Untitled
CYTOLOGIA
Błony biologiczne
Błona komórkowa (plazmolemma) jest dynamiczną strukturą opisywaną przez model płynnej mozaiki. Składa się głównie z dwuwarstwy lipidowej, w której osadzone są białka. Jest asymetryczna, co oznacza, że skład warstwy E (zewnętrznej) różni się od składu warstwy P (cytoplazmatycznej).
Lipidowe tratwy:
- Są to wyspecjalizowane domeny błony, bogate w cholesterol i sfingolipidy.
- Pełnią kluczowe role w sygnalizacji komórkowej oraz sortowaniu białek.
- Wykazują mniejszą płynność niż otaczająca je reszta dwuwarstwy, co stabilizuje zgrupowane w nich receptory.
Składniki błon i ich funkcje:
- Cholesterol: Pełni rolę buforu płynności. W wysokich temperaturach ogranicza nadmierne ruchy fosfolipidów, natomiast w niskich zapobiega ich zbyt ścisłemu upakowaniu i krzepnięciu.
- Glikolipidy: Występują głównie w warstwie zewnętrznej plazmolemmy. Wraz z glikoproteinami tworzą glikokaliks – warstwę cukrową chroniącą komórkę fizycznie i chemicznie oraz uczestniczącą w rozpoznawaniu komórkowym.
- Białka błonowe:
- Białka powierzchniowe (peryferyjne): Związane z powierzchnią błony słabymi oddziaływaniami niekowalencyjnymi, często pełnią funkcje enzymatyczne lub strukturalne.
- Białka integralne: Silnie zakotwiczone w dwuwarstwie (często jako białka transbłonowe). Dzielą się na białka jednokrotnie i wielokrotnie przebijające błonę.
Transport przez błony biologiczne
Typy transportu:
Transport bierny (pasywny):
- Transport prosty: Dyfuzja cząsteczek bezpośrednio przez dwuwarstwę lipidową zgodnie z gradientem stężeń. Dotyczy:
- Rozpuszczalników organicznych (alkohole, benzen).
- Hormonów steroidowych.
- Małych cząsteczek niepolarnych: , .
- Małych cząsteczek polarnych bez ładunku: , mocznik.
- Transport ułatwiony: Wymaga udziału białek transportowych, ale nadal nie zużywa energii.
- Białka kanałowe: Tworzą hydrofilowe pory.
- Kanały bramkowane ligandem (np. receptory acetylocholiny).
- Kanały bramkowane napięciem (istotne w przewodnictwie impulsów nerwowych).
- Akwaporyny: Specjalistyczne kanały dla cząsteczek wody.
- Białka nośnikowe: Zmieniają konformację po związaniu specyficznego substratu (np. transportery glukozy GLUT).
- Transport prosty: Dyfuzja cząsteczek bezpośrednio przez dwuwarstwę lipidową zgodnie z gradientem stężeń. Dotyczy:
Rodzaje systemów transportujących (Nośniki):
- Uniport: Przenoszenie jednej cząsteczki w jednym kierunku.
- Symport (kotransport): Przenoszenie dwóch różnych cząsteczek w tym samym kierunku (np. symport sodowo-glukozowy).
- Antyport: Przenoszenie cząsteczek w przeciwnych kierunkach (np. pompa sodowo-potasowa).
Transport aktywny:
- Wymaga nakładu energii, najczęściej z hydrolizy .
- Transport aktywny pierwotny: Bezpośrednie wykorzystanie energii (np. Pompa ). Pompa ta usuwa jony na zewnątrz komórki i wprowadza jony do wnętrza, zużywając przy tym jedną cząsteczkę .
- Transport aktywny wtórny: Wykorzystuje gradient elektrochemiczny wytworzony wcześniej przez transport pierwotny.
Endocytoza i egzocytoza
Endocytoza (Pobieranie materiału):
- Pinocytoza: Nieswoiste „picie” komórki – pobieranie płynu pozakomórkowego.
- Fagocytoza: Pobieranie dużych cząstek (np. bakterii, resztek komórkowych) do pęcherzyków zwanych fagosomami.
- Endocytoza receptoralna: Wysoce specyficzna, często z udziałem dołków okrytych klatryną (np. pobieranie cholesterolu w formie LDL).
Egzocytoza (Wydzielanie materiału):
- Egzocytoza konstytutywna: Ciągły transport lipidów i białek do błony komórkowej.
- Egzocytoza regulowana: Uwalnianie np. hormonów lub neuroprzekaźników w odpowiedzi na sygnał (często wzrost stężenia jonów w cytozolu).
Komunikacja międzykomórkowa
Komórki reagują na sygnały zewnętrzne dzięki receptorom:
- Receptory śródkomórkowe: Reagują na ligandy lipofilowe (np. hormony tarczycy, hormony sterydowe).
- Receptory błonowe:
- Receptory związane z kanałami jonowymi (jonotropowe).
- Receptory katalityczne (np. kinazy tyrozynowe).
- Receptory związane z białkiem G: Aktywują wewnątrzkomórkowe szlaki kaskadowe oraz wtórne przekaźniki, takie jak , czy .
Cytoplazma i Cytoszkielet
Cytoplazma to nie tylko cytozol, ale również skomplikowana sieć białek włókienkowych:
- Mikrotubule: Zbudowane z tubuliny, tworzą szlaki dla transportu organelli i budują wrzeciono podziałowe.
- Mikrofilamenty (filamenty aktynowe): Odpowiedzialne za ameboidalny ruch komórki, tworzenie pierścienia kurczliwego i mikrokosmki.
- Filamenty pośrednie: Zapewniają wytrzymałość mechaniczną (np. keratyny, laminy jądrowe).