Procesy grupowe
Procesy grupowe
Czym jest grupa?
Definicja grupy: W najbardziej podstawowej formie grupa składa się z dwóch lub więcej osób, które przebywają w tym samym miejscu i czasie.
Szeroka definicja: Ludzie w grupie nie muszą współdziałać; wystarczy, że są razem.
Rodzaje grup
Grupa społeczna: Grupa, w której dwie lub więcej osób współdziała ze sobą oraz są od siebie zależne w zaspokajaniu potrzeb i osiąganiu celów.
Grupa niespołeczna: Grupa, w której dwie lub więcej osób znajduje się w tym samym miejscu, w tym samym czasie, lecz nie współdziała ze sobą (przykład: uczniowie piszący sprawdzian).
Facylitacja społeczna
Definicja facylitacji społecznej: Zjawisko, w którym obecność innych osób zwiększa wydajność w wykonywaniu łatwych zadań, ale zmniejsza wydajność w trudnych zadaniach.
Eksperyment Zajonca:
Badacze umieścili w jednym końcu trasy źródło światła (szkodliwy bodziec) dla karaluchów i mierzyli szybkość ich ucieczki do zaciemnionego końca.
Pytanie: Czy karaluchy wykonają zadanie szybciej same, czy w grupie?
Wynik: Karaluchy uciekały szybciej w obecności innych, co potwierdza teorię, że fizyczna obecność innych wzmacnia działanie w prostych zadaniach.
Trudność zadań a zachowanie
W przypadku trudnych zadań:
W eksperymencie z karaluchami, umieszczono je w labiryncie z kilkoma drogami, ale tylko jedna prowadziła do zaciemnionej części.
Wynik: Czas wykonania zadania był dłuższy w obecności innych karaluchów.
Pobudzenie i dominująca reakcja:
Proste zadania: Pobudzenie wywołane obecnością innych pomaga w wykonaniu.
Trudne zadania: Pobudzenie może pogorszyć wyniki w porównaniu do pracy w samotności.
Teorie pobudzenia w facylitacji społecznej
Teoria pierwsza: Pobudzenie wywołuje żywotność i czujność.
Teoria druga: Uświadamia, że jesteśmy oceniani przez innych.
Teoria trzecia: Rozprasza naszą uwagę poprzez obecność innych.
Próżniactwo społeczne
Definicja: Uspokojenie wywołane przekonaniem, że przebywanie w grupie utrudnia ocenę indywidualnych działań.
Eksperyment Williamsa, Harkinsa i Latanea:
Studenci mieli krzyczeć jak najgłośniej. W jednej grupie byli przekonani, że krzyczą samodzielnie, w drugiej, że z pięcioma innymi osobami.
Wynik: Mniej krzyku (próżniactwo) w grupie, gdy nie mogli ocenić własnego wkładu, ale krzyczeli głośniej, gdy mierzone były indywidualne wysiłki (z mikrofonem).
Facylitacja społeczna vs próżniactwo społeczne
Ocena wysiłków:
Gdy wysiłki są oceniane, obecność innych zwiększa czujność i prowadzi do efektów facylitacji społecznej (lepsze wyniki w prostych zadaniach).
Gdy nie ma oceny, może wystąpić próżniactwo społeczne (gorsze wyniki w prostych zadaniach, lepsze w trudnych).
Deindywiduacja
Definicja: Utrata normalnej kontroli nad zachowaniem, prowadząca do większej impulsywności i patologicznosci czynów.
Czynniki prowadzące do deindywiduacji:
Zmniejszona odpowiedzialność za własne czyny w tłumie lub prze przebrania, co utrudnia identyfikację.
Obniżona samoświadomość i koncentracja na normach moralnych.
Typy zadań a wpływ grupy na jednostkę
Zadania addytywne: Wszyscy członkowie wykonują ten sam rodzaj pracy; wynik to suma wkładów.
Wydajność: Grupa lepsza, jeśli każdy członek wnosi odpowiedni wkład.
Zadania koniunktywne: Wydajność zależy od najsłabszego członka grupy, co może obniżać ogólny wynik.
Wydajność: Gorsza niż indywidualnie.
Zadania dysjunktywne: Grupa działa w oparciu o najlepszego członka; utalentowana jednostka podnosi wynik grupy.
Wydajność: Grupy lepsze w rozwiązaniu zadań dysjunktywnych.
Straty w toku procesu grupowego
Definicja: Przeszkody w współdziałaniu, które wpływają na rozwiązanie problemu.
Przyczyny:
Niski status kompetentnego członka; brak uznania jego pomysłów.
Brak pewności siebie i konformizm.
Niepowodzenie w dzieleniu się unikatowymi informacjami.
Myślenie grupowe
Definicja: Dążenie do zachowania spójności grupy ważniejsze niż realistyczne fakty.
Warunki występowania: W grupach zwartych, odseparowanych od przeciwnych poglądów, kierowane przez dominującego lidera.
Wady grupowego myślenia:
Poczucie nieomylności i siły.
Złe decyzje; nieanalizowanie wszystkich możliwych opcji, brak planów na wypadek niepowodzenia.
Polaryzacja grupowa
Definicja: Tendencja do podejmowania skrajniejszych decyzji niż początkowe skłonności członków grupy.
Przyczyny: Procesy poznawcze oraz czynniki motywacyjne.
Teoria wartości kształtowanej kulturowo: Wzmacnianie skłonności w zależności od wartości obejmujących daną kulturę.
Interakcja w grupie
Rodzaje konfliktów:
Konflikt intrapersonalny: Napięcie wywołane sprzecznymi celami.
Konflikt interpersonalny: Konflikt między osobami z różnymi celami.
Konflikt o sumie zerowej: Wygrana jednej strony równa się przegranej drugiej.
Konflikt motywów mieszanych: Współpraca może przynieść korzyści obu stronom, ale rywalizacja może przynieść jeszcze większe zyski jednostce.