węglowodanów prostych (szczególnie fruktoza)
Alkoholu (szczególnie piwo i napoje spirytusowe)
Konserwy, galarety wywary mięsne i rybne, pasztety
Dna Moczanoowa - Dodatkowe Zalecenia
Nawodnienie organizmu
Normalizacja masy ciała
Wprowadzenie aktywności fizycznej
Połączenie diety śródziemnomorskiej i DASH
Wiśnie i sok wiśniowy = dieta MIND
Dna Moczanoowa - Zalecenia Suplementacyjne
Witamina C
Wit. D3
Kwasy Omega 3
Magnez
Wit. B12
Zioła moczopędne np. ziele skrzypu, pokrzywa
Wiśnie
Kurkumina i piperyna
Statystyki Cukrzycy
W Polsce jest około 3,5 miliona osób chorych na cukrzycę, z czego około 1/3 – ponad 1 milion – pozostaje niezdiagnozowanych.
Co jedenasta osoba w Polsce cierpi na cukrzycę.
Cukrzyca typu 1 stanowi 5% wszystkich przypadków cukrzycy oraz 85% przypadków cukrzycy wśród dzieci i młodzieży poniżej 20 roku życia.
Cukrzyca ciążowa dotyka 1 na 25 ciąż (3.4%-3.9% wszystkich ciąż). Od 30% do 50% kobiet cierpiących na cukrzycę ciążową zachoruje na cukrzycę typu 2 10-15 lat po porodzie.
Około 85-90% przypadków cukrzycy to cukrzyca typu 2. Około 48% osób cierpiących na cukrzycę jest klasyfikowana, jako osoby z nadwagą. Dalsze 40% chorych jest klasyfikowana, jako osoby otyłe pierwszego stopnia. Jedynie 12% chorych na cukrzycę ma normalną masą ciała.
Pozostałe 5% przypadków zachorowań na cukrzycę stanowią inne typy cukrzycy. Cukrzyce monogenowe MODY stanowią 2%-3% wszystkich zachorowań, pozostałe typu to cukrzyca polekowa i cukrzyce powiązane z innymi schorzeniami, takim jak zespół Downa.
Definicja Cukrzycy
Cukrzyca to grupa chorób metabolicznych, charakteryzująca się podwyższonym stężeniem glukozy we krwi (hiperglikemia) wynikającą z defektu wydzielania i/lub działania insuliny.
Przewlekła hiperglikemia wiąże się z uszkodzeniem różnych narządów:
Oczy
Nerki
Nerwy
Serce
Naczynia krwionośne
Objawy i Powikłania Cukrzycy
Zawał serca
Udar mózgu
Ślepota
Niewydolność nerek
Gangrena
Częste oddawanie moczu
Utrata wagi
Brak energii
Nadmierne pragnienie
Cukrzyca Typu I
Najczęściej wywołana procesem autoimmunologicznym albo adiopatycznym (zniszczenie komórek β).
Bezwzględny niedobór insuliny.
Cukrzyca Typu II
Początkowo względny niedobór insuliny a następnie upośledzenie jej produkcji przez komórki β w następstwie insulinooporności tkanek obwodowych.
Przyczyny insulinooporności: czynnik genetyczny, czynniki środowiskowe (brak aktywności fizycznej, otyłość, dieta).
Często towarzyszy jej nadciśnienie tętnicze, dyslipidemia, otyłość brzuszna.
Początkowo przebiega bezobjawowo.
W początkowym etapie wprowadzana jest dieta, zmiana stylu życia.
Następnie leki jak metformina (zmniejszająca oporność tkankową na insulinę), po wyczerpaniu zapasów trzustkowych konieczna jest insulinoterapia.
Diagnostyka Cukrzycy
Stężenie glukozy w osoczu krwi na czczo.
Test doustny obciążenia glukozą.
Ocena stężenia glukozy na glukometrze.
Ocena stężenia glukozy i acetonu w moczu.
Hemoglobina glikowana (HbA1c).
Peptyd C.
Kryteria Diagnostyczne Cukrzycy
Stężenie glukozy w osoczu krwi:
(> ) w przypadkowym, wykonywanym rutynowo badaniu krwi (dwukrotnie nieprawidłowy wynik).
(> ) na czczo (dwukrotnie nieprawidłowy wynik).
(> ) po doustnym teście obciążenia glukozą.
HbA1c - > nieprawidłowe/alarmowe.
Powikłania Ostre Cukrzycy
Hipoglikemia:
Zmniejszenie stężenia glukozy w surowicy krwi < 55 mg/dl.
Przyczyny: zbyt duże dawki leków przeciwcukrzycowych, mała podaż kalorii, zbyt długi i intensywny wysiłek fizyczny.
Kwasica i śpiączka ketonowa:
Zespół zaburzeń w zakresie metabolizmu węglowodanów, lipidów i białek, gospodarki wodno-elektrolitowej i kwasowo-zasadowej w wyniku ostrego niedoboru insuliny.
Powoduje hiperglikemię i powstawanie ciał ketonowych w osoczu krwi i moczu.
Odwodnienie, kwasica metaboliczna.
Nieketonowa hiperglikemia hiperosmolarna:
Silniejsza niż zwykła hiperglikemia.
Odwodnienie, rozwój ostrej niewydolności nerek.
Niewielka ilość insuliny zabezpiecza przed kwasicą ketonową.
Kwasica i śpiączka mleczanowa:
Kwasica metaboliczna z obecnością kwasu mlekowego w osoczu > 5 mmol/l.
Towarzyszy często zaawansowanej niewydolności narządów: serca, nerek, wątroby, oddechowej.
Objawy: bardzo ciężki stan kliniczny, odwodnienie, objawy kwasicy, wstrząs, szybka utrata przytomności.
Powikłania Przewlekłe Cukrzycy
Makroangiopatia:
Uszkodzenie dużych naczyń krwionośnych