Untitled

HISTORIA MYŚLI EKONOMICZNEJ - BARTKOWIAK

1. Konkurencja doskonała – cenobiorcy, cenodawcy

  • W konkurencji doskonałej, cenobiorcy (nabywcy) mają:

    • Pełną informację o produktach i usługach dostępnych na rynku oraz o ich cenach.

    • Możliwość swobodnego porównywania ofert wielu przedsiębiorstw.

    • Wolną rękę w wyborze najlepszych ofert, czyli tych, które oferują optymalny stosunek jakości do ceny.

  • Cenobiorcy są niezależni, ponieważ każde przedsiębiorstwo jest zbyt małe, aby miało jakikolwiek wpływ na ceny rynkowe.

  • Cenodawcy (sprzedawcy) w konkurencji doskonałej:

    • Przyjmują ceny rynkowe i nie mogą ustalać cen.

    • Muszą odpowiadać na obniżenie cen dokonane przez innych cenodawców, jako że inne firmy szybko skorygują swoje ceny.

    • Mają swobodę w decyzjach dotyczących poziomu produkcji, ale nie mogą stosować dumpingowania cen.

2. Model wzrostu Solowa - czynniki w produkcji

  • To jest rozdział, którego nie będzie

3. Teoria pracy Jevonsa

  • Teoria podaży pracy Jevonsa podkreśla, że:

    • Każdy człowiek jest jednocześnie:

    • Producentem (praca) – z malejącą użytecznością krańcową pracy.

    • Konsumentem (wydaje) – z malejącą użytecznością krańcową płacy.

    • Równowaga na rynku pracy osiągana jest, gdy krańcowa użyteczność płacy równa się krańcowemu cierpieniu z pracy.

  • Użyteczność krańcowa:

    • Początkowo dodatnia, później ujemna.

    • Podstawowym sens pracy jest generowanie dochodu, którego użyteczność zawsze pozostaje dodatnia.

4. Konkurencja doskonała a niedoskonała

  • Konkurencja doskonała:

    • Model, w którym ani nabywcy, ani sprzedawcy nie mają wpływu na ceny produktów, popyt ani podaż.

    • Zbywca przyjmuje cenę, zamiast ją ustalać.

    • Rynki działają efektywnie, używany do celów analitycznych.

    • Nie istnieją rynki doskonałe, lecz niektóre są bliskie tego stanu.

    • Podniesienie ceny przez sprzedawcę może spowodować znaczący spadek sprzedaży, gdyż klienci przeszliby do konkurencji z niższymi cenami.

    • Przykład: Rolnictwo – każda cebula i ziemniak są takie same, a rolnik ponosi podobne koszty, więc żadne gospodarstwo nie może wpłynąć na rynek.

    • Obniżanie cen poniżej poziomu rynkowego nie wpływa na sprzedaż.

  • Konkurencja niedoskonała:

    • Firmy mają wpływ na poziom cen, mogą ograniczać podaż, co prowadzi do podwyższania cen (siła monopolowa).

    • Obejmuje 3 struktury rynku:

    • Monopol – przykład: rynek brylantów, rynek energii elektrycznej, Polskie Koleje Państwowe. Jest to jeden dostawca produktu w danej branży.

    • Oligopol – przykład: rynek usług telekomunikacyjnych w Polsce.

    • Konkurencja monopolistyczna – małe sklepy osiedlowe, które mogą ustalać wyższe ceny dzięki dogodnemu położeniu.

5. Funkcja oszczędności wg Keynesa - Małgosia Tykarska

  • Oszczędności to nieskonsumowana część produktu, będąca funkcją produktu.

  • Wzrost produktu powoduje wzrost poziomu oszczędności.

  • Kluczowa zależność:

    • Keynesowska funkcja oszczędności – miara skłonności do oszczędzania zmienia się w krótkim okresie w zależności od koniunktury (wzrasta w dobrych czasach, a spada w złych).

  • W rynku kapitału oszczędności przekształcają się w inwestycje.

  • O poziomie inwestycji decydują oczekiwana stopa zysku oraz stopa procentowa.

  • Odmienność od klasyków, którzy oszczędzanie uznawali za źródło inwestycji: Keynes faworyzuje wydawanie, przede wszystkim na cele konsumpcyjne.

