Genetyka ogólna
Ekspresja genu
Ekspresja genu dotyczy procesów, które prowadzą do translacji informacji genetycznej zawartej w DNA na białka.
Biosynteza białka - proces, w którym informacja z genu jest wykorzystywana do stworzenia białka.
Cykl komórkowy i jego regulacja
Definicja cyklu komórkowego
Cykl komórkowy to seria zdarzeń w dzielącej się komórce eukariotycznej, prowadząca do jej podziału.
Zdarzenia można podzielić na dwie główne okresy:
Interfaza – okres wzrostu komórki, gromadzenia składników odżywczych, przygotowania do mitozy i podziału DNA.
Faza mitotyczna (M) – okres, w którym komórka dzieli się na dwie komórki potomne.
Cykl komórkowy jest niezbędny do rozwoju organizmu z zygoty, oraz do odnawiania tkanek takich jak skóra, włosy, komórki krwi, i narządy wewnętrzne.
Etapy cyklu komórkowego
Diagram cyklu komórkowego przedstawia:
INTERFAZA
MITOZA
Faza G1 (żółty)
Faza S (czerwony)
Faza G2 (zielony)
Faza G1
Czas trwania: kilka do kilkunastu godzin.
Zachodzi między końcem cytokinezy a początkiem syntezy DNA.
Faza S (synthesis)
U ssaków trwa około 7 godzin.
zachodzi replikacja DNA oraz synteza histonów.
Faza G2
Czas trwania: od końca syntezy białek do początku mitozy.
Powstaje tubulina, która jest składnikiem wrzeciona podziałowego.
Faza M
Mitoza trwa około 1 godziny.
Kontrola cyklu komórkowego
Przebieg cyklu komórkowego jest regulowany przez układ kontroli, który aktywuje enzymy i inne białka potrzebne na każdym etapie cyklu.
Wyróżnia się cztery kluczowe stadia: fazy G1, S, G2, M.
Cykliny - białka regulujące procesy podziału komórkowego.
Poziom cyklin D, A, E, i B rośnie w miarę przechodzenia komórki przez fazy G1, G2, i S.
Cykliny łączą się z kinazami białkowymi (cdk), aktywując je.
Istnieją również inhibitory kinaz cyklinozależnych (cdki).
Regulacja cyklu komórkowego
Różne elementy kontrolne zapobiegają niekontrolowanym podziałom komórkowym, wykrywając i naprawiając materiał genetyczny.
Aktywność cyklin i kinaz CDK jest kluczowa dla postępu cyklu.
Cykliny (regulatorowe) i CDKs (katalityczne) formują aktywne heterodimery.
Cykliny działają jako aktywatory, a CDKs są nieaktywne bez cyklin.
CDKs aktywują procesy fosforylacji innych białek.
Komórka wchodzi w następne fazy cyklu tylko po skoordynowanej aktywacji białek.
Replikacja DNA
Elementy składowe DNA
Zasady azotowe dzielą się na:
Pirymidyny
Puryny
Zmienne elementy podwójnej helisy zawierają zasady azotowe, natomiast reszta nukleotydu tworzy rdzeń cukrowo-fosforanowy.
Model semikonserwatywnej replikacji DNA
Podczas replikacji DNA widełki replikacyjne przesuwają się w obu kierunkach od miejsca początku replikacji.
Replikacja ma miejsce w wielu lokalizacjach jednocześnie w chromosomie eukariotycznym.
Białka uczestniczące w replikacji
Helikaza - rozwija podwójną helisę DNA.
Białka stabilizujące pojedyncze pasma DNA.
Topoizomeraza - rozkręca spirale DNA, przecina je w przypadku naprężeń i naprawia podwójne złamania bez użycia energii.
Prymaza (polimeraza RNA) - syntetyzuje primer RNA, inicjujący replikację.
Nukleazy - usuwają primery po ich wykorzystaniu.
Polimerazy replikacyjne - budują polimer DNA, mają zdolności redagowania DNA.
