Cykl komórkowy i starzenie komórkowe

Kluczowe terminologie i procesy adaptacyjne komórek

  • Proliferacja: Proces zwiększania liczby komórek poprzez podziały. Tempo zależy od odsetka komórek w cyklu komórkowym.

  • Hipertrofia (przerost): Zwiększenie masy tkanki przez wzrost objętości i masy komórek, a nie ich liczby.     * Przykład fizjologiczny: powiększenie włókien mięśniowych pod wpływem ćwiczeń.     * Przykład patologiczny: przerost kardiomiocytów w odpowiedzi na nadciśnienie tętnicze.

  • Hiperplazja (rozrost): Zwiększenie liczby komórek w wyniku wzmożonej proliferacji.     * Fizjologiczna: gruczoły piersiowe w ciąży.     * Kompensacyjna: regeneracja wątroby po usunięciu do 23\frac{2}{3} jej masy; odnowa szpiku po krwotoku.

  • Atrofia (zanik): Zmniejszenie objętości komórki, tkanki lub narządu.     * Przykład: zanik nabłonka pochwy w okresie menopauzy.

  • Metaplazja: Odwracalne przekształcenie jednego typu dojrzałych komórek w inny typ. Reakcja na przewlekłe czynniki szkodliwe.     * Przykład: u palaczy nabłonek wielorzędowy walcowaty w oskrzelach zmienia się w wielowarstwowy płaski.     * Przełyk Barretta: zmiana nabłonka płaskiego na walcowaty pod wpływem treści żołądkowej.

  • Protoonkogeny: Geny kodujące białka regulujące proliferację (czynniki wzrostu, receptory, kinazy). Mutacja może zmienić je w onkogeny.

  • Geny supresorowe: Geny hamujące podziały komórkowe (antyonkogeny). Ich mutacje są recesywne (muszą dotyczyć obu alleli).

  • Starzenie komórkowe: Nieodwracalne zatrzymanie cyklu komórkowego z zahamowaniem apoptozy i wykształceniem fenotypu sekrecyjnego (SASP).

Organizacja cyklu komórkowego i losy komórek

  • Definicja: Szereg procesów zachodzących od powstania komórki do jej podziału.

  • Etapy: Faza G1G1, SS (synteza DNA), G2G2 i MM (mitoza).

  • Kierunki po podziale:     * Dalsza proliferacja (np. komórki macierzyste nabłonków, szpik).     * Faza spoczynkowa G0G0 (quiescence): Komórka metabolicznie aktywna, może wrócić do cyklu w sprzyjających warunkach.     * Różnicowanie: Terminalne różnicowanie prowadzi do stałej utraty zdolności podziału (np. kardiomiocyty, neurony).     * Starzenie lub apoptoza: W przypadku nieusuwalnych uszkodzeń DNA.

  • Warunki podziału somatycznego:     1. Zachowanie identyczności genetycznej (replikacja w fazie SS).     2. Precyzyjny rozdział materiału (mitoza i cytokineza w fazie MM).

  • Czas trwania:     * Zarodek przedimplantacyjny: 412extgodzin4-12 ext{ godzin}.     * Komórka somatyczna człowieka: do 24extgodzin24 ext{ godzin} (G1extok.11exthG1 ext{ ok. } 11 ext{ h}, Sextok.8exthS ext{ ok. } 8 ext{ h}, G2extok.4exthG2 ext{ ok. } 4 ext{ h}, Mextok.1exthM ext{ ok. } 1 ext{ h}).

Wewnątrzkomórkowa regulacja cyklu: Cykliny i kinazy CDK

  • Kompleksy cyklina-CDK: Podjednostka regulatorowa (cyklina) + podjednostka katalityczna (kinaza zależna od cykliny).

  • Charakterystyka kompleksów:     * Faza G1G1: Cykliny DD / CDK4(6)CDK4(6).     * Przejście G1/SG1/S: Cyklina EE / CDK2CDK2.     * Faza SS: Cyklina AA / CDK2CDK2 oraz Cyklina AA / CDK1CDK1.     * Faza G2G2: Cyklina AA / CDK1CDK1.     * Przejście G2/MG2/M i faza MM: Cyklina BB / CDK1CDK1 (kompleks MPFMPF).