6. Nadwyżka konsumenta - Aleksander Samulski

  • Koncepcja nadwyżki konsumenta i producenta:

    • Wykorzystywana do określania optymalnego poziomu produkcji, korzystnego dla społeczeństwa.

    • Wzrost dobrobytu społecznego poprzez zmianę poziomu produkcji oznacza, że poziom ten nie jest optymalny.

7. Zależność między kapitałem ludzkim a majątkiem permanentnym

  • Kapitał ludzki:

    • Oznacza sumę wiedzy, umiejętności, kwalifikacji i kompetencji ludzi, przyczyniających się do produkcji dóbr i usług.

    • Jest kluczowym czynnikiem produkcji — im lepiej wykwalifikowani pracownicy, tym większa efektywność i produktywność przedsiębiorstw.

  • Majątek permanentny:

    • Oznacza trwały składnik aktywów niezbędnych do produkcji dóbr i usług (budynki, maszyny, sprzęt)

    • Posiadanie majątku permanentnego zwiększa efektywność przedsiębiorstw.

  • Istnieje ścisła zależność między kapitałem ludzkim a majątkiem permanentnym:

    • Kapitał ludzki potrzebny do efektywnego wykorzystania majątku, a majątek potrzebny do wykorzystania kapitału ludzkiego.

8. Model Samuelsona-Hicksa - Patrycja Turowska

  • Model ten uwzględnia zarówno mnożnik, jak i akcelerator, nazywany również modelem mnożnika-akceleratora:

    • Mnożnik: efekt popytowy inwestycji.

    • Akcelerator: efekt podażowy inwestycji.

  • Granice wzrostu produktu:

    • Granica dolna – produkt nie może obniżyć się poniżej investycji autonomicznych.

    • Granica górna – produkt nie może wzrosnąć powyżej pełnego zatrudnienia czynników wytwórczych (siły roboczej i kapitału).

  • W poniższych granicach występuje nieregularność w zmienności produktu.

    • Granica górna ustawa przez dostępne czynniki wytwórcze.

    • Granica dolna wraz ze wzrostem produktu w długim okresie staje się coraz wyższa.

9. Klasyczna funkcja oszczędności

-Klasyczna funkcja oszczędności zależna od stóp procentowych, wyrażona wzorem:

  • S=f(r)S = f(r)

  • Klasycy decydują o oszczędzaniu na podstawie wysokości stóp procentowych:

  • Wzrost oszczędności = wzrost inwestycji S<br>ightarrowIS <br>ightarrow I.

  • Oszczędzanie jako warunek wzrostu dobrobytu społeczeństwa i maksymalizacja konsumpcji.

10. Równanie Fishera - Justyna Brzozowska

  • Równanie wymiany:

    • MV=PTMV = PT

    • Gdzie:

    • M – ilość pieniądza.

    • V – prędkość, z jaką pieniądz jest wydawany.

    • P – cena towarów.

    • T – liczba transakcji.

  • Zależności:

    • Popyt na pieniądz zależy od:

    • A) transakcyjnej szybkości pieniądza.

    • B) liczby transakcji.

    • C) cen (procentowy wzrost cen powoduje wzrost popytu na pieniądz).

11. Podział czasu Marshala - Paweł Guzek

  • Czas w ekonomii to czas operacyjny, nie fizyczny:

    • Okres krótki: Podaż dobra może rosnąć w ramach danych zdolności wytwórczych.

    • Okres długi: Pełne wykorzystanie czynników produkcji prowadzi do wzrostu podaży dóbr.

12. Główne szkoły ekonomii - Bartek Szubert

  • Ekonomia klasyczna:

    • Kluczowa w roli przemysłu.

    • Prekursorzy: William Petty, David Hume.

    • Adam Smith „Bogactwo Narodów” – pierwszy traktat ekonomiczny.

    • Inni klasycy: Thomas Malthus, Jean-Baptiste Say, David Ricardo, John Stuart Mill.

  • Szkoła historyczna:

    • Odmienna od ekonomistów teoretycznych, brak prawidłowości w gospodarce.

    • Punktem wyjścia są obserwowane zjawiska gospodarcze.

  • Nurt klasyczno-neoklasyczny:

    • Łączy ekonomię klasyczną i neoklasyczną (do 1871 i od 1871 roku).

