Teoria wyboru konsumenta

Teoria wyboru konsumenta

• Krzywe obojętności: Graficzna prezentacja kombinacji dwóch dóbr o takim samym poziomie satysfakcji dla konsumenta.

Właściwości krzywych obojętności

• Nachylenie ujemne: Większe jedno dobro = rezygnacja z części drugiego.

• Wypukłość: Malejąca krańcowa stopa substytucji (MRS).

• Nie przecinają się: Różne krzywe nie mogą mieć tej samej użyteczności.

• Wyższe krzywe = większa satysfakcja.

• Nieskończona liczba krzywych obojętności dla różnych poziomów użyteczności.

Dobra substytucyjne i komplementarne

• Substytucyjne: Zastępują się (np. herbata/kawa); wzrost ceny jednego = wzrost popytu na drugie.

• Komplementarne: Konsumowane razem (np. samochód/paliwo); wzrost ceny jednego = spadek popytu na drugie.

Użyteczność całkowita i krańcowa

• Użyteczność całkowita (TU): Łączna satysfakcja z konsumpcji.

• Użyteczność krańcowa (MU): Dodatkowa satysfakcja z kolejnej jednostki.

• Prawo malejącej użyteczności krańcowej: MU każdej kolejnej jednostki jest mniejsza.

Równowaga konsumenta

• Punkt równowagi: Stykanie się krzywej obojętności z linią budżetową; maksymalizacja użyteczności.

• MRS: Ile jednego dobra oddajemy, by zyskać inne, przy stałej satysfakcji.

Wpływ zmian dochodu i cen

• Wzrost dochodu = przesunięcie linii budżetowej w prawo = wyższa satysfakcja.

• Zmiana ceny: Spadek ceny = więcej zakupów; Wzrost ceny = mniej zakupów.