  • Mechanizmy kontroli CDK:     * Fosforylacja aktywująca: Kinaza CAKCAK (kompleks Cyklina HH / Cdk7Cdk7) fosforyluje treoninę w pozycji 160160, zwiększając aktywność CDKCDK ponad 300300-krotnie.     * Fosforylacja hamująca: Kinazy rodziny WEE1WEE1 (WEE1WEE1, PKMYT1PKMYT1, WEE1BWEE1B) na treoninę 1414 i tyrozynę 1515.     * Defosforylacja aktywująca: Fosfatazy rodziny CDC25CDC25 (CDC25ACDC25A w fazie SS, CDC25BCDC25B i CC w przejściu G2/MG2/M).     * Inhibitory CKICKI:         * Rodzina INK4 (p16,p15,p18,p19p16, p15, p18, p19): Specyficzne dla CDK4/6CDK4/6 w fazie G1G1.         * Rodzina CIP/KIP (p21,p27,p57p21, p27, p57): Hamują większość kompleksów cyklina/CDK.

  • Degradacja białek:     * APC/C (Cyklosom): Ligaza ubikwityny E3E3. Współpracuje z CDC20CDC20 (wejście w anafazę) i CDH1CDH1 (wyjście z anafazy, telofaza).     * Białka SCF: Stała aktywność; ubikwitynują substraty wcześniej ufosforylowane przez CDKCDK.

Punkty kontrolne i odpowiedź na uszkodzenia DNA (DDR)

  • Punkt restrykcyjny R (G1/S): Decyduje o wejściu w cykl bez powrotu. Sprawdza czynniki wzrostu, wielkość komórki i stan DNA.

  • Punkt kontrolny fazy S: Monitoruje widełki replikacyjne i uszkodzenia DNA.

  • Punkt kontrolny G2/M: Sprawdza, czy replikacja została zakończona i czy DNA jest nieuszkodzony.

  • Punkt kontrolny wrzeciona (SAC): Sprawdza ułożenie chromosomów w płytce równikowej i ich połączenie z mikrotubulami.

  • Ścieżki sygnałowe DDR:     * Sensor: ATM (pęknięcia obu nici DNA) oraz ATR (jednoniciowy DNA, stres replikacyjny).     * Przekaźniki: Kinazy CHK1 i CHK2.     * Efektor: Białko p53 (strażnik genomu).         * W normie: degradowane w proteasomach po połączeniu z MDM2.         * Po uszkodzeniu DNA: fosforylacja p53 i dysocjacja od MDM2.         * Działanie p53: Indykuje białko p21 (CKICKI), zatrzymując cykl celem naprawy. Jeśli naprawa zawiedzie, indukuje białka proapoptotyczne (Puma, Bax, Bak).

Szczegółowa charakterystyka faz interfazy (G1, S, G2)

  • Faza G1:     * Kluczowy szlak: Białko RB / E2F.     * W spoczynku: nieufosforylowane RB wiąże czynnik E2F, hamując transkrypcję.     * Po stymulacji: Kompleksy Cyklina D/CDK4(6)D/CDK4(6) fosforylują RB, uwalniając E2F.     * E2F aktywuje geny Cyklin EE, AA, fosfatazy CDC25ACDC25A oraz polimerazy DNA.

  • Faza S:     * Replikacja semikonserwatywna: Masa DNA wzrasta z 66 do 12extpg12 ext{ pg}, długość z 1,81,8 do 3,6extm3,6 ext{ m}, liczba chromosomów (z chromatydami) z 4646 do 9292.     * Kolejność: Najpierw euchromatyna, potem heterochromatyna.     * Tempo: 10100extnukleotydoˊw/s10-100 ext{ nukleotydów/s}.     * Cykl centrosomowy: Podwojenie centrosomów (centriole odsuwają się i powstają centriole potomne).     * Bookmarkingu (Pamięć komórkowa): Odtwarzanie wzoru metylacji DNA i kodu histonowego (udział białka PCNA i chaperonów).

  • Faza G2:     * Synteza tubulin, białek regulatorowych i lipidów dla nowych błon.     * Gromadzenie kompleksu MPFMPF (Cyklina B/CDK1B/CDK1).     * Aktywacja wejścia w mitozę przez fosfatazę CDC25C, która usuwa hamujące fosforany z CDK1CDK1.

Faza M: Kariokineza i jej etapy

  • Profaza:     * Kompakcja chromatyny: Udział kondensyn i kohezyn (rodzina białek SMC). Pierścienie kohezyn (extsˊrednicaextok.40extnmext{średnica } ext{ok. } 40 ext{ nm}) łączą chromatydy siostrzane.     * Dojrzewanie centrosomów: Wzrost liczby pierścieni γ\gamma-tubuliny.     * Wrzeciono podziałowe: Zbudowane z mikrotubul: kinetochorowych, ramiennych, biegunowych i astralnych.     * Fragmentacja aparatu Golgiego i ER.

