Untitled

CYTOLOGIA
Błony biologiczne

Błona komórkowa (plazmolemma) jest dynamiczną strukturą opisywaną przez model płynnej mozaiki. Składa się głównie z dwuwarstwy lipidowej, w której osadzone są białka. Jest asymetryczna, co oznacza, że skład warstwy E (zewnętrznej) różni się od składu warstwy P (cytoplazmatycznej).

  • Lipidowe tratwy:

    • Są to wyspecjalizowane domeny błony, bogate w cholesterol i sfingolipidy.
    • Pełnią kluczowe role w sygnalizacji komórkowej oraz sortowaniu białek.
    • Wykazują mniejszą płynność niż otaczająca je reszta dwuwarstwy, co stabilizuje zgrupowane w nich receptory.
  • Składniki błon i ich funkcje:

    • Cholesterol: Pełni rolę buforu płynności. W wysokich temperaturach ogranicza nadmierne ruchy fosfolipidów, natomiast w niskich zapobiega ich zbyt ścisłemu upakowaniu i krzepnięciu.
    • Glikolipidy: Występują głównie w warstwie zewnętrznej plazmolemmy. Wraz z glikoproteinami tworzą glikokaliks – warstwę cukrową chroniącą komórkę fizycznie i chemicznie oraz uczestniczącą w rozpoznawaniu komórkowym.
    • Białka błonowe:
    • Białka powierzchniowe (peryferyjne): Związane z powierzchnią błony słabymi oddziaływaniami niekowalencyjnymi, często pełnią funkcje enzymatyczne lub strukturalne.
    • Białka integralne: Silnie zakotwiczone w dwuwarstwie (często jako białka transbłonowe). Dzielą się na białka jednokrotnie i wielokrotnie przebijające błonę.
Transport przez błony biologiczne
Typy transportu:
  1. Transport bierny (pasywny):

    • Transport prosty: Dyfuzja cząsteczek bezpośrednio przez dwuwarstwę lipidową zgodnie z gradientem stężeń. Dotyczy:
      • Rozpuszczalników organicznych (alkohole, benzen).
      • Hormonów steroidowych.
      • Małych cząsteczek niepolarnych: O<em>2O<em>{2}, N</em>2N</em>{2}.
      • Małych cząsteczek polarnych bez ładunku: CO2CO_{2}, mocznik.
    • Transport ułatwiony: Wymaga udziału białek transportowych, ale nadal nie zużywa energii.
      • Białka kanałowe: Tworzą hydrofilowe pory.
      • Kanały bramkowane ligandem (np. receptory acetylocholiny).
      • Kanały bramkowane napięciem (istotne w przewodnictwie impulsów nerwowych).
      • Akwaporyny: Specjalistyczne kanały dla cząsteczek wody.
      • Białka nośnikowe: Zmieniają konformację po związaniu specyficznego substratu (np. transportery glukozy GLUT).
  2. Rodzaje systemów transportujących (Nośniki):

    • Uniport: Przenoszenie jednej cząsteczki w jednym kierunku.
    • Symport (kotransport): Przenoszenie dwóch różnych cząsteczek w tym samym kierunku (np. symport sodowo-glukozowy).
    • Antyport: Przenoszenie cząsteczek w przeciwnych kierunkach (np. pompa sodowo-potasowa).
  3. Transport aktywny:

    • Wymaga nakładu energii, najczęściej z hydrolizy ATPATP.
    • Transport aktywny pierwotny: Bezpośrednie wykorzystanie energii (np. Pompa Na+/K+Na^{+}/K^{+}). Pompa ta usuwa 33 jony Na+Na^{+} na zewnątrz komórki i wprowadza 22 jony K+K^{+} do wnętrza, zużywając przy tym jedną cząsteczkę ATPATP.
    • Transport aktywny wtórny: Wykorzystuje gradient elektrochemiczny wytworzony wcześniej przez transport pierwotny.
Endocytoza i egzocytoza
  1. Endocytoza (Pobieranie materiału):

    • Pinocytoza: Nieswoiste „picie” komórki – pobieranie płynu pozakomórkowego.
    • Fagocytoza: Pobieranie dużych cząstek (np. bakterii, resztek komórkowych) do pęcherzyków zwanych fagosomami.
    • Endocytoza receptoralna: Wysoce specyficzna, często z udziałem dołków okrytych klatryną (np. pobieranie cholesterolu w formie LDL).
  2. Egzocytoza (Wydzielanie materiału):

    • Egzocytoza konstytutywna: Ciągły transport lipidów i białek do błony komórkowej.
    • Egzocytoza regulowana: Uwalnianie np. hormonów lub neuroprzekaźników w odpowiedzi na sygnał (często wzrost stężenia jonów Ca2+Ca^{2+} w cytozolu).
Komunikacja międzykomórkowa

Komórki reagują na sygnały zewnętrzne dzięki receptorom:

  • Receptory śródkomórkowe: Reagują na ligandy lipofilowe (np. hormony tarczycy, hormony sterydowe).
  • Receptory błonowe:
    • Receptory związane z kanałami jonowymi (jonotropowe).
    • Receptory katalityczne (np. kinazy tyrozynowe).
    • Receptory związane z białkiem G: Aktywują wewnątrzkomórkowe szlaki kaskadowe oraz wtórne przekaźniki, takie jak cAMPcAMP, IP3IP_{3} czy Ca2+Ca^{2+}.
Cytoplazma i Cytoszkielet

Cytoplazma to nie tylko cytozol, ale również skomplikowana sieć białek włókienkowych:

  • Mikrotubule: Zbudowane z tubuliny, tworzą szlaki dla transportu organelli i budują wrzeciono podziałowe.
  • Mikrofilamenty (filamenty aktynowe): Odpowiedzialne za ameboidalny ruch komórki, tworzenie pierścienia kurczliwego i mikrokosmki.
  • Filamenty pośrednie: Zapewniają wytrzymałość mechaniczną (np. keratyny, laminy jądrowe).