    • Realne i równowagi są nadrzędne.

13. Ekonomia keynesowska

  • Keynes stwarza nową ekonomię negując prawo rynku Saya.

  • Polityka państwa konieczna dla naprawy gospodarki.

  • Podejście krótkookresowe, z perspektywą na niepełne zatrudnienie.

14. Pareto - Ania Pieńkos

  • Optimum Pareto:

    • Sytuacja, w której poprawa jednego nie może nastąpić bez pogorszenia innego.

    • Punkty styczności krzywych obojętności konsumentów jako potencjalne punkty wymiany.

15. Teoria przedsiębiorcy - Julia Miller

  • Oparty na teorii Schumpetera:

    • Przedsiębiorca jako innowator, wprowadzający wynalazki w życie.

    • Cechy przedsiębiorców: pasja, pragnienie sukcesu.

16. Zasada kompensacji Barone - Magdalena Sot

  • Zasady Barone nawiązują do redystrybucji dóbr w kierunku zwiększenia ogólnego dobrobytu.

17. Prawo rynków - Ola Zagajewska

  • Prawo rynków Saya:

    • Sformułowane w 1803 roku. Podaż tworzy popyt.

18. Teoria pieniądza Wicksella - Krzysiek Walasik

  • Wicksell wprowadza pojęcia stóp procentowych - naturalnych i rynkowych.

19. Funkcje pieniądza - Filip Szymczak

  • Pieniądz jako powszechny środek płatniczy.

20. Cechy człowieka w działalności gospodarczej wg Smitha - Ewelina Jurzysta

  • Zależność między egoizmem a ogólnym dobrobytem.

21. Szkoła historyczna - Laura Karska

  • Opis faktów gospodarczych jako podstawa ekonomii.

22. Schumpeter - Paweł Dobrzański

  • Prace Schumpetera o przedsiębiorczości i innowacjach.

23. Funkcje państwa

  • Ochrona własności, regulacja rynku, ubezpieczenia społeczne.

24. Ex post a ex ante

  • Termin 'ex post' oznacza analizę po fakcie, 'ex ante' przed faktem.

25. Monetaryzm

  • Teoria, która podkreśla kontrolę ilości pieniądza w gospodarce.

26. Neutralność pieniądza - Mateusz Kowalski

  • Pieniądz neutralny, nie wpływa na produkt.

27. Dochód permanentny

  • Stały poziom dochodu, niezależny od wahań koniunktury.

28. Instytucje a instynkty Veblena

  • Zmiany technologiczne wpływające na zmiany instytucji.

29. Równowaga rynku kapitału

  • Stan, w którym cena akcji odpowiada wartości fundamentalnej spółki.

Pytania zamknięte z poprzednich lat

  1. Prekursorem ekonomii klasycznej był:
    a. David Hume c. Adam Smith

  2. Zgodnie z mocną stroną prawa rynków Saya w gospodarce występuje równowaga:
    a. makroekonomiczna b. mikroekonomiczna

  3. Oszczędności są funkcją tylko stopy procentowej:
    c. wykazuje w długim okresie tendencję wzrostową.

  4. Zgodnie z prawem rynków gospodarka rynkowa:
    a. rozwija się cyklicznie

  5. W ekonomii klasyczno-neoklasycznej występuje pieniądz:
    a. spekulacyjny

  6. Rewolucja marginalistyczna jest dziełem szkół:
    a. austriackiej i manchesterskiej

  7. Zgodnie z rewolucją marginalistyczną cenę dobra wyznacza:
    a. nakład pracy poniesiony na jego wytworzenie

  8. Teoria imputacji stanowi uzupełnienie teorii:
    a. malejącej użyteczności krańcowej

  9. Teoria równowagi ogólnej:
    a. jest sprzeczna z prawem rynków

  10. Zasada kompensacji Barone dopuszcza podział dóbr przez:
    b. rynek

  11. Na mocy ilościowej teorii pieniądza wielkość produktu zależy od:
    a. ilości pieniądza

  12. Przeciwnikami podejścia Keynesowskiego byli:
    a. Alvin Hansen i Roy Harrod

  13. Gospodarka jest szczególnie niestabilna według:
    a. Johna Keynesa

  14. Zgodnie z podejściem Keynesowskim zawsze występuje równowaga:
    a. ex ante