  • Prometafaza:     * Rozpad otoczki jądrowej: Fosforylacja lamin i nukleoporyny Nup98 przez CDK1CDK1.     * Połączenie kinetochorów z mikrotubulami (losowe, końcami plus).

  • Metafaza:     * Utworzenie płytki równikowej (równikowej).     * Układ amfiteliczny: Prawidłowe połączenie kinetochorów siostrzanych z przeciwnymi biegunami.     * Korekta błędów (monotelicznych, syntelicznych, merotelicznych): Udział kompleksu CPC z kinazą Aurora B, która fosforyluje białko NDC80, umożliwiając odłączenie błędnej mikrotubuli.

  • Anafaza:     * Degradacja sekuryny przez APC/CCDC20APC/C-CDC20.     * Aktywacja separazy, która przecina białko RAD21 w kohezynie.     * Anafaza A: Chromatydy idą do biegunów przez depolimeryzację mikrotubul kinetochorowych (prędkość 12,5extμm/min1-2,5 ext{ } \mu m/min).     * Anafaza B: Wydłużanie wrzeciona, odsuwanie centrosomów.

  • Telofaza:     * Dekondensacja chromosomów, odtworzenie otoczki (udział Ran-GTP i defosforylacja lamin przez PP1).     * Reaktywacja transkrypcji i odbudowa jąderka (udział nukleoliny i białka B23).

Cytokineza i powrót do fazy G1/G0

  • Mechanizm: Powstanie pierścienia kurczliwego (filameny aktynowe i miozyna typu II).

  • Regulacja: Białko RhoA (GTP-aza) kontroluje polimeryzację aktyny.

  • Przebieg:     * Wytworzenie bruzdy podziałowej.     * Powstanie mostka cytoplazmatycznego z ciałkiem środkowym (ponad 160160 białek).     * Abscysja: Ostateczne rozdzielenie komórek potomnych.

  • Faza G0: Stan spoczynkowy, obecność rzęski pierwotnej. Powrót do cyklu (np. hepatocyty, limfocyty pamięci) stymulowany przez czynniki zewnętrzne.

  • Endoreduplikacja: Odmiana cyklu (synteza DNA bez pełnej mitozy). Prowadzi do poliploidii (trofoblast, megakariocyty).

Patologia cyklu: Nowotworzenie i onkogeneza wirusowa

  • Onkoproteiny: Nadmiernie pobudzają wzrost (mutacje typu gain-of-function).     * Czynniki wzrostu (PDGFPDGF, FGFFGF), receptory (HER2/NeuHER2/Neu, EGFREGFR), kinazy (AKTAKT, mTORmTOR, RasRas), czynniki transkrypcyjne (MycMyc, FosFos, JunJun).

  • Białka supresorowe: Utrata funkcji prowadzi do braku kontroli (mutacje recesywne).     * PTEN: Fosfataza hamująca szlak PI3K/AKTPI-3K/AKT.     * p53: Najczęściej zmutowany gen w nowotworach (średnio 38%38 \%, w raku jajnika ponad 90%90 \%).     * RB, p16, APC (degradacja β\beta-kateniny).

  • Wpływ wirusów:     * Retrowirusy: Wbudowują prowirusy; gen v-src koduje kinazę p60srcp60-src stymulującą podziały.     * HPV: Białka wirusowe hamują p21p21, p27p27, unieczynniają p53p53 i RBRB, aktywując cykliny AA i EE.     * KSHV: Koduje v-cyklinę (homolog cykliny D2D2), co prowadzi do mięsaka Kaposiego.

Klasyfikacja populacji komórkowych i starzenie

  • Typy populacji:     1. Macierzyste: Zachowują zdolność podziału (np. nisze w naskórku, szpiku).     2. Odnawiające się: Ciągłe podziały (np. nabłonki).     3. Spoczynkowe: Faza G0G0, dzielą się rzadko (np. hepatocyty, fibroblasty).     4. Niedzielące się: Terminalnie zróżnicowane (neurony, kardiomiocyty).

  • Starzenie komórkowe (Cechy):     1. Zatrzymanie cyklu.     2. Zahamowanie apoptozy.     3. Fenotyp SASP (senescence-associated secretory phenotype) – wydzielanie czynników prozapalnych.

  • Przyczyny starzenia: Skracanie telomerów (odkrycie Hayflicka), niestabilność genomu, stres epigenetyczny i metaboliczny, dysfunkcja mitochondriów, inflammaging (stan zapalny związany ze starzeniem).