Pakikinig (Listening)

4.1 Pakikinig ("Hearing")

"Ang pakikinig ay isang natural na proseso, habang ang pakikinig (listening) ay isang kasanayan."

Sa komunikasyong pantao, maging berbal o hindi berbal, palaging kasangkot ang kakayahang maipahayag ang sarili.

Nakabatay ang kalinawan ng komunikasyon sa bisa ng pagpapahayag.

Upang makamit ang epektibong komunikasyon, dapat paunlarin ang mga kasanayan sa wika, na nagsisilbing saligang batayan para sa epektibong pagdadala ng mensahe.

Sa pagtuturo ng wika, il expose ang mga estudyante sa mga realistiko na aktibidad upang ipakita ang tunay na paggamit ng wika.

Magbigay ng mga materyales sa pagbabasa, hikayatin ang tula at maiikling dula at paglikha ng landscape drawing upang makabuo ng matibay na batayang wika.

Madaling ipagwalang-bahala ang pakikinig, ngunit ito ay isang kasanayan na maaaring paunlarin at nangangailangan ng atensyon.

Isang makabuluhang bahagi ng ating buhay ang ginugugol sa pakikinig.

Ang pakikinig sa iba ay nagpo-promote ng pag-unawa at pagkakaibigan.

Ang pakikinig ay nangangailangan ng konsentrasyon para sa pag-unawa at pagpapaalala.

Ipinapakita ng mga pag-aaral na mas maraming oras ang ginugol ng mga tao sa pakikinig kaysa sa pagsasalita, lalo na ang mga estudyante sa mga silid-aralan na mas pinipili ang pakikinig sa mga lektura at talakayan.

Ang Proseso ng Pakikinig

Ayon sa SIER, ang kritikal na pakikinig ay may apat na proseso:

  1. Sensing: Paghahabol sa mensahe.
  2. Interpreting: Pag-unawa sa mensahe.
  3. Evaluating: Paghuhusga sa lakas at kahinaan ng mensahe.
  4. Responding: Pagbibigay ng feedback sa mensahe.

Tatlong elemento ang pinagsasama upang maabot ang kahulugan ng tunog: pagtanggap, pag-unawa, at pag-alala.

Karaniwang tinatanggap ng mga tao ang tunog, nauunawaan ito, at naaalala.

Kapag pagod o nababahala, nawawalan ng interes sa tunog.

Nakaugnay ang mga tunog sa pagkilala sa pamilyar o hindi pamilyar na ingay sa pamamagitan ng mga tainga (senso ng pagdinig).

Ang mga pamilyar na tunog ay pinagsasama-sama at nauugnay sa karanasan.

Ang pag-alala sa kung ano ang naaalala ay tumutulong sa pagbibigay ng kahulugan sa kung ano ang narinig.

Ang pagsusuri at pag-uugnay ng mga tunog sa mga pandama ay nagpapasiya sa kanilang kahulugan.

LAYUNIN NG PAKIKINIG (Objectives of Listening)

  1. Deskriminatibo (Discriminative)

    • Kilalanin ang pagkakaiba sa pagitan ng berbal at hindi berbal na paraan ng komunikasyon.
    • Maglaan ng atensyon sa bigkas at body language ng nagsasalita.

  2. Komprehensibo (Comprehensive)

    • Unawain ang kabuuan ng mensahe.
    • Maunawaan ang nilalaman at kahulugan ng pinakikinggan.

  3. Paglilibang (For Entertainment)

    • Para sa sariling kasiyahan.
    • Ginagawa para sa kasiyahan.

  4. Panggamot (Therapeutic)

    • Tumulong sa nagsasalita sa pamamagitan ng pakikinig sa kanilang mga reklamo o problema.
KRITIKAL NA PAKIKINIG (Critical Listening)

Mga Elementong Nakaiimpluwensiya sa Pakikinig (Factors Influencing Listening)

A. Edad o Gulang (Age)

  • Mas angkop ang maiikli na pahayag para sa mga mas batang tagapakinig dahil mas maikli ang kanilang atensyon span at limitado ang kanilang pag-unawa.
  • Nakikinabang din ang mga nakatatandang indibidwal sa maiikli na pahayag dahil sa pisikal na kakulangan at posibleng problema sa pandinig.

B. Oras (Time)

  • Nakakaapekto ang oras ng araw sa bisa ng pakikinig.
  • Hindi gaanong epektibo ang pakikinig sa gitna ng gabi o maagang umaga kung hindi gising.
  • Maaaring hindi maging epektibo ang mga lektura na malapit sa oras ng tanghalian.
  • Mas epektibo ang mga klase sa umaga para sa pakikinig kaysa sa mga hapon.

C. Kasarian (Gender)

  • Magkaiba ang interes ng mga lalaki at babae.
  • Maaaring ayaw ng mga lalaki sa mga babaeng tagapagsalita na itinuturing nilang mahaba o nagbibigay ng labis na paliwanag.
  • Maaaring ayaw ng mga babae sa mga lalaking tagapagsalita na masyadong maigsi.
  • Karaniwang mas matiisin ang mga babae sa pakikinig kumpara sa mga lalaki.

D. Kultura (Culture)

  • Ang mga kagamitan sa komunikasyon tulad ng cellphones, telepono, mikropono, at radyo ay makatutulong sa pag-unawa.
  • Mas epektibo ang personal na komunikasyon kaysa sa paggamit ng mga kasangkapan upang ilahad ang mga mensahe at damdamin.
  • Ang mga pagkakaiba sa kultura ay nakaapekto sa mga kagustuhan sa pakikinig.
  • Magkaiba ang istilo ng pagsamba sa mga katutubo at mga Kristiyano.
  • Sa mga lektura, ang ilan ay malayang nagtatanong at kumokontra sa tagapagsalita, habang ang iba ay tahimik na nakikinig at nagtatanong lamang pagkatapos ng talumpati.

E. Konsepto sa sarili (Self-Concept)

  • Ginagamit ng mga tagapakinig ang kanilang talino upang sumang-ayon o sumalungat sa nagsasalita.
  • Ang personal na interpretasyon ng mga mensahe ay maaring humantong sa positibo o negatibong resulta.

F. Lugar (Place)

  • Ang tahimik at cool na kapaligiran ay nagpo-promote ng konsentrasyon sa mga lektura.
  • Ang mainit, maliit, at magulong mga lugar ay maaaring magdulot ng pagkainis at kawalang-interes.
URI NG MGA TAGAPAKINIG (Types of Listeners)

  1. Eager Beaver

    • Ngumiti o tumango ngunit ang pag-unawa ay maaaring duda.

  2. Sleeper

    • Umupo nang tahimik sa sulok na walang intensyon na makinig.

  3. Tiger

    • Tumugon nang agresibo sa bawat pagkakamali ng tagapagsalita.

  4. Bewildered

    • Naguguluhan sa anumang naiintindihan, kadalasang nakakunot ang noo o mukhang naguguluhan.

  5. Frowner

    • Mukhang aktibo sa mga tanong ngunit nagpapanggap lamang at naghihintay ng pagkakataon na makapagbigay ng impresyon.

  6. Relaxed

    • Walang interes, naglilipat ng atensyon sa ibang bagay na walang reaksyon.

  7. Busy Bee

    • Nakikilahok sa ibang aktibidad tulad ng pagsusulat, tsismis, o pag-aalaga habang tila nakikinig.

  8. **Two