Ligazy - łączą fragmenty Okazaki, wymagają energii z ATP, katalizują powstawanie wiązań fosfodiestrowego.
Naprawcza polimeraza DNA - uzupełnia fragmenty DNA wycięte przez nukleazy.
Telomeraza - katalizuje powstawanie sekwencji RNA do których polimeraza DNA przyłącza sekwencję powtarzalną.
Szybkość replikacji
Różne organizmy mają różne szybkości replikacji:
Płazy: 500 nk/min (8 nk/s)
Ssaki: 2200 nk/min (37 nk/s)
Drożdże: 3600 nk/min (60 nk/s)
Bakterie: 50000 nk/min (833 nk/s)
Stosunek szybkości replikacji prokariontów do eukariontów wynosi 23:1 do 24:1.
Ekspresja genu w prokariotach i eukariotach
W prokariontach brak intronów i splicingu, zamiast tego organizacja genów w operony.
Rola biologiczna jąderka
Jąderko to ultraelement jądra, odpowiedzialny za syntezę rRNA, stanowi również zagęszczenie chromatyny.
Jąderko zanika w trakcie podziału komórkowego, ponieważ chromosomy ulegają kondensacji.
Organizacja jąderka przez obszary NOR, które zawierają powtarzające się sekwencje kodujące rRNA.
Jąderko nie jest obłonione, charakteryzuje się głównie obecnością białek, RNA oraz DNA.
Typy RNA
mRNA - w jądro i cytoplazma, transportujące informacje genetyczne z kodującym DNA, 1% całkowitego RNA.
tRNA - cytoplazma, przekształca aminokwasy w odpowiednie dla mRNA, około 40 typów.
rRNA - rybosomy oraz jąderka, około 80% całkowitego RNA, modyfikowane w jąderkach.
HnRNA - prekursory mRNA, dużej masie cząsteczkowej.
Funkcje regulatorowe RNA
miRNA - regulowana ekspresja genów, od 21 do 23 nukleotydów, biorą udział w wyciszaniu RNA (RNAi).
siRNA - dwuniciowa RNA, działa w RNAi, degraduje komplementarny mRNA.
piRNA - klasa małych, niekodujących cząsteczek RNA, zaangażowanych w epigenetyczne wyciszanie.
snoRNA - kierują chemicznymi modyfikacjami innych RNA.
lncRNA - klasa cząsteczek RNA, nieposiadających zdolności kodowania.
eRNA - transkrybowane z enhancerów, regulują transkrypcję.
ceRNA - konkurują o mikromRNA, zmiany w ich ekspresji wpływają na inne RNA.
Ekspresja genu - etapy
Transkrypcja
Pasma DNA: kodujące i matrycowe, ze wzorami:
Kodujące: 5’ - TGG AAT TGT GAG CGG ATA ACA ATT TCA -3’
Matrycowe: 3’ - ACC TTA ACA CTC GCC TAT TGT TAA AGT -5’
Transkrypt mRNA: 5’- AAU UGU GAG CGG AUA ACA AUU UCA AUG-3’
Splicing i formowanie rybosomów
Szereg procesów, w tym eksponowanie egzonów i intronów, prowadzących do utworzenia dojrzałego mRNA.
Składanie rybosomów odbywa się z białek oraz rRNA.
Morfologia rybosomów
Rybosomy składają się z małej i dużej podjednostki.
Duża podjednostka: zbudowana z białek i rRNA z adenina 2486 w centrum aktywnym.
Przebieg translacji
Antykodon tRNA łączy się z kodonem mRNA, ścisłe powiązanie z aminokwasami prowadzi do syntezy białka.
Wytwarzane są wiązania peptydowe między aminokwasami.
Pytania kontrolne
Jaka jest rola cyklu komórkowego w funkcjonowaniu komórek?
Jakie są różnice w budowie genomów prokariotycznych i eukariotycznych?
Jakie są etapy biosyntezy białka w komórkach eukariotycznych?
Co to jest jąderko i jaką pełni funkcję?